کتاب فمینیسم در سازمان و مدیریت اثر مجتبی عزیزی نشر دانشگاه امام صادق (ع)

بسیاری فمینیسم را معادل نهضت زنان در غرب می‌دانند با این‌حال برخی از جنبش‌های زنان در غرب از به‌کارگیری این اصطلاح برای خود ابا دارند چرا که این اصطلاح یا مکتب را واجد چیزهایی می‌دانند که بیان‌گر خواسته آنها نیست. این پدیده نیز مانند بسیاری دیگر از مسائل مهم اجتماعی در تعریف دقیق با مشکل روبه‌روست. فمینیسم را می‌توان واکنش زن غربی مدرن، در برابر فرهنگ به‌جای مانده از عصر سنت‌گرایی اروپا دانست. این نهضت از یک‌سو، ریشه در مفاهیم جدید عصر روشنگری، در حوزه فلسفه و علوم اجتماعی، از جمله اومانیسم، سکولاریسم، تساوی، حقوق بشر و آزادی‌های اجتماعی دارد و از سویی وامدار موج تحول‌گرایی اجتماعی و سیاسی است . برخی دیگر از نویسندگان، فمینیسم را به‌طور کلی تلاشی برای افزایش توانایی‌ها و قدرت زنان معرفی می‌کنند. فمینیسم در میان ایسم‌های اجتماعی موجود در عرصه اندیشه مدرن، از ویژگی‌های خاصی برخوردار است. این مکتب در موضوع، مسئله و گاه حتی متفکران خویش به یک جنس خاص یعنی زنان توجه کرده است و بر این اساس می‌توان مبنای تمایز و تبعیض را در این ایسم اجتماعی، زن بودن یا نبودن در نظر گرفت. البته فمینیسم همانند دیگر ایسم‌های اجتماعی همچون لیبرالیسم، مارکسیسم و... نیست، چرا که به لحاظ مسئله و موضوع خود تا حدودی محدودتر از دیگر ایسم‌های اجتماعی عمل کرده است. همین باعث شده است که برخی از متفکران، از اینکه حقیقتاً موضوع مطالعات فمینیستی چیست سؤال به میان آورند البته به‌مرور زمان، فمینیست‌ها به گسترش موضوع خود در عین حفظ علایق و تمایلات زنانه دست زده‌اند. به ‌این‌ ترتیب است که فمینیسم در هنر، اقتصاد، فرهنگ، سیاست و دیگر عرصه‌های فکری و زندگی اجتماعی نیز وارد شده است.