فیدیبو نماینده قانونی گروه انتشاراتی ققنوس و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب مجموعه ملل ۲۰  ... کره شمالی

کتاب مجموعه ملل ۲۰ ... کره شمالی

نسخه الکترونیک کتاب مجموعه ملل ۲۰ ... کره شمالی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۳,۰۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب مجموعه ملل ۲۰ ... کره شمالی

بنا بر یک افسانه باستانی کره‌ای، کره سرزمین آرامش بامدادی است؛ محل صلح، آرامش و زیبایی. کره باستان بعدها، پس از آن‌که با هجوم مکرر بیگانگان روبه‌رو شد، خود را از نفوذ تقریبا همه بیگانگان دور نگه داشت و به همین سبب «پادشاهی عُزلت‌گزیده» نام گرفت. امروزه، با این‌که بخش‌هایی از کره شمالی همچنان به‌راستی زیباست و این کشور تقریبا به طور کامل از جهان خارج منزوی است، اما نه در صلح است و نه در آرامش، بلکه یکی از سرکش‌ترین، ستیزه‌جوترین، و دَمدمی‌ترین کشورهای جهان شناخته می‌شود. شبه‌جزیره کره در شمال شرقی آسیا واقع شده و طی پنج‌هزار سال تاریخ خود همواره یکپارچه بوده است. اما در ۱۹۱۰ ژاپن کره را مستعمره خود ساخت، که سرآغاز یک دوره چهل‌ساله بهره‌کشی از کره‌ای‌ها و سرکوب وحشیانه آن‌ها بود. پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، ایالات متحده و اتحاد شوروی کره‌ای‌ها را از سلطه ژاپنی‌ها آزاد کردند، اما این شبه‌جزیره به دو کشور جداگانه تقسیم شد. بدین‌ترتیب، کره شمالی به یک کشور کمونیستی تحت حمایت شوروی تبدیل شد و رسما «جمهوری دموکراتیک خلق کره» نام گرفت.

ادامه...

بخشی از کتاب مجموعه ملل ۲۰ ... کره شمالی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



پیشگفتار: دردسر در سرزمینِ آرامش بامدادی

بنا بر یک افسانه باستانی کره ای، کره سرزمین آرامش بامدادی است؛ محل صلح، آرامش و زیبایی. کره باستان بعدها، پس از آن که با هجوم مکرر بیگانگان روبه رو شد، خود را از نفوذ تقریبا همه بیگانگان دور نگه داشت و به همین سبب «پادشاهی عُزلت گزیده» نام گرفت. امروزه، با این که بخش هایی از کره شمالی همچنان به راستی زیباست و این کشور تقریبا به طور کامل از جهان خارج منزوی است، اما نه در صلح است و نه در آرامش، بلکه یکی از سرکش ترین، ستیزه جوترین، و دَمدمی ترین کشورهای جهان شناخته می شود.
شبه جزیره کره در شمال شرقی آسیا واقع شده و طی پنج هزار سال تاریخ خود همواره یکپارچه بوده است. اما در ۱۹۱۰ ژاپن کره را مستعمره خود ساخت، که سرآغاز یک دوره چهل ساله بهره کشی از کره ای ها و سرکوب وحشیانه آن ها بود. پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، ایالات متحده و اتحاد شوروی کره ای ها را از سلطه ژاپنی ها آزاد کردند، اما این شبه جزیره به دو کشور جداگانه تقسیم شد. بدین ترتیب، کره شمالی به یک کشور کمونیستی تحت حمایت شوروی تبدیل شد و رسما «جمهوری دموکراتیک خلق کره» نام گرفت.
تقسیم تحمیلی کره به دست قدرت های خارجی در رویکردها و سیاست های کره شمالی امروزی نقش بسزایی داشته است. مثلاً، هدف عمده سیاست خارجی کره شمالی از بدو تاسیسش اتحاد مجدد با کره جنوبی بوده است. حمله کره شمالی به کره جنوبی در ۱۹۵۰، به منظور ادغام اجباری دو کشور از راه نظامی، باعث شروع «جنگ کره» شد. دخالت آمریکا و اتحاد شوروی (و بعدا، چین) در این جنگ سرآغاز کشمکش بین المللی بین آن ها بود. هرچند کره شمالی در این جنگ به هدفش که اتحاد مجدد دو کره بود دست نیافت، به تقویت ارتش خود پرداخت و به برنامه ریزی برای وحدت دو کره ادامه داد. این طرح ها به شکل جنگ چریکی چنددهه ای علیه کره جنوبی درآمد که مشخصه اش اَعمال خشونت آمیز و خرابکاری بود. این بخشی از راهبرد بی ثبات سازی کره جنوبی و برانگیختن انقلابی بود که امید می رفت کره را در زیر لوای یک حکومت کمونیستی متحد سازد.



