این کتاب که در یک مقدمه و هفت فصل تنظیم شده است، دو مرحلهی این جنبش فکری، یعنی هرمنوتیک مدرن (فصول اول و دوم) و هرمنوتیک فلسفی (فصول سوم تا هفتم) را در بر میگیرد و فقط در فصل هفتم کتاب اشارهی کوتاهی به هرمنوتیک عینیگرایانهی ه رش، آن هم در قالب انتقاد از هرمنوتیک فلسفی گادامر شده است.