کتاب آتشی در خانه اثر کامیلا شمسی نشر خوب

انسان‌ها با هر دین و هر نژاد با یکدیگر برابر هستند. هیچکس بر دیگر برتری ندارد. ذات‌ همه انسان است، به همین دلیل چه تفاوتی دارد سیاه پوست باشیم و یا سفید پوست؟ مسلمان باشیم و یا مسیحی؟ در نهایت مهم‌ترین اصل انسانیت است. این انسانیت است که آدم‌ها را از یکدیگر متمایز می‌کند.

نقد و بررسی «کتاب آتشی» در خانه

کتاب آتشی در خانه Home Fire توسط کامیلا شمسی Kamila Shamsie نوشته شده‌است. این کتاب در سال 2017 به زبان انگلیسی منتشر شد. کتاب آتشی در خانه هفتمین رمان این نویسنده است. داستان این کتاب درمورد یک خانواده پاکستانی و دختر کوچک آن‌ها اسما است. این خانواده پس از گذشت اتفاقات بسیار، تصمیم به مهاجرت می‌گیرند. اما ورود آن‌ها به انگلستان ساده نیست. آن‌ها مانند تمامی مسلمانان جهان درگیر قوانین و نگاه‌های تبعیض نژادی می‌شوند. داستان آتشی در خانه توجه بسیاری به مسئله تفاوت دین و نژاد دارد. به علاوه درطول کل داستان نویسنده بیان می‌کند که انسان‌ها در دسترسی به حقوقشان با یکدیگر برابر هستند. نگرانی‌های پنهان در پشت کلمات این داستان برای هویت و امنیت مسلمانان در انگلیس است. کتاب آتشی در خانه در مورد مشکلات مسلمانان صحبت می‌کند. این در حالی است که آن‌ها برای دفاع از یک هویت منحصر به فرد تلاش می‌کنند، فعالان سیاسی و اجتماعی می‌خواهند، مسلمانان را از خود دور کنند. کتاب آتشی در خانه در سال 2018 برنده جایزه زنان شد و در لیست جایزه من بوکر در سال 2017 قرار گرفت. این کتاب داستان خود را در پنج فصل اسما، ایمان، پرویز، آنیکا و کرامت روایت می‌کند. هر فصل بر دیدگاه یک شخصیت تمرکز دارد. به علاوه این رمان در پنج مکان مختلف لندن، آمهرست، ماساچوست، سوریه و کراچی روایت شده‌است.

کتاب آتشی درخانه در مورد خانواده پاشا است. در این خانواده آنیکا و پرویز دو قلوهای کوچکتر از اسما هستند. پس از درگذشت مادرشان اسما خواهر و برادرش را بزرگ کرده‌است. پدر آن‌ها نیز در یکی از درگیری‌ها کشته شده‌است. داستان این کتاب با بازداشت اسما پاشا در قسمت امنیتی فرودگاه هیترو Heathrow آغاز می‌شود. اسما زنی 28 ساله مسلمان است. او پس از به سرانجام رساندن پرویز و آنیکا موفق به ادامه تحصیل می‌شود. پس از یک بازجویی طولانی مدت در بخش امنیت فرودگاه، اسما پرواز خود را از لندن به بوستون از دست می‌دهد. اما در نهایت او راهی ماساچوست شده و زندگی‌اش را در آنجا آغاز می‌کند. او صبح‌ها در یک کافه مشغول به کار می‌شود. به علاوه هروز پیگیر وضع آنیکا و پرویز است. پرویز راه پدرش را ادامه داده و به داعش پیوسته است. اسما روزها در کافه مرد جوانی را می‌بیند. این مرد جوان ایمون لون، پسر یک سیاست‌مدار بریتانیایی به نام کارامات لونه است. اسما از این پسر بیزار است. با این وجود او با ایمون 24 ساله رابطه دوستانه‌ای را برقرار می‌کند. شرایط زندگی این دو به شدت در تضاد با یکدیگر است. بعد از گذشت یک سال از ارتباط این دو، پدر ایمون به عنوان وزیر کشور انگلیس منصوب می‌شود. در ابتدای آشنایی اسما نگفته بود که در مورد پدر ایمون اطلاع دارد. اما پس از گذشت مدتی، زمانی که ایمون متوجه دروغ اسما شد، اسما را ترک کرد. این اتفاق تاثیر بسیاری بر روحیه اسما داشت. در حالی که او به دنبال ایمون بود، پیام عجیبی را از خواهرش دریافت کرد. اسما مدتی قبل در مورد پرویز به پلیس اطلاع داده بود. به همین دلیل پلیس انگلستان مانع از ورود پرویز به این کشور شدند. اسما در یک ملاقات با ایمون، تمامی داستان زندگی خود را برای او تعریف می‌کند. اسما بیان می‌کند که یک نماینده مجلس محلی اجازه ورود جنازه پدرش را به انگلستان نداد. آن نماینده نیز پدر ایمون یعنی کارامات لونه بود. این مسئله بسیار باعث آشفتگی ایمون می‌شود. اما در نهایت این دو با یکدیگر آشتی کرده و به رابطه‌شان باز می‌گردند. اما اتفاقات عجیبی رابطه آن‌ها را درگیر می‌کند. در نهایت ایمون دچار رسوایی بزرگی می‌شود. به علاوه پرویز نیز زمانی که در تلاش برای فرار از داعش بود، کشته می‌شود.

