فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب شیوه نگارش فارسی

کتاب شیوه نگارش فارسی
پژوهش نامه نویسی،پایان نامه نویسی و نشانه گذاری

نسخه الکترونیک کتاب شیوه نگارش فارسی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب شیوه نگارش فارسی

در این کتاب، آموزش نگارش از صورت‌های ساده آغاز می‌شود، و گام به گام به صورت‌های پیچیده‌تر می‌پردازد، یعنی از آموزش مطالب ساده و آسان آغاز می‌شود، تا به آموزش مطالب پیچیده‌تر و دشوارتر می‌رسد. همان طور که در فهرست مطالب آمده، این کتاب ابتدا تنها به آموزشِ زبان نوشتار مانند ساختار جمله‌ی ساده و جمله‌ی مرکب و جمله‌های همپایه می‌پردازد، سپس به روش بازنویسی و تهیه‌ی طرح نگارش در موضوعات مختلف از قبیل مقاله‌نویسی، ویرایشِ نوشته، خلاصه‌نویسی، نامه‌نگاری و گزارش‌نویسی، پرداخته می‌شود، و پس از اشاره‌ای گذرا به نوشته‌های خیال‌انگیز، و وصف و تصویرسازی، و نگاهی به مقوله‌ی استدلال، سخن از گونه‌های زبان فارسی می‌رود، و پس از شرحی کامل از پژوهش‌نامه‌نویسی و پایان‌نامه‌نویسی، نشانه‌گذاری به تفصیل آورده می‌شود. این کتاب نه تنها برای دانش‌آموزان و دانشجویان سودمند است، بلکه همه‌ی علاقه‌مندان به آموزش نگارش نیز به خوبی می‌توانند با بهره‌مندی از آن، مهارت خود را در کار نگارش افزایش دهند.

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 2.48 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۰۱ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب شیوه نگارش فارسی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



