کتاب از بخارا تا بخارا اثر ابراهیم خدایار نشر دانشگاه تربیت مدرس

دکتر خدایار در این پژوهش، میراث شعر فارسی و شاعران فارسی‌گو و فارسی‌زبان فرهنگ و تمدن آریایی‌تباران فارس و تاجیک را در فرارود، از سده هفتم تا چهاردهم قمری (آغاز سده بیستم)، در بستر تذکره‌هایی که فرارودیان پدید آورده‌اند، بررسی کرده است.

مولف در این اثر ۱۷ تذکره فارسی، از «لباب‌الالباب» محمد عوفی بخارایی تا «نمونه ادبیات تاجیک» صدرالدین عینی بخارایی، را با الگویی یکسان و رویکردی تاریخی تحلیل کرده است. از این منظر، کتاب دکتر خدایار صرفاً مجموعه‌ای از معرفی تذکره‌ها نیست، بلکه تلاشی برای ترسیم روند تاریخی شعر فارسی و بررسی نقش آسیای مرکزی در تداوم و گسترش این میراث ادبی به شمار می‌رود.

مخاطبان کتاب در شش فصل با سرگذشت شعر فارسی با تأکید بر جغرافیای فرهنگی فرارود آشنا می‌شوند؛ جغرافیایی که شهرهایی چون سمرقند، بخارا، خیوه، خجند، خوارزم، خوقند، فرغانه، ترمذ و نسف و صدها منطقه تاریخی دیگر را دربرمی‌گیرد.