فیدیبو نماینده قانونی فیدیبو و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب ارتباط با خدا

کتاب ارتباط با خدا
منتخب ادعیه

  • نویسنده : -

نسخه الکترونیک کتاب ارتباط با خدا به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با نصب اپلیکیشن فیدیبو این کتاب را به صورت کاملا رایگان مطالعه کنید.

درباره کتاب ارتباط با خدا

در این کتاب مجموعه‌ای از ادعیه و اعمال مستحب جمع‌آوری شده است. دعاهای این مجموعه شامل: -دعای فرج -دعای ندبه -ابوحمزه ثمالی -مجیر -امین الله -توسل -جوشن کبیر -کمیل -زیارت عاشورا -حضرت فاطمه و همچنین اعمال شب و روز‌های ماه رمضان، نمازهای ماه رمضان و دعاهای مخصوص روزهای ماه رمضان است.

ادامه...
  • ناشر فیدیبو
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.28 مگابایت
  • تعداد صفحات ۰ صفحه

بخشی از کتاب ارتباط با خدا

با نصب اپلیکیشن فیدیبو این کتاب را به صورت کاملا رایگان مطالعه کنید.

دعای ندبه

مستحب است دعای ندبه را در چهار عید، یعنی فطر و قربان و غدیر و روز جمعه بخوانند، و دعا این است:

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیدِنَا مُحَمَّدٍ نَبِیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِیماً اللَّهُمَّ لَک الْحَمْدُ عَلَی مَا جَرَی بِهِ قَضَاوُک فِی اَوْلِیائِک الَّذِینَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِک وَ دِینِک اِذِ اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزِیلَ مَا عِنْدَک مِنَ النَّعِیمِ الْمُقِیمِ الَّذِی لا زَوَالَ لَهُ وَ لا اضْمِحْلالَ بَعْدَ اَنْ شَرَطْتَ عَلَیهِمُ الزُّهْدَ فِی دَرَجَاتِ هَذِهِ الدُّنْیا الدَّنِیهِ وَ زُخْرُفِهَا وَ زِبْرِجِهَا فَشَرَطُوا لَک ذَلِک وَ عَلِمْتَ مِنْهُمُ الْوَفَاءَ بِهِ فَقَبِلْتَهُمْ وَ قَرَّبْتَهُمْ وَ قَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّکرَ الْعَلِی وَ الثَّنَاءَ الْجَلِی وَ اَهْبَطْتَ عَلَیهِمْ مَلائِکتَک وَ کرَّمْتَهُمْ بِوَحْیک وَ رَفَدْتَهُمْ بِعِلْمِک وَ جَعَلْتَهُمُ الذَّرِیعَهَ [الذَّرَائِعَ ] اِلَیک
ستایش خاص خدا، پروردگار جهانیان است، و درود و سلام خدا، سلامی کامل، بر سرور ما محمد، پیامبرش و اهل بیت او، خدایا تو را ستایش، بر آنچه به آن جاری شد قضای تو درباره اولیایت، آنان که تنها برای خود دینت برگزیدی، آنگاه که برای ایشان اختیار کردی، فراوانی نعمت پابرجایی که نزد توست، نعمتی که تباهی و نابودی ندارد، پس از آنکه بی میل بودن نسبت به رتبه های این دنیای فرومایه، و زیب و زیورش را با آنان شرط نمودی، آنان هم آن شرط را از تو پذیرفتند، و تو هم وفا نمودن به آن را از جانب آنان دانستی، پس قبولشان کردی، و مقرّب درگاهشان نمودی، و برای آنان یاد والا، و ثنای روشن پیش آوردی، و فرشتگانت را بر آنها فرو فرستادی، و به وحیت اکرامشان فرمودی، و به دانشت به آنان عطا کردی، و ایشان را دست آویز به سویت

وَ الْوَسِیلَهَ اِلَی رِضْوَانِک فَبَعْضٌ اَسْکنْتَهُ جَنَّتَک اِلَی اَنْ اَخْرَجْتَهُ مِنْهَا وَ بَعْضٌ حَمَلْتَهُ فِی فُلْکک وَ نَجَّیتَهُ وَ [مَعَ ] مَنْ آمَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَکهِ بِرَحْمَتِک وَ بَعْضٌ اتَّخَذْتَهُ لِنَفْسِک خَلِیلا وَ سَاَلَک لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْآخِرِینَ فَاَجَبْتَهُ وَ جَعَلْتَ ذَلِک عَلِیا وَ بَعْضٌ کلَّمْتَهُ مِنْ شَجَرَهٍ تَکلِیما وَ جَعَلْتَ لَهُ مِنْ اَخِیهِ رِدْءا وَ وَزِیرا وَ بَعْضٌ اَوْلَدْتَهُ مِنْ غَیرِ اَبٍ وَ آتَیتَهُ الْبَینَاتِ وَ اَیدْتَهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ کلٌّ [وَ کلا] شَرَعْتَ لَهُ شَرِیعَهً
و وسیله به جانب خشنودی ات قرار دادی، پس بعضی را در بهشت جای دادی، و بعضی را برای خود دوست صمیمی گرفتی، و از تو درخواست نام نیک، در میان آیندگان کرد، و تو درخواست او را اجابت نمودی، و نامش را بلند آوازه کردی، و با بعضی از میان درخت سخن گفتی، سخن گفتنی خاص، و برای او برادرش را یاور و وزیر قرار دادی، و بعضی را بدون پدر به وجود آوردی، و دلایل آشکار به او عنایت فرمودی و به روح القدس او را تایید نمودی، و برای همه آنان شریعت مقرّر کردی،

وَ نَهَجْتَ لَهُ مِنْهَاجا وَ تَخَیرْتَ لَهُ اَوْصِیاءَ [اَوْصِیاءَهُ ] مُسْتَحْفِظا بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ [مُسْتَحْفَظا بَعْدَ مُسْتَحْفَظٍ] مِنْ مُدَّهٍ اِلَی مُدَّهٍ اِقَامَهً لِدِینِک وَ حُجَّهً عَلَی عِبَادِک وَ لِئَلا یزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ وَ یغْلِبَ الْبَاطِلُ عَلَی اَهْلِهِ وَ لا [لِئَلا] یقُولَ اَحَدٌ لَوْ لَا اَرْسَلْتَ اِلَینَا رَسُولاً مُنْذِرا وَ اَقَمْتَ لَنَا عَلَما هَادِیا فَنَتَّبِعَ آیاتِک مِنْ قَبْلِ اَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزَی اِلَی اَنِ انْتَهَیتَ بِالْاَمْرِ اِلَی حَبِیبِک وَ نَجِیبِک مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ،
و راه را روشن و واضح ساختی، و جانشینانی اختیار کردی، نگهبانی پس از نگهبان، از زمانی تا زمانی دیگر، برای برپا داشتن دینت، و حجّتی بر بندگانت، برای اینکه حق از جایگاهش برداشته نشود، و باطل بر اهل حق پیروز نگردد، و احدی نگوید چه می شد اگر برای ما پیامبری بیم دهنده می فرستادی، و پرچم هدایت برای ما برپا می نمودی تا بر این اساس از آیاتت پیروی می کردیم، پیش از آنکه خوار و رسوا شویم، تا اینکه مقام رسالت و هدایت را به حبیب و برگزیده ات محمد (درود خدا بر او خاندانش) را رساندی،

فَکانَ کمَا انْتَجَبْتَهُ سَیدَ مَنْ خَلَقْتَهُ وَ صَفْوَهَ مَنِ اصْطَفَیتَهُ وَ اَفْضَلَ مَنِ اجْتَبَیتَهُ وَ اَکرَمَ مَنِ اعْتَمَدْتَهُ قَدَّمْتَهُ عَلَی اَنْبِیائِک وَ بَعَثْتَهُ اِلَی الثَّقَلَینِ مِنْ عِبَادِک وَ اَوْطَاْتَهُ مَشَارِقَک وَ مَغَارِبَک وَ سَخَّرْتَ لَهُ الْبُرَاقَ وَ عَرَجْتَ بِرُوحِهِ [بِهِ ] اِلَی سَمَائِک وَ اَوْدَعْتَهُ عِلْمَ مَا کانَ وَ مَا یکونُ اِلَی انْقِضَاءِ خَلْقِک ثُمَّ نَصَرْتَهُ بِالرُّعْبِ وَ حَفَفْتَهُ بِجَبْرَئِیلَ وَ مِیکائِیلَ وَ الْمُسَوِّمِینَ مِنْ مَلائِکتِک وَ وَعَدْتَهُ اَنْ تُظْهِرَ دِینَهُ عَلَی الدِّینِ کلِّهِ وَ لَوْ کرِهَ الْمُشْرِکونَ وَ ذَلِک بَعْدَ اَنْ بَوَّاْتَهُ مُبَوَّاَ صِدْقٍ مِنْ اَهْلِهِ وَ جَعَلْتَ لَهُ وَ لَهُمْ اَوَّلَ بَیتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ،
پس بود همانگونه که او را برگزیدی، سرور مخلوقاتت، و برگزیده برگزیدگانت، و برترین انتخاب شدگانت، و گرامی ترین معتمدانت، او را بر پیامبرانت مقدم نمودی، و بر جنّ و انس از بندگانت برانگیختی و مشرقها و مغربهایت را زیر پایش گذاردی، و براق را برایش مسخّر ساختی، و آن شخصیت بزرگ را به آسمانت بالا بردی، و دانش آنچه بوده، و خواهد بود تا سپری شدن آفرینشت به او سپردی، سپس او را با فرو انداختن هراس در دل دشمن یاری دادی، و به جبرائیل و میکائیل و نشان داران از فرشتگانت قرار گرفتی، و به او وعده دادی که دینش را بر همه دینها پیروز گردانی گرچه مشرکان را خوش نیاید، و این کار پس از آن بود که در جایگاه راستی از اهلش جایش دادی، و قرار دادی برای او و ایشان نخستین خانه ای که برای مردم بنا شد،

