کتاب بحران آسایش اثر مایکل ایستر نشر مون

روی باند بادخیز فرودگاهی در کوتزبیوی آلاسکا، روستایی سه‌هزارنفری، ایستاده‌ام. مقابلم دو هواپیما قرار دارد. یکی‌از آن‌ها قرار است کمی‌دیگر من را در اعماق طبیعت وحشی قطبی آلاسکا رها کند؛ جایی که به متروک‌ترین، دورافتاده‌ترین و نامساعدترین نقطۀ روی زمین معروف است. دلم مثل سیر و سرکه می‌جوشد.

سفر پیش رو به قطب شمال در حالت عادی هم هراس‌آور است، اما من چندان دل خوشی هم از پرواز ندارم؛ به‌ویژه با چنین هواپیماهایی: هواپیماهای تک‌موتورۀ دو و چهار‌نفره که به آن‌ها «بوش کرفت» می‌گویند. درست شبیه قوطی‌های حلبی بال‌دارند.

دانی وینسِنت متوجه اضطراب من می‌شود. او تیرانداز تیروکمان و مستندسازی است که در این سفر اکتشافی همراه من است. دانی به‌آرامی کنار گوشم می‌گوید: «بیشتر خلبان‌های اینجا، گاوچران‌های کوهستان‌اند که همیشه مست می‌کنند و در میخانه‌ها دعوا راه می‌اندازند.» سپس فاصله می‌گیرد و در صدای هوهوی باد داد می‌زند: «ولی خیالت راحت باشد، من بهترین خلبانی را که می‌شد پیدا کرده‌ا‌م. برایان خلبان درجه‌یکی است.» با تکان سر از او تشکر می‌کنم.

دانی ادامه می‌دهد: «نمی‌گویم که قرار نیست سقوط کنیم و بمیریم. خطرش وجود دارد، خب؟ اما این مرد کارش درست است. پس احتمال اینکه در سانحۀ هوایی...» حرفش را قطع می‌کنم و دل‌شوره‌ام به وحشتی تمام‌عیار بدل می‌شود. می‌گویم: «بسیار خب. فهمیدم.»

پروازهای مسافری عادی فوق‌العاده امن هستند. طبق آمارها احتمال اینکه در مسیر رفتن به فرودگاه در تصادف رانندگی بمیرید، بی‌نهایت بیشتر از احتمال مرگ در هواپیماست. اما این قاعده درمورد پرواز با هواپیماهای کوچک آلاسکا صدق نمی‌کند.

هر سال حدود ۱۰۰ پرواز از این نوع پروازها سقوط می‌کنند و سازمان فدرال هوانوردی اخیراً پس‌از افزایش تعداد سوانح، «هشداری بی‌سابقه» به خلبانان این هواپیماها در آلاسکا داده است. امسال وضع بیش‌ازهمیشه بد بوده است. آب‌وهوای نامساعد و مِه غلیظ و دود آتش‌سوزی‌های جنگلی، دید را مختل کرده است. دانی به من می‌گوید که برایان همکاری به نام مایک دارد که اخیراً به دلیل خوانش اشتباه وضعیت آب‌وهوا سقوط کرده است. مایک آن‌قدر خوش‌شانس بوده که جان سالم به در ببرد، اما هواپیما تقریباً نابود شد.

وقتی برایان ما را در طبیعت وحشی قطب رها کند، با خطرات بیشتری روبه‌رو خواهیم شد: خرس‌های گریزلی خشمگین، گوزن‌های شمالی ۷۰۰ کیلویی، گله‌های گرگ‌های گوشت‌خوار، راسوهای وحشی، گورکن‌های تشنه به خون، رودخانه‌های خروشان یخچالی، کولاک‌های کورکننده، دمای زیر صفر، بادهای طوفانی، صخره‌های صعب‌العبور، بیماری‌های کشنده‌ای با نام‌هایی چون تولارمی و هانتاویروس، انبوه پشه‌ها و موش‌های صحرایی، اسهال و استفراغ و خون‌ریزی... اگر در حالت عادی یک میلیون راه برای مردن وجود داشته باشد، در طبیعت وحشی آلاسکا دو میلیون راه وجود دارد.