قدرت تفکر منفی؟! این گزاره در جامعه آمریکا بدعتآمیز به نظر میرسد زیرا در این فرهنگ بیشتر بر نگریستن به نیمه پر لیوان، داشتن امید، مثبت بودن و خندیدن تأکید میشود. آیا میتوان بهطورجدی ادعا کرد که بدبینی دارای مزایایی است؟ من دقیقاً در کتاب حاضر همین ادعا را دارم. بدبینیِ دفاعی، راهبردی است که میتواند در مهار اضطراب به افراد مضطرب کمک کند، طوریکه بهجای اینکه اضطراب علیه آنها باشد، به نفعشان عمل کند.
افرادی که بدبینی دفاعی دارند، همیشه انتظار بدترین شرایط را دارند و زمان و انرژی زیادی را صرف تمرین ذهنیِ با جزئیات واضح و دلهرهآور میکنند که دقیقاً چگونه ممکن است همهچیز آنطور که باید پیش نرود. برای مثال، قبل از یک سخنرانی، نگران این هستند که فایل پاورپوینت و میکروفون خراب شود و بدتر از همه، به حضار خیره شوند و هیچچیزی برای گفتن نداشته باشند؛ یا قبل از یک مهمانی تصور میکنند که همسایههای جدید با قدیمیها درگیر میشوند و یا همه مهمانها دچار مسمومیت غذایی میشوند.
قدرت این نوع تفکر در کجاست؟ آیا جز این است که چنین تصورات منفی ما را در حال غُر زدن درباره یک موضوع فاجعهبار رها میکند و به درماندگی کامل میرساند؟ بهتر نیست که بهجای آن خوشبین باشیم، به جنبههای مثبت نگاه کنیم، افکار مثبت داشته باشیم و تمام تلاشمان را بکنیم؟ بههرحال پژوهشها نیز نشان میدهد که در بسیاری از افراد، خوشبینی با احساس بهتر و تلاش بیشتر رابطه دارد.