کتاب ادعایی علیه واقعیت اثر دونالد هافمن نشر سایلاو

ما انسان‌ها در زندگی روزمره‌ی خود تمایل داریم ادراکات خود از جهان و هستی را به عنوان بازنمودی از جهان واقعی تصور کنیم. بااین‌حال، دونالد هافمن، این استادِ برجسته علوم شناختی، درنتیجه مطالعات سه دهه گذشته خود در خصوص دنیای مغز، ادراک، هوش مصنوعی و تکامل نشان می‌دهد جهانی که ما با ادراکاتمان می‌شناسیم، به‌هیچ‌وجه شباهتی به واقعیت ندارد، بلکه در بهترین حالت نوعی شبیه‌سازی درونی از واقعیت خارجی است- توهمی باشکوه که با پنهان کردن حقیقت به نفع ما عمل می‌کند. از زمانی‌که هوموساپینیس روی زمین قدم گذاشته، انتخاب طبیعی موافق ادراکاتی بوده است که حقیقت را پنهان می‌کنند. این فرایند، حواس ما را به نحوی شکل داده است که زنده بمانیم و تولید مثل کنیم. وقتی خودرویی را می‌بینیم که به سرعت حرکت می‌کند جلوی آن نمی‌پریم و وقتی کپک روی نان را می‌بینیم، آن را نمی‌خوریم. بااین‌حال، این برداشت‌ها واقعیت عینی نیستند. درست همان‌طورکه آیکون یک فایل روی صفحه دسکتاپ، نمادی سودمند است اما بازنمودی واقعی از شکل یک فایل کامپیوتری نیست، اشیائی که هر روزه می‌بینیم نیز، صرفاً آیکون‌هایی هستند که به ما کمک می‌کنند تا راحت و ایمن مسیرمان را در این جهان یافته و در آن مسیر حرکت کنیم. در تمام طول عمرمان، هدست واقعیت مجازی بر سر داشته‌ایم و از دریچه آن جهان را دیده‌ایم. هافمن در این کتاب به ما در برداشتن این هدست که ساخت خود ماست و نمی‌دانستیم تمام مدت آن را بر سر داشته‌ایم، کمک می‌کند. پس از برداشتن این هدست درمی‌یابیم چگونه با واقعی پنداشتن جهان، فریب خطاهای ادراکی‌مان را خورده‌ایم................مغز ما چگونه جادوی آگاهی را خلق می‌کند؟ این گوشت سه پوندی از چه طریقی ذهن آگاه را به وجود می‌آورد؟ ما چه نوع موجوداتی هستیم که باورها، خواسته‌ها، شخصیت‌ها و شاید سرنوشت روح‌هایمان را با چاقوی جراحی می‌توان شکافت؟ چرا آگاهیم؟ آگاهی چیست؟ آیا علوم اعصاب می‌تواند معمای دیرپای آگاهی انسان را رمزگشایی کند؟