فیدیبو نماینده قانونی گروه انتشاراتی ققنوس و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب امپراتوری اینکا

کتاب امپراتوری اینکا
مجموعه تاریخ ۳۸

نسخه الکترونیک کتاب امپراتوری اینکا به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب امپراتوری اینکا

اینکاها امپراتوری خود را تاهوان‌تین‌سویو می‌خواندند، به معنی «سرزمین چهاربخش». تاهوان‌تین‌سویو در اوج شکوفایی خود بزرگ‌ترین امپراتوری بومی در نیمکره غربی بود، که پهنه آن سراسر سواحل غربی آمریکای جنوبی را با حدود چهار هزار کیلومتر صحراهای خشک ساحلی، فلات‌ها و دره‌های بادخیز، قله‌های مرتفع کوهستانی پوشیده از برف و بالاخره جنگل‌های پُر مِه در بر می‌گرفت. امپراتوری اینکا سرزمین‌هایی را در بر می‌گرفت که از نظر جغرافیایی و اقلیمی وضعی افراطی داشتند: به غایت سرد یا به غایت گرم. در قرن شانزدهم پدرو دِ سیه‌زا دِ لئون سرباز و وقایع‌نگار اسپانیایی اغلب بخش‌های این سرزمین را چنین توصیف کرده بود: «نامناسب برای سکونت انسان.» ولی باید دانست که چنین توصیفی کاردانی و تدبیر اینکاها را در آباد کردن سرزمین و شکوفا نمودن آن در نظر نگرفته است.

ادامه...
  • ناشر گروه انتشاراتی ققنوس
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 2.5 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۲۰ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب امپراتوری اینکا

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

پیشگفتار: سرزمین اینکاها

اینکاها امپراتوری خود را تاهوان تین سویو(۱) می خواندند، به معنی «سرزمین چهاربخش». تاهوان تین سویو در اوج شکوفایی خود بزرگ ترین امپراتوری بومی در نیمکره غربی بود، که پهنه آن سراسر سواحل غربی آمریکای جنوبی را با حدود چهار هزار کیلومتر صحراهای خشک ساحلی، فلات ها و دره های بادخیز، قله های مرتفع کوهستانی پوشیده از برف و بالاخره جنگل های پُر مِه در بر می گرفت. امپراتوری اینکا سرزمین هایی را در بر می گرفت که از نظر جغرافیایی و اقلیمی وضعی افراطی داشتند: به غایت سرد یا به غایت گرم. در قرن شانزدهم پدرو دِ سیه زا دِ لئون(۲) سرباز و وقایع نگار اسپانیایی اغلب بخش های این سرزمین را چنین توصیف کرده بود: «نامناسب برای سکونت انسان.»( ۱ ) ولی باید دانست که چنین توصیفی کاردانی و تدبیر اینکاها را در آباد کردن سرزمین و شکوفا نمودن آن در نظر نگرفته است.
مشخص ترین سیمای سرزمین اینکاها سلسله کوه های آند است که بلندترین رشته کوه قاره های آمریکای شمالی و جنوبی به شمار می رود. کوه های آند امپراتوری اینکاها را از نظر جغرافیایی به سه بخش تقسیم می کردند: سواحل صحرایی، سرزمین های مرتفع، و بالاخره جنگل های آمازون. صحراهای ساحلی، خشک ترین صحراهای روی زمین بودند و هنوز هم هستند. با وجود نبودِ بارش باران، بومیان محلی، از جمله قبیله های موچیکا و چیمو، از رودخانه هایی که از کوه های آند به سوی مغرب جاری اند و به اقیانوس آرام می ریزند کانال کشی کرده و با احداث جوی هایی آب را از جویبارها به سوی کشتزارهای خود در نواحی صحرایی می رساندند.

