فیدیبو نماینده قانونی کتابسرای بیان و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب فن بیان - درست سخن بگویید و موفق شوید

کتاب فن بیان - درست سخن بگویید و موفق شوید
نخستین راهنمای جامع آموزش سخنرانی حرفه‌ای

نسخه الکترونیک کتاب فن بیان - درست سخن بگویید و موفق شوید به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب فن بیان - درست سخن بگویید و موفق شوید

این کتاب که توسط مؤسسین «بنیاد سخنرانان حرفه‌ای ایران» به صورت ساده، مؤثر و به زبان امروزی به نگارش درآمده است، می‌تواند به صورت اصولی و دقیق، شاهراه موفقیت را پیش روی شما بگذارد و با مهارتی که در سخن گفتن کسب می‌کنید، هر روز و در هر موقعیتی که می‌خواهید، بر دیگران پیروز شوید و آنها را با نقطه نظرات خودتان تحت تأثیر قرار دهید، یاد گرفتن قدرت نطق در جلسات، متقاعد کردن دیگران که محصول شما بهترین است، سخن گفتن به منظور بالا بردن سرمایه، و سخن گفتن در یک محفل اجتماعی و... از دستاوردهای آن است. شما می‌توانید خجول بودن خود را به اعتماد به نفس تغییر دهید و نیز یاد بگیرید دیگران را تشویق کنید تا عملی را انجام دهند که شما می‌خواهید، به آنها آگاهی بدهید، اثر بگذارید و متقاعدشان کنید تا قبول کنند.

ادامه...
  • ناشر کتابسرای بیان
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.95 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۷۶ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب فن بیان - درست سخن بگویید و موفق شوید