لَلَّذِی بِبَکهَ مُبَارَکا وَ هُدًی لِلْعَالَمِینَ فِیهِ آیاتٌ بَینَاتٌ مَقَامُ اِبْرَاهِیمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِنا وَ قُلْتَ اِنَّمَا یرِیدُ اللَّهُ لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَیتِ وَ یطَهِّرَکمْ تَطْهِیرا ثُمَّ جَعَلْتَ اَجْرَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُک عَلَیهِ وَ آلِهِ مَوَدَّتَهُمْ فِی کتَابِک فَقُلْتَ قُلْ لا اَسْئَلُکمْ عَلَیهِ اَجْراً اِلا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَی وَ قُلْتَ مَا سَاَلْتُکمْ مِنْ اَجْرٍ فَهُوَ لَکمْ وَ قُلْتَ مَا اَسْئَلُکمْ عَلَیهِ مِنْ اَجْرٍ اِلّا مَنْ شَاءَ اَنْ یتَّخِذَ اِلَی رَبِّهِ سَبِیلا فَکانُوا هُمُ السَّبِیلَ اِلَیک،
که در مکه است، خانه بابرکت، و مایه راهنمایی برای جهانیان، در آن خانه نشانه های آشکاری است، مقام ابراهیم، و هرکه وارد آن شد، در امان بود، در حق آنان فرمودی: جز این نیست که خدا اراده فرموده، پلیدی را از شما خانواده ببرد، و شما را پاک گرداند، پاک کردنی شایسته، سپس پاداش محمد را در قرآنت موّدت اهل بیت او قرار دادی، و فرمودی بگو من از شما برای رسالت پاداشی جز مودّت نزدیکانم نمی خواهم، و فرمودی: آنچه به عنوان پاداش از شما خواستم، آن هم به سود شماست، و فرمودی: من از شما برای رسالت پاداشی نمی خواهم، جز کسی که بخواهد، راهی به جانب پروردگارش بگیرد، پس آنان راه به سوی تو بودند،

وَ الْمَسْلَک اِلَی رِضْوَانِک فَلَمَّا انْقَضَتْ اَیامُهُ اَقَامَ وَلِیهُ عَلِی بْنَ اَبِی طَالِبٍ صَلَوَاتُک عَلَیهِمَا وَ آلِهِمَا هَادِیا اِذْ کانَ هُوَ الْمُنْذِرَ وَ لِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ فَقَالَ وَ الْمَلَاُ اَمَامَهُ مَنْ کنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِی مَوْلاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ قَالَ مَنْ کنْتُ اَنَا نَبِیهُ فَعَلِی اَمِیرُهُ وَ قَالَ اَنَا وَ عَلِی مِنْ شَجَرَهٍ وَاحِدَهٍ وَ سَائِرُ النَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتَّی وَ اَحَلَّهُ مَحَلَّ هَارُونَ مِنْ مُوسَی فَقَالَ لَهُ اَنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَهِ هَارُونَ مِنْ مُوسَی اِلّا اَنَّهُ لا نَبِی بَعْدِی وَ زَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَیدَهَ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَ اَحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ مَا حَلَّ لَهُ وَ سَدَّ الْاَبْوَابَ اِلا بَابَهُ ثُمَّ اَوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَ حِکمَتَهُ فَقَالَ
:و راه به حریم خشنودی ات، انگاه که روزگار آن حضرت سپری شد، نماینده اش علی بن ابیطالب (درود تو بر آن دو و خاندانشان باد) را، برای راهنمایی برگماشت، چرا که او بیم دهنده، و برای هر قومی راهنما بود، پس درحالی که انبوهی از مردم در برابرش بودند فرمود: هرکه من سرپرست او بودم، پس علی سرپرست اوست، خدایا دوست بدار کسیکه علی را دوست دارد، و دشمن بدار کسی را که دشمن علی است، و یاری کن هرکه او را یاری کند، و خوار کن هرکه او را وا گذارد، و فرمود: هر که من پیامبرش بودم، پس علی فرمانروای اوست، و فرمود: من و علی از یک درخت هستیم، و سایر مردم از درخت های گوناگونند، و جایگاه او را نسبت به خود همچون جایگاه هارون به موسی قرار داد، و به او فرمود: تو نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسایی، جز اینکه پس از من پیامبر نیست، و دخترش سرور بانوان جهانیان را به همسری او در آورد، و از مسجدش برای او حلال کرد، آنچه را برای خودش حلال بود، و همه درهایی را که به مسجد باز می شد بست مگر در خانه او را، آنگاه علم و حکمتش را به او سپرد، و فرمود:

اَنَا مَدِینَهُ الْعِلْمِ وَ عَلِی بَابُهَا فَمَنْ اَرَادَ الْمَدِینَهَ وَ الْحِکمَهَ فَلْیاْتِهَا مِنْ بَابِهَا ثُمَّ قَالَ اَنْتَ اَخِی وَ وَصِیی وَ وَارِثِی لَحْمُک مِنْ لَحْمِی وَ دَمُک مِنْ دَمِی وَ سِلْمُک سِلْمِی وَ حَرْبُک حَرْبِی وَ الْاِیمَانُ مُخَالِطٌ لَحْمَک وَ دَمَک کمَا خَالَطَ لَحْمِی وَ دَمِی وَ اَنْتَ غَدا عَلَی الْحَوْضِ خَلِیفَتِی وَ اَنْتَ تَقْضِی دَینِی وَ تُنْجِزُ عِدَاتِی وَ شِیعَتُک عَلَی مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ مُبْیضَّهً وُجُوهُهُمْ حَوْلِی فِی الْجَنَّهِ وَ هُمْ جِیرَانِی وَ لَوْ لا اَنْتَ یا عَلِی لَمْ یعْرَفِ الْمُوْمِنُونَ بَعْدِی وَ کانَ بَعْدَهُ هُدًی مِنَ الضَّلالِ وَ نُورا مِنَ الْعَمَی وَ حَبْلَ اللَّهِ الْمَتِینَ وَ صِرَاطَهُ الْمُسْتَقِیمَ،
من شهر علمم و علی در آن شهر است، پس هر که اراده شهر علم و حکمت کند، باید از در آن وارد شود، سپس گفت: تو برادر و جانشین و وارث منی، گوشتت از گوشت من، و خونت از خون من، و آشتی با تو، آشتی با من، و جنگ با تو، جنگ با من است، و ایمان با گوشت و خونت آمیخته شده، چنان که با گوشت و خون من درآمیخته و تو فردای قیامت کنار حوض کوثر جانشین منی، و تو قرضم را می پردازی، و به وعده های من وفا می کنی، و شیعیان تو بر منبرهایی از نورند، درحالیکه رویشان سپید، و در بهشت پیرامون من، و همسایگان منند، و اگر تو ای علی نبودی، اهل ایمان پس از من شناخته نمی شدند، و آن حضرت پس از پیامبر، مایه هدایت از گمراهی، و نور از نابینایی و ریسمان استوار خدا و راه راست او بود،

لا یسْبَقُ بِقَرَابَهٍ فِی رَحِمٍ وَ لا بِسَابِقَهٍ فِی دِینٍ وَ لا یلْحَقُ فِی مَنْقَبَهٍ مِنْ مَنَاقِبِهِ یحْذُو حَذْوَ الرَّسُولِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِمَا وَ آلِهِمَا وَ یقَاتِلُ عَلَی التَّاْوِیلِ وَ لا تَاْخُذُهُ فِی اللَّهِ لَوْمَهُ لائِمٍ قَدْ وَتَرَ فِیهِ صَنَادِیدَ الْعَرَبِ وَ قَتَلَ اَبْطَالَهُمْ وَ نَاوَشَ [نَاهَشَ ] ذُوْبَانَهُمْ فَاَوْدَعَ قُلُوبَهُمْ اَحْقَادا بَدْرِیهً وَ خَیبَرِیهً وَ حُنَینِیهً وَ غَیرَهُنَّ فَاَضَبَّتْ [فَاَصَنَّتْ ] [فَاَصَنَ ] عَلَی عَدَاوَتِهِ وَ اَکبَّتْ عَلَی مُنَابَذَتِهِ حَتَّی قَتَلَ النَّاکثِینَ وَ الْقَاسِطِینَ وَ الْمَارِقِینَ وَ لَمَّا قَضَی نَحْبَهُ وَ قَتَلَهُ اَشْقَی [الْاَشْقِیاءِ مِنَ الْاَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ ] الْآخِرِینَ یتْبَعُ اَشْقَی الْاَوَّلِینَ لَمْ یمْتَثَلْ اَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ فِی الْهَادِینَ بَعْدَ الْهَادِینَ وَ الْاُمَّهُ مُصِرَّهٌ عَلَی مَقْتِهِ مُجْتَمِعَهٌ عَلَی قَطِیعَهِ رَحِمِهِ وَ اِقْصَاءِ وَلَدِهِ اِلا الْقَلِیلَ مِمَّنْ وَفَی لِرِعَایهِ الْحَقِّ فِیهِمْ،
با نزدیک هایش در خویشاوندی به رسول خدا، کسی بر او پیشی نگرفت، و همچنین با سابقه اش در دین، کسی بر او مقدم نبود، و در فضیلتی از فضائل هیچکس به او نرسید، کار پیامبر (درود خدا بر او خاندانش) را پی گرفت، و براساس تاویل قران جنگ می کرد، و درباره خدا سرزنش هیچ سرزنش کننده ای را به خود نمی گرفت، خون شجاعان عرب را، در راه خدا به زمین ریخت، و دلاورانشان را از دم تیغ گذراند و با گرگانشان در افتاد، پس به دلهایشان کینه سپرد، کینه جنگ بدر و خیبر و حنین و غیر آنها را، پس دشمنی او را در نهاد خود جا دادند و به جنگ با او رو آوردند، تا پیمان شکنان و جفا پیشگان و خارج شدگان از دایره دین را کشت، و هنگامیکه درگذشت و او را بدبخت ترین پسینیان، که از بدبخت ترین پیشینیان کرد، به قتل رساند، دستور رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش) در باره هدایت کنندگان، از پس هدایت کنندگان [امامان بعد از پیامبر] اطاعت نشد، و امّت بر دشمنی نسبت به آن حضرت پافشاری کردند، و برای قطع رحم او، و تبعید فرزندانش گرد آمدند، مگر اندکی از کسانیکه برای رعایت حق درباره ایشان به پیمان پیامبر وفا کردند

فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ وَ سُبِی مَنْ سُبِی وَ اُقْصِی مَنْ اُقْصِی وَ جَرَی الْقَضَاءُ لَهُمْ بِمَا یرْجَی لَهُ حُسْنُ الْمَثُوبَهِ اِذْ کانَتِ الْاَرْضُ لِلَّهِ یورِثُهَا مَنْ یشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ الْعَاقِبَهُ لِلْمُتَّقِینَ وَ سُبْحَانَ رَبِّنَا اِنْ کانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولا وَ لَنْ یخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکیمُ فَعَلَی الْاَطَائِبِ مِنْ اَهْلِ بَیتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِی صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِمَا وَ آلِهِمَا فَلْیبْک الْبَاکونَ وَ اِیاهُمْ فَلْینْدُبِ النَّادِبُونَ وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتُذْرَفِ [فَلْتَدُرَّ] الدُّمُوعُ وَ لْیصْرُخِ الصَّارِخُونَ وَ یضِجُّ [یضِجَ ] الضَّاجُّونَ وَ یعِجُّ [یعِجَ ] الْعَاجُّونَ اَینَ الْحَسَنُ اَینَ الْحُسَینُ اَینَ اَبْنَاءُ الْحُسَینِ صَالِحٌ بَعْدَ صَالِحٍ وَ صَادِقٌ بَعْدَ صَادِقٍ اَینَ السَّبِیلُ بَعْدَ السَّبِیلِ،
پس کشته شد آنکه کشته شد، و اسیر گشت آنکه اسیر گشت، و تبعید شد آنکه تبعید شد، و قضا بر آنان جاری شد به آنچه که بر آن امید پاداش نیک می رود، زیرا زمین از خداست، آن را به هرکه از بندگانش بخواهد به ارث می دهد، و سرانجام از آن پرهیزگاران است و منزّه است پروردگار ما که به یقین وعده پرورگارمان انجام شدنی است، و خدا هرگز از وعده خویش تخلّف نمی کند و او نیرومند حکیم است، پس بر پاکیزگان از اهل بیت محمّد و علی (درود خدا بر ایشان و خاندانشان)، باید گریه کنندکان بگریند، و زاری کنندگان بر ایشان زاری کنند، و برای مانند آنان باید اشک ها روان شود، و فریادکنندگان فریاد زنند، و شیون کنندگان شیون کنند، و خروشندگان بخروشند، حسن کجاست؟ حسین کجاست؟ فرزندان حسین کجایند؟ شایسته ای پس از شایسته دیگر راستگویی پس از راستگویی دیگر، راه از پس راه کجاست؟

اَینَ الْخِیرَهُ بَعْدَ الْخِیرَهِ اَینَ الشُّمُوسُ الطَّالِعَهُ اَینَ الْاَقْمَارُ الْمُنِیرَهُ اَینَ الْاَنْجُمُ الزَّاهِرَهُ اَینَ اَعْلامُ الدِّینِ وَ قَوَاعِدُ الْعِلْمِ اَینَ بَقِیهُ اللَّهِ الَّتِی لا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَهِ الْهَادِیهِ اَینَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دَابِرِ الظَّلَمَهِ اَینَ الْمُنْتَظَرُ لِاِقَامَهِ الْاَمْتِ وَ الْعِوَجِ اَینَ الْمُرْتَجَی لِاِزَالَهِ الْجَوْرِ وَ الْعُدْوَانِ اَینَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِیدِ الْفَرَائِضِ وَ السُّنَنِ اَینَ الْمُتَخَیرُ [الْمُتَّخَذُ] لِاِعَادَهِ الْمِلَّهِ وَ الشَّرِیعَهِ اَینَ الْمُوَمَّلُ لِاِحْیاءِ الْکتَابِ وَ حُدُودِهِ اَینَ مُحْیی مَعَالِمِ الدِّینِ وَ اَهْلِهِ اَینَ قَاصِمُ شَوْکهِ الْمُعْتَدِینَ اَینَ هَادِمُ اَبْنِیهِ الشِّرْک وَ النِّفَاقِ اَینَ مُبِیدُ اَهْلِ الْفُسُوقِ وَ الْعِصْیانِ وَ الطُّغْیانِ اَینَ حَاصِدُ فُرُوعِ الْغَی وَ الشِّقَاقِ
کجاست بهترین برگزیده بعد از بهترین برگزید؟ کجایند خورشیدهای تابان، کجایند ماه های نورافشان، کجایند ستارگان فروزان، کجایند پرچم های دین، و پایه های دانش، کجاست آن باقیمانده خدا که از عترت هدایتگر خالی نشود، کجاست آن مهیا گشته برای ریشه کن کردن ستمکاران، کجاست آن که برای راست نمودن انحراف و کجی به انتظار اویند، کجاست آن امید شده برای از بین بردن ستم و دشمنی، کجاست آن ذخیره برای تجدید فریضه ها و سنّت ها، کجاست آن برگزیده برای بازگرداندن دین و شریعت، کجاست آن آرزو شده برای زنده کردن قرآن و حدود آن، کجاست احیاگر نشانه های دین و اهل دین، کجاست درهم شکننده شوکت متجاوزان، کجاست ویران کننده بناهای شرک و دورویی، کجاست نابودکننده اهل فسق و عصیان و طغیان، کجاست دروکننده شاخه های گمراهی و شکاف اندازی،

اَینَ طَامِسُ آثَارِ الزَّیغِ وَ الْاَهْوَاءِ اَینَ قَاطِعُ حَبَائِلِ الْکذْبِ [الْکذِبِ ] وَ الافْتِرَاءِ اَینَ مُبِیدُ الْعُتَاهِ وَ الْمَرَدَهِ اَینَ مُسْتَاْصِلُ اَهْلِ الْعِنَادِ وَ التَّضْلِیلِ وَ الْاِلْحَادِ اَینَ مُعِزُّ الْاَوْلِیاءِ وَ مُذِلُّ الْاَعْدَاءِ اَینَ جَامِعُ الْکلِمَهِ [الْکلِمِ ] عَلَی التَّقْوَی اَینَ بَابُ اللَّهِ الَّذِی مِنْهُ یوْتَی اَینَ وَجْهُ اللَّهِ الَّذِی اِلَیهِ یتَوَجَّهُ الْاَوْلِیاءُ اَینَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَینَ الْاَرْضِ وَ السَّمَاءِ اَینَ صَاحِبُ یوْمِ الْفَتْحِ وَ نَاشِرُ رَایهِ الْهُدَی اَینَ مُوَلِّفُ شَمْلِ الصَّلاحِ وَ الرِّضَا،
کجاست محوکننده آثار انحراف و هواهای نفسانی، کجاست قطع کننده دام های دروغ و بهتان، کجاست نابودکننده سرکشان و سرپیچی کنندگان، کجاست ریشه کن کننده اهل لجاجت و گمراهی، و بیدینی کجاست عزّت بخش دوستان، و خوارکننده دشمنان، کجاست گردآورنده سخن بر پایه تقوا، کجاست در راه خدا که از آن آمده شود، کجاست جلوه خدا، که دوستان به سویش روی آورند، کجاست آن وسیله پیوند بین زمین و آسمان، کجاست صاحب روز پیروزی، و گسترنده پرچم هدایت، کجاست گردآورنده پراکندگی صلاح و رضا،

اَینَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْاَنْبِیاءِ وَ اَبْنَاءِ الْاَنْبِیاءِ اَینَ الطَّالِبُ [الْمُطَالِبُ ] بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکرْبَلاءَ اَینَ الْمَنْصُورُ عَلَی مَنِ اعْتَدَی عَلَیهِ وَ افْتَرَی اَینَ الْمُضْطَرُّ الَّذِی یجَابُ اِذَا دَعَا اَینَ صَدْرُ الْخَلائِقِ [الْخَلائِفِ ] ذُو الْبِرِّ وَ التَّقْوَی اَینَ ابْنُ النَّبِی الْمُصْطَفَی وَ ابْنُ عَلِی الْمُرْتَضَی وَ ابْنُ خَدِیجَهَ الْغَرَّاءِ وَ ابْنُ فَاطِمَهَ الْکبْرَی بِاَبِی اَنْتَ وَ اُمِّی وَ نَفْسِی لَک الْوِقَاءُ وَ الْحِمَی یا ابْنَ السَّادَهِ الْمُقَرَّبِینَ یا ابْنَ النُّجَبَاءِ الْاَکرَمِینَ یا ابْنَ الْهُدَاهِ الْمَهْدِیینَ [الْمُهْتَدِینَ ] یا ابْنَ الْخِیرَهِ الْمُهَذَّبِینَ یا ابْنَ الْغَطَارِفَهِ الْاَنْجَبِینَ یا ابْنَ الْاَطَائبِ الْمُطَهَّرِینَ [الْمُسْتَظْهَرِینَ ] یا ابْنَ الْخَضَارِمَهِ الْمُنْتَجَبِینَ یا ابْنَ الْقَمَاقِمَهِ الْاَکرَمِینَ [الْاَکبَرِینَ ] یا ابْنَ الْبُدُورِ الْمُنِیرَهِ یا ابْنَ السُّرُجِ الْمُضِیئَهِ یا ابْنَ الشُّهُبِ الثَّاقِبَهِ یا ابْنَ الْاَنْجُمِ الزَّاهِرَهِ،
کجاست خواهنده خون پیامبران و فرزندان پیامبران، کجاست خواهنده خون کشته در کربلا، کجاست آن پیروز شده بر هر که به او ستم کرد و بهتان زد، کجاست آن مضطّری که اجابت شود هنگامی که دعا کند، کجاست سرسلسله مخلوقات، دارای نیکی و تقوا، کجاست فرزند پیامبر برگزیده، و فرزند علی مرتضی، و فرزند خدیجه روشن جبین، و فرزند فاطمه کبری؟، پدر و مادر و جانم فردایت شود، برایت سپر و حصار باشم، ای فرزند سروران مقرّب، ای فرزند نجیبان گرامی، ای فرزند راهنمایان راه یافته، ای فرزند برگزیدگان پاکیزه، ای فرزند بزرگواران نجیب، ای فرزند پاکان پاکیزه، ای فرزند بزرگواران برگزیده، ای فرزند دریاهای بیکران بخشش گرامیتر، ای فرزند ماههای نورافشان، ای فرزند چراغ های تابان، ای فرزند ستارگان فروزان، ای فرزند اختران درخشان،

یا ابْنَ السُّبُلِ الْوَاضِحَهِ یا ابْنَ الْاَعْلامِ اللائِحَهِ یا ابْنَ الْعُلُومِ الْکامِلَهِ یا ابْنَ السُّنَنِ الْمَشْهُورَهِ یا ابْنَ الْمَعَالِمِ الْمَاْثُورَهِ یا ابْنَ الْمُعْجِزَاتِ الْمَوْجُودَهِ یا ابْنَ الدَّلائِلِ الْمَشْهُودَهِ [الْمَشْهُورَهِ] یا ابْنَ الصِّرَاطِ الْمُسْتَقِیمِ یا ابْنَ النَّبَاِ الْعَظِیمِ یا ابْنَ مَنْ هُوَ فِی اُمِّ الْکتَابِ لَدَی اللَّهِ عَلِی حَکیمٌ یا ابْنَ الْآیاتِ وَ الْبَینَاتِ یا ابْنَ الدَّلائِلِ الظَّاهِرَاتِ یا ابْنَ الْبَرَاهِینِ الْوَاضِحَاتِ الْبَاهِرَاتِ یا ابْنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَاتِ یا ابْنَ النِّعَمِ السَّابِغَاتِ یا ابْنَ طه وَ الْمُحْکمَاتِ،
ای فرزند راه های روشن، ای فرزند نشانه های آشکار، ای فرزند دانش های کامل، ای فرزند آیینهای مشهور، ای فرزند نشانه های حفظ شده، ای معجزات موجود، ای فرزند دلیل های محسوس، ای فرزند راه مستقیم، ای فرزند خبر بزرگ، ای فرزند کسی که در امّ الکتاب، نزد خدا، والا و حکیم است، ای فرزند آیات و نشانه ها، ای فرزند دلیل های آشکار، ای فرزند برهان های نمایان، ای فرزند حجّتهای رسا، ای فرزند نعمت های کامل، ای فرزند طه و آیات محکم،

یا ابْنَ یس وَ الذَّارِیاتِ یا ابْنَ الطُّورِ وَ الْعَادِیاتِ یا ابْنَ مَنْ دَنَا فَتَدَلَّی فَکانَ قَابَ قَوْسَینِ اَوْ اَدْنَی دُنُوّا وَ اقْتِرَاباً مِنَ الْعَلِی الْاَعْلَی لَیتَ شِعْرِی اَینَ اسْتَقَرَّتْ بِک النَّوَی بَلْ اَی اَرْضٍ تُقِلُّک اَوْ ثَرَی اَ بِرَضْوَی اَوْ غَیرِهَا اَمْ ذِی طُوًی عَزِیزٌ عَلَی اَنْ اَرَی الْخَلْقَ وَ لا تُرَی وَ لا اَسْمَعَ [اَسْمَعُ ] لَک حَسِیسا وَ لا نَجْوَی عَزِیزٌ عَلَی اَنْ تُحِیطَ بِک دُونِی [لا تُحِیطَ بِی دُونَک ] الْبَلْوَی وَ لا ینَالَک مِنِّی ضَجِیجٌ وَ لا شَکوَی بِنَفْسِی اَنْتَ مِنْ مُغَیبٍ لَمْ یخْلُ مِنَّا بِنَفْسِی اَنْتَ مِنْ نَازِحٍ مَا نَزَحَ [ینْزَحُ ] عَنَّا بِنَفْسِی اَنْتَ اُمْنِیهُ شَائِقٍ یتَمَنَّی مِنْ مُوْمِنٍ وَ مُوْمِنَهٍ ذَکرَا فَحَنَّا بِنَفْسِی اَنْتَ مِنْ عَقِیدِ عِزٍّ لا یسَامَی،
ای فرزند یس و ذاریات، ای فرزند طور و عادیات، ای فرزند کسی که نزدیک شد، آنگاه درآویخت، تا آنکه در دسترسی و نزدیکی به خدای علیّ اعلی، به فاصله دو کمان یا کمتر بود، ای کاش می دانستم خانه ات در کجا قرار گرفته، بلکه می دانستم کدام زمین تو را برداشته، یا چه خاکی؟ آیا در کوه رضوایی یا در غیر آن، یا در زمین ذی طوایی؟ بر من سخت است که مردم را می بینم، ولی تو دیده نمی شوی، و از تو نمی شنوم صدای محسوسی و نه رازونیازی، بر من سخت است که تو را بدون من گرفتاری فرا گیرد، و از من به تو فریاد و شکایتی نرسد، جانم فدایت، تو پنهان شده ای هستی که از میان ما بیرون نیستی، جانم فدایت، تو دوری هستی که از ما دور نیست، جانم فدایت، تو آرزوی هر مشتاقی که آرزو کند، از مردان و زنان مومن که تو را یاد کرده، از فراقت ناله کنند، جانم فدایت، تو قرین عزّتی، که کسی بر او برتری نگیرد،

بِنَفْسِی اَنْتَ مِنْ اَثِیلِ مَجْدٍ لا یجَارَی [یحَاذَی] بِنَفْسِی اَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ لا تُضَاهَی بِنَفْسِی اَنْتَ مِنْ نَصِیفِ شَرَفٍ لا یسَاوَی اِلَی مَتَی اَحَارُ [اَجْاَرُ] فِیک یا مَوْلای وَ اِلَی مَتَی وَ اَی خِطَابٍ اَصِفُ فِیک وَ اَی نَجْوَی عَزِیزٌ عَلَی اَنْ اُجَابَ دُونَک وَ [اَوْ] اُنَاغَی عَزِیزٌ عَلَی اَنْ اَبْکیک وَ یخْذُلَک الْوَرَی عَزِیزٌ عَلَی اَنْ یجْرِی عَلَیک دُونَهُمْ مَا جَرَی هَلْ مِنْ مُعِینٍ فَاُطِیلَ مَعَهُ الْعَوِیلَ وَ الْبُکاءَ هَلْ مِنْ جَزُوعٍ فَاُسَاعِدَ جَزَعَهُ اِذَا خَلا هَلْ قَذِیتْ عَینٌ فَسَاعَدَتْهَا عَینِی عَلَی الْقَذَی،
جانم فدایت، تو درخت ریشه دار مجدی که هم طرازی نپذیرد، جانم فدایت، تو نعمت دیرینه ای، که او را مانندی نیست، جانم فدایت، تو قرین شرفی، که وی را برابری نیست، تا چه زمانی نسبت به تو سرگردان باشم، ای مولایم، و تا چه زمان، و با کدام بیان، تو را وصف کنم، و با چه رازو نیازی؟، بر من سخت است که از سوی غیر تو پاسخ داده شوم، و سخن مسرّت بخش بشنوم، بر من سخت است که برای تو گریه کنم، ولی مردم تو را وا گذارند، بر من سخت است، که بر تو بگذرد و نه بر دیگران آنچه گذشت، آیا کمک کننده ای هست، که فریاد و گریه را در کنارش طولانی کنم؟ آیا بی تابی هست؟ که او را در بی تابی اش، هنگامی که خلوت کند یاری رسانم، آیا چشمی هست که خار فراق در آن جا گرفته، پس چشم من او را بر آن خار خلیدگی مساعدت کند،

