کتاب فراغت اثر جان فیچ نشر مون

نفسی عمیق بکشید و نگهش دارید.

نگهش دارید. چقدر می‌توانید راحت نگهش دارید؟ سی ثانیه؟ چند دقیقه؟ خیلی طول نمی‌کشد که همگی، درنهایت، مجبوریم نفسمان را بیرون دهیم.

اخلاق کاری‌تان را به چشم دم ببینید (یک‌جورهایی هم شبیه هستند؛ همان‌قدر که هوا برای بدنمان لازم است، اخلاق کاری هم لازمۀ حرفۀ ماست). با اخلاق کاریِ خوب، چیزی می‌سازیم، کار می‌کنیم، همکاری می‌کنیم، مدیریت می‌کنیم و موفق می‌شویم و کارها را تمام می‌کنیم. فهرست کارها، دم. اجرای پروژه، دم. اجرایی کردن ایده‌هایمان، دم.

ولی نمی‌توانیم تا ابد دم را نگه داریم. بالاخره نیاز به بازدم داریم. این بازدم همان منش استراحت است و همان‌قدر ضرورت دارد.

منش استراحت باثبات برایمان روحیه، ایده و تجدیدقوا به ارمغان می‌آورد. باعث می‌شود شور و شوقمان را زیاد و ذوقمان را حفظ کنیم. کسب دیدگاهی تازه، بازدم. ایده‌پردازی برای پروژه و جرقه‌های ذهنی، بازدم. اجازۀ پرورش ایده‌های بزرگ در ذهن، بازدم. درست همان‌طور که بازدمی عمیق شما را برای دمی بهتر آماده می‌کند، منش استراحت باعث می‌شود اخلاق کاری بهتری داشته باشید.

پیش‌ از اینکه مفهوم منش استراحت را بیشتر توضیح دهیم، بگذارید اول بگوییم چه چیزی اخلاق کاری خوب می‌سازد، چون خیلی‌ها این مفهوم را با صرفاً سخت کار کردن اشتباه می‌گیرند. جیسون فرید و دیوید هاینمیر هانسن در کتاب لازم نیست دیوانه‌وار کار کنی تعریفی عالی از این مفهوم ارائه کرده‌اند:

اخلاق کاری خوب این نیست که هر موقع صدایتان کردند کار کنید. به این معنی است که به حرفتان عمل کنید، خواستار روز کاری عادلانه باشید، به کار احترام بگذارید، به مشتری احترام بگذارید، به همکارها احترام بگذارید، وقت هدر ندهید، اسباب زحمت دیگران نشوید و سد راه نباشید.

بهتر از این نمی‌شد گفت. ساعت‌های طولانی کیفیت کار را تضمین نمی‌کنند و اخلاق کاری خوب منوط است به کیفیت کار، نه کمیت یا کار عبث. این روزها، کتاب‌های عالی فراوانی دربارۀ توسعه و اصلاح اخلاق کاری در بازار هست؛ مثل هفت عادت افراد مؤثر، بی‌وقفه، تسلط و حرفه‌ای شدن. اینجا تمرکز ما بر منش استراحت، اوقات فراغت و خلاقیت و ایده‌های مؤثری است که استراحت برایتان به ارمغان می‌آورد. خب، منش استراحت مناسب چطور می‌تواند باشد؟

این کتاب یادتان می‌دهد که منش استراحت فراتر از تعطیلات یا یک روز مرخصی است. منش استراحت خوب این نیست که کمتر کار کنید؛ به این معنی است که آگاه شوید چطور زمانتان را می‌گذرانید، متوجه شوید که خیلی وقت‌ها مشغله متضاد بازدهی است، نیاز به استراحت و دوری از کار را بپذیرید و در نظرش بگیرید، حدومرزهای واضح تعیین کنید و بیشتر «نه» بگویید، به ایده‌هایتان وقت و فضای رشد بدهید، تعریف خود از موفقیت را بسنجید و درنهایت، استعدادهای نهفتۀ انسانی و خلاقانۀ خود را پیدا و بیدار کنید.