کتاب رسوبات چسبنده در کانال‌های باز اثر امانوئل پارتنیادس نشر دانشگاه سمنان

در هیدرولیک رسوب، که در دهه­های اخیر مورد بحث محققین بوده، توجه بیشتری به هیدرولیک رسوبات درشت­دانه (رسوبات غیرچسبنده) شده است. در بررسی رسوب­ گذاری و فرسایش ذرات درشت­دانه، از ابعاد و چگالی ذرات به عنوان عوامل مؤثر در معادلات اندرکنش جریان و رسوب استفاده شده است. اما رسوبات چسبنده (سیلت و رس)، با دارا بودن سطح مخصوص قابل توجه و وجود بارهای الکتریکی روی سطوح ذرات، جاذب مولکول­ های قطبی در محیط آب می­باشند. تجمع مولکول­ های قطبی روی سطوح رسوبات چسبنده منجر به بروز خواص و رفتارهایی متفاوت نسبت به رسوبات غیرچسبنده می­گردد. به‌علاوه، این خواص خود تابعی از نیروهای وارده در طی مراحل شکل‌گیری توده ­های رسوبی بوده كه با زمان و خصوصيات محيط آب تغيير مي­کند. بنابراین، هر گونه مدل‌سازی از این رسوبات مبتنی بر کمیت‌های عمومي رسوب، از جمله چگالی و ابعاد ذرات منفرد رسوب، بدون در نظر گرفتن تأثیر خواص پیچیده فیزیکوشیمیایی، کلوئیدی و معدنی، می‌تواند منجر به نتایج نادرست گردد. در رسوبات چسبنده، مجموعه ذرات (فلوکوله‌های) متصل به یکدیگر رفتاری خواهند داشت كه متفاوت از عملكرد ذرات منفرد رسوب می­باشد. از جمله‌ اين تغييرات رفتاری، تغيير در فرآيند رسوب­گذاری و فرسایش اين نوع رسوبات نسبت به رسوبات غیرچسبنده مي­باشد. اين رفتارها متأثر از نوع كانی تشكيل دهنده رسوب، حضور یون­ها و شدت و ضعف بارهای الکتریکی موجود در محیط آب می­باشد. پیش­بینی رفتار این رسوبات در مصب دریاها، سواحل و بنادر می­تواند کمک زیادی در جانمایی سازه­های مختلف، عملیات لای‌روبی، کشتیرانی و دیگر تمهیدات نماید.