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



تاریخچه علم و هنر سخنرانی

یکی از موهبت های الهی به انسان، توفیق انتقال پیام های او از طریق زبان است. انسان ها از ابتدای آفرینش، پیغام های خود را به همنوعان خود انتقال می داده اند و یکی از مهمترین ابزارهای اطلاع رسانی آنان، زبان بوده است. براساس آیات قرآنی، همه پیامبران الهی از سخنوری برای تبلیغ پیام های الهی استفاده کرده اند. قرآن کریم می فرماید: «وَ مَا اَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ اِلاّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ»(۱) «ما هیچ پیامبری را جز به زبان قومش نفرستادیم». این آیه، ضمن بیان مطابقت زبان پیامبران با زبان مخاطبان، نشان دهنده همگانی بودن استفاده از روش سخن گفتن در تبلیغات دینی پیامبران است.
جانشینان انبیا نیز از سخنوری و خطابه استفاده کرده اند. امام علی علیه السلام می فرماید: «اِنّا لاَُمَراءُ الْکلامِ»(۲) «ما هرآینه پادشاهان سخنیم». و البته سخنوری آنان روشمند نیز بوده است.
در عین حال برای بیان تاریخ فن خطابه و سخنوری به عنوان یک دانش و مهارت، معمولاً از یونان باستان آغاز می کنند؛ زیرا قدیمی ترین کتاب های موجود در این باره، مربوط به این دوران است.
خطابه در یونان
یونانیان از قدیم الایام «هومر» را پدر واقعی فن خطابه می دانستند و پس از وی از خطبای بزرگی مانند «سولون» (۵۵۸-۶۴۰ قبل از میلاد)، قانونگذار آتن و مصلح آداب و عادات اجتماعی؛ «ابرخُس»، جمع کننده اشعار هومر (۵۲۸ قبل از میلاد)؛ «پیسیستراتوس» (۵۲۷-۶۰۵ قبل از میلاد) حاکم آتن؛ و «تمیستوکلس» (۴۶۰-۵۲۵ قبل از میلاد) سردار یونانی و مشهور در خطابه های جنگی، یاد می کنند.
در عصر «پریکلس» (۴۲۹-۴۹۵ قبل از میلاد) که از مردان سیاسی و صاحب نفوذ بود، خطابه در یونان، شکوفایی خود را آغاز کرد. دلایل رشد خطابه در این زمان عبارتند از:
۱ـ ظهور حکومت های دموکراتیک
۲ـ رشد امور تجاری و صنعتی و گسترش تدریجی نیروی دریایی آتن
۳ـ نظام قضایی آن عصر که در آن، افراد برای احقاق حقوق خود باید سخنوری زبردست باشند و یا از وکلای سخنور استفاده کنند.
۴ـ استعداد یونانیان در خطابه.
نخستین شخصی که به تعلیم خطابه پرداخت «کوراکس» از جزیره صقلیه بود که عرب ها وی را با نام «غراب خطیب» می شناسند.
در عصر «دموستن» (۳۲۲-۳۸۴ قبل از میلاد) خطیب وطنخواه آتنی، ادبیات در یونان رو به زوال رفت؛ اما او خطیبی توانا بود. راز موفقیت او را در صلابت روحی، تسلّط بر اعصاب، مهارت در گریز زدن به احساسات تند میهن پرستی، آمیختن داستان سرایی با بحث و شاعرانه سخن گفتن می دانند.
ظهور سوفسطائیان، یکی از پدیده های قابل توجه در تاریخ خطابه یونانی است.
سوفسطائیان، معلّمانی دوره گرد بودند و سبب گسترش علومی مانند: فلسفه، منطق، ادبیات، سیاست و قضاوت شدند؛ ولی در عین حال به دلیل نداشتن تعهد در برابر حق و حقیقت، پایه های اخلاقی یونان را متزلزل ساخته، سبب پدید آمدن شکاکیت و پوچ گرایی شدند.
در مقابل، دانشمندانی مانند: «سقراط»، «افلاطون» و «ارسطو» ظهور کردند که روش سوفسطائیان را مذمت می کردند.
«سقراط» استاد «افلاطون»، مکتبی برای تعلیم فن خطابه داشت و شاگردان او با این فن آشنا بودند و در بیان فلسفه از آن بهره می بردند. «افلاطون» (۳۴۷-۴۲۷ قبل از میلاد) همچون «سقراط»، جویای حقیقت بود. از نظر او سخنوری در صورتی مفید است که مبتنی بر حقایق باشد و کسی که از حقیقت بی خبر باشد نمی تواند ذهن شنونده را به سوی حقیقت سوق دهد.
به نظر «افلاطون»، استعداد فطری، آموزش و تمرین، سه عامل اساسی برای توانایی در سخنوری است. از نظر او، هدف از سخنرانی فقط اقناع به معنای ظن غالب نیست؛ بلکه سوق دادن روح انسان به سوی فضیلت است؛ از این رو شناخت روح و مباحث روان شناسی، از مباحث ضروری در این فن است. «ارسطو» شاگرد «افلاطون» از تعالیم وی بهره جست و کتابی در فن خطابه نوشت.
خطابه در روم
از میان رومیان، «سیسرون» درخشندگی خاصی در این باره دارد. وی کتاب های «ارسطو» را بازنویسی و در آنها تحقیق کرد. او در سخنوری بسیار توانا بود و کتابی تحت عنوان «خطابه» نوشت.
از دیگر خطبای روم باستان، «کونیتیلیانوس» (صاحب کتاب «فن خطابه»)، «تاسیت» و «آدریانوس سوری» هستند.
سریانیان و خطابه