هرچند کره شمالی کشوری کمونیست و ستیزه جو به شمار می آید، اکثریت قاطع جمعیت آن با کار کشاورزی زندگی ساده ای را می گذرانند.



دولت کره شمالی درصد بالایی از منابع کشور را به ارتش اختصاص می دهد. این کشور مقام پنجم را در میان نیروهای مسلح بزرگ دنیا داراست.

در این مدت، که بیش از نیم قرن از پایان جنگ کره می گذرد، کره شمالی به یک دیکتاتوری کمونیستی از نوع کره ای، تبدیل شد، اما وابسته به کمک و حمایت اتحاد شوروی [ تا زمان فروپاشی آن]. کیم ایل سونگ، «رهبر کبیر» کره شمالی، با درآمیختن عقاید کمونیستی و ارزش های سنتی کره در قالب یک تئوری سیاسی موسوم به جوچه،(۱) کشوری ایجاد کرد که مردمش کاملاً از جهان منزوی اند. دولت تمام عرصه های فرهنگ و تقریبا همه وجوه زندگی روزمره را کنترل می کند، و وفاداری به رژیم و قدرت نظامی از هر چیز دیگری مهم تر و ستوده تر است. در کره شمالی، تاثیرات فرهنگی کره باستان و آداب و رسوم سنتی کره ای پس از کیش شخصیت کیم ایل سونگ در جایگاه دوم قرار گرفت. پس از مرگ کیم ایل سونگ و به قدرت رسیدن پسرش کیم جونگ ایل، کره شمالی همه این ویژگی ها را حفظ کرد.
پس از فروپاشی اتحاد شوروی و بسیاری دیگر از کشورهای کمونیستی در اوایل دهه ۱۹۹۰، کره شمالی یکی از آخرین کشورهای کمونیستی باقیمانده در جهان شد. در نتیجه، کره شمالی امروزی، عمدتا به سبب از دست دادن کمک های حیاتی اتحاد شوروی پس از انحلال آن، با مشکلات حاد اقتصادی روبه رو شده که گرسنگی فراگیر و وخامت وضع جامعه اش را در پی داشته است. کره شمالی، با وجود نیاز شدیدش به کمک های بین المللی، حاضر نشده از انزوایش دست بردارد یا به انجام اصلاحات اقتصادی اساسی بپردازد. همچنان منابع ناچیزش را به هدف های نظامی اختصاص می دهد و مقام پنجم را به لحاظ وسعت نیروهای مسلحش در دنیا حفظ می کند. افزون بر آن، با وجود برخی تلاش های محدود برای ایجاد درگیری با کره جنوبی، با اکثر کشورهای دیگر از درِ رویارویی وارد می شود، تهدید به خشونت و جنگ می کند، خارجیان را شَر و شیطان جلوه می دهد، و در مذاکرات و دیگر روابطش ستیزه جویانه عمل می کند.
در واقع، کره شمالی در سال های اخیر با تلاش برای تولید سلاح های هسته ای و دیگر سلاح های کشتار جمعی و با فروش موشک ها و فناوری موشکی به کشورهای دیگر بحران های بین المللی ایجاد کرده است. ایالات متحده و دیگر کشورها چنین اَعمالی را تهدیداتی نه تنها علیه کره جنوبی و آسیا، بلکه همچنین علیه صلح جهانی تلقی می کنند. مثلاً، در ۱۹۹۴ شواهدی یافت شد که نشان می داد کره شمالی برخلاف معاهداتی که امضا کرده بود، مشغول تولید سلاح هسته ای است، با این حال، این کشور اجازه بازرسی بین المللی را از مراکز هسته ای اش نداد. گفتگوها با ایالات متحده بحران را تخفیف داد و کره شمالی موافقت کرد، در ازای دریافت سوخت و کمک در ساخت راکتورهای آب سبک برای تولید برق، به برنامه ساخت سلاح های هسته ای اش پایان دهد. اما مشکل هسته ای در اکتبر ۲۰۰۲ از نو سر برآورد؛ هنگامی که کره شمالی به ایالات متحده اطلاع داد که دارد روی دومین برنامه تولید سلاح های هسته ای کار می کند. از آن پس، کره شمالی به سبک و سیاق تحریک آمیز معمول خود، با آغاز به کار دوباره نیروگاه های هسته ای خود و اعلام این که هم اینک سلاح های هسته ای را تولید کرده است، بحران را دامن زد.
بدین ترتیب، کره شمالی، در آغاز قرن بیست و یکم، در نقطه عطف و حساس تاریخ و فرهنگ خود ایستاده است. اقتصادش در حال فروپاشی است، مردمش گرسنگی می کشند، بسیاری از سنت هایش از دست رفته، و دولتش، زیر فشار جامعه بین المللی به سبب رویکرد نظامی گرانه اش، با تنگناهای دشوار بسیاری روبه روست. گزینش هایش مشخص خواهد کرد که آیا می تواند سرانجام مشکلاتش را حل کند، با جهان خارج از نو ارتباط برقرار کند، و شاید روزی میراث صفا و «آرامش بامدادی» کره باستان را بازیابد.

