کتاب صوتی زنگله‌ام اثر الناز بختیاری‌آقمسجد

کتاب زنگله ام نوشته سرکار خانم الناز بختیاری آقمسجد منتشر شده در نشر متخصصان.

درباره کتاب صوتی زنگله ام:

سفر عرفانی یک زن برای باززایی روح زنگله‌ام داستانی شاعرانه و عارفانه‌ است از سفر درونی یک زن پس از فقدان برادرش. در این سفر، چهار عنصر هستی (آتش، خاک، آب، باد) به همراه هفت حیوان نمادین، او را در فرآیند سوگواری، خودشناسی و باززایش روحی همراهی می‌کنند. روایت با نثری خیال‌انگیز، تلفیقی از عرفان ایرانی، اشاراتی به روان‌شناسی یونگ و اشعار مولانا، تجربه‌ی عمیقی از مرگ‌های درونی و تولد دوباره را برای مخاطب به تصویر می‌کشد. کتابی کوتاه اما ژرف، مناسب برای کسانی که از رنجی گذشته‌اند و در جستجوی معنا هستند. با تشکر از خانم سحر بیرانوند.

هدف نویسنده از نوشتن کتاب:

نوشتن این کتاب تلاشی بود برای ثبت تجربه‌ای روحی-احساسی پس از فقدانی بزرگ؛ سفری که از اندوه، افسردگی و خالی‌شدن آغاز شد و به روشنایی و معنا رسید. هدفم این بود که با روایت این سفر، نوری هرچند کوچک در دل کسانی بتابانم که خود نیز در تاریکی رنج‌اند. «زنگله‌ام» دعوتی‌ست به شنیدن صدای درون و لمس دوباره‌ی معنویت.

درباره الناز بختیاری آقمسجد، نویسنده کتاب صوتی زنگله‌ام:

طراح لباس، نویسنده، تصویرگر و مؤسس برند هنری Muguetli با پیش‌زمینه‌ای در مهندسی نساجی و کارشناسی ارشد طراحی لباس، الناز بختیاری بیش از یک دهه در حوزه آموزش، داوری مسابقات طراحی لباس و تحلیل هنری فعالیت داشته است. آثار او تلفیقی از هنر، اسطوره، طبیعت و روان‌شناسی هستند که در قالب طراحی لباس، نوشتار، تصویرسازی و فرم‌های دیجیتال جلوه‌گر می‌شوند.

او خالق برند هنری Muguetli است؛ یک پروژه بینارشته‌ای در حوزه طراحی لباس مفهومی و روایت‌محور که شامل کتاب دو‌زبانه‌ی Muguetli Was Born (منتشرشده در آمازون)، طراحی اسکارف، تصویرسازی و تولید انیمیشن می‌شود. تصویرسازی‌ها و فریم‌های این انیمیشن در قالب NFT در پلتفرم‌های بین‌المللی عرضه شده‌اند.

نخستین کتاب فارسی او با عنوان «زنگله‌ام»، سفری شاعرانه و درونی در مواجهه با فقدان است؛ روایتی که مانند دیگر آثارش، در لایه‌های درونی خود بازتابی از مفاهیم کیهانی، ساختارهای نمادین و نگرش‌های روان‌شناختی دارد.

در بخشی از کتاب صوتی زنگله‌ام می‌شنویم:

هفت بیت مولانا در حالی در درونم خونده شد که گویی رفیقانم با یادگاری‌هایی از جنس چوب برام آرزوی پاک‌ترشدن ذره ذره وجودم رو داشتن. این آتیش‌بازی مثل جشن سده یا همون چله ی کوچیک بود. در سوختن خودم آگاه بودم و در درونم شراره‌های آتیش مشغول به سماع و پایکوبی بودن. آتیش الو میکرد و ناگهان سکوتی عمیق فضا رو در بر گرفت. چیزی شبیه به یه دونه‌ی سرخ آتشین از تموم کالبدم باقی موند؛ دونه‌ای سرخ؛ همون بذر گل موگوئت به سان یاقوت...