پس از ظهور مسیحیت، این فن از نظر علمی و نه عملی، تحت تاثیر سریانیان در مناطقی مانند: الجزیره و سوریه قرار داشت. خطابه در میان اعراب از نظر عملی، بسیار رونق گرفته بود تا اینکه اسلام ظهور کرد و آثار یونانی که زمانی به زبان سریانی ترجمه شده بود، بار دیگر به عربی ترجمه شد.
عصر جاهلی و خطابه
در عصر جاهلی، خطابه از نظر علمی و فنی جایگاهی نداشت و اعراب، بیش از هر چیز به خطابه عملی و سبک بیان توجه می کردند. در این دوران، چه بسا یک سخنران با سخنان خود، قبیله ای را به اوجِ عزت یا حضیضِ ذلّت می رساند؛ از این رو سران قبایل، فردی را به عنوان سخنگوی رسمی و خطیب قبیله برمی گزیدند. عوامل زیر باعث رشد خطابه در این عصر بود:
۱. شرایط جنگی و طبیعت صحرانشینی اعراب.
۲. تعصّب قبیله ای و فخرفروشی اعراب بر دیگران با امتیازات خود و قبیله شان.
۳. طبیعت ادبیات جاهلی مبنی بر شفاهی بودن آن و رواج نداشتن نویسندگی.
۴. نیاز به خطیب به عنوان مسئول هیات، هنگام اعزام هیات ها به مناطق مختلف.
خطبای جاهلی در مراسم مهم و جلسات پرجمعیت، سوار بر مرکب خود، خطابه ایراد می کردند. آنان اغلب، هنگام ایراد سخن با عصا، سرنیزه یا شاخه درخت به حاضران اشاره می کردند. آنها با صدای بلند سخن می گفتند و سخنان خود را به سجع و ضرب المثل می آراستند.
خطابه در اسلام
قرآن کریم، زمانی نازل شد که هنر غالب مردم عرب، سخنوری و خطابه بود. خدای متعال بهترین و اثرگذارترین سخن را در این زمان نازل کرد و فرمود: «اللّه ُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِیثِ کتَبا مُتَشابِها مَثَانِیَ تَقْشَعِرٌ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِینَ یخْشَوْنَ رَبِّهُمْ ثُمَّ تَلِینُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ اِلَی ذِکرِ اللّه ِ»؛ «خدا بهترین سخن را نازل کرده است؛ کتابی که آیاتش [در لطف و زیبایی و عمق و محتوا] همانند یکدیگر است؛ آیاتی مکرّر دارد [با تکراری شوق انگیز] که از شنیدن آیاتش لرزه بر اندام کسانی می افتد که از پروردگارشان می ترسند. سپس برون و درونشان نرم و متوجّه ذکر خدا می شود».
قرآن کریم از نظر ادبی، برترین خطیبان و شاعران عرب را تحت تاثیر خود قرار داد؛ از این رو خطیبان مسلمان پس از نزول قرآن از اسلوب قرآنی تقلید و خطبه های خود را به آیات شریفه آن مزین کردند.
قرآن کریم از نظر اسلوب، محتوا و واژگان، بر خطابه های صدر اسلام و پس از آن اثر گذاشته است. از سوی دیگر احادیث نبوی، خطابه های امام علی علیه السلام و امامان دیگر، تاثیر شگرفی بر خطابه های عصر اسلامی داشته است، تا آنجا که بسیاری از سخنوران، عین یا مضمون خطابه های آنان را بازگو کرده اند؛ مثلاً یوسف بن عمر ثقفی نماینده هشام بن عبدالملک در کوفه به مردم چنین خطاب می کند: «اِتَّقُوا اللّه َ عِبادَ اللّه ِ فَکمْ مِنْ مُوَمِّلٍ اَمَلاً لا یبْلُغُهُ وَ جامِعٍ مالاً لا یاْکلُهُ وَ مانِعٍ ما سَوْفَ یتْرُکهُ وَ لَعَلَّهُ مِنْ باطِلٍ جَمَعَهُ وَ مِنْ حَقٍّ مَنعَهُ، اَصابَهُ حَراما وَ وَرِثَهُ عَدُوّا احْتَمَلَ اِصْرَهُ وَ باءَ بِوِزْرِهِ وَ وَرَدَ عَلی رَبِّهِ اَسِفا لاهِفا قَدْ خَسِرَ الدُّنْیا وَ الاْآخِرَهَ ذلِک هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِینَ».
این خطابه را با سخن زیر از امام علی علیه السلام مقایسه کنید:
«مَعاشِرَ النّاسِ، اِتّقُوا اللّه َ فَکمْ مِنْ مُوَمِّلٍ ما لا یبْلُغُهُ وَبانٍ ما لا یسْکنُهُ وَ جامِعٍ ما سَوْفَ یتْرُکهُ وَ لَعَلَّهُ مِنْ باطِلٍ جَمَعَهُ وَ مِنْ حَقٍّ مَنَعَهُ، اَصابَهُ حَراما وَاحْتَمَلَ بِهِ آثاما فَباءَ بِوِزْرِهِ وَ قَدِمَ عَلی رَبِّهِ آسِفا لاهِفا، قَدْ خَسِرَ الدُّنْیا وَ الاْآخِرَهَ ذلِک هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِینُ»؛ ای مردم! از خدا بترسید، چه بسا آرزومندی که به آرزو[ی خود [نرسد و سازنده ساختمانی که در آن ساکن نشود و گردآورنده مالی که به زودی آن را بگذارد، و چه بسا که از راه باطل [و حرام] آن را جمع کرده و یا حق دیگران را بازداشته، و به سبب آن، مرتکب فعل حرام و متحمل گناهانی شده است، و با گناه و بار سنگین برمی گردد و با پشیمانی و حسرت بر خدای وارد می شود؛ در دنیا و آخرت زیان کرده، و این است زیان آشکار».
خطابه در صدر اسلام، آداب و ویژگی هایی داشته است؛ از جمله:
۱. به کار بردن کلمات مسجّع
۲. ایستادن بر بلندی
۳. گذاشتن عمامه بر سر
۴. تکیه بر عصا یا شمشیر یا کمان خویش
۵. شروع با ستایش خداوند
۶. پایان دادن با دعای خیر.

