شبح شوخطبع از شخصیتهای دورهی مدرن است. در ادبیات دورهی باستان، اشباح خودشان را خیلی جدی میگرفتند و اصرار زیادی داشتند که وقتی به فردی از آدمیان افتخار میدهند و بر او ظاهر میشوند طرف بیچونوچرا وحشت کند و رعشه به تنش بیفتد. وقتی شبحی به اتاقی پا میگذاشت، آدمها باید از جا بلند میشدند و اگر کوتاهی میکردند، تیرهی پشتشان به لرزه میافتاد و غفلتشان را یادآوری میکرد.
شبح شوخطبع مدرن همهچیز را به مسخره میگیرد، از ارواح پیر و ازمدافتاده گرفته (علاقهی زیادی دارد سربهسر این ارواح بگذارد) تا بیماریهای روحیروانی که این روزها زیاد اتفاق میافتد. شبح مدرن اشباحی را که در زمینهی کارشان مهارت ندارند دست میاندازد و با آدمهایی که از اشباح میترسند حسابی تفریح میکند. ترسهای گذشتهی آدمها را پیش چشمشان میآورد و از زهرهترک کردنشان لذت میبرد، بیهودگی و پوچیشان را توی سرشان میکوبد، و در حالی که به او میخندند به شکلی جادویی راهکار جدیدی برای ترساندنشان پیدا میکند.
شبح امروزی از شیوههای قراردادی رایج متنفر است و تنها وقتی از روشهای قدیمی بهره میگیرد که بخواهد نشان دهد پیشینهاش به کجا برمیگردد.
شبح شوخطبع نهتنها بهروز و مدرن است، بلکه بهطور مشخصی آمریکایی است. طبیعی است که اشباح با ملیتهای دیگر هم وجود دارند، اما شبحی که میزبانش یا خودش را سر کار میگذارد اصلونسبش یانکی است. طنز زیرکانه، خلق تناقضهای مضحک، تمایل به خندیدن به خود و دیگران، و به تمام اینها جنبهی غیرمادی بخشیدن، همه از مشخصههای آمریکاییها است و اصالت واقعیاش نیز حفظ شده است.
امروز شبحها بهجای ردای سفید، لباسهای رنگارنگ میپوشند و همچنان که اسکلتشان را تکان میدهند زنگولههای خندهدارشان را به صدا درمیآورند. شرط میبندم هر کس این کتاب را بخواند، هر چقدر هم بدخلق و ترشرو باشد، در پایان نسبت به شبحها احساس محبت خواهد داشت!