کتاب میکروبوک عادت‌های اتمی اثر جیمز کلیر

برای شروع، می‌خواهم یک هواپیما را تصور کنی که آماده‌ی پرواز از لس‌آنجلس به مقصد نیویورک است. خلبان تمام اطلاعات درست را وارد کامپیوتر هواپیما می‌کند و هواپیما بلند می‌شود و در جهت درست به‌پرواز درمی‌آید. اما حالا تصور کن که کمی بعد از به‌پرواز درآمدن هواپیما، خلبان به‌طور تصادفی مسیر پرواز را کمی تغییر بدهد. او فقط سه‌ونیم درجه تغییر مسیر می‌دهد ـ که تقریباً تغییر محسوب نمی‌شود، فقط چند پا. نوک هواپیما کمی به یک‌سمت متمایل می‌شود و هیچ‌کس ـ نه خلبان، نه هیچ‌یک از مسافران ـ اصلاً متوجه آن نمی‌شود.

اما در طول سفر از یک سوی ایالات متحد امریکا به سوی دیگر، تأثیر این اندک تغییر قابل‌توجه است. در پایان سفر، مسافران سردرگم ـ و حتی خلبان سردرگم‌تر از آنها ـ متوجه می‌شوند که در واشنگتن فرود آمده‌اند، نه در نیویورک!

حالا چرا این داستان را برایت تعریف کردم؟

به این دلیل که ما ـ درست مثل آن خلبان گیج و سردرگم ـ متوجه تغییرات کوچک در زندگی‌مان نمی‌شویم. تغییرات کوچک بلافاصله تأثیری جزئی‌ به‌جا می‌گذارند. اگر اندامی مناسب نداشته باشی و از همین امروز ورزش را شروع کنی و بیست دقیقه بدوی، فردا همچنان بدهیکل خواهی بود. اگر برای شام یک پیتزای بزرگ بخوری، یک‌شبه اضافه وزن پیدا نمی‌کنی.