فیدیبو نماینده قانونی موسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب موعود و میعاد

کتاب موعود و میعاد

نسخه الکترونیک کتاب موعود و میعاد به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب موعود و میعاد

کتاب پیش روی شما، یازدهمین شماره از مجموعۀ «پرتوها» است. در هر کتاب از این مجموعه به طبع یک مقاله یا گفتار یا مجموعه‌ای از چند مقاله و گفتار با وحدت موضوعی بسنده کرده‌ایم تا کتابی کم‌حجم، ساده و زیبا در اختیار علاقه‌مندان قرار دهیم. کوشیده‌ایم تا هر کتاب حاوی نگاه نو یا دستِ‌کم بیان تازه‌ای باشد و خواننده بتواند از طریق آن به جهان اندیشه و دغدغه‌های امام صدر راه بیابد.

ادامه...
  • ناشر موسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 0.3 مگابایت
  • تعداد صفحات ۴۱ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب موعود و میعاد

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

۹ شهریور ۱۳۵۷ روز بودن اوست.
سال ها می گذرد و زندان زمانه گشوده نشده است و امام موسی صدر و دو یار همراهش همچنان در اسارت اند.
سی ونُه سال از مصادره آزادی می گذرد و عجیب ترین جنایت تاریخ ادامه دارد.
بر ما و بر همه آزادگان جهان است که برای پاسداشت حقیقت و گفت وگو و ادای حق آزادی و مقاومت و وحدت برای آزادی امام موسی صدر بی وقفه تلاش کنیم...
برای آزادی امامی که برای دفع خطر از منطقه در سفری رسمی در لیبی ربوده شد.
در این راه وظیفه صاحبان قدرت و نفوذ از همه بیشتر است.
دست از پیگیری نمی کشیم و به شکستن زنجیرهای ظلم و اسارت بس امیدواریم.
پیگیری را اینجا و اکنون و هرجا و هرزمان تا آزادی و نجات عزیزانمان ادامه می دهیم.

برای آزادی او چه کرده ایم؟

سخن ناشر

کتاب پیش روی شما، یازدهمین شماره از مجموعه «پرتوها» است. در هر کتاب از این مجموعه به طبع یک مقاله یا گفتار یا مجموعه ای از چند مقاله و گفتار با وحدت موضوعی بسنده کرده ایم تا کتابی کم حجم، ساده و زیبا در اختیار علاقه مندان قرار دهیم. کوشیده ایم تا هر کتاب حاوی نگاه نو یا دستِ کم بیان تازه ای باشد و خواننده بتواند از طریق آن به جهان اندیشه و دغدغه های امام صدر راه بیابد.
شایان توجه است که پیش از این، مجموعه پرتوها حاصل همکاری نشر شهر و موسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر بوده است، اما اکنون انتشارات موسسه به تنهایی اقدام به چاپ و نشر آن می کند.
متن این سخنرانی که در نیمه شعبان، به مناسبت افتتاح مسجد روستای الیمونه ایراد شده است، با همین نام، در کتاب ادیان در خدمت انسان درج شده است.
امیدواریم چاپ این مجموعه هم مقبول طبع خوانندگان افتد و با پیشنهادهای خود ما را یاری کنند.