۱. سرزمینی کوهستانی

کره شمالی، واقع در شبه جزیره کره در آسیای شمال شرقی، کشوری بسیار زیباست که عمدتا کوهستانی و ساحلی است. این کشور کوچک را کشورهای بزرگ تر و بسیار قدرتمندتر احاطه کرده اند: در غرب با چین و در شمال با روسیه هم مرز است، و ژاپن درست در آن سوی دریای ژاپن واقع است. از زمانی که شبه جزیره کره در پایان جنگ جهانی دوم تقسیم شد، کره شمالی بخش شمالی شبه جزیره را اشغال کرده و کره جنوبی دقیقا بخش جنوبی را. این موقعیت و جغرافیا فرهنگ، زبان و نگرش سیاسی کره ای متمایزی را ایجاد کرده که امروزه در فرهنگ و سیاست کره شمالی نمایان است.

کوه ها، درّه ها و دشت ها

شبه جزیره کره یک برآمدگی آتشفشانی و کوهستانی از گستره خشکی آسیای شمال شرقی است. ساحل غربی شبه جزیره با دریای زرد و ساحل شرقی اش با دریای ژاپن هم مرز است. سرتاسر شبه جزیره تنها حدود ۹۶۰ کیلومتر طول و ۲۴۰ کیلومتر عرض دارد ــ تقریبا به اندازه بریتانیا. کره شمالی حدود ۵۵ درصد این سرزمین را در نیمه شمالی شبه جزیره در بر می گیرد ــ [ تقریبا به اندازه استان فارس. ــ م.].
برجسته ترین ویژگی جغرافیایی کره شمالی کوه ها و دره های باریک و عمیق آن است. در واقع، حدود ۸۰ درصد خاک کشور را کوهستان ها و نواحی مرتفع تشکیل می دهند که چندین هزار سال قبل به سبب فعالیت های آتشفشانی پدید آمده اند. چنان که در مطالعه ای از کره شمالی در کتابخانه کنگره [ ایالات متحده] آمده: «نخستین دیدارکنندگان اروپاییِ کره گفته اند که این کشور، به سبب وجود رشته کوه های پیاپی ای که شبه جزیره را قطعه قطعه کرده اند، به 'دریایی به شدت طوفانی با موج های سنگین' شبیه است.»( ۱ )
بلندترین رشته کوه ها در منطقه اطراف کوه پائِکتو(۲) نزدیک مرز چین است که رشته کوه های هامگ یانگ(۳) نامیده می شود. هرچند کوه پائِکتو، بلندترین کوه کره شمالی، ۲۷۴۴ متر ارتفاع دارد، اکثر قله های این رشته کوه ها تقریبا بین ۱۳۷۰ تا ۱۹۸۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارند. دیگر رشته کوه ها شامل نانگنیم،(۴) واقع در بخش شمال مرکزی کشور؛ کانگنام،(۵) که در امتداد مرز چین کشیده شده؛ و تائه باک(۶) نزدیک کره جنوبی، که آب پَخشان اصلی کره شمالی را شکل می دهد، می شوند. اما کره شمالی، با وجود کوهستان های آتشفشانی متعددش، بخشی بسیار پایدار از پوسته زمین است و به ندرت زمین لرزه در آن رخ می دهد.
کوه های کره شمالی به خاطر چشم اندازهای زیبایشان مشهورند. مثلاً، کومگانگ ـ سان(۷) (به معنای «کوه الماس»)، که در رشته کوه های تائه باک واقع شده، یکی از مشهورترین کوه های آسیاست که قله های گرانیتی ناهموار بسیاری دارد که در آفتاب می درخشند. در نقاشی ها، اشعار و نوشته های متعددی از این کوه ستایش شده است. این کوه همچنین یکی از مقدس ترین مکان ها در کره است و طی قرن های بسیار نوعی عُزلتگاه روحانی بوده است.
***
کوه پائِکتو، بلندترین کوه کره شمالی
