کتاب دانشگاه تهران اثر پریسا کرم رضائی نشر انتشارات موسسه فرهنگی هنری کتاب مرجع

دانشگاه تهران نخستین دانشگاه در ایران. ضرورت آموزش و پرورش نیروی متخصص و آشنا به علوم و فنون جدید بیش از صد سال پیش از تأسیس دانشگاه تهران پیش آمد. اعزام دانشجو به خارج در اوایل دورۀ قاجار نخستین گام بود که از این راه دانش جدید به ایران منتقل گردید؛ اما تعداد اندک این دانشجویان و فقدان مراکز آموزشی جدید، با توجه به پیشرفت سریع غرب در حوزۀ علوم و فنون، خلأ ناشی از فقر آموزشهای نوین در ایران را بیشتر نمایان می‌کرد. با تأسیس دارالفنون*، که نخستین نهاد آموزش عالی به‌شمار می‌رفت، گام مهمی برای ترویج دانش جدید برداشته شد و در پی آن، تأسیس مراکز آموزشی جدید مانند مدرسۀ حقوق و علوم سیاسی به رشد جنبش آموزش عالی کمک کرد. مدرسۀ علوم سیاسی در ۱۳۱۷ به همت حسن پیرنیا برای تدریس علوم عالیۀ سیاسی تشکیل شد و پس از تأسیس مدرسۀ حقوق، با آن ادغام شد و زیرنظر وزارت معارف قرار گرفت.