Loading

چند لحظه ...
کتاب فکرهای خصوصی

کتاب فکرهای خصوصی

نسخه الکترونیک کتاب فکرهای خصوصی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق اپلیکیشن رایگان فیدیبو در دسترس است. همین حالا دانلود کنید

با کد تخفیف hifidibo این کتاب را در اولین خریدتان با ۵۰٪ تخفیف یعنی ۴,۷۵۰ تومان ارزان‌تر بخرید!

نقد و بررسی کتاب فکرهای خصوصی

بعضی از داستان‌های کوتاه اگرچه برشی کوتاه  از یک زندگی هستند اما به خوبی از پس انتقال مفاهیم و موضوعات خود بر می‌آیند که ممکن است خواننده در طول خواندن آن‌ها مدام خود را در مقابل قاب‌های تصویر سینمایی ببینید. داستان‌هایی که موضوع اجتماعی آن‌ها، ساخت و پرداخت آن‌ها و رئالیستی بودنشان باعث یکدستی و پیشرفت داستان‌ها می‌شود و در نهایت مخاطب را به این فکر وا می‌دارد که این جملات و سطرها چه ساده به عمق دل و جان می‌نشینند. مجموعه داستان فکرهای خصوصی نوشته یاسمن خلیلی فرد از این دست داستان‌هاست که تصاویری از جامعه و حال امروز آن را برای ما ترسیم می‌کند.

درباره‌ی کتاب فکرهای خصوصی اثر یاسمن خلیلی فرد

 کتاب فکرهای خصوصی نوشته یاسمن خلیلی فرد نویسنده معاصر ایرانی است. این کتاب مجموعه‌ای از 11 داستان کوتاه است که در سال 1398 از سوی انتشارات ققنوس منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان قرار داده شده است. «فکرهای خصوصی»، «چمدان»، «نامه خداحافظی»، «نامادری»، «پسرخوانده»، «کلاه‌گیس‌فروش‌»، «نامبر فایو»، «صدا»، «دور از او»، «مک‌دونالد، خیابان تورینو» و «درد مشترک» داستان‌های این کتاب هستند. کتاب فکرهای خصوصی در دسته‌ی کتاب‌های داستان کوتاه قرار دارد و برای گروه سنی بزرگ‌سال است. تعداد صفحات نسخه‌ی چاپی کتاب 128 صفحه است که با مطالعه‌ی روزانه 20 دقیقه می‌توانید این کتاب را در کمتر از 6 روز بخوانید. کتاب فکرهای خصوصی حجم اندکی دارد و برای افرادی که وقت کافی برای خواندن کتاب‌های طولانی را ندارند و قصد دارند کتابی مختصر با موضوع داستان کوتاه را بخوانند مفید خواهد بود.

چرا باید کتاب فکرهای خصوصی را خواند؟

یاسمن خلیلی‌فرد در مجموعه داستان‌های فکرهای خصوصی سعی کرده تا به روابط و دغدغه آدم‌های امروزی بپردازد. او مشکلات جامعه مدرن را جان‌مایه‌ی داستان‌های این کتاب قرار داده است و در بیشتر داستان‌های این مجموعه می‌بینیم که طبقه‌ی متوسط جامعه چطور با گرفتاری‌ها و دغدغه‌هایی از جنس اجتماع امروز خود ما دست و پنجه نرم می‌کنند. خلیلی فرد در داستان‌های قبلی هم رویکرد اجتماعی خود را نشان داده است. او به زبانی ساده و صمیمی توانسته در این مجموعه هم مخاطب را با مردم جامعه‌ آشناتر کند. به نوعی می‌توان گفت که این کتاب پلی است بین خواننده و جامعه. داستان‌های این مجموعه قهرمان‌پرور نیستند آن‌ها شخصیت‌هایی هستند از بین خود ما و مردمی که هر روز با آن‌ها مواجه هستیم. قصه‌هایشان ملموس و باورپذیر است و فاصله آن‌ها با ما بسیار کم است. فضاسازی و خلق شخصیت‌های این کتاب به عشق، نفرت، حسرت و ناکامی‌هایی گره خورده‌اند که مخاطب گاهی در معرض قضاوت و گاهی با همدردی در انتظار سرنوشت آن‌هاست. یکی دیگر از نکاتی که خواننده را برای انتخاب این کتاب مجاب می‌کند تقابل شخصیت‌های این داستان‌ها با اصول و سنت‌هاست که در نوع خود با مهارت و ریزبینی نوشته شده است.