ترجمه کتاب «آتشی در خانه» به زبان فارسی

کتاب آتشی در خانه توسط سولماز دولت‌زاده ترجمه شده‌است. این کتاب در سال 1398 توسط انتشارات نشر خوب به چاپ رسید. سولماز دولت‌زاده یکی از مترجمان خلاق و خوش بیان کشورمان است. از آثار منتشر شده توسط این مترجم می‌توان به کالیپسو، چیزی که دور گردنت حلقه می‌زند، مارتین لوتر کینگ، رِی بِردبری و جی.دی. سیلنجر اشاره کرد. تمامی آثار ذکر شده در فیدیبو موجود هستند. شما می‌توانید کتاب الکترونیکی آتشی در خانه به قلم کامیلا شمسی، ترجمه سولماز دولت‌زاده و انتشارات نشر خوب را از همین صفحه در فیدیبو دانلود و تهیه نمایید.

درباره‌ی نویسنده کتاب «آتشی در خانه» کامیلا شمسی

کامله شمسی Kamila Shamsie با نام هنری کامیلا شمسی شاخته می‌شود. او در سیزدهم آگوست سال 1973 چشم به جهان گشود. شمسی در یک خانواده مرفه در پاکستان به دنیا آمد. مادر وی سردبیر و روزنامه‌نگار بود. او نوه خاطره نویس نام آشنا جهان آرا حبیب الله است. شمسی در کراچی بزرگ شد و در آنجا به مدرسه رفت. اما سپس در سال 2007 به انگلستان مهاجرت کرد. پس از مهاجرت به دانشگاه همیلتون رفت. او فارغ التحصیل رشته نویسندگی خلاق است. شمسی اولین رمان خود را با نام «در شهر کنار دریا» The City by the Sea در سال 1998 در سن 25 سالگی منتشر کرد. این کتاب جایزه نخست وزیر ادبیات را در پاکستان در سال 1999 دریافت کرد. رمان دوم او با نام «نمک و زعفران» در سال 2000 به چاپ رسید. سومین رمان او «کارتوگرافی» در سال 2002 مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت. کتاب «آیات شکسته» در سال 2005 برنده جایزه پاترا از آکادمی ادبیات پاکستان شد. پنجمین رمان او در سال 2009 به نام «سایه‌های سوخته» برنده جایزه کتاب آنیسفیلد Anisfield شد. ششمین رمان شمسی به نام «خدا در هرسنگ» در سال 2014 جایزه زنان بیلی را بدست آورد. کتاب‌ پیش‌رو هفتمین اثر این نویسنده است. این نویسنده پاکستانی-بریتانیایی چند داستان کوتاه را هم در کارنامه هنری خود دارد. انتشار آثار موفق به این نویسنده فرصت ستاره شدن را دارد. او اکنون در لیست 20 نویسنده جوان انگلیسی قرار دارد. به علاوه شمسی یکی از اعضای انجمن سلطنتی بریتانیا است.

بخشی از کتاب «آتشی در خانه»

چطور ممکن بود ذهنش بتواند تمرکز کند. بله، این شتری بود که دم خانه هر کسی می‌خوابید و آمدنش گریز ناپذیر بود. برای بعضی‌ها مرحله به مرحله پیش می‌رفت: پدریزرگشان چند هفته نیمه فلج بود. قدرت تکلم نداشت، حتی نفس کشیدنش عجیب بود. برای بعضی‌ها همچون رعد و برق اتفاق می‌افتد: مادرشان ناگهان در محل کارش توی دفتر خدمات مسافرتی افتاد و مرد و تنها چیزی که از او باقی ماند جای رژلبش روی لبه فنجان چای صبحش بود؛ چیزی که برایشان حکم گنچ را داشت. اما یک روز یکی از دوقلو‌ها با عصبانیت بلند شد و فنجان را ازدسته‌اش تاب داد و پرتش کرد و دهان مادرشان را شکست (آنیکا مطمئن بود کار او بوده، پرویز اصرار داشت کار اوست). برای برخی مثل تردستی است: مادربزرگشان منتظر جواب آزمایش‌هایی بود که آن‌ها می‌دانستند حکم مرگش را دارد. وقتی از خیابان می‌گذشت راننده مستی هنگام دور زدن با سرعت زیاد او را زیر کرد. دو هفته بعد دکتر تماس گرفت و گفت خبرهای خوبی دارد و تومور خوش خیم است. برای برخی همچون تصویری انتزاعی است: پدرشان، کسی که هرگز در زندگی‌شان حضوری زنده نداشت سال‌ها پیش از این که بدانند چطور پدر خطابش کنند، مُرد. همه مُرده بودند، جز دو قلوها که برای درک مصیبتشان به یکدیگر نگاه می‌کردند.