همهی ما با کارگاههای خیاطی، گلدوزی، نقاشی، مکانیکی، نجاری و کارگاههایی از ایندست آشنایی داریم. حالا هم قصد کردهایم کارگاههای تئاتر و سینما را به شما پیشنهاد کنیم. به عبارت دیگر، تکنیکی، با توضیح مفصل در متن این کتاب، برای جستوجوی «تاریخ»ی که شاید بتواند خودش را با شیوههای کاری زمانهی ما وفق دهد. پیتر بروک عقیده دارد میزانسن تئاتر، مثلاً اینکه بازیگری بتواند از پشتسر وارد صحنه شود، مولود اختراع برق است. البته دربارهی سینما باید بگویم که همگیمان تاریخ تولدش را میدانیم.
این دو کارگاه جدید نیز نقطهی اشتراکی با تمام کارگاههای دیگر دارند: فیزیکیاند و با استفاده از بدن و صدا و به صورت گروهی اجرا میشوند. از همینروست که باید روی تمرینهای بدنی و صدایی اصرار داشته باشیم.
این را هم خاطرنشان کنم که بونوئل مدام میگفت: «قوهی تخیل هم خودش یک جور عضله است.» مثل تمام عضلات دیگر، قوهی تخیل هم نیاز به تمرین بدنی دارد، و اگر فرصتش باشد، چه بهتر که این تمرینها روزانه باشد؛ تمرینهایی که نهتنها میتوانیم خودمان را به دست آنها بسپریم، که چارهای هم جز این نداریم.
سینمای ایران را دوست دارم و دنبال هم میکنم. کارگاههای زیادی هم در ایران برگزار کردهام. عزتالله انتظامی، فاطمه معتمدآریا و بسیاری از فیلمنامهنویسان، کارگردانان و بازیگران جوان در این کارگاهها شرکت کردهاند.