‌درباره‌ی یاسمن خلیلی فرد نویسنده‌ی کتاب فکرهای خصوصی

یکی از نویسندگان جوان معاصر در عرصه ادبیات که این روزها با کتاب‌های خود در عرصه ادبیات مدرن مشهور شده است یاسمن خلیلی است. او متولد سال 1369 است و از زمان کودکی به کتاب و نوشتن علاقه زیادی داشت. شاید بتوان گفت همین علاقه و توجه او به ادبیات باعث شد تا با نگاه دقیق و موشکافانه‌تری جامعه‌ی خود را رصد کند و درباره‌ی آن بنویسد. خلیلی فرد تحصیلات تکمیلی خود را در رشته‌ی کارگردانی سینما از دانشگاه تهران دریافت کرده است. تحصیلات او در رشته سینما را می‌توان از این حیث قابل اهمیت دانست که در ساخت و پرداخت شخصیت‌ها و فضاهای متنوع و قابل تامل در داستان‌هایش به او کمک کرده است. او در سن 19 سالگی رمان‌نویسی را شروع کرد و اولین کتابش زمانی که 22 سال سن داشت منتشر شد. کتاب یادت نرود که با کمی تاخیر در سال 1394 منتشر شد و نظر مخاطبان و علاقه‌مندان به کتاب و کتاب‌خوانی را به خود جلب کرد.

یاسمن خلیلی فرد تنها در حوزه ادبیات و داستان‌نویسی فعالیت ندارد. او علاوه بر ادبیات در زمینه سینما و نقد فیلم هم فعال است و توانسته در این حوزه کارهای ارزشمندی ارائه کند. دومین کتاب این نویسنده جوان و تازه نفس با نام نقش جنگ بر سینمای غیرجنگی ایران، کتابی تخصصی در رشته سینما با درون‌مایه‌های روانشناسی است که برای مخاطب عام سینما نوشته شده است تا همه علاقه‌مندان بتوانند از مطالب آن برای ارتقای آگاهی خود استفاده کنند. خلیلی فرد یکی از نویسندگان پر تلاش و با پشتکار است که توانسته در ادبیات خود را در عرصه داستان‌نویسی مطرح کند. او با کتاب فکرهای خصوصی بار دیگر مخاطبان خود را به کتاب‌فروشی‌ها کشانده است تا آن‌ها را با داستان‌های تازه‌ای مواجه کند.

‌در بخشی از کتاب فکرهای خصوصی می‌خوانیم

هیچ‌وقت فکر نمی‌کرد روزی کلاه‌گیس فروش شود.

از بچگی می‌دانست که قرار نیست دکتر و مهندس شود، در واقع توانش را نداشت. هیچ‌وقت شاگرد درسخوانی نبود. خیلی تنبل هم نبود. متوسط بود، متوسط متوسط. آدم‌های متوسط به چیزهای متوسط فکر می‌کنند، اندازه آرزوهایشان خیلی بزرگ نیست، کوچک هم نیست، متوسط است. دوست‌هایی که پیدا می‌کنند مثل خودشان متوسط‌اند، تفریحاتشان هم متوسط است. در کل کیفیت زندگی برایشان متوسط است.

وقتی مدرسه می‌رفت، آخر هفته‌ها پدر با پیکان سفید یخچالی‌اش می‌بردشان شمال شهر، معمولا تجریش و گاهی هم پارک جمشیدیه. عطیه و خواهرش پارک نیاوران را هم دوست داشتند. گربه‌های خوشگلی آنجا جولان می‌دادند و دو خواهر به شان غذا می‌دادند. آنجا وقتی خانم‌های خوش‌پوش و آراسته بالاشهری را می‌دید خودش را جای آن‌ها تجسم نمی‌کرد. هیچ‌وقت نخواسته بود مثل آن‌ها شود، درواقع می‌دانست که امکانش وجود ندارد. آدم واقع‌بینی بود و می‌دانست نباید دنبال چیزهای دست‌نیافتنی باشد و حواسش به سقف آرزوهایش بود؛ اما چیزی که همیشه فکرش را به خود مشغول می‌کرد این بود که خوب می‌شد اگر روزی آرایشگر این خانم‌های خوش‌پوش و آراسته شود. آرایشگری ازنظرش شغل هیجان‌انگیزی بود، این‌که آدم‌ها را از آنچه هستند بهتر کنی خودش یک‌جور هنر است. اولین بار در چهارده‌سالگی جرئت کرده بود این علاقه را با مادرش در میان بگذارد. مادر لب گزیده بود و فورا به پدر گفته بود. پدر هم اخم و تخم کرده بود و عطیه متوجه شده بود آرایشگر شدن منتفی است.

حساب عالیه، خواهر بزرگش، از حساب او جدا بود. با این که هر دو دختران یک خانه بودند، خواهرش بلد بود آرزوهای بزرگ بکند و آن قدر پشتکار داشت که به شان برسد. خواهرش همیشه می‌خواست وکیل شود. کلاس کنکور رفت، درس خواند و کسی امتیاز خاصی برایش قائل نشد، اما قبول شد. حقوق. تهران نه اما شیراز قبول شد، آن‌هم دانشگاه سراسری. پدر به عالیه افتخار می‌کرد، چون تنها فرد خانواده‌شان بود که دانشگاه قبول‌شده بود، آن هم سراسری.