کوه پائکتو ــ به زبان کره ای به معنای کوهِ سَرسفید ــ بلندترین کوه در کره شمالی است. کره ای ها آن را مقدس می پندارند و مدعی اند که زادگاه کیم ایل سونگ، «رهبر کبیر» کره شمالی، است. این کوه از دوران کره باستان وجود داشته و به عنوان محل پیدایش همه کره ای ها همواره ستایش و پرستش شده است. افزون بر آن، به نماد وحدت مجدد شبه جزیره کره تبدیل شده است، که رویای کره ای ها چه در شمال و چه در جنوب، از زمان پایان جنگ جهانی دوم که در دو کشور مختلف از هم جدا شدند بوده است.
این کوهستان منطقه وسیعی، بیش از شانزده هزار کیلومتر مربع نزدیک کرانه رود یالو بین کره شمالی و چین، را در بر می گیرد و تا شمال منچوری در چین امتداد می یابد. در مرکز این کوهستان دریاچه موسوم به چونجی، یا «دریای آسمان»، به عرض ۳۲۰۰ متر وجود دارد. عقیده بر این است که این دریاچه پس از یک فوران آتشفشانی در ۱۵۹۷ شکل گرفت، هنگامی که دهانه آتشفشان با آب پُر شد. عمق دریاچه حدود ۳۸۵ متر است؛ عمیق ترین دریاچه در جهان، با کرانه هایی با شیبِ تند که با آب زلال باران و برفِ ذوب شده پُر می شود، و چین آب آن را به عنوان آب معدنی آشامیدنی صادر می کند. این کوه ۲۷۴۴ متر ارتفاع دارد و غیرقابل سکونت است. و به سبب ارتفاع و وسعتش به مرز طبیعی بین چین و کره تبدیل شده است. کوه پائکتو در ۱۹۸۹ یک منطقه حفاظت شده زیست کره شناخته شد، که عمدتا برای حفظ فرایندهای طبیعی زیست شناختی چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی از آن مراقبت می شود.



دریاچه ای به عرض ۳۲۰۰ متر در مرکز کوهستان پائکتو.
***
دشت های کره شمالی، تنها مناطقی که برای سکونت و کشاورزی واقعا مناسب اند، تنها بخش کوچکی از کل مساحت کشور را تشکیل می دهند. بسیاری از این دشت ها در غرب کره شمالی در امتداد خط ساحلی واقع اند. در شرق، کوه ها کاملاً به داخل دریا کشیده شده اند و فضای مسطح چندانی برای سکونت باقی نگذاشته اند. افزون بر آن، بسیاری از دشت های کره شمالی، به ویژه در شرق، تنها تکه های باریک زمین اند که بین تپه ها و کوه های بلند گیر افتاده اند. پیونگ یانگ و چایریانگ بزرگ ترین دشت ها هستند که مساحت هرکدام حدود ۳۱۰ کیلومتر مربع است.
گرچه کره شمالی نُه ایالت جداگانه دارد، می توان آن را به سه منطقه اصلی تقسیم کرد: پیونگ ـ آن ـ دو(۸) در شمال غربی (که منطقه کوانسو(۹) نیز نامیده می شود)، هامگ یانگ ـ دو(۱۰) در شمال شرقی (که کوانبوک(۱۱) نیز نامیده می شود)، و هوانگ های ـ دو(۱۲) در جنوب کشور. پیونگ یانگ، پایتخت کره شمالی، در ایالت پیونگ ـ آن ـ دو یا منطقه کوانسو واقع شده است. این منطقه بیشترین زمین های مسطح کشور را داراست و منطقه اصلی کشاورزی کشور است. منطقه کوانبوک، برعکس، خیلی کوهستانی است و مرکز معدن کاوی و جنگل کاری است. سومین منطقه جغرافیایی، ایالت هوانگ های ـ دو، در جنوبِ ایالت پیونگ ـ آن ـ دو و در مرزهای کره جنوبی واقع شده است.