مقدّمه

باید این تصوّر را که «نیک نوشتن» مستلزم استعداد خاصّی است از سر به در کرد. البتّه «نویسنده شدن» و اندیشه های بزرگ و جاودانه عرضه کردن تا حدّی مولود استعداد و گوهر ذاتی است که فقط در افراد به خصوصی می توان یافت، ولی مهارت در نوشتن در آن حد که برای رفع نیازهای زندگی لازم است، آن چنان که گروهی پنداشته اند، دشوار نیست، و هر کس با کمی کار و کوشش، خواهد توانست مفاهیم ذهنی و مقاصد قلبی خود را به آسانی و بدون تشویش خاطر بنویسد. باید دید آن هایی که از دشواری «نوشتن» سخن می گویند، تا چه اندازه برای فراگیریِ آن کوشیده اند، و با توجّه به ارزش و اهمّیت آن، تا چه حد رنج مطالعه و نوشتن را به خود هموار کرده اند.
گروهی، برای فرا گرفتن بسیاری از بازی ها و حرکات ورزشی، ماه ها و حتّی سال ها به تمرین می پردازند، و هر روز ساعت ها، آن عملیات را تکرار می کنند. گروهی دیگر در راه آموزش هنرهایی از قبیل موسیقی، نقّاشی، رقص، و بازیگری، سال های درازی از عمر خود را صرف می کنند. یهودی منوهین ویلون نواز مشهور آمریکایی در یکی از دفترهای «نت» نوشته است که برای فراگرفتن ویلون نوازی، روزی دوازده ساعت تمرین لازم است.
وقتی برای کسب مهارت در حرکات بدنی و هنری به این همه کوشش مداوم نیاز باشد، چگونه است که برای آموختن نگارش که کاری پیچیده و ذهنی و ذوقی است نباید معتقد به کسب مهارت و قبول زحمت بود؟ نکته این است که باید پذیرفت که بدون صرف وقت و کوششِ بسیار هرگز در راه «خوب نوشتن» که مهارتی ظریف و والاست به مقامی که انتظار داریم، نخواهیم رسید.
البتّه لزوم صرف وقت و کوشش مداوم نباید این تصوّر را پدید آورد که نویسندگی امری دشوار است و هرگز کسی به آموختن رموز آن توفیق نخواهد یافت. هرگز چنین نیست. اگر کسی مقدّمات آن را بیاموزد و قدم به قدم با اصول کلّیِ این فن آشنایی حاصل کند، بدون رو به رو شدن با هیچ گونه مشکلی، در این زمینه به پیشرفت های چشمگیری نایل خواهد شد.
پس از آن که دوره ی آموزش اوّلیه ی نگارش که همان مطالعه ی فراوان و نوشتن بی وقفه است، سپری شد، و دانش آموز، رموز کار را فرا گرفت، خود می تواند با اعتماد به نفس، به شیوه ای که خاصّ خود اوست، به آسانی و با کمال آسودگیِ خیال به نوشتن ادامه دهد. او می تواند در جمله بندی و ترتیب بخش های جمله، بنا به اقتضای کلام، قالب ها و الگوهای متداول دستوری را هم درهم بشکند تا از مرزهای تعلیمی بگذرد، و هر روز افق تازه ای از دنیاهای ناشناخته ی هنر نگارش را به روی خود و خوانندگان بگشاید.
شاید نویسندگی از تمام هنرها والاتر و باشکوه تر باشد. این هنر به انسان چنان امکانی می بخشد که خواهد توانست به همراه پرنده ی تیزبال اندیشه و خیال از پهنه ی گیتی درگذرد. این همه قدرت از آنِ کسی است که می تواند قلم به دست گیرد و بنویسد، و با بال اندیشه و خیال از فضای کوچک خانه و شهر و دیار خویش به سوی کهکشان های دوردست عالَمِ خیال به پرواز درآید.
همچنین کسی که بتواند به طور سنجیده و رسا و موثّر سخن بگوید یا بنویسد، بهتر از دیگران می تواند در مردم نفوذ کند و به مقامی که مناسب اوست دست یابد، و به هنگام لزوم، فکر و هدف خود را به بهترین صورت ممکن برای دیگران باز گوید. ما هر شغلی که داشته باشیم به نوشتن نیاز داریم. دانشمندان، سیاستمداران، مدیران، معلّمان، مخترعان، و کارگران، هر یک به گونه ای نیاز دارند که خواست و اندیشه و مطلب خود را به نحوی رسا و گویا با دیگران در میان بگذارند و یا دیگران را برای دست یافتن به هدف خود برانگیزند.
اگر پیشرفت در آموزش این درس کند به نظر می آید از آن روست که کسی که به پرورش نیروی بیان خود می پردازد، در حقیقت تمام قوای ذهنی از قبیل هوش و تخیل و حافظه و دقّت و خلاّقـیت و تفکر و استدلال را به کار می گیرد و پرورش می دهد. روشن است که دست یافتن به چنین نتیجه ی مهمّی نمی تواند چندان هم ساده و آسان باشد.

روش های مطالعه و فراگیری

در نگارش این کتاب کوشش شده است که فراگیرنده، نیازی به استاد و راهنما و مشاور نداشته باشد. با وجود این، بهره مندی از توضیحات استاد و راهنما و مشورت با دوستان، بی چون و چرا در بهتر شدن فرایند آموزش کمک فراوان می کند. ما در این مقدّمه روش آموزش فردی، روش آموزش با استفاده از مشورت دوستان، و روش آموزش گروهی را برای بهتر بهره مند شدن از این کتاب شرح می دهیم.

الف ـ آموزش پیش خود: کسانی که ناگزیرند نگارش فارسی را پیش خود و بدون کمک دیگران فرا گیرند، ابتدا باید هر بخش از کتاب را چند بار با حوصله و دقّت بخوانند، و جزء به جزء تمرین های آن را انجام دهند. سپس برای مدّتی مطالعه را کنار بگذارند، و در لحظه ای که علاقه و شوق آن ها اقتضا می کند، به بازآموزی و مرور آن بپردازند، و با انجام دادن تمرینی مناسب میزان یادگیری خود را از آن درس بیازمایند. آن گاه اگر خود را آماده ی فراگیری بخش بعدی یافتند، به آغاز آموزش بخش بعد بپردازند.