موعود و میعاد

برادران و سروران گرامی، خدا می داند که نمی توانم احساس خود را در این لحظات وصف کنم. ما اکنون در روستای یمونه در میان قهرمانان هستیم؛ قهرمانانی که از ظلمتِ زمان عبور کردند و سختی ها و رنج ها را درنوردیدند؛ قهرمانانی که امانت داری کردند، ولی سست و ضعیف نشدند و در حفظ ارزش ها و اخلاق و ایمانِ خود کوتاهی روا نداشتند.
ما در یمونه در محضر برگزیدگانی از بزرگانِ مردم هستیم که وقت استراحت و کار خود را به حضور مشتاقانه در این مجلس اختصاص داده اند. امروز برای گرامیداشت ولادت امام دوازدهم، حضرت مهدی(عج)، گرد آمده ایم. ما نمی خواهیم تنها خاطره این ولادت را زنده بداریم، بلکه با تثبیت خط و روش امید و آمادگی، که معنای یاد و خاطره این ولادت است، این روز بزرگ را مقدس می داریم. ما ان شاءاللّه امروز اهمیت این مفاهیم را روشن خواهیم کرد و خواهیم کوشید تا توان و تلاش خود را با توانمندی ها و تلاش های بزرگ مردانِ این سرزمین در برافراشتن بنای خانه خدا و تکمیل مسجد پیوند دهیم.
همان گونه که شنیدید، این روزها روزهای استقلال است. و استقلال، آن گونه که ما می فهمیم، به استقلال سیاسی محدود نمی شود، بلکه شامل استقلال اقتصادی و فکری و اخلاقی نیز می شود.
ایام و لحظه ها همه مبارک اند و این دیدار در ذهن من، همچون رویایی تابناک است. بسی موجب افتخار من است که در مجلس گرامیداشت ولادت امام دوازدهم حضور یابم.
امام دوازدهم، همان گونه که می دانید، امام منتظَر است. ما در انتظار ظهور آن حضرتیم، تا جهان را، پس از فرورفتن در ظلم و جور، آکنده از عدل و قسط کند. اندیشه ظهور مهدی به شیعیان اختصاص ندارد. این عقیده در کتب روایی همه مذاهب اسلامی یافت می شود. صدها و هزاران روایت دلالت بر این دارند و ثابت می کنند که پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «اگر از دنیا تنها یک روز باقی مانده باشد، خداوند آن روز را طولانی می گرداند، چندان که مردی از اهل بیت من، هم نام و هم کنیه من، ظهور کند و زمینِ پر از ظلم و بیداد را از عدل و قسط پر کند.»
این حدیث در همه مذاهب اسلامی متواتر است. پس این اندیشه به مذهب خاصی در اسلام اختصاص ندارد. این نظریه ای فراگیر و عمومی است. انتظار منجی، انتظار روح حق و انتظار حادثه ای عظیم در همه مذاهب و ادیان وجود دارد و همه دین داران به این نظریه اعتقاد دارند.
این اندیشه از حوزه فعالیت های دینی فراتر می رود و فعالیت های علمی را نیز شامل می شود. هرگاه به تلاش انسان ها در حوزه های گوناگون نظری بیندازیم، مشاهده می کنیم که در همه عرصه ها، همچون علم و فلسفه و ادبیات و تجارب اجتماعی، نظام ها و مقررات رو به کمال دارند و در همه مسائل زندگی به سوی اوضاع و احوال برتر پیش می روند. گرچه آدمی گاهی می لغزد و گاه اشتباه می کند و منحرف می شود، این لغزش ها، در حرکت اصلی زندگی بشر و در روندِ کلی آن اموری جزئی اند.
بشر از ابتدا در حال تکامل و ترقی و تعالی بوده و به سوی بهتر شدن گام برداشته است. بشر مطمئن است که وضعیتِ برتر برای او امکان پذیر است و، از همین رو، برای رسیدن به آن تلاش می کند. اگر، آن گونه که برخی اعتقاد دارند، بشر رو به سقوط و نابودی داشت یا جهان در حال پس رفت و حرکت قهقرایی بود و در امور مختلف به وضع نامطلوب تر راه می پیمود، انسان، با امید و قدرت و ایمان، برای آینده تلاش نمی کرد. زنجیره مستحکمِ علم از حوزه های مختلف علمی و نظام های اجتماعی می جوشد. تلاش هایی که برای تجربه اندوزی در حوزه های اجتماعی و نیز در نجوم و ساخت ابزار و وسایل و عرصه حمل ونقل صورت می گیرد، همه و همه، آینده بهتر را نوید می دهند؛ آینده ای که در آن همه افراد بشر توان و امکانات و شایستگی خود را برای رسیدن به زندگی سعادتمندانه به کار می گیرند. همان گونه که استحضار دارید، در حال حاضر، تنها بخشی از توان انسان یا به تعبیر بهتر، بخش اندکی از توانایی بشر در راه زندگی به کار می رود و بخش عمده استعدادها معطل مانده و، همچنین، اغلب افراد همواره خارج از گود هستند و توان و شایستگی آنان صرف تامین زندگی و سعادت انسان نمی شود.
