کتاب دم گربه به چه درد می‌خوره؟ اثر الهام مزارعی نشر انتشارات هوپا

از لابه‌لای روزنامه‌هایی که وسط اتاق پخش‌و‌پلا شده بود رد شد. روی یکی از روزنامه‌ها لیز خورد، لیوان شیر از دستش پرت شد توی هوا و درست وقتی داشت روی سرش فرود می‌آمد، با یک حرکت چرخشی، دُمش را دور لیوان شیر توی هوا حلقه کرد و آن را سفت چسبید. بعد روزنامه‌ی مچاله‌شده را صاف کرد و روی مبل کرمِ رنگ‌و‌رو‌رفته‌ی گوشه‌ی اتاق پهن شد. مشغول خواندن آگهی‌های روزنامه بود که چشمش به آگهی استخدام رئیس اداره افتاد. تصمیم گرفت رئیس اداره شود. با خودش فکر کرد: «باید مثل یک رئیس کت‌وشلوار بپوشم.»

رفت و با ته‌مانده‌ی پولش یک دست کت‌وشلوار خرید. جلوی آینه ایستاد و کت‌وشلوار را تنش کرد. اول کمی به راست چرخید، بعد به چپ. لبخندی زد و گفت: «وای! چه آقا شدم! یک رئیس واقعی!»

اما همان‌طور که چپ و راست می‌شد و سبیلش را تاب می‌داد، یک‌دفعه شلوارش پاره شد و دُم درازش بیرون افتاد. آقای گربه از گربه‌ی توی آینه خجالت کشید. دستش را پشتش گرفت و به‌طرفِ اتاق خواب دوید. پرید روی تختخواب شکلاتی‌اش و دستش را زیر چانه‌اش زد. فقط یک ساعت وقت داشت تا خودش را به اداره برساند، اما همان‌وقتی که باید سوار ماشین، توی اتوبان و در حال حرکت به‌سمت اداره می‌بود، روی تختخوابش نشسته بود و شلوار پاره‌‌اش را ورانداز می‌کرد. آقای گربه زُل زد به دیوار کرم‌رنگی که مقابلش بود و با خودش فکر کرد: «رئیس و شلوار پاره؟! این‌جوری برم اداره، همه بهم می‌خندن.»

و سعی کرد درز شلوار را کوک بزند، اما وقتی دوباره شلوار را پوشید، صدای خنده‌داری شنید و باز هم دُمش روی زمین افتاد. آقای گربه که خیلی عصبانی شده بود، نوک دُمش را گاز گرفت. همین‌که دندانش توی دُمش فرورفت، جیغ بلندی کشید و محکم زمین خورد. فکر کرد: «شلوار گربه‌ها باید یک پاچه‌ی اضافی داشته باشه. این‌جوری دیگه دُمشون معلوم نمی‌شه.» اما از تصور پاچه‌ی شلواری که پشت سرش کشیده می‌شد هم خنده‌اش گرفت و با خودش گفت: «اون‌وقت باید به دُمم کفش هم بپوشونم! اما کفش سه‌لنگه که پیدا نمی‌شه.»