کتاب تولستوی و مبل بنفش اثر نینا سنکویچ نشر انتشارات کتاب کوله‌پشتی

هرکس نام کتاب تولستوی و مبل بنفش را می‌شنود بی‌اختیار  یاد نویسنده‌ی روس، لئو تولستوی می‌افتد. هرچند هرکس چنین اشتباهی می‌کند حق هم دارد او یکی از شناخته‌شده‌ترین روس‌های تاریخ است؛ اما استثنائاً اینجا نمی‌خواهیم از او حرف بزنیم و بیشتر بحثمان به مبل بنفش برمی‌گردد. مبلی برای ایجاد تغییر.

Tolstoy and purple couach: my year of magical reading اولین‌بار سال ۲۰۱۱ منتشر شد و تجربه‌ای را به اشتراک گذاشت که افراد زیادی در دنیا به آن نیاز داشتند. غم چیزی است که با زندگی ما بیگانه نیست و غم ازدست‌دادن عزیزان جایی در زندگی هرکسی رخنه خواهد کرد. گاهی خواهری، دوستی، برادری از دست می‌رود و گاهی پدر و مادر یا فرزندی را از دست می‌دهیم. کنار آمدن با این داغ‌ها ساده نیست همان‌طور که برای نینا سنکویچ ازدست‌دادن خواهر بزرگ‌ترش آن ماری که تمام کودکی را با هم گذرانده بودند و لحظاتشان به هم گره‌خورده بود ساده نبود. او برای مواجهه با این داغ بزرگ یک برنامه برای خودش طراحی کرد. او در ۴۶ سالگی درحالی‌که مسئولیت یک‌خانه و چهار فرزند روی  دوشش بود برای اینکه بتواند دوباره برخیزد با خودش قرار گذاشت به مدت یک سال هر روز یک کتاب ارزشمند بخواند و این کار را انجام داد. تولستوی و مبل بنفش اتوبیوگرافی اوست که درباره‌ی همین روزها نوشته شده است. او از قدرتی که کتاب‌ها برای زندگی دوباره به او بخشیدند حرف می‌زند. از احساسات منحصربه‌فردی که هر کتاب در او بر می‌انگیزد. نینا ستکویچ به کمک غرق‌شدن در دنیای کتاب‌ها، روی مبل بنفش اتاق مطالعه، زندگی‌اش را دوباره پس می‌گیرد. زندگی‌ای که گویا بخشی از آن همراه آن ماری به خاک سپرده شده بود.

کتاب تولستوی و مبل بنفش طرفداران زیادی پیدا کرد و به فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک‌تایمز راه پیدا کرد. این کتاب  کم‌کم به چندین زبان مختلف برگردانده شد و  ترجمه‌های فارسی آن هم به بازار آمدند. انتشار کوله‌پشتی این کتاب را با ترجمه‌ی لیلا کرد چاپ کرده است، تولستوی و مبل بنفش بیش از چهارده بار تجدید چاپ شده است. نسخه الکترونیک این کتاب را می‌توانید در همین صفحه از فیدیبو دانلود کنید.

نینا سنکویچ کیست؟

نینا سنکویچ نویسنده‌ی آمریکایی و دانش‌آموخته رشته تاریخ است. او به‌عنوان روزنامه‌نگار برای نیویورک‌تایمز، لس‌آنجلس تایمز، ووگ، هافینگتون پست و ... نوشته است. او در کنتیکت زندگی می‌کند و اوقاتش را به نوشتن می‌گذارند. او متخصص نوشتن خاطره و اتوبیوگرافی است و غیر از مبل بنفش چند کتاب دیگر هم از او باقی‌مانده است که بعضی از آن‌ها در حوزه‌ی خودش یعنی تاریخ نوشته شده‌اند:

• شورشیان آمریکایی
• امضا، مهروموم، تحویل: جشن شادی نامه‌نگاری
• لاولزهای ماساچوست: ‌ یک خانواده آمریکایی

تولستوی و مبل بنفش برای چه کسانی مناسب است؟

هر انسانی به درد و رنج و اندوه عکس‌العمل منحصربه‌فردی دارد. همان‌طور که زمانی که جسم زخم می‌خورد به زمان کافی برای شفا نیاز خواهد داشت روح انسان هم چنین حالتی دارد. ازدست‌دادن یک عزیز شبیه یک زخم بزرگ است که باید روی آن مرهم بگذارید و تولستوی و مبل بنفش یکی از روش‌های مرهم گذاشتن بر زخم را آموزش می‌دهد. این کتاب بیش از آنکه صرفاً بر خواندن کتاب برای شفای روح تأکید داشته باشد به داشتن راه حلی منحصربه‌فرد برای خودتان تأکید دارد. تولستوی و مبل بنفش برای هرکسی که داغی در زندگی‌اش دیده است و هنوز نمی‌داند چگونه آن را مدیریت کند مناسب است. همچنین این کتاب یک داستان گیرا و خواندنی است. اگر به خواندن داستان و رمان خارجی علاقه دارید هم تولستوی و مبل بنفش کتاب مناسبی برای شماست. این کتاب برای بزرگسالان نوشته شده است.

در بخشی از کتاب تولستوی و مبل بنفش می‌خوانیم

بعد از مرگ آن ماری، به زنی دوتکه تبدیل شدم. تکه‌ای از من هنوز در همان بعدازظهری که او از دنیا رفت، در اتاق بیمارستانش ماندگار شد. در آن اتاق با تخت تاشو، صندلی راحتی، تلویزیون و کپه‌های کتاب، پایه‌ی فلزی نگهدارنده‌ی سرم، داروهای مسکن و مایع قهوه‌ای وحشتناکی که از شکم خواهرم تخلیه می‌شد، سینی مملو از روزنامه و بسته‌های ژله، جوراب‌های گلوله شده‌ای که من آنها را برایش برده بودم و حالا دیگر برای پاهای متورم و کبودش خیلی کوچک بودند و شانه‌ای با طره‌هایی از موهای بلوند تیره.

و بعد آن تکه‌ی دیگری بود، تکه‌ای که چهارنعل اتاق بیمارستان را ترک کرد و از ترس آنچه ممکن بود ببیند هرگز پشت سرش را هم نگاه نکرد. از روزی که آن ماری از دنیا رفت من مسابقه‌ای را شروع کردم؛ ‌ مسابقه‌ی فرار از مرگ، فرار از رنج پدر و اندوه مادرم. فرار از فقدان و پریشانی و ناامیدی. از مردن می‌ترسیدم، از اینکه زندگی‌ام را از دست بدهم می‌ترسیدم. از آنچه مرگ بر سر خانواده‌ام آورده بود می‌ترسیدم؛ از تنهایی و درماندگی می‌ترسیدم، و از شک و تردیدهای آزاردهنده: آیا ما نباید پزشکان دیگر، درمان‌های دیگر یا شیوه‌های دیگری را امتحان می‌کردیم؟

من از داشتن زندگی‌ای که ارزش زندگی‌کردن نداشت می‌ترسیدم.