کتاب پارسنز و هابرماس اثر عباس محمدی اصل نشر موسسه فرهنگی آرمان رشد

كانتیانیسم در اندیشة كنت به اوج رسید و پرونده‌ اش با پارسنز بسته شد، در حالی‌که هگلیانیسم در اندیشة ماركس به اوج رسید و پرونده اش با هابرماس بسته شد. اگر كانت و هگل نقطة عطف فلسفة مدرن باشند، پارسنز و هابرماس نقطة چرخش جامعه‌ شناسی پیشرفته محسوب می ‌شوند. در این چرخش پارسنز از منظر منطق صورت به تبیین کنش اجتماعی در قالب ساخت اجتماعی پرداخت كه محصول آن نیز نظریة نظام اجتماعی بود. هابرماس اما در این چرخش از منظر منطق دیالكتیك در پی تأویل تضاد اجتماعی بنا به حركات ناموزون نظام سرمایه داری برآمد. از آنجا که از تركیب دیدگاه‌ های پارسنز و هابرماس می ‌توان به چشم انداز جامع تری دربارة جامعه و مکانیسم‌ ها و پویه‌ هایش رسید؛ كتاب حاضر می‌ کوشد این مهم را با تقریب رویكردهای سیستمی و دیالكتیكی به جامعه آغاز كند. ازا ین ‌رو مطالعة این اثر برای دانشجویان رشته‌ های جامعه ‌شناسی، ارتباطات، برنامه ‌ریزی اجتماعی، حقوق و نظایر آنها مفید است و زمینه‌ ای است برای نظریه ‌پردازی در باب شرایط هر جامعه بومی.