کتاب نگاه اجمالی به حقوق شهروندی اثر سیاوش صابری نشر انتشارات نسل روشن

طی سال های گذشته در ایران، شهروندی تنها از منظر شهر و شهرنشینی مطرح می گردید و شهروندی رابطه متقابل یک شهرنشین با شهر، مدیران شهری و شهرداری دیده می شد و حقوق شهروندی را در گرو تصویب نقشه جامع شهر می دیدند؛ اما استفاده از واژه شهروند و شهروندی یا حقوق شهروندی در سال های اخیر در میان حقوقدانان و مجامع قانونی و حقوقی دید جامعتری یافت. در سال ۱۳۸۳ قانونی با عنوان احترام به آزادی های مشروع و حفظ حقوق شهروندی» به تصویب مجلس رسید و به نام «بخشنامه حقوق شهروندی» در قوه قضائیه، دستور کار واحدها گردید. از اصول مهم این قانون درباره نحوه بازداشت، بازجویی، منع شکنجه و رفتار با متهمان توسط ضابطین و مجریان قضایی بود. قانون اساسی جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۸ بازنگری شد و تغییراتی در برخی اصول بوجود آمد و در حال حاضر مشتمل بر چهارده فصل و یکصد و هفتاد و هفت اصل می باشد.