ب ـ آموزش با همکاری و مشورت دوستان: ممکن است دو یا چند نفر، علاقه مند باشند که از راه این کتاب باهم به کار آموزش نگارش بپردازند. در این صورت آن ها باید هماهنگ باهم، ابتدا هریک پیش خود بخشی از کتاب را که مشخّص شده است بخواند، سپس همگی درباره ی ابهامات و مشکلات و راه های یادگیری آن بخش با هم به بحث و گفت و گو بپردازند، و سرانجام، در نشست بعدی، هریک از آن ها، آن بخش را به روشنی برای دیگران توضیح دهد، تا دیگران بتوانند کم و کاست آن چه را که او آموخته، دریابند و به او یادآور شوند. آن گاه او تکلیف عملی خود را که برای آن بخش تهیه کرده برای دیگران بخواند، تا دیگران نکته های لازم را درباره ی روش کار او، به او گوشزد کنند. در پایان باید هریک، پس از آن که نظر دوستان خود را شنید و اِعمال کرد، تکلیف عملی خود را پاکنویس کند و به نظر آن ها برساند.

ج ـ آموزش به طور گروهی در کلاس: استادان گرامی بهتر از هر کس دیگری می دانند که دانشجویان و دانش آموزان در هیچ درسی به ویژه در درس نگارش، از نظر استعداد و علاقه با هم در یک سطح نیستند. بعضی ها درس را آسان تر و زودتر می آموزند، و از توضیح استاد در مورد نکات ساده اظهار کسالت و خستگی می کنند، و بعضی دیگر، به راهنمایی و توضیح و کمک بیشتری نیاز دارند. توجّه نداشتن به این ناهماهنگی ها معمولاً در کار آموزش درس نگارش، مشکلاتی به بار می آورَد، و موجب دل سردی دانش آموزان از فعّالیت در آموزش این درس می شود. از این رو برای جلوگیری از دل سردی دانشجویان و دانش آموزان، باید به روش زیر عمل کرد:
۱ ـ در آغاز کار باید موضوعی به دانش آموزان و دانشجویان داد، تا درباره ی آن مطلبی بنویسند. آن گاه بر اساس نوشته ی آن ها، دانش آموزان و دانشجویان را به سه گروهِ قوی، متوسّط، و ضعیف تقسیم کرد. سپس هریک از دانش آموزان و دانشجویان ضعیف تر، به یکی از دانش آموزان یا دانشجویان قوی تر سپرده شود، تا او را در کار آموزش نگارش راهنمایی و یاری کند.
۲ ـ در هر نوبت، به جای دادن یک موضوع برای نگارش، چند موضوع به دانشجویان و دانش آموزان پیشنهاد شود، تا هرکس بنا به ذوق و علاقه و زمینه ی ذهنی خود، یکی از آن موضوعات را برای نوشتن برگزیند. می توان در دادن موضوع نگارش از خود دانش آموزان نیز کمک خواست.
۳ ـ بهتر است استاد گرامی پس از دادن موضوع، دانشجویان و دانش آموزان را درباره ی نحوه ی به دست آوردن اطّلاعات لازم برای موضوعی که برگزیده اند، و روش تنظیم آن مطالب، راهنمایی کند، و حتّی خود با کمک همگان برای نمونه، در تهیه و تنظیمِ طرح، همکاری نماید.
