کتاب خانه جای مردگان است اثر جنوا رز نشر نارنگی

هیچ چیز بهتر از مرگ نمی تواند مردم را دور هم جمع کند؛ درست مثل یک سوت بلند برای سگی که از صاحب خود دور شده است. وقتی کسی میمیرد، همه می آیند. مرگ، بی انتها نبودن زندگی را گوشزد کرده و به یاد ما می آورد که دیر یا زود، نوبت خودمان می شود. ما نیز کمی توقف کرده و به این اخطار گوش میدهیم، آن را درک میکنیم، احترامی را که لایق آن است ابراز میکنیم و سپس، مثل تارهای قاصدک از هم گسسته می شویم و به نقاط مختلف می رویم. اما منتظریم؛ منتظریم تا دوباره اخطار را بشنویم، و امیدواریم؛ امیدواریم که اخطار بعدی برای جمع کردن ما باشد، نه برای جمع شدن دیگران برای ما.