کتاب پیوند 13 اثر کلویی والش نشر خلوت

۱۰ ژانویه ۲۰۰۵ بود.

یک سال جدید و اولین روز بازگشتم به مدرسه بعد از تعطیلات کریسمس. مضطرب بودم، به قدری که امروز صبح چندین بار از فرط استرس بالا آورده بودم.

نبضم با سرعت نگران‌کننده‌ای می‌زد و دلیل نامنظم بودن ضربان قلبم هم اضطرابم بود، اما ناگفته نماند که رفلاکس معده هم مزید بر علت شده بود.

وقتی داشتم لباس مدرسه جدیدم را می‌پوشیدم، به انعکاس چهره خود در آینه خیره شدم، به قدری آشفته بودم که حس می‌کردم به‌سختی چهره خودم را می‌شناسم.

لباس مدرسه‌ام متشکل از یک پیراهن سفید و کراوات قرمز و دامن خاکستری رنگ بود، همراه با جوراب شلواری سرمه‌ای رنگ و کفش‌های شیک مشکی.

مات و مبهوت از وضعیتی که در آن قرار داشتم، به خودم خیره شده بودم، گویی خودم را گم کرده بودم ...

تنها دلگرمی من کفشی بود که مادرم برایم خریده بود، کفشی که قدم را کمی بلندتر می‌کرد. به طرز مسخره‌ای نسبت به سنم کوچک مانده بودم، به‌شدت لاغر اندام بودم و برعکس دخترهای هم سن و سال خودم حتی قدم هم به اندازه کافی رشد نکرده بود.