۴ ـ استاد گرامی خود به نوبت، ورقه ی دانشجویان و دانش آموزان ضعیف را مانند ورقه ی املا، پیش چشم خودِ آن ها اصلاح و ویرایش نماید، و آن ها را در پی بردن به نارسایی های نوشته های خود یاری کند، و راه اصلاح آن را به آن ها بیاموزد.
۵ ـ همه ی دانش آموزان و دانشجویان خود را آماده کنند که هرگاه از آن ها خواسته شد بتوانند نوشته ی خود را در کلاس، در برابر دانش آموزان و دانشجویان دیگر، با لحن و آهنگ مناسب بخوانند. در این موارد باید به دیگران فرصت داده شود که به طور منطقی درباره ی نوشته ی آن ها اظهارنظر کنند.
۶ ـ استاد گرامی تمام نوشته ها را به منزل ببرد، و با نگاهی هر چند سریع آن ها را از نظر بگذراند، و هر بار چند خطای مهم از خطاهای آن ها را در ورقه ی آن ها یادآوری کند، و درباره ی نوشته ی آن ها نظر خود را بنویسد. این کار باعث دل گرمی دانش آموزان و دانشجویان خواهد شد، و دانش آموزان احساس خواهند کرد که زحمت آن ها به هدر نرفته، و کسی نوشته ی آن ها را خوانده و درباره ی آن نظر داده است.
۷ ـ از آن جا که دانش آموزان به نمره ای که به آن ها داده می شود بسیار حسّاس اند، بهتر است دبیر گرامی در مراحل اولیه ی آموزش بنا به مورد، فقط به ذکر جمله هایی از این قبیل اکتفا کند: بسیار خوب است. بهتر شده است. بیشتر دقّت کنید. خوب است. با علاقه و دقّت کار کرده اید. از شما توقّع دارم که علاقه ی بیشتری نشان دهید.
۸ ـ دبیر گرامی، هنگام خواندن ورقه ها، خطاهایی را که بیشترِ دانش آموزان داشته اند، و نیز خطاهای مهم را در برگه ای بنویسد، و آن ها را در کلاس مطرح کند، و صورت درستِ آن ها را به دانش آموزان بیاموزد.
۹ـ دانش آموزان همواره نگران درستی یا نادرستی قضاوت دیگران درباره ی کار خود هستند، و هرگاه احساس کنند که درباره ی آن ها به درستی قضاوت نشده، و دبیرشان کار آن ها را کم تر از آن چه که هست پنداشته، یا در ارزشیابی کار آن ها سهل انگاری یا بی عدالتی کرده است، سخت می رنجند و دل خور می شوند، و با دبیر خود و درس او قهر می کنند، و از آن پس، از نوشتن دل سرد می شوند.
از این رو در هنگام آزمون برای آن که ارزشیابی ورقه های نگارش حتّی المقدور دقیق و دور از خطا باشد، دبیر نگارش بهتر است ورقه ها را بر اساس ضوابط و معیارهایی که قبلاً به اطّلاع دانش آموزان رسیده، ارزشیابی کند.

