کتاب سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی اثر سوسن سلیمی نشر انتشارات نظری

یكی از حوزه‌هایی كه اخیرا مورد توجه قرار گرفته است، ارتقاء كیفیت زندگی شهروندان می‌باشد. این مفهوم كه برای ترسیم توسعه رفاه در یك جامعه به كار می رود، به طور خیلی ساده می‌توان گفت كه كیفیت زندگی منعكس‌كننده شرایط زندگی و رفاه افراد است. طی سی سال گذشته، كیفیت زندگی به مثابه یک هدف اصلی توسعه جامعه بر سیاست‌گذاری‌های بسیاری از كشورها تاثیرگذار بوده است. مفهوم كیفیت زندگی جایگزین ایده ثروت به مثابه هدف اصلی توسعه اجتماعی شده است (اسمیت، 2002: 404).

گرچه مفهوم کیفیت زندگی از اواخر قرن بیستم مورد توجه جامعه‌شناسان قرار گرفته است، اما ریشه‌های آن در جامعه‌شناسی را می‌توان تا اواسط قرن بیستم پی‌گرفت. در جامعه‌شناسی اولین اثر مهم درباره کیفیت زندگی از آگبرن (1946) می‌باشد که درباره حیات روستایی در ایالات متحده نوشته شده است. در دهه 1960 هنگامی‌که جامعه‌شناسان علیه چیرگی شاخص‌های اقتصادی واکنش نشان دادند، مفهوم کیفیت زندگی در پژوهش‌های اجتماعی اهمیت یافت امّا تا آن هنگام تمام شاخص‌های کیفیت زندگی، عینی بودند. در دهه 1970 شاخص‌های ذهنی هم برای سنجش کیفیت زندگی اضافه شدند. اوّلین بار کمپل و همکارانش در اثر خود در سال 1976 به شاخص‌های ذهنی و روان‌شناختی کیفیت زندگی توجه کردند (کمپل، 1976). مراکز تحقیقاتی گوناگون هم اکنون به سنجش کیفیت زندگی در سطح ملّی و بین‌المللی می‌پردازند.