کتاب صنعت نفت به کجا می رود اثر ‌احمد‌ جزایری نشر رهاد

نفت از دو جهت اهمیت زیادی دارد. همه کشورها -به عنوان سوخت منتخب در بخش حمل و نقل- به نفت احتیاج دارند. اغلب ماشین ها، تریلرها، هواپیماها و کشتی ها منحصرا تولیدات نفتی را برای سوخت موتورهایشان استفاده می کنند. خودروهایی (معمولا تاکسی ها یا اتوبوس ها) که سیستم سوخت شان با گاز طبیعی یا گاز مایع تطبیق داده شده است و نیز ماشین هایی که با موتورهای الکل سوز طراحی شده اند، مانند ماشین های طراحی شده در برزیل، را می توان در این میان استثنا دانست. باتوجه به این که نفت بر بخشی که به درستی با عنوان شبکه رگ های خونی ساختار اقتصادی مطرح شده، به سلطه خود ادامه می دهد، هرم سالهای که بر بخش حمل ونقل تاثیر بگذارد خسارات فراوانی به اقتصاد می زند و دربسیاری از موارد می تواند آن را مختل کند. به این ترتیب نفت کالایی راهبردی است. از سوی دیگرکشورهای صاد رکننده نفت برای توسعه اقتصاد و رفاه جمعیت شان نیاز حیاتی به درآمدهای نفتی دارند. همه کشورهای صادرکننده نفت به استثنای نروژ، کانادا، روسیه و چند کشور دیگر در زمره کشورهای جهان سوم هستند. اکثر آن ها جمعیت زیادو به تبع آن درآمد سرانه کمی دارند. تعداد کمی با درآمد متوسط به بالا، به دلیل کمبود سایر منابع و زمان مورد نیاز برای تنوع بخشیدن به فعالیت های اقتصادی به درآمدهای حاصل از صدور هیدروکربن وابستگی زیادی دارند. پایه گذاری بنیان رشد اقتصادی خودکفا و مستقل از نفت، معمولا چالش بسیار بلند مدتی است. برای این کشورها، نفت حقیقتا کالایی راهبردی محسوب می شود.