کتاب رابطه بین ویژگی شخصیتی و باور دینی اثر مریم زهرایی نشر انتشارات نظری

امروزه منابع انسانی با شخصیت‌‌های مختلف خود از پیچیده‌‌ترین، حساس‌‌ترین و تکنولوژی‌‌ترین منابع و مهم‌‌ترین سرمایه سازمان‌‌ها محسوب می‌‌شوند. با توجه به این نکته و این‌‌که هرچه این سرمایه از کیفیت مطلوب و بالاتری برخوردار گردد احتمال موفقیت، بقا و ارتقای سازمان بیشتر خواهد شد، و این مهم که بدون توجه به ابعاد، انگیزه‌‌ها و تمایلات درونی افراد در سازمان نیل به اهداف سازمانی مشکل خواهد بود، سازمان‌‌ها همواره در پی بهره‌‌گیری از قابلیت‌‌ها و مهارت‌‌های نیروی انسانی و بهبود کیفی نیروی انسانی در جهت حداکثر نمودن کارایی و بهره‌‌وری خود می‌‌باشند که در این میان آموزش و پرورش نیز از این قاعده مستثنی نبوده، بلکه به اقتضای ماهیتش که همواره با وظایف مهم و خطیر و حساس جامعه نظیر پرورش دانش آموزان در ارتباط است، می‌‌بایست جهت افزایش اثربخشی و کارآمدی و بهره‌‌وری سازمانی نسبت به بهره‌‌گیری مناسب از قابلیت‌‌ها و مهارت‌‌های نیروی انسانی خود و بهبود و تقویت کیفی این نیروها توجه ویژه داشته و سیاست‌‌ها، راهبردها، خط مشی‌‌ها و برنامه‌ریزی‌های لازم را به انجام رساند. شخصیت از جمله مباحثی است که قدمت آن به بلندای حیات بشریت است و از آن زمان که جامعه بشری به ضرورت شناخت خویشتن علم یافت. سیلی از نظریه پردازی‌‌ها در این حیطه نضج گرفت. از سوی دیگر با توجه به اینکه در جامعه اسلامی زندگی می‌‌نماییم و قوانین دینی و مذهبی ریشه در نظام آموزشی ما داشته و از دوران طفولیت تا سطح دانشگاه‌‌ها مباحث دینی بخشی از آموزش‌‌های ما را در برگرفته است، لذا به همین لحاظ نقش باورهای دینی دارای اهمیت ویژه و خاص بوده و می‌‌بایست مدنظر صاحبان امر و مسئولان ذی‌‌ربط قرار گیرد.

یکی از مهم‌‌ترین عوامل مؤثر بر پیشرفت افراد، ویژگی‌‌های روانی و شخصیتی آنان است. هرفردی برای ورود به اجتماع و در نتیجه رویارویی با موقعیت‌‌های گوناگون و افراد مختلف (از نظر فرهنگی، اقتصادی، طبقه اجتماعی و ...) به ابزارهایی مانند ساختارهای روانی و ویژگی‌‌های شخصیتی خاصی مجهز است (کملمیر و همکاران، 2005).

ابزارهای روانی می‌‌توانند در مقابله با رویدادهای مختلف زندگی به وی کمک کنند. این ساختارهای روانی نه تنها تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند خانواده، جامعه، گروه همسالان و ... قرار دارند، بلکه به صورت متقابل، این عوامل را نیز تحت تأثیر قرار می‌‌دهند (باری و همکاران، 2007).