کتاب عبور از بحران انرژی اثر ‌احمد‌ جزایری نشر رهاد

در اوایل دهه 50 میلادی، کنگره ایالات متحده، قانونی را به تصویب رساند که توسط دولت ژنرال آیزنهاور جهت کنترل واردات نفت به این کشور آماده شده بود. این قانون تحت عنوان «برنامه کنترل واردات نفت »، نقطه عطفی در مبادلات تجاری طلای سیاه شد؛ چرا که این اولین بار در طول تاریخ تجارت نفت بود که «امنیت تقاضا » به مخاطره افتاده و کشورهای مصرف کننده از آن به عنوان اهرمی در جهت تعیین قیمت و کنترل بازار نفت استفاده کردند. گرچه این قانون به بهانه حمایت از شرکت های نفتی کوچک در سطح بین المللی طراحی و تصویب شد و دولت آیزنهاور جلوگیری از انحصار تجارت نفت توسط شرکت های بزرگ را علت اصلی تصویب این قانون عنوان کرد، اما به واقع آنچه که بدیهی به نظر می رسد، نوعی مبارزه پنهان با کشورهای تولیدکننده نفت بود که حال خود چنان نتیجه بازار نفت را در سر می پروراندند. از آن سوی علی رغم اینکه در سال 1974 ، آژانس بین المللی انرژی ) IEA (توسط کشورهای مصرف کننده در مقابله با حاکمیت کشورهای تولیدکننده نفت و در راس آنها سازمان OPEC تشکیل شد، اما این قانون در مقابل «امنیت عرضه » که کشورهای مصرف کننده را متوجه تهدید می کرد، به واقع «امنیت تقاضا » را در مقابله با تعدیل بازار نفت و کنترل مبادلات توسط کشورهای مصرف کننده را به عنوان پدیده ای کاملا قانونمند ارایه کرد. از تصویب قانون های حمایتی تولیدکننده و مصرف کننده گرفته تا تشکیل سازمان هایی چون OPEC و IEA و دست آخر توقف صادرات و تحریم، مانند آنچه در سال 1973 اتفاق افتاد، همگی به عنوان بازی های سیاسی و اقتصادی، طرف های درگیر «امنیت انرژی » را چه در حوزه عرضه و چه تقاضا مورد تهدید قرار دادند.