رودها، دریاچه ها و خط ساحلی

جذاب ترین ویژگی کره شمالی، پس از کوه هایش، خط ساحلی تقریبا ۲۴۹۰ کیلومتری آن است. ویژگی خط ساحلی غربی کشور بریدگی ها و ناهمواری های متعدد و وجود جزایر کوچک بسیار است. خط ساحلی شرقی، برعکس، با کرانه های شیب دار مشخص می شود و دارای چند جزیره است. گرچه ساحل شرقی دارای چند بندر است، اکثر بندرهای کارآمد در ساحل غربی اند. اما بنادر غربی از نوسانات نسبتا شدید جزر و مد، که گاهی ممکن است تا ده متر بالا و پایین شوند، آسیب می بینند. جزرها غالبا کشتی ها و قایق ها را به گِل می نشانند. در سال ۱۹۶۹ مدها چنان بزرگ بودند که سیلاب دهشتناکی به راه انداختند که وارد خشکی شد و تا پیونگ یانگ، پایتخت، رسید و خسارت وارد کرد و راه خود را تا رود تائه دونگ گشود. بندرهای مهم در امتداد ساحل شرقی شامل اونگی، چونگ جین، سونگ جین، و وُنسان می شوند. در ساحل غربی، نامپو و چین نامپو بزرگ ترین بنادرند، که دومی مرکز تجارت با چین است.
کره شمالی سه رود عمده دارد: رود یالو که مرز شمال غربی با چین را تشکیل می دهد، رود تومِن که مرز شمال شرقی با روسیه را تشکیل می دهد، و رود تائه دونگ که در پیونگ یانگ جریان می یابد. تقریبا همه رودهای کشور از کوهستان ها سرچشمه می گیرند و به غرب به دریای زرد روان می شوند. فقط رود تومِن به شرق به سوی دریای ژاپن سرازیر می شود.



رودهای کره عمدتا کوتاه، کم عمق و خروشان اند و فقط بخشی از هریک از سه رود عمده قابل کشتیرانی است. با وجود این، این رودها راه های آبی برای بازرگانی (به ویژه رود تائه دونگ) و همین طور آب برای کشاورزی و نیروی برق آبی فراهم می آورند. کره شمالی از نعمت تقریبا ۱۲۴ چشمه آب معدنی و چشمه آب گرم و همین طور تعدادی دریاچه کوچک نیز برخوردار است.
همانند بسیاری از کشورهای صنعتی، زباله های صنعتی منابع آبی کره شمالی را آلوده کرده اند. با وجود این واقعیت که رود تائه دونگ منبع عمده آب آشامیدنی مردم پیونگ یانگ است، هم این رود و هم رود تومِن آلوده و برای آشامیدن ناسالم محسوب می شوند. آلودگی به گسترش بیماری های ناشی از آب نظیر اسهالِ خونی و وبا کمک کرده و در جمعیت آبزیان تاثیر شدیدی داشته است. به همین ترتیب، آب های فلات قاره در هردو دریای ژاپن و دریای زرد با فلزات سنگین و نفتِ رهاشده از سوی کارخانه ها در شهرهایی چون وُنسان و هام هونگ، و از فاضلابی که از معادن به دریا می ریزند، آلوده شده اند. بسیاری از ماهیان و جانداران دریایی آسیب دیده یا در معرض نابودی قرار گرفته اند.

نظرات کاربران درباره کتاب مجموعه ملل ۲۰ ... کره شمالی