هر چند کنوانسیون حقوق کودک دست قانونگذاران جهت اعمال سلیقه را باز گذاشته، اما همچنان سندی جامع در زمینه قانون نویسی برای کودکان به حساب میآید و تا حدودی در شناسایی و تعیین چهارچوب معین برای حقوق کودکان مؤثر بوده است. ایران با الحاق مشروط خود به این کنوانسیون در زمینه نگارش قوانین برای کودکان گام برداشت و در زمینه حمایت از کودکا ن قوانین پراکنده و حتی منسجم نظیر قانون حمایت از اطفال و نوجوانان را تصویب نموده است؛ اما به دلیل آن که قوانین در راستای احکام اسالمی نگارش شدهاند همچنان امکان گریز از قوانین بسیار به چشم میآید.