در میان آثاری که در شرح احوال و افکار نیچه نوشته شدهاند «نیچه» مارتین هایدگر و «نیچه» کارل یاسپرس هنوز چون دو ستاره درخشان جلوهگری میکنند: نویسندگان این دو اثر خود نیز از فلاسفه بزرگ قرن بیستم هستند. هر دو فیلسوفِ هستیاند و هر دو نیچه را جدا از افق اندیشه خود تفسیر نکردهاند. با این حال، فرق بزرگ آنها این است که هر قدر هایدگر نیچه را در قالب تفکر خود و به رنگ خود درآورده، یاسپرس، برعکس، به نیچه مجال سخن گفتن داده و با انبوهی از نقلقولها، حتی آنجا که مقصد نیچه را تقرب به هستی دانسته، ما را قانع میکند که نه از خود که از نیچه سخن میگوید. اساسا یاسپرس در همداستانی با متفکران بزرگ، که مستلزم از خود بهدرشدن و داشتن گوش نیوشاست، استاد است.