به نام خدا
روند شکل گیری تمدن بشری از گذشته تا کنون، نشان می دهد که دلیل اصلی و مشترک پیشرفت زندگی بشر در دوران های مختلف تاریخ، همواره عامل تغییر و تحول بوده که خود موجب دگرگونی های عظیم و گسترده ای در تمامی ابعاد و جلوه های زندگی انسان شده است و در آینده نیز بشر در انتظار تحولات شگرفی در کلیه ابعاد اقتصادی، اجتماعی و... است.
در دهه های پایانی قرن بیستم با گذر از اقتصاد ملی به اقتصاد جهانی و تحولات عظیمی که در تکنولوژی های نوین رخ داد، جامعه «عصر صنعتی» به تدریج جای خود را به جامعه ای داد که بر پایه دانش و اطلاعات استوار بود و آن را جامعه «اطلاعاتی» نام نهادند.
اگر قبول کنیم که این گذر، گذری است که بازوها را تبدیل به مغزها می کند؛ یعنی جامعه صنعتی که اصالت آن ماده و انرژی بوده و از ترکیب منابعی مانند انرژی، ماده، سرمایه و نیروی انسانی به وجود می آید، مدت زیادی طول می کشید تا سرمایه گذاری به نتیجه برسد و حاصل آن در جامعه تقویت بنگاه ها، کسب و کارها و درواقع ظهور ثروتمندان و کارآفرینانی بود که بعد از حدود چندین دهه شرکت های خود را ایجاد نموده و صاحب ثروت می شدند. اما در حوزه جامعه اطلاعاتی در فضای رخداد یک انقلاب مهم، الگوی کسب و کار جدید، افراد جدید، حوزه های جدید، ثروتمندان جدید، سیاست های جدید، استراتژی هایی که منجر به تواناسازی، توانمندسازی و ارزش آفرینی جدید می شود به وجود می آید، یعنی الگوهای کسب و کار در جامعه اطلاعاتی مانند الگوهای کسب و کار قبل نیستند و ارزش آفرینی از طریق ترکیب منابع سرمایه و نیروی انسانی نبوده، بلکه براساس دانایی و توانایی است و هرکسی بیشتر بتواند در یک حوزه خاص ارزش ایجاد نماید، باقی خواهد ماند.
وجود افراد کارآفرین در جامعه، محدود به قشر خاصی از افراد با ویژگی های روانی و ذهنی منحصر به فرد نیست. بلکه همه باید به نوعی در جامعه کارآفرین باشند و چنانچه در محدوده عمل خود به لایه های کلان ملی دست یابند، قطعا پیشتاز خواهند بود. بر این اساس هرکس در جامعه در عرصه خاصی می تواند از این ویژگی بهره مند شود، به شرط اینکه اساس برنامه ریزی های آموزشی و تعلیم و تربیت ملی، بر این پایه استوار باشد که نیروی انسانیِ کارآفرین به جامعه تحویل دهد.
شناسایی ویژگی های کارآفرینان بزرگ یک کشور و معرفی الگوهایی که آنان در زندگیِ شغلی و شخصی خود به کار برده اند تا به قله های موفقیت دست یابند، می تواند سایر افراد جامعه را که آرزوهای بزرگ در سر می پرورانند و تنها به دنبال راه حل ها می گردند، هدایت نماید.
مرکز کارآفرینی دانشگاه صنعتی شریف و مجله موفقیت در راستای این الگوسازی ها در جامعه ایرانی با هدایت و همکاری در پروژه های مختلفی از جمله مجموعه یکصد جلدی ۱ و ۲ کارآفرینان بزرگ ایرانی که توسط آقای رضا یادگاری و خانم مهشید سنایی فرد، برای نخستین بار در ایران به نگارش درآمده است، توان خود را به کار بسته است تا تمام آنچه را می تواند با انتقال آنها به نسل جوان ایرانی از آنها نسلی توانمند و کارآفرین بسازد به منصه ظهور برساند.
در زمان اجرای این طرح یکی از مهمترین خصوصیات یک فرد کارآفرین، قدرت ارائه ی توانمندی های فرد به دیگران، در راستای جذب سرمایه گذار و حتی حمایت های معنوی شناخته شد. تا زمانی که یک فرد نتواند توانمندی های خود را به دیگران اثبات نماید، نمی تواند برای طرح های خود حامی و پشتیبان فراهم آورد. شاید این مورد یکی از مسائل مهمی باشد که حتی در دانشجویان دوره های مختلف تحصیلی تا مقطع دکتری هم قابل مشاهده می باشد و یک دانشجو نمی تواند توانایی های علمی خود را در مراکز آموزشی و تحصیلی نشان دهد و قاعدتا همین فرد پس از فارغ التحصیلی و ورود به جامعه و بازار کار به دلیل نداشتن این توانایی سرخورده شده و دچار مشکلات فراوان روحی خواهد شد.
کتاب حاضر تحت عنوان «نخستین راهنمای جامع آموزش سخنرانی حرفه ای» در زمانی تدوین گردید که «بنیاد سخنرانان حرفه ای ایران» فعالیت خود را در راستای آموزش و ترویج علم و هنر سخنرانی، آغاز نمود. بنیاد سخنرانان حرفه ای ایران، مرجعی است که در کنار آموزش های علمی و حرفه ای، چگونگی حضور یک فرد در جامعه و ارائه ی توانمندی هایش را آموزش می دهد.
امید است با بهره گیری از این نوشتار گامی بلند به سوی ایرانی شکوفا و کارآفرین برداریم. ان شاءاللّه