هَلْ اِلَیک یا ابْنَ اَحْمَدَ سَبِیلٌ فَتُلْقَی هَلْ یتَّصِلُ یوْمُنَا مِنْک بِعِدَهٍ [بِغَدِهِ ] فَنَحْظَی مَتَی نَرِدُ مَنَاهِلَک الرَّوِیهَ فَنَرْوَی مَتَی نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مَائِک فَقَدْ طَالَ الصَّدَی مَتَی نُغَادِیک وَ نُرَاوِحُک فَنَقِرَّ عَینا [فَتَقَرَّ عُیونُنَا] مَتَی تَرَانَا [وَ] نَرَاک وَ قَدْ نَشَرْتَ لِوَاءَ النَّصْرِ تُرَی اَ تَرَانَا نَحُفُّ بِک وَ اَنْتَ تَوُمُّ الْمَلَاَ وَ قَدْ مَلَاْتَ الْاَرْضَ عَدْلاً وَ اَذَقْتَ اَعْدَاءَک هَوَاناً وَ عِقَاباً وَ اَبَرْتَ الْعُتَاهَ وَ جَحَدَهَ الْحَقِّ وَ قَطَعْتَ دَابِرَ الْمُتَکبِّرِینَ وَ اجْتَثَثْتَ اُصُولَ الظَّالِمِینَ،
آیا به جانب تو ای پسر احمد راهی هست، تا ملاقات شوی، آیا روز ما به تو با وعده ای در می پیوندد تا بهره مند گردیم، چه زمان به چشمه های پر آبت وارد می شویم، تا سیراب گردیم، چه زمان از آب وصل خشگوارت بهره مند می شویم؟ که تشنگی ما طولانی شد، چه زمان با تو صبح و شام می کنیم، تا دیده از این کار روشن کنیم، چه زمان مارا می بینی و ما تو را می بینیم، درحالی که پرچم پیروزی را گسترده ای، آیا آن روز در می رسد که ما را ببینی که تو را احاطه کنیم، و تو جامعه جهانی را پیشوا می شوی درحالی که زمین را از عدالت انباشتی، و دشمنانت را خواری و کیفر چشانده ای، و متکبّران و منکران حق را نابود کرده ای و ریشه سرکشان را قطع نموده ای، و بیخ و بن ستمکاران را برکنده ای،

وَ نَحْنُ نَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ اَنْتَ کشَّافُ الْکرَبِ وَ الْبَلْوَی وَ اِلَیک اَسْتَعْدِی فَعِنْدَک الْعَدْوَی وَ اَنْتَ رَبُّ الْآخِرَهِ وَ الدُّنْیا [الْاُولَی] فَاَغِثْ یا غِیاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ عُبَیدَک الْمُبْتَلَی وَ اَرِهِ سَیدَهُ یا شَدِیدَ الْقُوَی وَ اَزِلْ عَنْهُ بِهِ الْاَسَی وَ الْجَوَی وَ بَرِّدْ غَلِیلَهُ یا مَنْ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوَی وَ مَنْ اِلَیهِ الرُّجْعَی وَ الْمُنْتَهَی اللَّهُمَّ وَ نَحْنُ عَبِیدُک التَّائِقُونَ [الشَّائِقُونَ ] اِلَی وَلِیک الْمُذَکرِ بِک وَ بِنَبِیک خَلَقْتَهُ لَنَا عِصْمَهً وَ مَلاذا وَ اَقَمْتَهُ لَنَا قِوَاما وَ مَعَاذا وَ جَعَلْتَهُ لِلْمُوْمِنِینَ مِنَّا اِمَاما فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیهً وَ سَلاما،
تا ما بگوییم: ستایش خاص خدا، پروردگار جهانیان است.
خدایا تو برطرف کننده سختی ها و حوادث ناگواری، از تو یاری می طلبم، که یاری و کمک تنها نزد توست، و تو پروردگار آخرت و دنیایی، پس ای فریادرس درماندگان، به فریاد بنده کوچک گرفتارت برس، و سرورش را به او نشان بده ای صاحب نیروهای شگرف، و به دیدار سرورش، اندوه و سوز دل را از او بزدای، و آتش تشنگی اش را خاموش کن، ای که بر عرش چیره ای، و بازگشت و سرانجام به سوی اوست، خدایا، ما بندگان به شدّت مشتاق به سوی ولیّ تو هستیم، آنکه مردم را به یاد تو و پیامبرت اندازد، و تو او را برای ما نگهبان و پناهگاه آفریدی، و او را قوم و امان ما قرار دادی، و او را پیشوای اهل ایمان از ما گرداندی، از جانب ما به او تحیت و سلام برسان،

وَ زِدْنَا بِذَلِک یا رَبِّ اِکرَاما وَ اجْعَلْ مُسْتَقَرَّهُ لَنَا مُسْتَقَرّا وَ مُقَاما وَ اَتْمِمْ نِعْمَتَک بِتَقْدِیمِک اِیاهُ اَمَامَنَا حَتَّی تُورِدَنَا جِنَانَک [جَنَّاتِک ] وَ مُرَافَقَهَ الشُّهَدَاءِ مِنْ خُلَصَائِک اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ جَدِّهِ [وَ] رَسُولِک السَّیدِ الْاَکبَرِ وَ عَلَی [عَلِی ] اَبِیهِ السَّیدِ الْاَصْغَرِ وَ جَدَّتِهِ الصِّدِّیقَهِ الْکبْرَی فَاطِمَهَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَی مَنِ اصْطَفَیتَ مِنْ آبَائِهِ الْبَرَرَهِ وَ عَلَیهِ اَفْضَلَ وَ اَکمَلَ وَ اَتَمَّ وَ اَدْوَمَ وَ اَکثَرَ وَ اَوْفَرَ مَا صَلَّیتَ عَلَی اَحَدٍ مِنْ اَصْفِیائِک وَ خِیرَتِک مِنْ خَلْقِک،
و به این وسیله اکرام بر ما را ای پروردگار بیفزا، و جایگاه او را، جایگاه و اقامتگاه ما قرار ده، و نعمتت را با پیش انداختن او در پیش روی ما کامل گردان، تا ما را وارد بهشتهایت نماید، و به همنشینی شهیدان از بندگان خالصت نایل نماید.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و درود فرست بر محمّد جدّ او و رسولت، آن سرور بزرگتر، و بر پدرش آن سرور پس از پیامبر و بر جدّه اش صدّیقه کبری، فاطمه دختر محمّد، و بر کسانی که بزگزیدی، از پدران نیکوکار و بر خودش، برترین و کامل ترین و تمام ترین و بادوام ترین و بیشترین و فراوان ترین درودی که بر یکی از برگزیدگانت و انتخاب شدگانت از میان آفریدگانت فرستادی،

وَ صَلِّ عَلَیهِ صَلاهً لا غَایهَ لِعَدَدِهَا وَ لا نِهَایهَ لِمَدَدِهَا وَ لا نَفَادَ لِاَمَدِهَا اللَّهُمَّ وَ اَقِمْ بِهِ الْحَقَّ وَ اَدْحِضْ بِهِ الْبَاطِلَ وَ اَدِلْ بِهِ اَوْلِیاءَک وَ اَذْلِلْ بِهِ اَعْدَاءَک وَ صِلِ اللَّهُمَّ بَینَنَا وَ بَینَهُ وُصْلَهً تُوَدِّی اِلَی مُرَافَقَهِ سَلَفِهِ وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ یاْخُذُ بِحُجْزَتِهِمْ وَ یمْکثُ فِی ظِلِّهِمْ وَ اَعِنَّا عَلَی تَاْدِیهِ حُقُوقِهِ اِلَیهِ وَ الاجْتِهَادِ فِی طَاعَتِهِ وَ اجْتِنَابِ مَعْصِیتِهِ وَ امْنُنْ عَلَینَا بِرِضَاهُ وَ هَبْ لَنَا رَاْفَتَهُ وَ رَحْمَتَهُ وَ دُعَاءَهُ وَ خَیرَهُ مَا نَنَالُ بِهِ سَعَهً مِنْ رَحْمَتِک وَ فَوْزا عِنْدَک وَ اجْعَلْ صَلاتَنَا بِهِ مَقْبُولَهً وَ ذُنُوبَنَا بِهِ مَغْفُورَهً،
و بر او درود فرست، درودی که پایانی برای عدوش، و نهایتی برای مدتش، و به آخر رسیدنی برای زمانش نباشد، خدایا حق را به وسیله او برپا دار، و باطل را به او نابود کن، و دوستانت را به سبب آن جناب به دولت برسان، و دشمنانت را به دست او خوار گردان، و پیوند خدایا بین ما و او، پیوندی که ما را به رفاقت گذشتگان او برساند، و ما را از آنانی قرار ده که به دامان عنایتشان چنگ زنند و در سایه لطفشان اقامت کنند، و ما را بر پرداخت حقوقش، و کوشش در فرمانبرداریاش، و دوری از نافرمانی اش کمک کن، و بر ما به خشنودی اش منّت نه، و رافت و رحمت و دعای خیر آن حضرت را به ما ببخش، تا حدّی که به سبب آن به رحمت گسترده ات، و رستگاری در پیشگاهت برسیم، خدایا به وسیله او نمازمان را پذیرفته، و گناهانمان را آمرزیده