معیارهایی که در ارزشیابی ورقه ی نگارش باید به آن ها توجّه شود

۱ـ تازگی اندیشه و احساس
۲ـ طرح نگارش
۳ـ نظم و پیوستگی مطالب
۴ـ قدرت بیان اندیشه و احساس
۵ـ سادگی و روانی و رسایی سخن
۶ـ تنوّع و زیبایی سخن
۷ـ درستی سخن از لحاظ دستوری
۸ـ رعایت نکات املایی
۹ـ رعایت حاشیه گذاری و نشانه گذاری
۱۰ـ رعایت راهنمایی های کتاب. برای آن که دانش آموزان به طور سرسری و بدون مطالعه ی کتاب و رعایت مطالب آن، به نوشتن نپردازند، و از خواندن درس های کتاب و بهره بردن از راهنمایی های آن غفلت نکنند، لازم است در آزمون های درس نگارش، پرسش هایی هم در زمینه ی مطالب کتاب از قبیل روش تهیه ی طرح نگارش، و روش ویرایش و جز آن منظور شود.

سخنی با دانش آموزان گرامی

دانش آموزان عزیز!
آیا شما نمی توانید به آسانی آن چه را که در دل دارید بر روی کاغذ بیاورید؟
آیا نمی توانید پیشامدی را که در پیش چشم شما رخ داده است، با دقّت و روشنی بازگو کنید؟
آیا نمی توانید نظر و عقیده و باور خود را به صورتی منطقی و استوار برای دیگران بیان کنید؟
آیا نمی توانید تصوّرات زیبا و لطیفی را که از دیدن منظره ای زیبا در شما برانگیخته می شود، با عباراتی دلپذیر بنویسید؟
آیا نمی توانید مقاله یا کتابی را که خوانده اید، به گونه ای خلاصه کنید که در آن خلاصه، مطالب آن کتاب به صورتی فشرده و کوتاه حفظ شده باشد؟
به نظر ما، شما در گفتار شفاهـی به خوبـی از عهـده ی این کارهـا برمی آیید، و با راهنمایی هایی که در این کتاب آمده، به آسانی، بهتر از گذشته خواهید توانست به طور نوشتاری نیز از عهده ی همه ی این کارها برآیید. این کار فقط به کمی علاقه و حوصله و تمرین نیاز دارد.
تعجّب نکنید. همان گونه که گفته شد، شما، هم اکنون هم کم و بیش از عهده ی این گونه کارها برمی آیید، هرچند به زبان گفتاری. اکنون کافی است که پس از خواندن درس های این کتاب، و آگاهی از فوت و فنّ کار، و انجام دادن تمرین های آن، بی هراس، قلم خود را بر روی کاغذ بگذارید، و درباره ی موضوعی که درنظر گرفته اید، یا از شما خواسته اند بنویسید.
نگران نباشید! ما در تمام مراحل کار، همراه شما هستیم. بهتر است بدانید که در نگارش این کتاب به حدود نیازها و علاقه ها و توانایی های شما توجّه شده، و کوشش کرده ایم که کار نوشتن را به طور عملی در زمینه هایی که با نیاز و علاقه و توانایی و آمادگی شما هماهنگی دارد، به شما بیاموزیم.

۱.ساختار جمله های ساده

هر نوشته ای، از گروهی از جمله های کوتاه و بلندی که در کنار هم قرار گرفته اند، ساخته می شود. این جمله ها برای بیان موضوع و هدفی معین، و بر پایه ی طرحی مشخّص در کنار هم قرار می گیرند:
دیشب دیر خوابم برد. صبح زود از خواب بیدار شدم. هوا هنوز کاملاً روشن نشده بود. شب باران باریده بود. باران هوای شهر را شست و شو داده بود. پنجره را باز کردم. نسیم ملایمی به درون اتاق وزید. نسیم به آرامی چهره ام را نوازش داد.
پس، پیش از آن که کار نوشتن را آغاز کنیم بهتر است ساختمان جمله را خوب بشناسیم، و در ساختن انواع جمله مهارت کافی پیدا کنیم. برای این کار، تمرین های زیر را با دقّت و حوصله انجام دهید:
۱ـ جای خالی جمله های زیر را با یکی از کلمه های مقابل پر کنید:(اندیشه-عقل-کودکان-تیز پرواز-اسب و قاطر-زنان-همه چیز-نبرد)

در روستای ما..... پا به پای مردان کار می کنند.
عقاب، پرنده ای..... است.
..... را همگان دانند.
زندگی در واقع جز..... چیز دیگری نیست.
مردم ایل با..... از راه های سخت کوهستان می گذرند.
هرگز پیش از..... سخنی مگو.
تربیت عبارت است از آماده کردنِ....... به گونه ای که در زندگی موفّق شوند.
هرکه با خردمندان مشورت می کند، در........ با آن ها شریک می شود.

۲ـ با مصدرهای زیر، جمله ای بسازید که فعل آن با ساخت و زمانی که خواسته ایم مطابق باشد:
رفتن (ماضی ساده) ـ دیدن (مضارع اِخباری) ـ خوردن (امر) ـ نوشتن (ماضی نقلی) ـ گفتن (ماضی استمراری) ـ بودن (ماضی ساده) ـ شناساندن (مضارع اِخباری) ـ بخشیدن (ماضی بعید).