احمد حلت
رئیس بنیاد سخنرانان حرفه ای ایران
۱۳۹۱

چگونه اضطراب را کاهش دهیم؟

دلشوره نه تنها قبل از سخنرانی و در آغاز آن، بلکه در مدت سخنرانی نیز می تواند سخنور را آزار دهد. اوج این دلشوره هنگام ظاهر شدن در برابر جمع، قرار گرفتن در محل سخنرانی و آغاز سخن، بروز پیدا می کند. تظاهرات و نشانه های ترس قبل از سخنرانی به صورت طفره رفتن و دفع الوقت، لرزش اندام، عرق کردن، با خود نجوا کردن، تنفس نامرتب، فراموشی و برخی حرکات اضافی دیده می شود. ترس ضمن سخنرانی نیز در قالب فراموش کردن بعضی مطالب، سرعت بالای سخن گفتن، عرق کردن، حالت خشک و رسمی بدن، برخی رفتارهای عصبی برای سازگار شدن، دشواری در تنفس، بالا رفتن ضربان قلب، خشک شدن گلو و تغییر صدا ظهور می یابد.
اگر در موقعیت سخنرانی عمومی، احساس اضطراب می کنید بدانید که در این زمینه تنها نیستید و می توانید بر ترس و اضطرابتان غلبه کنید. شاید از شنیدن این نکته تعجب کنید که بسیاری از استادان، معلمان، سیاستمداران و سخنرانان حرفه ای، زمانی ترس و اضطراب را شبیه نگرانی های فعلی شما تجربه کرده اند.
متناسب با عواملی که پدیدآورنده اضطرابند، می توان از روش ها و ابزارهایی برای کاهش اضطراب و تقویت اعتماد به نفس در سخنرانی استفاده کرد. برخی از این ابزارها جنبه روان شناختی دارند و برخی دیگر با تمرین و تکرار، موثر واقع می شوند. مثلاً دانستن این موضوع که شما به عنوان سخنران، مهارت ها و اطلاعاتی به شنوندگان عرضه می کنید که قبلاً فاقد آن بوده اند موجب آرامش شما می شود. شما منبع یادگیری و تکمیل اطلاعات مخاطبان هستید. حتی اگر افرادی در گروه مخاطبان با موضوع سخنرانی آشنایی داشته باشند همچنان نوبت و فرصت در اختیار شماست که پیامتان را از یک دیدگاه خاص و متعلق به خودتان تنظیم و ارائه کنید. علاوه بر این باید به این نکته توجه داشته باشید که ارائه های شفاهی می توانند قویا پاداش دهنده و ارزشمند باشند. ارائه ی یک سخنرانی خوب می تواند اعتماد به نفس، نشاط و سربلندی به شما بدهد. اعضای گروه مخاطبان نیز می توانند برانگیخته و خلاق باشند. به همین دلیل ها است که سخنرانی عمومی یکی از مهمترین مهارت های ارتباطی در صحنه های خانوادگی، اجتماعی، سیاسی و کسب و کاری به شمار می رود.
کلید اصلی برای کاهش تشویش، کسب آمادگی است. قبل از فرا رسیدن زمان ارتباط، کار و تلاش را آغاز کنید و برای هر رویداد احتمالی، طرح و راه حل مشخصی داشته باشید. اگر قرار است با فرد دیگری ملاقات و گفتگو کنید که آشنا نیست، بکوشید پیشاپیش اطلاعاتی درباره او کسب کنید. از افرادی که پیش از این در موقعیت های مشابهی قرار داشته اند چیزهایی بپرسید و از تجارب آنها استفاده کنید. درباره پرسش ها و پاسخ های احتمالی که ممکن است از سوی مخاطب خود دریافت کنید، بیندیشید و برای هرکدام طرح و واکنش مناسبی درنظر بگیرید. مخاطبان به چه میزان با موضوع صحبت شما آشنا هستند؟ آیا آنان همکار، مافوق، رقیب، دوست یا افراد غریبه اند؟ آیا با دیدگاه های شما موافقت خواهند کرد یا به مقاومت در برابر آن برخواهند خاست؟ اندیشیدن درباره این نکات حتی ممکن است شما را در آغاز، مقداری نگران و مضطرب سازد اما توجه به آنها پیش از رویارویی با موقعیت ارتباطی از میزان ترس و اضطراب شما در موقعیت اصلی و واقعی خواهد کاست زیرا بسیاری از ناشناخته ها برای شما آشنا شده اند.
بعضی از سخنرانان یا کسانی که قرار است یک ارائه ی شفاهی رسمی داشته باشند، برخی از جنبه های سخنرانی خود را سازمان دهی و تنظیم می کنند اما همچنان احساس آمادگی کامل ندارند. حتی خطاهای کوچک می توانند ارائه کنندگان را دچار پریشانی و درهم ریختگی ذهنی سازند و ترس را بر آنان مسلط کنند. آمادگی قبلی برای ایراد یک سخنرانی جذاب و اثربخش، مستلزم طی مراحل گوناگونی است که سخنران باید با دقت و مهارت از آنها بگذرد. طرح ریزی، آماده سازی و تمرین، اجزای کلیدی یک ارائه ی شفاهی موفقیت آمیز با کمترین ترس و اضطراب است.
یکی از بهترین راه های کاهش دلشوره، تمرین کردن برای ارائه ی سخنرانی و تکرار این رویکرد تا زمانی است که آن را در درون و برون خود یاد بگیرید. اطمینان شما به عنوان یک سخنران، زمانی افزایش می یابد که با موضوع سخنرانی خود کاملاً آشنا باشید. تمرین سخنرانی به ویژه در محلی که قرار است ایراد شود بسیار مفید خواهد بود. بازدید قبلی از مکان سخنرانی می تواند شما را نسبت به مناسب بودن نور، دما، ظرفیت، تجهیزات مورد نیاز و صندلی ها، آسوده خاطر و مطمئن سازد. آشنایی قبلی با محیط باعث کاهش اضطراب ناشی از غریبه بودن با موقعیت و محیط ارتباط می شود.
برخی افراد از تمرین کردن سخنرانی سر بازمی زنند زیرا حتی تجربه تمرین نیز برای آنان اضطراب آور است. اما مرور کردن و تمرین به شما کمک می کند تا اطلاعات را هنگامی که عملاً سخنرانی خود را ارائه می کنید، راحت تر و سریعتر بازیابی کنید. کاهش اضطراب همچنین متضمن آرامش و آسودگی است.
اکثر ما با این تجربه آشناییم که اضطراب در هر موقعیتی و با هر شدتی، روند کاهنده دارد. در موقعیت سخنرانی ور ارائه های شفاهی نیز اضطراب اولیه با گذشت زمان، کاهش می یابد و در زمان معینی به حد تعادل می رسد. تجربه و سابقه و آمادگی فرد برای ایراد سخنرانی، دامنه اضطراب و نگرانی سخنران را محدود می سازد. با این حال برخی روش ها و فنونی که می توانند دلهره، اضطراب و نگرانی را در سخنران کاهش دهند بدین قرارند:
۱. مخاطبان را بشناسید
