کتاب بیماری فراگیر در عصر نئولیبرال اثر دیوید هاروی نشر افکار

این کتاب که شامل مقالات و مصاحبه‌ای از هاروی درباره‌ اپیدمی کرونا در جهان است، به ضمیمه مقالاتی از اَلن بدیو، کین برچ، شِری برمن و بِن ارنرایک با گزینش و ترجمه‌ی مریم وحدتی منتشر شده است. آنگونه که در نوشته‌ پشت جلد کتاب آمده، هاروی به‌عنوان مفسر آرای مارکس، بحران کرونا را از منظر مناسبات طبقاتی موضوع تحلیل قرار داده است: «تأثیرات اقتصادی و اجتماعی از فیلتر تبعیض‌های «مرسوم» می‌گذرند که همه‌جا قابل رؤیت‌اند... این «طبقه‌ی کارگر جدید» در خط مقدم حاضر است و یا باید بار بدل‌شدن به نیروی کاری را به دوش کشد که به‌خاطر شغل‌اش بیشترِ در معرض خطر ابتلا به ویروس قرار دارد و یا در پی سیاستِ تعدیلِ اقتصادیِ برآمده از ویروس، بدون هیچ منبع مالی از کار برکنار شود. این مسأله شکاف اجتماعی را تشدید‌ می‌کند و این پرسش را برمی‌انگیزاند که چه کسی در صورت تماس با فرد بیمار یا عفونت، ‌می‌تواند خود را ایزوله یا قرنطینه کند (با یا بدون پرداخت مالی). درست به همان سیاقی که آموختم زلزله‌های نیکاراگوئه (۱۹۷۳) و مکزیکوسیتی (۱۹۸۵) را «زلزله‌های طبقاتی» بنامم، پیشرفت کووید-۱۹ ویژگی‌های یک همه‌گیری طبقاتی، جنسیتی و نژادی را به تمامی نشانم می‌دهد. در حالی که تلاش‌ها برای تخفیف و سبک‌سازی موضوع به راحتی در لفاظی‌هایی چون «ما همه با هم هستیم» پوشانده شده‌اند، رویه‌ها، به‌ویژه از سوی دولت‌های ملی، انگیزه‌های شوم‌تری را نشان‌ می‌دهند.»