۳ـ در جمله های زیر، مصدرهای داخل کمانک را به فعلی با زمان و ساخت مناسب، تبدیل کنید:
می خواهم به دیدن او......(رفتن)
اگر او را..... حقیقت را به او می گویم.(دیدن)
او هنوز هم سرِ کار خود، دیر......(آمدن)
یقین ندارم که او فردا......(آمدن)
کاش دیروز شما هم در آن جا......(ماندن)
من فردا صبح وقتی از خواب.....، به دیدن او......(بیدار شدن ـ رفتن)
دیروز پیش از آن که من..... او......(آمدن ـ رفتن)
آرزو داشتم که لحظه ای در کنار او......(نشستن)

۴ـ جمله های کوتاه زیر را با افزودن صفت یا مضافٌ الیه یا متمّم اسم یا بدل به یکی از اسم ها، یا با افزودن قید یا متمّم به جمله، گسترش دهید:
مثال: هوشنگ رفت -->هوشنگ به خانه رفت.
فرهاد آمد. هوا گرم بود. فریدون غذا را خورد. من کتاب را به او دادم. علی خود را به ما شناساند. غذا پخته شد. من از دشمن نمی ترسم. من او را دوست خود می دانم.

۵ـ جمله های گسترش یافته ی زیر را به کوتاه ترین صورت خود درآورید:
مثال: پرنده ای کوچک بر فراز شاخه ی بلندی لانه ساخته بود. -->پرنده لانه ساخته بود.
تماشای سرسبزی باغ ها و جنگل ها، دل ها را شاد می کند.
بهار زیبا و دل انگیز فرا رسید.
پرندگان بهاری بر روی شاخه های درختان آشیانه می سازند.
در فصل بهار، شاخه های درختانِ سیب و هلو و بادام، پر از شکوفه می شوند.
زنبورهای عسل و پروانه های رنگارنگ بر روی گل ها و شکوفه ها می نشینند.
۶ـ کلمه های هر سطر را به صورت جمله ی درست و زیبایی مرتّب کنید:
می شود برگ ها زرد در پاییز.
پاشیده است انگار به برگ ها دست طبیعت رنگ های زرد و سبز و نارنجی و حنایی.
مانوس اند با شاخه های پرشکوفه و عطر گل ها روستاییان در بهار.
بسیار چشم نواز است رقص خوشه های گندم به هنگام وزش نسیم.
بهتر جلوه ی قلّه ی زیبای دماوند آشکار می شود در زیر پرتوِ خورشیدِ صبح گاهی پوشیده از برف.

۲.نگارش پدیده ها و رویدادها در جمله های کوتاه و ساده

در دلِ هر رویداد و هر پدیده و هر صحنه و هر منظره ای، مجموعه ای از ویژگی های گوناگون گرد آمده است. این ویژگی ها به گونه ای شگفت انگیز در کنار هم قرار گرفته یا با هم درآمیخته، و روی هم چهره ای خاص به آن بخشیده اند. می توان برای بیان محتوای هر رویداد و پدیده ای هر یک از ویژگی های آن را در قالبِ جمله ای روان و ساده ریخت.
شما هم می توانید هنگام روبه رو شدن با رویداد و پدیده ای یا صحنه و منظره ای، با باریک بینی و علاقه به آن بنگرید، و تمامِ ویژگی هایی را که در آن می بینید، به گونه ای بیان کنید که خواننده با خواندنِ آن بتواند آن رویداد و آن پدیده، یا آن صحنه و منظره را در پیشِ چشم مجسّم کند.
اینک چند نمونه ی کوتاه که در هر یک از آن ها پدیده و رویدادی یا صحنه و منظره ای بازنمایی شده است:

۱ـ بازنماییِ یک پدیده

مدرسه دو طبقه بود و نوساز بود، و در دامنه ی کوه تنها افتاده بود، و آفتاب رو بود... درندشت و بی آب و آبادانی، و آن ته، رو به شمال، ردیفِ کاج های درهم فرورفته ای که از سرِ دیوارِ گلیِ یک باغ پیدا بود...

مدیر مدرسه: جلال آلِ احمد

۲ـ بازنماییِ یک رویداد و یک صحنه

شبی تاریک است. باد تندی می وزد. دریا سخت طوفانی است. قایقی در دریا گرفتار طوفان است. مردی با پارو قایق را به سوی ساحل می رانَد. کلبه ای کوچک در ساحل دریا دیده می شود. چند تور ماهی گیری به دیوار کلبه آویخته است. کودکی در کف اتاق روی زمین خوابیده است. زنی با گیسوان آشفته بیدار نشسته است. او چشم به درِ کلبه دوخته است...