وَ دُعَاءَنَا بِهِ مُسْتَجَابا وَ اجْعَلْ اَرْزَاقَنَا بِهِ مَبْسُوطَهً وَ هُمُومَنَا بِهِ مَکفِیهً وَ حَوَائِجَنَا بِهِ مَقْضِیهً وَ اَقْبِلْ اِلَینَا بِوَجْهِک الْکرِیمِ وَ اقْبَلْ تَقَرُّبَنَا اِلَیک وَ انْظُرْ اِلَینَا نَظْرَهً رَحِیمَهً نَسْتَکمِلْ بِهَا الْکرَامَهَ عِنْدَک ثُمَّ لا تَصْرِفْهَا عَنَّا بِجُودِک وَ اسْقِنَا مِنْ حَوْضِ جَدِّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ بِکاْسِهِ وَ بِیدِهِ رَیا رَوِیا هَنِیئا سَائِغا لا ظَمَاَ بَعْدَهُ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
و دعاهایمان را مستجاب گردان، خدایا روزی هایمان را به سبب او گسترده، و اندوهمان را برطرف شده، و حاجت هایمان را برآورده فرما، و به جانب ما به جلوه کریمت روی آور، و تقرّبان را به سویت بپذیر، و به ما نظر کن نظری مهربانانه که کرامت را نزد تو، به وسیله آن نظر به کمال برسانیم، و آن نظر مهربانانه را به حق جودت از ما مگردان، و از حوض جدّش (درود خدا بر او و خاندانش) با جام او و به دست او، سیراب مان کن، سیراب شدنی کامل، و گوارا و خوش، که پس از آن تشنگی نباشد، ای مهربان ترین مهربانان

دعای توسل

علاّمه مجلسی رحمه اللّه فرموده است: در بعضی از کتابهای معتبر از محمّد بن بابویه نقل کرده اند که این دعا را از امامان علیهم السّلام روایت کرده و گفته است: در هیچ امری آن را نخواندم مگر آنکه به زودی اثر اجابت آنرا یافتم.
و دعا این است:

اَللَّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُک وَاَتَوَجَّهُ اِلَیک بِنَبِیک نَبِیِّ الرَّحْمَهِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَآلِهِ یا اَبَاالْقاسِمِ یا رَسُولَ اللّهِ یا اِمامَ الرَّحْمَهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللَهِ.
خدایا از تو درخواست دارم و به سویت روی آوردم به وسیله پیامبرت، پیامبر رحمت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) ای ابا القاسم، ای فرستاده خدا، ای پیشوای رحمت، ای آقا و مولای ما، به تو رو آوردیم و تو را واسطه قرار قرار دادیم، و به سوی خدا تو را وسیله ساختیم، و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن.

یا اَبَا الْحَسَنِ یا اَمیرَ الْمُوْمِنینَ یا عَلِیَّ بْنَ اَبیطالِبٍ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللَهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللَهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللَهِ.
ای ابا الحسن ای امیر المومنین ای علی بن ابیطالب، ای حُجّت خُدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جُستیم و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن.

یا فاطِمَهَ الزَّهْراَّءُ یا بِنْتَ مُحَمَّدٍ یا قُرَّهَ عَینِ الرَّسُولِ یا سَیدَتَنا وَمَوْلاتَنا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهَهً عِنْدَ اللَهِ اِشْفَعی لَنا عِنْدَ اللَهِ
ای فاطمه زهرا، ای دختر دلبند محمّد، ای نور چشم رسول خدا ای سرور و بانوی ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی به تو توسّل جستیم، و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن،

یا اَبا مُحَمَّدٍ یا حَسَنَ بْنَ عَلِی اَیهَا الْمُجْتَبی یا بْنَ رَسُولِ اللَهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللَهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللَهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللَهِ.
ای ابا محمّد، ای حسن بن علی ای برگزیده ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و و به سوی خدا به تو توسّل جستیم، و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن.

یا اَبا عَبْدِاللَه یا حُسَینَ بْنَ عَلِی اَیهَا الْشَّهیدُ یا بْنَ رَسُولِ اللَه یا حُجَّهَ اللَه عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللَهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ.
ای ابا عبد اللّه، ای حسین بن علی، ای شهید، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم، و تو را واسطه قرار دادیم، و به سوی خدا به تو توسّل جستیم و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن.

یا اَبَا الْحَسَنِ یا عَلِیَّ بْنَ الْحُسَینِ یا زَینَ الْعابِدینَ یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ.
ای ابا الحسن، ای علی بن الحسین ای زین العابدین، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم، و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا برای ما نزد خدا شفاعت کن

یا اَبا جَعْفَرٍ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِی اَیهَا الْباقِرُ یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ.
ای ابا جعفر، ای محمّد بن علی، ای باقر، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم، و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن.

یا اَبا عَبْدِ اللّهِ یا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ اَیهَا الصّادِقُ یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ،
ای ابا عبد اللّه، ای جعفر بن محمّدا، ای صادق، ای فرزند رسول خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن،

یا اَبَا الْحَسَنِ یا مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ اَیهَا الْکاظِمُ یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ،
ای ابا الحسن ای موسی بن جعفر، ای کاظم، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن،

یا اَبَا الْحَسَنِ یا عَلِیَّ بْنَ مُوسی اَیهَا الرِّضا یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ
ای ابا الحسن ای علی بن موسی، ای رضا، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان ای آقا و مولای ما به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برا یما نزد خدا شفاعت کن

یا اَبا جَعْفَرٍ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِی اَیهَا التَّقِیُّ الْجَوادُ یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ
ای ابا جعفر ای محمّد بن علی ای تقی جواد، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم، و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن

،یا اَبَا الْحَسَنِ یا عَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ اَیهَا الْهادِی النَّقِیُّ یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ
ای ابا الحسن، ای علی بن محمّد، ای هادی نقی، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم، و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن،

یا اَبا مُحَمَّدٍ یا حَسَنَ بْنَ عَلِی اَیهَا الزَّکیُّ الْعَسْکرِیُّ یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ
ای ابا محمّد، ای حسن بن علی، ای پاکنهاد عسگری، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن،

یا وَصِیَّ الْحَسَنِ وَالْخَلَفَ الْحُجَّهَ اَیهَا الْقاَّئِمُ الْمُنْتَظَرُ الْمَهْدِیُّ یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّهَ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ یا سَیدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِک اِلَی اللّهِ وَقَدَّمْناک بَینَ یدَیْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ
ای جانشین حسن، ای یادگار شایسته، ای پایدار مورد امید، ای مهدی ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم، و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن.

پس از خواندن دعا، حاجات خود را بخواهد که به خواست خدا برآورده میشود.
و در روایت دیگری وارد شده است که بعد از خواندن دعا چنین گوید:

یا سادَتی وَمَوالِیَّ اِنّی تَوَجَّهْتُ بِکمْ اَئِمَّتی وَعُدَّتی لِیوْمِ فَقْری وَحاجَتی اِلَی اللّهِ وَتَوَسَّلْتُ بِکمْ اِلَی اللّهِ وَاسْتَشْفَعْتُ بِکمْ اِلَی اللّهِ فَاشْفَعُوا لی عِنْدَ اللّهِ وَاسْتَنْقِذُونی مِنْ ذُنُوبی عِنْدَ اللّهِ فَاِنَّکمْ وَسیلَتی اِلَی اللّهِ وَبِحُبِّکمْ وَبِقُرْبِکمْ اَرْجُو نَجاهً مِنَ اللّهِ فَکونُوا عِنْدَ اللّهِ رَجاَّئی یا سادَتی یا اَوْلِیاَّءَ اللّهِ صَلَّی اللّهُ عَلَیهِمْ اَجْمَعینَ وَلَعَنَ اللّهُ اَعْداَّءَ اللّهِ ظالِمیهِمْ مِنَ الاْوَّلینَ وَالاْخِرینَ امینَ رَبَّ الْعالَمینَ
ای آقایان و سرورانم، من به شما پیشوایان و توشه هایم برای روز تنگدستی روی آوردم، و نیازم به سوی خداست، و توسّل جستم به سوی خدا، پس در نزد خدا واسطه من شوید، و مرا پیش خدا از گناهانم رهایی بخشید، که تنها شما وسیله من به جانب خدا هستید، من با دوستی با شما و نزدیک شدن به شما امیدوار نجات از جانب خدا هستم، پس نزد خدا امید من باشید، ای آقایان من و دوستداران خدا، خدا بر همه آنان درود فرست و لعنت خدا بر دشمنان خدا، آن ستمگران به محمّد و خاندان محمّد، از پیشینیان و پسینیان، دعایم را اجابت کن ای پروردگار جهانیان.