هرچه شناخت شما نسبت به شرکت کنندگان در جلسه سخنرانی بیشتر باشد امکان بیشتری برای درک نیازها و علایق و پیش بینی پرسش ها و واکنش های احتمالی آنان خواهید داشت. این شناخت، اعتماد به نفس شما را افزایش و اضطرابتان را کاهش می دهد. بجای نگرانی درباره یک اجرای خوب، به فکر نیازهای شنوندگان و چارچوب رفتاری آنان باشید. از هر مجرا و ابزاری برای کسب حداکثر اطلاعات درباره مخاطبان استفاده کنید.
۲. کاملاً آماده شوید
بخش عمده ای از اضطراب سخنران، ناشی از عدم آمادگی کافی برای ارائه ی مطلوب سخنرانی است. تسلط بر موضوع، آشنایی قبلی با محتوای بحث، سازماندهی مطلوب پیام و در صورت لزوم، تمرین می تواند اضطراب را به حداقل برساند. تهیه یادداشت حاوی محورها و نکات کلیدی و اساسی و تاریخ ها و منابعی که احتمال فراموش کردن یا خطای کلامی در مورد آنها وجود دارد نیز می تواند تاثیر بسیار مثبتی در این زمینه داشته باشد.
۳. زودتر به محل برسید
خودتان را دقایقی زودتر از زمان برگزاری سخنرانی به محل برسانید تا همه چیز را کنترل کنید و از آماده بودن همه لوازم و امکانات مورد نیاز مطمئن شوید. این کار باعث می شود که پیشاپیش با شرایط محیطی آشنا و سازگار شوید. دیدار با برگزارکنندگان و گفتگوی صمیمانه و خوشامدگویی با تنی چند از شرکت کنندگان می تواند آرام بخش باشد.
۴. موفقیت را مجسم کنید
چنین بیندیشید که گویی در محل برگزاری سخنرانی هستید و حاضران در حال گوش دادن به سخنان شما هستند. نحوه ی شروع و ادامه برنامه را در ذهنتان مرور کنید. فرض کنید که غیر از صدای خودتان صدای دیگری شنیده نمی شود و شنوندگان در حالی که کمی به جلو خم شده اند به دقت به حرف های شما گوش می دهند. صحنه ای را درنظر آورید که با اعتماد به نفس و استحکام کلام از عهده سخنرانی و پاسخ گویی به سوالات برآمده اید. مشاهده می کنید که حاضران با چهره های بانشاط و تبسم حاکی از رضایت ناشی از اجرای خوبتان شما را تحسین و تشویق می کنند. فنون تجسمی، کمک موثری به کسب آمادگی ذهنی و کاهش اضطراب در زمان سخنرانی می کند.
تصویرسازی مثبت
بیشتر زندگی ما به طور عادت، صرف تجسم کارهای اشتباهی می شود که ممکن است در آینده مرتکب شویم. البته این کار استرس و اضطراب زیادی ایجاد می کند و ممکن است باعث شود به همان نتیجه ای که تصور می کردید یا از آن ترس داشتید هم برسید. اگر فکر کنید که شکست می خورید، موفقیتتان را خیلی سخت تر می کنید.
تصویرسازی مثبت مطمئنا راهی مفیدتر و خوشایندتر برای وقت گذراندن است. ممکن است تصور کنید که این گونه تصویرسازی و خیال، غیرواقعی است اما خیال پردازی منفی هم به همان اندازه غیرواقعی است. در هر دو صورت شما چیزی را تجسم می کنید که هنوز اتفاق نیفتاده و ممکن است در آینده اتفاق بیفتد. خیال پردازی منفی فقط به این دلیل برایتان واقعی تر است که کاری است که همه اطرافیانتان انجام می دهند یا چند وقتی است که خودتان به آن عادت کرده اید.
اینکه چطور فکر کنید و خیال پردازی هایتان چه باشد، بر رفتار و عملکرد و احساس شما نسبت به آینده تاثیر می گذارد و این هم می تواند تاثیر شگرفی بر اتفاقاتی که می افتد بگذارد.
در زیر به چند دستور عملی برای زمانی اشاره می کنیم که مثلاً یک جلسه کاری در پیش دارید:
پیش خودتان تجسم کنید که همه چیز چقدر خوب پیش می رود آن را ببینید و بشنوید و همین طور ببینید که چه احساس خوبی در آن زمان دارید.
خودتان را ببینید که لبخند می زنید، مثبت هستید و زمان بسیار خوبی را می گذرانید. نتیجه عالی آن جلسه را در ذهنتان مرور کنید. با این تصویرسازی فکر کنید که این اتفاق واقعا افتاده است، که جلسه تمام شده است و نتیجه دلخواهتان را هم دربر داشته است. این روش بسیار تاثیرگذار است و روحیه ای بسیار خوب و آرام به شما می دهد.
راه حل های بالا راه حل های سریع این مشکل بودند. توصیه هایی که در زیر اشاره می کنیم راه حل هایی هستند که به زمان بیشتری نیاز دارند. ممکن است هفته ها، ماه ها یا حتی سال ها طول بکشد. به مرور زمان می توانید این ایده ها را بخش مهمی از زندگیتان کنید و باعث می شوند که احساس اضطراب کمتر و کمتری پیدا کنید.
تمرین کنید، تمرین کنید، تمرین کنید
هرچه بیشتر تمرین کنید، وارد عمل شوید و خودتان را در موقعیت هایی قرار دهید که موجب اضطرابتان شود، اعتماد به نفس بیشتری پیدا خواهید کرد. وقتی تجربه بیشتری داشته باشید، احساس راحتی بیشتری با آن موقعیت پیدا می کنید و اضطرابتان هم کمتر می شود.
بدانید که مردم توجه زیادی به عمل شما ندارند
یک منبع خیلی بزرگ اضطراب این است که خیلی روی این تمرکز می کنید که مردم در مورد شما چه فکری خواهند کرد و فکر می کنید که همیشه انتقاد آنها متوجه شماست. اما واقعیت این است که مردم زیاد در مورد اینکه شما چه می کنید و چه نمی کنید فکر نمی کنند. شما شب و روزتان را صرف مشکلات، شکست ها و پیروزی هایتان می کنید و مطمئن باشید که آدم های دیگر هم همین کار را می کنند و وقت زیادی ندارند که در مورد شما فکر کنند.
به طور کلی، مردم بیشتر درگیر مشکلات خود هستند. و انتقاد آنها بیشتر معطوف به نقاط منفی زندگی خودشان است نه کارهایی که شما انجام می دهید. پس خیلی نگران این مساله نباشید. وقتی بدانید که کارهایی که می کنید چندان مورد توجه اطرافیانتان نیست، مطمئنا نگرانی و اضطرابتان هم کمتر خواهد شد.
در زمان حال زندگی کنید
