کتاب تکامل زبان و آسیب‌های رشدی اثر آرلد لیان نشر نویسه پارسی

کتاب تکامل زبان و آسیب های رشدی به توانایی فراگیری و کاربرد زبان می‌پردازد، توانایی‌ای که کودکان سرتاسر جهان دارند. فراگیری زبان نشان می‌دهد که کودکان مجهز به ابزاری شناختی‌اند که برای ارتباط زبانی، و در نتیجه برای تداوم گونه بشر ضروری است. معمولاً زبان را بدون تلاشی چشمگیر و آموزش رسمی فرا می‌گیریم. با وجود این، کودکانی هستند که زبان را به این راحتی فرا نمی‌گیرند و در بزرگسالی هم تا سال‌های سال دچار آسیب زبانی هستند. کتاب حاضر مروری دارد از بسیاری از مطالبی که درباره تکامل زبان تا زمان نگارش کتاب، یعنی سال۲۰۱۶ میلادی، مطرح شده است. از ژن FOXP2 و کار آن – که دوره‌ای ادعا می‌شد ژن زبان است – تا بخش‌های حافظه و ارتباط آن‌ها با زبان. در نهایت نیز نشان می‌دهد که آنچه در آن دوران به نام آسیب ویژه زبانی (SLI) می‌شناختیم واقعاً ویژه زبان نیست و با برخی از سایر توانایی‌های شناختی و نقص و آسیب در آن‌ها مرتبط است. بر همین مبنا، نیز استدلال می‌کند که باید اصطلاح آسیب ویژه زبانی را کنار گذاشت و از کاربرد اصطلاح جایگزین، یعنی آسیب رشدی زبان حمایت می‌کند.