دعای فرج

کفعمی در کتاب «بلد الامین» فرموده: این دعا دعای امام زمان (عج) است که آن را به شخصی که در زندان بود تعلیم داد، پس آن زندانی با خواندن آن آزاد شد:

اِلَهِی عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفَاءُ وَ انْکشَفَ الْغِطَاءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجَاءُ وَ ضَاقَتِ الْاَرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمَاءُ وَ اَنْتَ الْمُسْتَعَانُ وَ اِلَیک الْمُشْتَکی وَ عَلَیک الْمُعَوَّلُ فِی الشِّدَّهِ وَ الرَّخَاءِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِی الْاَمْرِ الَّذِینَ فَرَضْتَ عَلَینَا طَاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنَا بِذَلِک مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنَّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عَاجِلاً قَرِیباً کلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِی یا عَلِی یا مُحَمَّدُ اکفِیانِی فَاِنَّکمَا کافِیانِ وَ انْصُرَانِی فَاِنَّکمَا نَاصِرَانِ یا مَوْلانَا یا صَاحِبَ الزَّمَانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکنِی اَدْرِکنِی اَدْرِکنِی السَّاعَهَ السَّاعَهَ السَّاعَهَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ
خدایا گرفتاری بزرگ شد، و پوشیده بر ملا گشت، و پرده کنار رفت، و امید بریده گشت، و زمین تنگ شد، و خیرات آسمان دریغ شد و پشتیبان تویی، و شکایت تنها به جانب تو است، در سختی و آسانی تنها بر تو اعتماد است، خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست آن صاحبان فرمانی که اطاعتشان را بر ما فرض نمودی، و به این سبب مقامشان را به ما شناساندی، پس به حق ایشان به ما گشایش ده، گشایشی زود و نزدیک همچون چشم بر هم نهادن یا زودتر، ای محمّد و ای علی، ای علی و ای محمّد، مرا کفایت کنید، که تنها شما کفایت کنندگان من هستید، و یاری ام دهید که تنها شما یاری کنندگان من هستید، ای مولای ما ای صاحب زمان، فریادرس، فریادرس، فریادرس، مرا دریاب، مرا دریاب، مرا دریاب، اکنون، اکنون، اکنون، با شتاب، با شتاب، با شتاب، ای مهربان ترین مهربانان به حق محمّد و خاندان پاک او.

دعای جوشن کبیر

دعای جوشن کبیر در بلد الامین و مصباح کفعمی است و آن مروی است از حضرت سید الساجدین از پدرش از جد بزرگوارش حضرت رسول صلی الله علیه و علیهم اجمعین و این دعا را جبرئیل علیه السلام آورد برای پیغمبر صلی الله علیه و آله در یکی از غزوات در حالی که بر تن آن حضرت جوشن گرانی بود که سنگینی آن بدن مبارکش را به درد آورده بود پس جبرئیل عرض کرد که یا محمد پروردگارت تو را سلام می رساند و می فرماید که بکن این جوشن را و بخوان این دعا را که او امان است از برای تو و امت تو پس شرحی در فضیلت این دعا ذکر فرموده که مقام نقل تمامش نیست از جمله آنکه هر که آن را بر کفن خویش نویسد حق تعالی حیا فرماید که او را به آتش عذاب کند و هر که آن را به نیت در اول ماه رمضان بخواند حق تعالی او را روزی فرماید لیله القدر و خلق فرماید برای او هفتاد هزار فرشته که تسبیح و تقدیس کنند خدا را و ثوابش را برای او قرار دهند پس فضیلت بسیار نقل کرده تا آنکه فرموده و هر که بخواند او را در ماه رمضان سه مرتبه حرام فرماید حق تعالی جسد او را بر آتش جهنم و واجب فرماید برای او بهشت را و دو ملک بر او موکل فرماید که حفظ کنند او را از معاصی و در امان خدا باشد مدت حیات خود و در آخر خبر است که جناب امام حسین علیه السلام فرمود وصیت کرد پدرم علی بن ابی طالب صلوات الله علیه به حفظ این دعا و آنکه بنویسم آن را بر کفن او و تعلیم کنم آن را به اهل خود و ترغیب کنم ایشان را به خواندن آن و آن هزار اسم است و در آن است اسم اعظم فقیر گوید که از این خبر دو چیز مستفاد می شود یکی استحباب نوشتن این دعا بکفن چنانکه علامه بحر العلوم عطر الله مرقده در دره به آن اشاره فرموده وَ سُنَّ اَنْ یُکْتَبَ بِالْاَکْفَانِ شَهَادَهُ الْاِسْلاَمِ وَ الْاِیمَانِ وَ هَکَذَا کِتَابَهُ الْقُرْآنِ وَ الْجَوْشَنُ الْمَنْعُوتُ بِالْاَمَانِ دوم استحباب خواندن این دعا در اول ماه رمضان و اما خواندن آن در خصوص شبهای قدر در خبر ذکری از آن نیست لکن علامه مجلسی قدس الله روحه در زاد المعاد در ضمن اعمال شبهای قدر فرموده و در بعضی از روایات وارد شده است که دعای جوشن کبیر را در هر یک از این سه شب بخوانند و کافی است فرمایش آن بزرگوار ما را در این مقام احله الله دار السلام بالجمله این دعا صد فصل است و هر فصلی مشتمل بر ده اسم الهی است و در آخر هر فصل باید گفت سُبْحَانَکَ یَا لاَ اِلَهَ اِلاَّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ و در بلد الامین است که در اول هر فصل بِسْمِ اللَّهِ بگوید و در آخرش سُبْحَانَکَ یَا لاَ اِلَهَ اِلاَّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ یَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الْاِکْرَامِ یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ و آن دعا این است :

بِسم اللهِ الرَحمنِ الرَحیم
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است

(۱) اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یا اَللّهُ یا رَحْمنُ یا رَحیمُ یا کَریمُ یا مُقیمُ یا عَظیمُ یا قَدیمُ یا عَلیمُ یا حَلیمُ یا حَکیمُ سُبْحانَکَ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ یا رَبِّ
(۱)خدایا از تو خواستارم به نامت،ای خدا،ای بخشنده،ای مهربان،ای گرامی،ای پایدار،ای بزرگ،ای دیرینه ای دانا،ای شکیفا،ای فرزانه،منزّهی تو ای که معبودی جز تو نیست،فریاد رس فریاد رس،ما را از آتش برهان ای پروردگار من.

(۲) یا سَیِّدَ السّاداتِ، یا مُجیبَ الدَّعَواتِ یا رافِعَ الدَّرَجاتِ یا وَلِیَّ الْحَسَناتِ یا غافِرَ الْخَطیئاَّتِ یا مُعْطِیَ الْمَسْئَلاتِ یا قابِلَ التَّوْباتِ یا سامِعَ الاْصْواتِ یا عالِمَ الْخَفِیّاتِ یا دافِعَ الْبَلِیّاتِ
(۲)ای سرور سروران،ای برآورنده دعاها،ای بلندی بخش جایگاهها،ای سرچشمه نیکیها،ای درگذرنده از خطاها،ای عطابخش خواسته ها،ای پذیرنده توبه ها،ای شنونده نداها،ای دانای رازها،ای دور کننده بلاها

(۳) یا خَیْرَالْغافِرینَ یا خَیْرَ الْفاتِحینَ یا خَیْرَ النّاصِرینَ یا خَیْرَ الْحاکِمینَ یا خَیْرَ الرّازِقینَ یا خَیْرَ الْوارِثینَ یا خَیْرَ الْحامِدینَ یا خَیْرَ الذّاکِرینَ یا خَیْرَ الْمُنْزِلینَ یا خَیْرَ الْمُحْسِنینَ
(۳)ای بهترین آمرزگاران،ای بهترین گشایشگران ای بهترین یاوران،ای بهترین داوران،ای بهترین روزی دهان،ای بهترین وارثان،ای بهترین ستایشگران ای بهترین یادآوران،ای بهترین عطابخشان،ای بهترین نیکوکاران،

(۴) یَا مَنْ لَهُ الْعِزَّهُ وَ الْجَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْقُدْرَهُ وَ الْکَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْمُلْکُ وَ الْجَلالُ یَا مَنْ هُوَ الْکَبِیرُ الْمُتَعَالِ یَا مُنْشِئَ السَّحَابِ الثِّقَالِ یَا مَنْ هُوَ شَدِیدُ الْمِحَالِ یَا مَنْ هُوَ سَرِیعُ الْحِسَابِ یَا مَنْ هُوَ شَدِیدُ الْعِقَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ اَمُّ الْکِتَابِ
(۴)ای آن که شکوه و زیبایی تنها از آن اوست ای آن که توانایی و برازندگی تنها از آن اوست،ای آن که فرمانروایی و شوکت تنها از آن اوست،ای آنکه اوست بزرگ و برتر،ای پدیدآورنده ابرهای پرباران،ای آن که نیرومند،و پرتوان است،ای آن که حسابرسی چالاک است،ای آن که کیفرش سخت و شدید است،ای آن که پاداش نیک تنها نزد اوست،ای آن که دفرت هستی پیش روی اوست

(۵) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا دَیَّانُ یَا بُرْهَانُ یَا سُلْطَانُ یَا رِضْوَانُ یَا غُفْرَانُ یَا سُبْحَانُ یَا مُسْتَعَانُ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الْبَیَانِ
(۵) خدایا!از تو خواستارم به نامت ای پرمهر،ای بخشایشگر،ای جزادهنده،ای روشنی خرد،ای فرمانروا،ای خشنودی،ای آمرزش،ای پاک،ای پشتوانه،ای صاحب نعمت و بیان