این نکته با تنفس عمیق در ارتباط است. وقتی نفس های عمیق و قوی می کشید و روی آن تمرکز می کنید، فکرتان آزاد به نظر می رسد و تفکرات شما در مورد اتفاق های بدی که ممکن است در آینده برایتان بیفتد از بین می رود. اضطراب از این تفکرات منفی به وجود می آید. اگر بجای آن توجه خود را به اتفاق هایی که در زمان حال برایتان می افتد متمرکز کنید، این اضطراب به کلی از بین می رود.
راه دیگری که از طریق آن می توانید توجه خود را معطوف به زمان حال کنید و درواقع در زمان حال زندگی کنید این است که دقیقا بر اتفاق هایی که در همان لحظه برایتان می افتد تمرکز کنید. درست به صحنه و صداهایی که در اطرافتان می بینید و می شنوید توجه کنید. به گزارش هایی که باید تا قبل از ساعت ۵ تحویل دهید، به جلسه فردا یا شامتان، فکر نکنید. فقط به زمان حال تمرکز کنید و همه چیز را برای یک لحظه هم که شده دور بریزید. این کار را برای خودتان به شکل یک عادت دربیاورید.
اگر بخواهید احساسات و تفکرات منفی را از زندگیتان دور کنید، زندگی کردن در زمان حال فواید بسیار زیادی می تواند برایتان داشته باشد. کتاب های زیادی در بازار کتاب موجود است که به شما کمک می کند درک عمیق تری از زندگی پیدا کنید و استرس و اضطرابتان را از بین ببرید.
۵. مراقب لوازم دیداری باشید
زمانی را برای آماده سازی و تمرین استفاده از ابزار دیداری اختصاص دهید. هرگونه نقص و نارسایی در لوازم، نه تنها روند کلی پیشرفت بحث را مختل می سازد بلکه تمرکز حواسِ شما و شنوندگان را نیز از بین می برد. پس از آنکه سخنرانی شروع شد دیگر فرصتی برای آزمایش کردن پروژکتور، رایانه، پاورپوینت و دیگر موارد نیست. با آماده سازی قبلی این اقلام و تسلط کافی برای به کارگیری آنها زمینه بسیاری از اضطراب ها از بین خواهد رفت.
۶. نفس عمیق بکشید
هرگاه اکسیژن به اندازه طبیعی و مناسب به اندام بدن نرسد، تعادل و هماهنگی بین اعضا از بین می رود و عملکرد هریک از اندام مختل می شود. هنگام اضطراب، ماهیچه ها منقبض می شوند و در جریان گردش طبیعی اکسیژن، مانع ایجاد می شود. به طور ارادی بر تنفس خود تمرکز کنید و چند نفس آرام و عمیق بکشید تا ریه هایتان پر از هوا و سپس خالی شوند. این کار، حتی آمادگی ذهنی شما را نیز افزایش می دهد.
۷. به عضلات خود استراحت بدهید
عضلات بدن را به جای سفت کردن، شل کنید. قسمت های مختلف بدن را شل و سفت کنید تا انرژی انباشته شده در دست و پای شما آزاد شود. گاهی یک پیاده روی کوتاه و سریع می تواند بسیار کارساز باشد. این عمل، ماهیچه ها را گرم، روحیه را بانشاط و اضطراب را کمتر می کند.
۸. اعتماد به نفس داشته باشید
بر خود مسلط باشید و خود را فردی توانمند و صاحب اراده بدانید. نخستین داوری مثبت درباره شما باید توسط خودتان انجام گیرد. اگر شما، خودتان را قبول نداشته باشید چگونه انتظار دارید که دیگران شما را قبول داشته باشند؟ اگر اعتماد به نفس در شما تقویت شود در بسیاری از ارتباطات اجتماعی و از جمله هنگام ایراد سخنرانی در جمع، عملکرد بهتری خواهید داشت و اضطراب در شما کاهش می یابد. برای تقویت اعتماد به نفس شیوه های گوناگونی وجود دارد. برخی از آنها بدین قرارند:
  • از ایمان به خدای مهربان و امید داشتن به لطف او نیرو بگیرید.
  • به توانمندی هایتان فکر کنید و آنها را به کار گیرید.
  • با تکرار کلمات امیدبخش، روحیه خود را قوی کنید و به دیگران نیز روحیه و انرژی بدهید.
  • با اراده در پی رسیدن به هدف باشید و فکر تقلید از دیگران را از خود دور کنید.
  • از شکست نهراسید و آن را واقعا مقدمه پیروزی بدانید.
  • به موفقیت بیندیشید.
  • پی در پی به خود تلقین کنید که من می توانم.
  • برای هر کاری و به اندازه کافی فکر کنید.
  • در نشست ها و گردهمایی ها در ردیف های جلو بنشینید.
  • تماس چشمی را حفظ کنید و گاهی به چشم ها نگاه کنید.
  • سرعت راه رفتن خود را مقداری (حدود ۲۵ درصد) بیشتر کنید. (مگر آنکه هنگام راه رفتن، سرعت و شتاب خوبی داشته باشید).
  • بلند، جدی و شفاف سخن بگویید.
  • محکم دست بدهید.
  • در جمع، نظر بدهید و فقط شنونده نباشید.
  • خوشرو باشید.
  • خود را بشناسید و نقاط قوت خود را تقویت و نقاط ضعف خویش را کمتر کنید.
  • در همه احوال، بر سخن و رفتار خود نظارت داشته باشید.
  • بر احساسات، عواطف و خواسته هایتان تسلط داشته باشید.
  • برخی عبارات منفی و بهانه های یاس آور را به تدریج از قاموس ذهن و زبان خود حذف کنید مثل: نگذاشتند، شانس نیاوردم، نتوانستم، نمی توانم، فراتر از توان من است، ببینم دیگران چه می کنند و....
  • پیش از آغاز هر کاری، مقدمات آن را کاملاً فراهم کنید. آمادگی قبلی، اعتماد شما را به خودتان بالا می برد.
  • استعدادها و توانمندی های ویژه خودتان را بشناسید و آنها را پرورش دهید.
  • پیشرفت را یک پدیده تدریجی و گام به گام بپندارید.
  • از لحاظ زمانی، خود را تحت فشار بگذارید. نگران بدقولی های احتمالی خودتان باشید.
  • خودتان نخستین و صمیمی ترین مشوق خود باشید.
  • باور داشته باشید که شایستگی و توانایی موفق شدن را دارید.
  • به تدریج در مسیر جرات ورزی گام بردارید.
  • اراده و حکمت پروردگار متعال را بر خواست و آرزوی خود ترجیح دهید.
  • همواره به خودتان تذکر دهید که باید دلِ دریایی داشته باشید زیرا خدا به اندازه دلتان به شما می دهد.
  • یاد بگیرید که از پیروزی ها و برخورداری های دیگران خوشحال شوید و هرگز حسادت نکنید.
  • ماموریت اصلی شما این نیست که بی مشکل زندگی کنید بلکه آنچه اهمیت دارد با انگیزه زیستن است.

