کتاب کارآگاه جکوزی جلد 2 اثر سودابه فرضی پور نشر انتشارات هوپا

دوتایی ایستاده بودند و زمین را نگاه می‌کردند.

کاوه زیر لب گفت: «نکنه نفرین‌شده باشه؟»

شایان جویده‌جویده، طوری که فقط کاوه بشنود و بفهمد گفت: «به نظر من جاسوسه! به چشم‌هاش نگاه کن.»

چشم‌های کاوه گرد شد: «یعنی می‌گی توی چشم‌هاش دوربین کار گذاشته‌ن؟»

وسط یک زمین خالی بزرگ، کمی آن‌طرف‌تر از قنات‌هایی که حالا دیگر خشک شده بودند، دونفری ایستاده بودند و با آن‌که آن‌طرف‌ها هیچ‌کس و هیچ‌چیز نبود، باز آرام و مرموز حرف می‌زدند.

کاوه ادامه داد: «اگه دوربین داشته باشه که الان داره ما رو می‌گیره!»

شایان دو انگشتش را بالا گرفت و خندید، درست شبیه کسانی که رو به دوربینِ گزارشگرهای صداوسیما علامت پیروزی نشان می‌دهند.

کاوه گفت: «جدی باش!»

شایان گفت: «برش ‌دارم؟» و دستش را دراز کرد ‌طرف زمین.