کتاب معماهای شرلوک هلمز کاپیتان سیاه اثر آرتور کانن دویل نشر و تحقیقات ذکر

«معماهای شرلوک هلمز (۱۱) - کاپیتان سیاه»، نوشته سر آرتور کانن دویل (۱۸۵۹-۱۹۳۰)، چشم‌پزشک و نویسنده مشهور اسکاتلندی است. دویل شخصیت هلمز را از شخصیت یک جراح اهل ادینبورد بنام جوزف بل الهام گرفت. بل می‌توانست با دیدن ظاهر مردم از شخصیت درونی آن‌ها آگاه شود. شرلوک هلمز، با دید تیز و شم کارآگاهی قوی خود، زودتر از دیگران به قلب معماهای جنایی می‌رسد و دکتر واتسون پزشک بازنشسته ارتش، بهترین یار و یاور هلمز در این ماجراهاست. این دو همراه هم و با حل معماهای پیچیده و مبهم جنایی و تسلیم جنایتکاران به دست عدالت، به نسل‌های مختلف خوانندگان این داستان‌ها لذت می‌بخشند. این مجموعه توسط «سید حبیب‌الله لزگی» ترجمه شده است. «کاپیتان سیاه» داستان زندگی کاپیتان «پیتر کری» است. که مدت‌هاست بازرس هاپکینز نتواسته آن را حل کند اما این بار نوبت شرلوک و واتسون است که به بازرس کمک کنند. داستان «ماجراهای شرلوک هلمز (۱۱) - کاپیتان سیاه» این‌گونه آغاز می‌شود: «ســال ۱۸۹۵ بود. شــرلوک هلمــز معماهای جنايی زيــادی را حل کرده بــود. او به عنوان کارآگاه در اوج موفقیت‌های خود به سر می‌برد. دکتر واتسون مشغول خوردن صبحانه بود و هلمز قبل از صرف صبحانه بیرون رفته بود. سرانجام او با نیزه‌ی بلندی برگشت! دکتر واتســون با تعجب گفت: «خدای من، هلمز، بــه من نگو که با آن نیزه بیرون رفته بودی»! هلمز لبخندی زد و گفت: «رفته بودم قصابی»! دکتر واتســون گفت: «قصابی؟» هلمز گفت: «لاشه‌ی گوسفندی را آويزان کردم، بعد با تمام قدرت سعی کردم با اين نیزه آن را سوراخ کنم. اما نتوانســتم»! بعد به طرف شــخصی که تازه وارد شده بود، برگشت و گفت: «سلام آقای هاپکینز، ديشب تلگرامت را دريافت کردم. بیا و بنشین». بازرس استنلی هاپکینز که گیج و سردرگم به نظر می‌رسید، نشست و مؤدبانه تعارف خوردن صبحانه را رد کرد. هلمز از او پرسید: «بسیار خوب هاپکینز گزارش بده». بازرس آهی کشید و گفت: «متأسفانه هیچ گزارشــی ندارم آقا. تحقیقات ما به هیچ نتیجه‌ای نرسید». هلمز گفت: «بايد خودم بیايم و ببینم». بازرس از شنیدن اين حرف هلمز خوشحال شد و گفت: «از شما سپاسگزارم. چون اين اولین پرونده‌ مهمی است که به من سپرده شده و هنوز نتوانسته‌ام آن را حل کنم».