کتاب دوست ابدی من اثر پی جی نایت نشر کتاب چ

شنبه، صبح خیلی زود، وقتی خیلی از بچه‌های دیگر خواب بودند، ویتنی فان ‌لووه بیدار و سرحال سرگرم کار بود.

او داشت جعبه‌های پلاستیکی عروسک‌هایش که داخل یک کارتن مقوایی بزرگ بودند، بیرون می‌آورد و باز می‌کرد. هربار جعبه‌ای را باز می‌کرد انگار دوباره با دوستی قدیمی ملاقات کرده است. برای این‌که عروسک‌هایش در خانه‌ی جدید راحت باشند، خودش را مسئول می‌دانست.

«پنلوپه! می‌دونم از این‌که توی جعبه‌ت بمونی خوشت نمی‌آد. ببین حالا دوباره در هوای آزاد هستی. این‌جا هم خونه‌ی جدیدته، درست کنار دوست عزیزت ایرِن.» ویتی با آرامش رو به عروسکی که لباس ملوانی تنش بود گفت: «شما همه‌تون خیلی خوش‌شانسین که مجبور نیستین به مدرسه برین. می‌دونم که از جابه‌جایی متنفرین اما اگر جای من بودین چی کار می‌کردین؟ من همیشه دختر تازه‌وارد مدرسه‌م و باید کلی سعی کنم تا دوست جدید پیدا کنم.»

ویتنی به عروسکی که لباس گلدوزی‌شده‌ی مکزیکی پوشیده بود نگاه کرد و گفت: «چیه رُزا؟ درسته خب، به این آسونی هم نیست.» ویتنی مکثی کرد انگار که عروسک داشت با او حرف می‌زد و بعد جواب داد: «گراسیاس! تو هم خیلی دوست خوبی هستی.» آهی کشید و گفت: «من دوباره برمی‌گردم. الآن باید برم طبقه‌ی پایین صبحانه‌م رو بخورم.»