کتاب معبد لاک پشت اثر میترا معینی نشر چرخ

دست شویی و حمام خانه ی ما همیشه تمیز بود،با ردیف عطرها و ادوکلن ها.با گلدان های کوچک و آینه و دستمالها.احمقانه است،اما من این دو جای خانه را خیلی دوست دارم.مثل پاک کن،یا مثل اعداد فرد به خصوص هفده،مثل بستن چشمهام.وقتی کنارم بودی چشم هایم را می بستم و کیف می کردم که نمی توانی داخل شوی.آن پشت،معطل و لنگ در هوا می ماندی.تو نمی دانی ناصر اما من حتا کنار تو هم دنیای جادویی خودم را پشت پلک هایم داشتم و دارم.اتاقک مخصوصی هم دارم.هر چه داشته باشم از آن تاریک روشنای بی انتها بر می دارم و به این اتاقک اختصاصی می برم.آن عکس نوزده سالگی ام را روی شانه ها ریخته بودم و تو چون از لباس یقه باز من خوشت نمی آمد پاره اش کردی،یا آن کتاب سهراب که دوستی هدیه داده بود،یا آن مجسمه گلی،و چیزهای دیگر.گنجینه ای دارم مثل معبدهای قدیمی.هرچه را هم که نخواهم نگه دارم دست نخورده برمی گردانم.