کتابی که: «زند وهومن یسن» یا معمولا «بهمن یشت» خوانده میشود، شامل یک رشته حوادثی است راجع به آینده ملت و دین ایران که اورمزد وقوع آنها را به زرتشت پیشگویی میکند.
این پیشآمدها، هرکدام در دوره مشخصی اتفاق میافتد، دوره ماقبل آخر که هنگام تاخت و تاز «دیوان ژولیده موی از تخمه خشم» و اهریمننژادان چرمین کمر است، قسمت عمده متن کتاب را تشکیل میدهد. درین دوره، زنگیان و آوارگان و فرومایگان سرزمین ایران را فرا گرفته، همه چیز را میسوزانند و میآلایند وتباه میکنند، تا آنجا که روستای بزرگ به شهر و شهر بزرگ به ده و ده بزرگ به دودمانی مبدل میشود و از آن دودمان بزرگ چیزی جز مشت استخوان باز نمیماند.
این تغییرات قهقرایی نه تنها بر مردمان، بلکه بر جانوران و رستنیها و عناصر طبیعت نیز طاری میگردد. در زمین و آسمان نشانیهایی نظیر پارهای از نشانیهایی که در توراة و انجیل نیز آمده است پیدا میآید. ـ در خورشید لکهایی ظاهر میشود، شیوع جنایات، بایری زمین، فساد جسمانی و روحانی مردم از علامات این دوره است. افسار دیو خشم گسیخته میشود و به همه چیز لطمه وارد میآورد. احکام و سنن دین دیگر مراعات نمیشود بادهای گرم و سرد میوزد ولی باران نمیبارد. این احوال همواره سختتر و تاریکتر میشود و اهریمن پیروزمندی خود را به آواز بلند اعلام میداردـ اما ناگهان در امید باز میشود و کتاب با لحن خوشبینتری به پایان میرسد.