۳ـ بازنماییِ یک صحنه

آب یخ بسته بود. حرارتِ تنِ اسب، یخ های اطرافِ بدنش را آب کرده بود... پی در پی نفس می زد. پرِّه های بینی اش باز و بسته می شد. نصفِ زبانش از لای دندان های کلید شده اش بیرون زده بود. دورِ دهنش کفِ خون آلودی دیده می شد. یالش به طورِ حزن انگیزی روی پیشانی اش افتاده بود...

خیمه شب بازی: صادقِ چوبک

۴ـ بازنماییِ محتوایِ تابلو یا تصویر

اکنون با دقّت به هریک از دو تصویر زیر نگاه کنید، و آن چه را که در هر تصویر می بینید، جمله به جمله بنویسید. آن گاه درستی نوشته ی خود را با آن چه که ما درباره ی آن تصویر نوشته ایم بسنجید:

تصویرِ اوّل:



این هم برداشت ما از این تصویر:
خانه ی ویلایی دو طبقه ای در کنار جادّه ی پیچ و خم داری دیده می شود. روشنایی از پشت شیشه های پنجره ها به بیرون می تابد. در طرف راستِ ساختمان درخت تنومند عریانی بر پا ایستاده است. در کنار این درخت نهال کوچکی دیده می شود. برف همه جا را سفیدپوش کرده است.
در جاده ی پر پیچ و خمِ کنار ساختمان کالسکه ای که یک اسب آن را می کشد در حال حرکت است. سگی در کنار کالسکه در حال دویدن دیده می شود. کسی که کالسکه را می راند دستش را برای خداحافظی بلند کرده است. مردی هم که جلو ساختمان ایستاده با بلند کردن دست به خداحافظیِ او پاسخ می دهد. در جلو پلّه ها هم زنی که دامنی بلند بر تن دارد، ایستاده است. کودکی هم در جلو او ایستاده است.
دو فانوسی که در دو طرف ساختمان روی پایه نصب شده روشن است. در ایوان خانه یک صندلی خالی دیده می شود. جلو ایوانِ خانه نرده کشیده اند. ایوان با چند پلّه به کفِ حیاط می رسد. آدمکی از برف درست کرده اند که کلاهی بر سر و شالی به گردن دارد. در جلوِ آدمک برفی کودکی سورتمه ای را می کشد که در آن چیزی دیده می شود. در آن طرفِ جادّه، درخت سروِ تنومندی که برف بر آن نشسته دیده می شود....

تصویرِ دوّم:



این هم برداشت ما از این تصویر:
پرتوِ سپیده از پشت انبوه درختان بر آب های ساحل می تابد. در کنار ساحل در میان انبوه درختان، مناره ی بلندِ یک فانوس دریایی دیده می شود. در کنار فانوس دریایی دو خانه ی ویلایی قرار دارد. در جلو یکی از خانه ها پرچمی برافراشته اند. در جلوِ خانه ی دیگر نیمکتی دیده می شود که در کنار آن فانوسی روی پایه نصب شده است. سیزده پله ی پیچ و خم دار این ویلا را به ساحل وصل می کند. در کنار ساحل اسکله ای دیده می شود. یک دختر نوجوان و یک پسر بچّه در لبه ی پایانی اسکله با قلاّب سرگرم ماهی گیری هستند. دو سطل برای ماهی های صید شده در پشت سرِ آن ها قرار دارد. سگی تنومند در کنار سطل دیده می شود. کنار اسکله، قایقی را با طناب به ستونی که در جلو اسکله قرار دارد بسته اند. چند پرنده برفراز آب های ساحلی در پروازند. پشت سرِ سگ کمی دورتر یک پرنده روی اسکله نشسته است. یک پرنده هم که دهانش باز است، بر لبه ی سطلی نشسته. پرنده ی دیگری که در حال پرواز است به لبه ی سطل نزدیک شده تا بر آن بنشیند....

نظرات کاربران درباره کتاب شیوه نگارش فارسی

کتابه بسیار مفید و کاربردی هستش ممنون از فیدیبوی عزیز .
در 2 سال پیش توسط h.peyvand