عطیه می‌دانست نمی‌تواند مثل عالیه باشد، اما نه حسادت می‌کرد و نه خیلی برای خواهرش خوشحال می‌شد. شاید تفاوت در ابعاد آرزوهایشان باعث می‌شد او هرگز درک درستی از آنچه خواهرش به آن رسیده بود نداشته باشد و نفهمد عالیه با چه زحمتی به آن موقعیت رسیده.

آن‌چه در بالا خواندید بررسی و نقد کتاب فکرهای خصوصی اثر یاسمن خلیلی فرد بود. خرید و دانلود این اثر در همین صفحه امکان‌پذیر است. برای مطالعه‌ی دیگر کتاب‌ها در زمینه‌ی داستان کوتاه می‌توانید به قسمت دسته‌بندی کتاب‌ها مراجعه و کتاب‌های این موضوع را یکجا مشاهده کنید.

مشخصات کتاب فکرهای خصوصی

نظرات کاربران درباره کتاب فکرهای خصوصی

در جایى که بیشتر نویسنده های جوان بسراغ داستانهای عشقی آبکی میرن کار این نویسنده از دید من ارزشمند بود؛ پرداختن به بحرانها و مسائل زندگی ادمهای بالغ؛ افرادی که در این جامعه میبینیمشون و شاید خودمون بخشی از اونها باشیم. اسامی کاراکترها اتفاقا برخلاف نظرات عجیب بعضی از کامنت گذاران اسامی خیلی معمول و رایج فارسی هست و هیچ اسم عجیبی در این داستانها به چشم نمیخوره. یک کاراکتر داشت کتاب به اسم اورانوس که اتفاقا در همون داستان تاکید میشه که اسمش اسم خاصی هست و بدلیل همین خاص بودن همیشه با اسمش مشکل داشته ... خلاصه من اصلا چیز عجیبی در اسمهای کاراکترها مشاهده نکردم نمیگم این کتاب معرکه و بی نقص بود ولی کتاب خیلی خوب و عادی ای بود که میشه خوندش و لذت برد
در ۹ ماه پیش توسط neg...ari ( | )
نشر ققنوس همیشه توى انتخاب داستاناش وسواس زیادی به خرج میده و این اتفاق در مورد این مجموعه ی داستان هم کاملا به چشم میاد. یک کتاب بسیار خواندنی با داستانهایی کوبنده و خیلی هم با قابلیت دراماتیک بالا تبریک
در ۹ ماه پیش توسط ami...hki ( | )
نویسنده همونقدر که در نوشتن داستانهای بلند خوب عمل کرده بود در نوشتن این داستان هاى کوتاه هم عملکرد خوبى داشته. داستان ها خیلی ساده و دلنشین و خوشخوان بودند و با همان فرم همیشگی داستان های خلیلی فرد فکر میکنم این نویسنده جوان بزودى بتونه به عنوان یکى از بهترین نویسندگان ایران خودش رو مطرح کنه؛ البته با کمی تجربه اندوزی بیشتر
در ۹ ماه پیش توسط sha...emi ( | )
کتابهایی که من را با یاسمن خلیلی‌فرد آشنا کردند دو داستان بلند ایشان یعنی کتابهای «یادت نرود که...» و «انگار خودم نیستم» بودند. کتاب «فکرهای خصوصی» رو به تازگی مطالعه کردم که البته اگر می دونستم در فیدیبو انقدر ارزانتره از اینجا میخریدمش. کتاب بسیار خوبی بود. البته من ترجیح شخص خودم داستان بلند هست ولی این داستانها این ویژگی رو داشتند که قابلیت تبدیل به داستان بلند و فیلمنامه رو داشتند. داستان نامه خداحافظی خیلی داستان قشنگی بود همین طور کلاه گیس فروش در کل داستانهای کتاب این طوری نبودند که بخوانی و تمام بشن. مدتی بعد از خواندن توی ذهن خواننده ثبت می شوند و بهشون فکر میکنی باز هم میگم سلیقه و ترجیح خود من داستان بلنده ولی این داستانهای کوتاه رو هم تا حد زیادی دوست داشتم امیدوارم نویسنده بازم رمان بنویسند
در ۹ ماه پیش توسط طیبه ( | )
من این مجموعه داستان کوتاه و خوندم. این بی انصافی هست که بگم ضعیف بود. از خیلی های دیگر بهتر بود. ولی قوی هم نبود. کاراکترها و سوژه ها و در کل فرم داستانی کوتاه، منسجم و مرتب نبودند. همچنین داستان ها هیجان کافی نداشتند. تعلیق پایین بود و فضاپردازی جالبی نداشتند.
در ۹ ماه پیش توسط saramohamadi ( | )
  • ۱
  • ۲
  • ۳
  • ۴
  • ۵
  • ۶
  • ۷
  • ۸
  • بعدی ›
  • آخرین ››