کتاب نگاهی به تجارب زنان کارآفرین در ایران جلد 2 اثر انجمن زنان مدیر کارآفرین نشر انتشارات روشنگران و مطالعات زنان

انجمن زنان کارآفرین برای زنان‌، کارآفرینی نمی‌کند. بلکه چهره‌های مشخصِ زنان کارآفرین را که در لابه‌لای پستوهای پنهانِ جامعه به کارآفرینی، اشتغال داشته و کسی از حضور و فعالیت و نحوه‌ی پیشرفت آنان خبر نداشته، به صورت مجموعه‌هایی معرفی می‌کند و با این کار، به تشویق و ترغیبِ زنان برای ورود به حوزه‌ی کارآفرینی می‌پردازد.

کارآفرینی تنها به معنی کار کردن نیست. بلکه به معنی آفرینش کاری خلاقانه و آموزش و ترغیبِ زنان برای همکاری است که نتیجه‌اش ایجاد اشتغال برای دیگر زنان است. تشویق زنان به کار، چندان هم ساده نیست. زیرا موانع فرهنگیِ بسیاری را باید از پیشِ پا برداشت، به‌ویژه درخصوص جذب زنانِ طبقات کم‌درآمد. که اولینش ایجاد باور به توانایی است. تمام زنان کارآفرین که در کتاب‌های کارآفرینی معرفی شدند، از توانایی‌های خود و باور به خویشتنِ خویش، با جمله‌ی «می‌توانم، پس انجام خواهد شد» یاد کردند. اما واقعیت این است که این شاید همان راهی باشد که در صورت توسعه و یاری نهادهای دولتیِ مسئول و تشویقِ زنانِ بیشتر به ورود در این حوزه، و حذف مشکلات کنونی که تقریبا تمامی زنان کارآفرین از آن شِکوه دارند، بتواند کشور را در راستای تولید یاری دهد. یک کارشناس می‌گفت علاوه بر ایجاد اشتغال، این تنها راهِ رفع بسیاری از ستم‌های حقوقی و قانونی و حتی غیرقانونی است که بر زنان وارد می‌شود. او می‌گفت تنها وقتی زنان می‌توانند با بسیاری از ستم‌هایی که بر آنها روا می‌شود با منطق و به درستی به مبارزه برخیزند که همچون مردان، بخش بزرگی از تولید را برعهده بگیرند. اما این آرزو بدون اراده، باور به خود، و البته موقعیت مالی که باید داشته باشیم یا کسب کنیم میسر نمی‌شود.