کتاب جایگاه اتریش در اروپا و نظام بین الملل اثر حسن عسگری نشر انتشارات مرکز مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه

اتریش را از قدیم‌الایام به‌عنوان کشور کنگره‌ها، کنوانسیون‌ها و کنفرانس‌های صلح می‌شناسند. کنگره وین در سال ۱۸۱۵ م. کنوانسیون وین در خصوص روابط دیپلماتیک در سال ۱۹۶۱ م. و کنوانسیون وین راجع به روابط کنسولی در سال‌۱۹۶۳ م. در وین، پایتخت این کشور به امضاء رسید. در جدیدترین اقدام، توافق بین‌المللی وین موسوم به برجام نیز در ژانویه ۲۰۱۴ در شهر وین و در هتل مشهور کوبورگ به امضاء جمهوری اسلامی ایران و قدرت‌های بزرگ جهانی موسوم به ۵+۱ رسید. علاوه بر سوابق تاریخی مزبور، اتریش همچنین امروزه بعد از نیویورک و ژنو، سومین مرکز نهادها و مراکز بین‌المللی از جمله مقر سازمان ملل متحد است. اتریش به دلیل این ایفای نقش و وجود این مراکز در وین، کشوری بین‌المللی محسوب می‌شود، چون از یکسو مقر و میزبان سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی است و نقش ویژه‌ای از بعد بین‌المللی و حفظ صلح جهانی ایفا می‌کند و از سوی دیگر ایفاگر نقش مهم در سازمان‌های بین‌المللی جهان از جمله سازمان ملل می‌باشد. چرا که آن را از اصول سیاست خارجی خود می‌داند و از این بُعد به وجهه و اعتبار روابط خارجی آن افزوده است. این کشور علاوه بر مقر بسیاری از نهادها و سازمان‌های بین‌المللی، میزبان دفاتر اصلی چندین شرکت بزرگ بین‌المللی نیز می‌باشد که از موقعیت مرکزی این کشور برای هدایت فعالیت‌های خود در شمال، شرق، جنوب و غرب کشور بهره می‌برند.