سرزمین های مرتفع

صحراهای ساحلی اندک اندک ارتفاع گرفته به کوهستان های آند می رسیدند، جایی که خاستگاه نیرومندترین بومی های امپراتوری بود. قبایل چیمو، تی واناکو، (۳) هواری(۴) و اینکا، نسبت به مردم ساکن سواحل، امتیازهای بیش تری داشتند، زیرا به منابع اصلی آب نزدیک تر بودند. مثلاً آن ها صرفا با بستن آب از فراز کوهستان به روی دشمنان خود، همیشه می توانستند دشمنان خود را شکست دهند.
دامنه های کوهستان آند به صورت خطرناکی شیبدارند، ولی کشاورزان بومی این مشکل را نیز حل کردند، بدین ترتیب که در همان دامنه ها با کندن و تسطیح شیب کوه، زمین های هموار تراس مانندی ایجاد می کردند.
در ارتفاعاتِ کوه نزدیک به قله ها «پونا» یعنی فلات های پر آب و علفی وجود داشت. این پوناها بسیار مرتفع و بسیار سرد بودند به حدی که کشاورزی در آن ها امکان نداشت، ولی علف های پرپشت و انبوهی که در آن ها می رویید آهوان و چهارپایان دیگری به نام ویکونا را مجذوب خود می کردند. ویکوناها از رده و نژاد لاما یعنی شتر بی کوهانِ مخصوص آمریکای جنوبی بودند. و نیز چهارپایان دیگری به نام گواناکو که شبیه شتر بودند در علفزارها می چریدند. این حیوانات گوشتِ خوراکی و پشم مورد نیاز بومی ها را فراهم می کردند.
در بخش شرقی دامنه کوهستان های آند، جنگل های انبوهی وجود داشت که تا حوزه باتلاقی آمازون ادامه می یافت. باران های بسیار سنگین و رودخانه های خروشانِ بسیار تند این ناحیه پر آب، به صورتی بود که حتی برای بومیانی که در زندگی به آب و هوای طاقت فرسا عادت داشتند، ورود بدان جا را ناممکن می ساخت. در نتیجه این امر، طوایف جنگجو و خشنی که در جنگل های بارانی آمازون می زیستند، تنها مردمانی بودند که می توانستند در برابر تسلط اینکاها مقاومت نمایند.

اربابانِ زمین دار

ناهمواری زمین برای طوایف کوچک بومی وسیله دفاعی طبیعی فراهم می کرد، اما در عین حال رشد و تکامل آن ها را نیز محدود می نمود. منابع طبیعی برای آن ها فراوان نبود، بازرگانی نیز بین جوامع دشوار می نمود. لاماها (شترهای بی کوهان) برای آنان ارزش فراوان داشت زیرا هم از پوست پشمی آن ها و نیز گوشتشان بهره می بردند، ولی در زمینه باربری، لاما فقط می توانست حدود بیست کیلوگرم وزن را حمل کند. بنابراین مردمان آند مجبور بودند بارهای سنگین را خود بر دوش گیرند و با پای پیاده سفر کنند. با تمام این کمبود و دشواری ها ساکنان قسمت های مرتفع کوهستان های آند از چالش های مربوط به سرزمین سربلند بیرون آمدند. آن ها جاده هایی ساختند که در سراسر پهنه کشورشان گسترش می یافت. حتی بدون چرخ (گردونه) و بدون داشتن اسب، مردمان آند قادر بودند هزاران کیلومتر مربع از سرزمین خود را تحت کنترل درآورند. ولی تنها یک طایفه کوچک از کوه نشینان بود که چیزی به دست آورد که هیچ یک از فرهنگ های پیشین به دست نیاورده بودند؛ این طایفه اینکا نام داشت. طایفه یا قبیله اینکا موفق شد که تمام ناحیه آند را مطلقا تحت یک حکومت و یک خدای مافوق و ممتاز درآورد. تنها ظرف مدت چندصد سال اینکاها ارباب، سرور و فرمانروای کوهستان ها، سواحل و دره ها شدند. آن ها تمام نواحی و مناطق گوناگون را به یکدیگر متصل ساختند و در نتیجه بزرگ ترین امپراتوری بومی دو قاره آمریکا (شمالی و جنوبی) را تشکیل دادند. این پیشرفت اینکاها چیزی بود که هنوز هم باعث حیرتِ آمیخته به احترام پژوهشگران امروزی است.



توضیح تصویر: "کشاورزان ساکن کوهستان های آند، هنوز هم برای کشاورزی زمین های هموار تراس مانندی را در دامنه غربی کوه های آمریکای جنوبی احداث می کنند."





نظرات کاربران درباره کتاب امپراتوری اینکا

کتاب رو به صورت پی دی اف ارایه بدید بتونیم ازش استفاده کنیم
در 2 سال پیش توسط Behnaz Eskandari