فضا، عنصری است که از دیرباز در محوریت رشته معماری قرار داشته است. اگرچه در دورههای مختلفی از تاریخ معماری برحسب مسائل پیش روی انسان و توسعه فکری وی، مؤلفههای گوناگونی نظیر کارکرد، فرم، اقتصاد، تکنولوژی، زیباییشناسی و... خودنمایی بسیار داشتهاند، اما فضا به عنوان اصل محوری معماری کماکان به حیات خود ادامه داده است. این در حالی است که بسیاری از دانشجویان معماری، در سالهای اولیهی تحصیل خود چنین تصور مینمایند که ایده پردازی به طور اخص بر تولید حجم تمرکز دارد و تولید حجم را معادل خلق اثر معماری میدانند.