کتاب اجتماع تنها اثر عباس محمدی اصل نشر موسسه فرهنگی آرمان رشد

تن و خصوصا امیالش در پارادایم مذكر به ‌وسیله خودی كنترل می شود كه دستاورد عقل است. مع ‌هذا با تکامل اجتماعی در عصر جهانی ‌شدن و بلوغ عقل در عاطفه تجلی تاریخی و روانی، میل را به مسیر جدیدی برده است. قاعدتاً بروز این تجلی بسته به احوال اقتصادی و سیاسی و فرهنگی فرق دارد و بدون خاستگاه­ های ذهنی و بورکراتیک و آموزشی و معرفتی راه به‌ جایی نمی­ برد؛ زیرا نمی ­توان تصور كرد شخصیت ما بدون الگوهای رفتاری رایج در جامعه بتواند به نظارت بر ارگانیسم رفتاری خویش بپردازد و تناسب ضمایر خودآگاه و ناخودآگاهش را بدون تنظیم روابط درون­ گروه و برون ­گروه برقرار نماید. کتاب حاضر بر این سیاق به رابطه ذهن با میل و عقل با بدن نظر دارد و دیدگاه­ های مختلف در این زمینه را می ­كاود. فهم رابطه عقل و میل برای خود ما هم به ذهنیتی نیاز دارد که مفهوم آن‌ ها را بازنماید و هم به عاطفتی احتیاج دارد که شور آن ‌ها را به درون منتقل کند و این هر دو نیز می­ تواند در وجود مؤلف یا مخاطب او در متن زندگی اجتماعی تحقق یابد. از این ‌جهت است که میل، زمینه ­ای برای آزمون چشم­ اندازهای عقلی در باب خویش به شمار می ­آید و عقل نیز بسته به قائل ­شدن آزادی برای میل کمال می ­گیرد. در عین‌ حال دیالوگ میل و عقل در گفتمانی جمعی است كه حقیقت ساز می ­گردد. اثر حاضر نیز مقدمه ­ای است بر این دریافت و بی آن نمی ­توان تحولات عصر جدید را شناخت.