هریک از ما، در هر حوزه ای از حوزه های انسانی، برای رسیدن به قله در تلاش است. اما کدامین قله؟ قله آن است که همه انسان ها با تمام شایستگی ها، نه فقط با توان مادی یا فکری، در راه خیر و صلاح بشر تلاش کنند. شکی نیست که این نظام، همانند آرزویی، بر فکر و اندیشه هر انسان تلاشگری سایه افکنده است.
بنابراین، آینده بهتر و آرمانی همان چیزی است که از دوران افلاطون رویا بوده است و آن را «مدینه فاضله» می گفتند. این آینده و این جامعه آرمانی، که همه توانایی ها و همه فرزندان بشر در ساختن آن مشارکت داشته باشند، آرزوی همه انسان هاست. عقیده شیعیان به امام مهدی(عج) درحقیقت، انتظار فردی است که برانگیزاننده و بشارت دهنده این آینده است؛ آینده ای که آرزوی همه و آینده همه است.
من قصد ندارم در تفصیل و توضیح این اعتقاد وارد شوم، بلکه به بُعد تربیتی آن خواهم پرداخت. باید بگویم که مفهوم انتظار نزد ما، معنای حقیقی خود را از دست داده و منحرف شده است. ما انسان ها، به بهانه انتظار، از مسئولیت های خود شانه خالی می کنیم و کار و تلاش را در انتظار ظهور صاحب الزمان رها کرده ایم. این انحراف در همه ارزش ها اتفاق افتاده و ابزاری شده است برای بهره مند نشدن از ارزش ها. اما حقیقت این است که اندیشه انتظار در حیات این مذهب نقش مهمی داشته است، زیرا امید همان زندگی در آینده و راه آینده و وسیله پیوند آدمی به آینده است. انسانی که از آینده نومید بشود، گویی میان خویش و آینده دیواری کشیده که عبور از آن ناممکن است. نومیدی جمود است و جمود، درحقیقت، توقف و مرگ. درحالی که زندگی و استمرار آن یعنی بقای انسان در لحظه بعد، یعنی حرکت انسان از لحظه ای به لحظه بعد اما اگر جمود حاکم باشد، دیگر حرکتی وجود ندارد و نبودن حرکت به معنای مرگ است.
امید عبارت از راهی گشاده و روشن و یاس، تسلیم در برابر وضعیت موجود است. آیا کسی که از آینده خویش ناامید شده، به مرگ طبیعی مرده است؟ نه، بلکه دچار مرگ حقیقی شده است نه مرگ طبیعی. فردی که از آینده ناامید شده، گمان می برد که زندگی فایده ای ندارد، پس می گوید ما را به حال خود واگذارید. بگذارید بخوریم و در بازار راه برویم و بچریم. همین کافی است. این کارها دلیل بر این است که در این صورت، اتفاق یا حرکتی صورت نمی گیرد، بلکه فقط جمود و سکون است. بنابراین، امید راه آینده است و اگر ناامید شویم، تسلیم وضعیت موجود شده ایم. تسلیم وضعیت شدن، یعنی تسلیم شدن در برابر واقعیت موجود؛ همانند حل شدن شکر یا نمک در آب. بنابراین، امید شرط بقا و پایداری است.
برادران، همان گونه که می دانید و تاریخ نیز به روشنی گواهی می دهد، بر ما و بر هر ملتی دوران درازی از رنج و محنت گذشته است و اگر امید به ظهور امام زمان و فرج الهی نبود، از میان رفته بودیم. اما این سخن حضرت رسول اکرم( ص)، که «اگر از دنیا تنها یک روز باقی مانده باشد، خداوند آن روز را طولانی می گرداند، چندان که مردی از اهل بیت من، هم نام و هم کنیه من، ظهور کند و زمینِ پر از ظلم و بیداد را از عدل و قسط پر کند،» به ما امید می بخشد و بقای ما را تضمین می کند، زیرا ما به سخن پیامبر اعتقاد داریم و در آن شک نمی کنیم. امید است که ما را حفظ کرده و زنده نگه داشته است و امید است که میان ما و آینده راهی باز کرده است. و امید خود از این عقیده سرچشمه می گیرد.
این اندیشه و تفکر به ما اختصاص ندارد. شما می دانید که پس از عروج حضرت مسیح( ع)، یا به اعتقاد مسیحیان، پس از شهادت و عروج روح آن حضرت، ستمی بر مسیحیان رفت که در تاریخ و تاریخ ادیان مانندی ندارد. اما امید و اعتقادی که به این بشارت آن حضرت داشتند که «روح حق خواهد آمد»، همان که به روح القدس و تجلی روح القدس و اتحاد آن با کلیسا تفسیر می شود، همان بخشی که ما آن را با ظهور حضرت محمد(ص) تفسیر می کنیم، آن ها را از نابودی نجات داد. اگر این امید به آینده و پیروزی نبود، برای مسیحیان امکان حیات و بقا وجود نداشت. آری، در آن زمان ذلت و رنج از حدّ طاقت بشری فراتر رفت و این مسئله نزد پژوهشگران تاریخ معروف است. امید نتیجه تربیتی انتظار فرج و گشایش است. این انتظار نقش مهم خود را در تاریخ ما ایفا کرده است و ان شاء اللّه در تاریخ آینده هم ایفا خواهد کرد.

نظرات کاربران درباره کتاب موعود و میعاد