
انسان امروزی محکوم به آن است که به این نتیجه برسد: شادمانی بهمعنای نوعی آرامش روانی و دوری از عذابهای فکری است. سلرز با بهرهگیری از نظریات اپیکور، به این نتیجه میرسد که اغلب افراد تصور اشتباهی دربارۀ مفهوم لذت دارند و به آن از بُعد جسمانی مینگرند، درحالیکه لذت اپیکور در مواردی چون همنشینی با دوستان تعریف میشود. از متن کتاب «این وحشت و تاری کی ذهن را با پرتوهای آفتاب و نور ناپایدار روز نمیتوان زدود، بلکه تنها با فهم صُوَر بیرونی و نحوۀ عمل درونی طبیعت میتوان چنین کرد.»