آراستگی ظاهر

قانونی که در اینجا مطرح می شود این است که سر و وضع و لباس شما نباید طوری باشد که شما یا پیامتان را کم ارزش کند. افراد در همان ثانیه اول در مورد شما نظر می دهند. به همین دلیل، ظاهر، لباس، آراستگی و طرز ایستادن شما خیلی مهم است.
ظاهر شما به مخاطبان می گوید که چه احساس و فکری در مورد خودتان دارید. ظاهر شما مظهر خودانگاره شماست. همچنین ظاهر شما به مخاطبان می گوید که درباره آنها چه احساس و فکری دارید. این قانون است: «یا می بَرید یا می بازید».
بسیاری از سخنرانان تصور می کنند اشکالی ندارد که سخنران با لباس غیررسمی در مقابل مخاطبان حاضر شود. اما معنای این کار این است که فرد نه به خودش احترام می گذارد و نه به مخاطب. در این حالت از ارزش سخنان فرد هم کاسته می شود.
بارها شاهد بوده ام که مراجعانم جلسات سالانه خود را در پاتوق های زیبایی در شمال و جنوب کشور برگزار می کنند. آنها می گویند: «همه شرکت کنندگان لباس های غیررسمی می پوشند» و به من هم پیشنهاد می کنند که آن گونه لباس بپوشم. اما من به هیچ وجه به این پیشنهاد پاسخ مثبت نمی دهم. قاعده کار این است که همیشه بهتر از مخاطبان یا حضار لباس بپوشید. شما باید همیشه حرفه ای به نظر برسید.
از دوستان یا همکاران بخواهید در مورد ظاهر شما نظر بدهند و کمک کنند تا شما با مخاطبان خود به طور متناسبی هماهنگ شوید.
تاثیری مثبت بگذارید
نخستین تاثیرها، قوی هستند و به سختی دگرگون می شوند. در مورد اینکه چقدر سریع در مورد مردمی که برای اولین بار ملاقات کردید، قضاوت کرده اید، فکر کنید. علامت ها می توانند از شیوه لباس پوشیدن مردم، شیوه راه رفتن آنها و حتی شیوه ایستادن آنها، به سرعت جمع آوری شوند. پیش از رسیدن به تریبون، مخاطبان شما عقیده ای را در مورد شما براساس این تاثیرات اولیه شکل داده اند. مهم است درباره تصویری که می خواهید به مخاطبان خود در مر احل اولیه القاء کنید تصمیم بگیرید. به وجود آوردن اولین تاثیرِ صحیح، ممکن است در موفقیت سخنرانی شما حیاتی باشد. بنابراین، لباس مناسب بپوشید، مناسب راه بروید، مناسب صحبت کنید و با اعتماد به نفس بایستید تا در نخستین تاثیر صحیح، موفق باشید.
مخاطبان خود را بشناسید
اگر مخاطبان بتوانند خودشان را با شما یکی بدانند، پیام شما به بهترین وجه، دریافت خواهد شد. بنابراین، همیشه مهم است که از درک مخاطبان خود از تصویری که ارائه می کنید، آگاهی داشته باشید. اگر اندکی با مخاطبان خود آشنا باشید، تصمیم گیری در مورد تاثیری که می خواهید ایجاد کنید، راحت تر خواهد بود. شیوه های بخصوص لباس پوشیدن می تواند در ارسال پیام های بخصوص به مخاطبان مختلف به کار گرفته شود. به عنوان مثال: در نظر بگیرید چگونه یک مدیر کارخانه، درک متفاوتی از نیروی کاری در طبقه اول فروشگاه که کت و شلوار پوشیده در مقایسه با کسی که لباس غیررسمی و نامتعارفی پوشیده، خواهد داشت.
پرهیز از مشکلات
لباس هایی را که می خواهید بپوشید، پیش تر، بررسی کنید که از مشکل اجبار در پوشیدن لباس های نامناسب یا خشکشویی نشده در زمان سخنرانی تان، پیشگیری کنید. اگر می خواهید به بهترین وضعی در سخنرانی به نظر برسید، لباس مناسب را همراه خود داشته باشید و پیش از آمادگی، آخرین دقیقه آن را عوض کنید. پیش از رسیدن بررسی کنید که تسهیلات تعویض لباس در مکان سخنرانی، در دسترس باشد.
ـ خود را در آینه به دقت نگاه کنید و ببینید چه تاثیری می گذارید؟
ـ یک خواب شبِ مناسب، پیش از روزِ سخنرانی، مهم است.
ـ برس مو، مسواک، اتوی مسافرتی، برس لباس و واکس کفش، وسایل مفیدی هستند که با خود به شهر محل سخنرانی می برید و می توانید با در اختیار داشتن این گونه امکانات، با بهترین ظاهر در محل سخنرانی، حضور پیدا کنید.
ـ زیپ ها و دکمه ها بایستی بسته باشند و پیراهن شما بایستی پیش از وارد شدن به محل سخنرانی، مرتب شده و داخل شلوار برده شود.
ـ در صورتی که مشکل عرق کردن دارید، پوشیدن کت، می تواند علامت های احتمالی را پنهان کند.
ـ چیزی که ممکن است مخاطبان را متحیر کند، نپوشید.
ـ به هنگام سخنرانی، از ابتدا تا انتها، دستتان را از جیبتان بیرون بیاورید.
ـ موهای شانه شده، کت به خوبی اتو شده و آویزان شده، شلوار اتو شده و دارای خط اتو، کفش های واکس زده شده و...، توجه مخاطبان را در آغاز سخنرانی، به خوبی جلب می کند.
ـ موهای نامرتب، پیراهن چروک شده، آستین پیراهن بالا زده شده، شلوار نیازمند اتو، کفش های نامناسب و...، تاثیر منفی در جلب توجه مخاطبان در آغاز کار خواهد داشت.
ـ اگر شما، زمانی برای آراسته کردن خود درنظر نگیرید، به نظر می رسد آماده نیستید و مخاطبان ممکن است تصور کنند در موضوع خود تخصص ندارید. ظاهر نامرتب در دریافت پیام شما از سوی افراد، ایجاد اختلال می کند.
ـ همیشه لازم نیست کت و شلوار بپوشید. ولی همیشه لازم است که آراسته به نظر برسید. مطمئن باشید لباس هایتان همگی تمیز و اتو کشیده شده، کفش هایتان واکس زده شده و موهایتان مرتب باشد.

نظرات کاربران درباره کتاب فن بیان - درست سخن بگویید و موفق شوید

مناسب برای شروع 👍
در 4 هفته پیش توسط dav...i74
لطفا کتاب های دکتر یادگاری رو سریع تر اپدیت کنید ممون میشم بی صبرانه منتظر کتاب های زندگی کارآفرینان ایشان هستیم
در 5 ماه پیش توسط عبدالحمید تفویض زواره