کتاب فهم زندگی اثر آلفرد آدلر نشر لگا

«فهم زندگی» نوشتۀ آلفرد آدلر، از برجسته‌ترین بنیان‌گذاران روانشناسی مدرن و بنیان‌گذار مکتب «روانشناسی فردنگر» است، که نام او در کنار فروید و یونگ ‌به‌عنوان یکی از پدران بزرگ «روان‌درمانی مدرن» آمده است. این کتاب نمایی کلی از مفاهیم اصلی نظریۀ او برای مخاطبان عمومی و دانشجویان است: «عقدۀ حقارت، عقدۀ برتری، عشق، ازدواج، آموزش کودکان، سکس و مشکلات جنسی، تعبیر خواب و خاطرات اولیه به‌عنوان کلیدی برای شناخت شخصیت.»

آدلر نظریه­‌ ها و شیوه­‌ های بسیاری را به جا گذاشت که دنیای روان­پزشکی را سخت تحت‌تأثیر قرار دادند. امروزه این مفاهیم را به­ عنوان روان­شناسی آدلری می­ شناسند. نظریه ­های او بر «احساسات حقارت» متمرکز بودند و اینکه چگونه هر فرد می­ کوشد با افراط در جبران (تلاش بیش از حد برای جبران فقدان) بر چنین احساساتی غلبه کند. آدلر ادعا کرد که سبک زندگی فرد تا سن چهار یا پنج‌سالگی تثبیت می ­شود و بر اهمیت نیروهای اجتماعی یا محیط کودک بر رشد رفتار او دست گذاشت. معتقد بود که هر فردی با تواناییِ برقراری ارتباط با افراد دیگر و درک اهمیت کل جامعه متولد می­ شود. آدلر به­ عنوان یک روان­ درمانگر، معلمی بود که بر سلامت روان بیمار تمرکز داشت و نه بیماری او. او با نشان­ دادن خطای زندگی بیماران و اصلاح‌شان، به خود­پروری میدان داد. خود را یک توانمند­ساز می‌پنداشت، کسی که بیمار را از طریق «خودتعین­‌بخشی» راهنمایی می‌کند طوری ­که خود بیماران بتوانند تغییر ایجاد کنند و وضعیت­‌شان را بهبود بخشند.

آلفرد آدلر (1937_ 1870) در حومۀ شهر وین متولد شد. او در رشتۀ پزشکی تحصیل کرد و از اولین افرادی بود که به‌طور جدی به نظریۀ زیگموند فروید علاقمند شد، چراکه می‌دانست فروید دریچۀ نوینی را در توسعۀ دانش روان‌پزشکی و روان‌شناسی گشوده‌ است. آدلر به گروه مباحثۀ فروید پیوست و در سال 1910 رئیس «انجمن روان‌کاوی وین» شد. اندکی پس از آن، اختلاف بین دیدگاه‌‌های او با عقاید فروید و یونگ منجر به استعفای وی از آنجا شد. نظریۀ آدلر در عین حال که عمیقاً مدیون همکار سابقش بود، از همان ابتدا رویکردی مستقل به فرمول‌بندی مشکلات روان‌شناسی انسان و یافتن راه‌حل آن‌ها داشت. آدلر در سال 1912 «انجمن روان‌شناسی فردنگر» را دایر کرد که به‌جای پیروی از اصول علمیِ سفت‌وسخت فرویدی‌ها بر اهمیت اتخاذ دیدگاهی گسترده و پذیرا به شخصیت انسان تأکید داشت. او در سال 1937، در حالی که برای سخنرانی به اسکاتلند رفته بود، در اثر سکتۀ قلبی درگذشت.