(۶) یَا مَنْ تَوَاضَعَ کُلُّ شَیْ ءٍ لِعَظَمَتِهِ یَا مَنِ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْ ءٍ لِقُدْرَتِهِ یَا مَنْ ذَلَّ کُلُّ شَیْ ءٍ لِعِزَّتِهِ یَا مَنْ خَضَعَ کُلُّ شَیْ ءٍ لِهَیْبَتِهِ یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْ ءٍ مِنْ خَشْیَتِهِ یَا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبَالُ مِنْ مَخَافَتِهِ یَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ بِاَمْرِهِ یَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْاَرَضُونَ بِاِذْنِهِ یَا مَنْ یُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ یَا مَنْ لا یَعْتَدِی عَلَی اَهْلِ مَمْلَکَتِهِ
(۶)ای آن که همه در برابر عظمتش فروتن،ای آن که همه در برابر قدرتش تسلیم،ای آن که همه در برابر عزّتش خوار، ای آن که همه در برابر هیبتش هراسان،ای آن که همه از ترسش فرمانبردار،ای آن که کوهها از بیمش شکافته،ای آن که آسمانها به امرش بر پا،ای آن که زمینها به اجازه اش بر جا،ای آن که رعد به ستایشش تسبیح گو است،ای آن که بر اهل مملکتش ستم نمی کند

(۷) یَا غَافِرَ الْخَطَایَا یَا کَاشِفَ الْبَلایَا یَا مُنْتَهَی الرَّجَایَا یَا مُجْزِلَ الْعَطَایَا یَا وَاهِبَ الْهَدَایَا یَا رَازِقَ الْبَرَایَا یَا قَاضِیَ الْمَنَایَا یَا سَامِعَ الشَّکَایَا یَا بَاعِثَ الْبَرَایَا یَا مُطْلِقَ الْاُسَارَی
(۷)ای درگذرنده از خطاها،ای برطرف کننده بلاها،ای اوج امیدواریها،ای بسیاردهنده عطاها،ای بخشنده هدایا، ای روزی رسان آفریده ها،ای برآورنده آرزوها،ای شنوای گلایه ها،ای برانگیزنده بندگان،ای بندگشای دربندان

(۸) یَا ذَا الْحَمْدِ وَ الثَّنَاءِ یَا ذَا الْفَخْرِ وَ الْبَهَاءِ یَا ذَا الْمَجْدِ وَ السَّنَاءِ یَا ذَا الْعَهْدِ وَ الْوَفَاءِ یَا ذَا الْعَفْوِ وَ الرِّضَاءِ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الْعَطَاءِ یَا ذَا الْفَصْلِ وَ الْقَضَاءِ یَا ذَا الْعِزِّ وَ الْبَقَاءِ یَا ذَا الْجُودِ وَ السَّخَاءِ یَا ذَا الْآلاءِ وَ النَّعْمَاءِ
(۸) ای صاحب سپاس و ستایش،ای صاحب فخر و زیبایی،ای صاحب بزرگواری و والایی،ای صاحب پیمان و وفا، ای صاحب گذشت و رضا،ای صاحب بخشش و عطاء،ای صاحب دادرسی و داوری،ای صاحب عزّت و بقا،ای صاحب کرم و بخشش،ای صاحب عطاها و نعمتها

(۹) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مَانِعُ یَا دَافِعُ یَا رَافِعُ یَا صَانِعُ یَا نَافِعُ یَا سَامِعُ یَا جَامِعُ یَا شَافِعُ یَا وَاسِعُ یَا مُوسِعُ
(۹)خدایا از تو خواستارم به نامت ای بازدارنده،ای دور کننده،ای بردارنده،ای سازنده،ای سودبخش،ای شنوا،ای گرد آوردنده،ای یاریگر،ای مهرگستر،ای وسعت بخش

(۱۰) یَا صَانِعَ کُلِّ مَصْنُوعٍ یَا خَالِقَ کُلِّ مَخْلُوقٍ یَا رَازِقَ کُلِّ مَرْزُوقٍ یَا مَالِکَ کُلِّ مَمْلُوکٍ یَا کَاشِفَ کُلِّ مَکْرُوبٍ یَا فَارِجَ کُلِّ مَهْمُومٍ یَا رَاحِمَ کُلِّ مَرْحُومٍ یَا نَاصِرَ کُلِّ مَخْذُولٍ یَا سَاتِرَ کُلِّ مَعْیُوبٍ یَا مَلْجَاَ کُلِّ مَطْرُودٍ
(۱۰)ای سازنده هر ساخته،ای آفریننده هر آفریده،ای روزی بخش هر روزی خوار، ای دارای هر دارایی،ای غمگسار هر غمزده،ای فرج بخش هر اندوهگین،ای مهرورز بر هر مهرجو ای یاور هر بی یاور،ای پرده پوش هر کاستی،ای پناه هر رانده.

(۱۱) یَا عُدَّتِی عِنْدَ شِدَّتِی یَا رَجَائِی عِنْدَ مُصِیبَتِی یَا مُونِسِی عِنْدَ وَحْشَتِی یَا صَاحِبِی عِنْدَ غُرْبَتِی یَا وَلِیِّی عِنْدَ نِعْمَتِی یَا غِیَاثِی عِنْدَ کُرْبَتِی یَا دَلِیلِی عِنْدَ حَیْرَتِی یَا غَنَائِی عِنْدَ افْتِقَارِی یَا مَلْجَئِی عِنْدَ ضْطِرَارِی یَا مُعِینِی عِنْدَ مَفْزَعِی
(۱۱)ای توشه ام در سختی،ای امیدم در ناگواری،ای همدم در وحشت،ای همرهم در غربت ای سرپرستم در نعمت،ای فریادرسم در گرفتاری،ای رهنمایم در سرگردانی،ای توانگری ام در تنگدستی ای پناهم در دماندگی،ای مددرسانم در پریشانی

(۱۲) یَا عَلامَ الْغُیُوبِ یَا غَفَّارَ الذُّنُوبِ یَا سَتَّارَ الْعُیُوبِ یَا کَاشِفَ الْکُرُوبِ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ یَا طَبِیبَ الْقُلُوبِ یَا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ یَا اَنِیسَ الْقُلُوبِ یَا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ یَا مُنَفِّسَ الْغُمُومِ
(۱۲)ای دانای نهانها،ای آمرزنده گناهان،ای پرده پوش عیبها،ای غمگسار غمها،ای دگرگون ساز دلها،ای پزشک قلبها،ای روشنی بخش دلها،ای همدم جانها،ای گره گشای اندوهها،ای گشایشگر دلتنگیها

(۱۳) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا جَلِیلُ یَا جَمِیلُ یَا وَکِیلُ یَا کَفِیلُ یَا دَلِیلُ یَا قَبِیلُ یَا مُدِیلُ یَا مُنِیلُ یَا مُقِیلُ یَا مُحِیلُ
(۱۳)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای والا،ای زیبا،ای کارگشا،ای سرپرست،ای راهنما،ای پذیرا،ای گرداننده،ای عطابخش،ای درگذرنده،ای حال گردان

(۱۴) یَا دَلِیلَ الْمُتَحَیِّرِینَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ یَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ یَا جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ یَا اَمَانَ الْخَائِفِینَ یَا عَوْنَ الْمُوْمِنِینَ یَا رَاحِمَ الْمَسَاکِینِ یَا مَلْجَاَ الْعَاصِینَ یَا غَافِرَ الْمُذْنِبِینَ یَا مُجِیبَ دَعْوَهِ الْمُضْطَرِّینَ
(۱۴)ای رهنمای رهجویان،ای مددرس مددجویان،ای فریادرس فریادکنان،ای پناه پناهندگان،ای ایمنی بخش هراسندگان،ای یاور مومنان،ای مهرورز بر خاک نشستگان،ای پناه عصیانگران،ای آمرزنده گنهگاران،ای اجابت کننده دعای بیچارگان.

(۱۵) یَا ذَا الْجُودِ وَ الْاِحْسَانِ یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الامْتِنَانِ یَا ذَا الْاَمْنِ وَ الْاَمَانِ یَا ذَا الْقُدْسِ وَ السُّبْحَانِ یَا ذَا الْحِکْمَهِ وَ الْبَیَانِ یَا ذَا الرَّحْمَهِ وَ الرِّضْوَانِ یَا ذَا الْحُجَّهِ وَ الْبُرْهَانِ یَا ذَا الْعَظَمَهِ وَ السُّلْطَانِ یَا ذَا الرَّاْفَهِ وَ الْمُسْتَعَانِ یَا ذَا الْعَفْوِ وَ الْغُفْرَانِ
(۱۵)ای صاحب جود و نیکی،ای صاحب بخش و عطا،ای صاحب امن و امان،ای صاحب قدس و پاکی،ای صاحب حکمت و بیان،ای صاحب رحمت و رضوان ای صاحب حجّت و برهان،ای صاحب عظمت و سلطان،ای صاحب مهر و ای پشتیبان،ای صاحب گذشت و غفران

(۱۶)یَا مَنْ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ اِلَهُ کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ خَالِقُ کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ صَانِعُ کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ قَبْلَ کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ بَعْدَ کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ فَوْقَ کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ عَالِمٌ بِکُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ قَادِرٌ عَلَی کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ هُوَ یَبْقَی وَ یَفْنَی کُلُّ شَیْ ءٍ
(۱۶)ای آن که پروردگار همه اوست،ای آن که معبود همه،اوست،ای آن که آفریننده همه،اوست ای آن که سازنده همه،اوست،ای آن که پیش از همه بود،ای آن که بعد از همه هست،ای آن که از هر چیز برتر است،ای آن که به همه چیز داناست،ای آن که بر هر چیز توانا است،ای آن که او همیشگی است و همه چیز رفتنی است.

(۱۷) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُوْمِنُ یَا مُهَیْمِنُ یَا مُکَوِّنُ یَا مُلَقِّنُ یَا مُبَیِّنُ یَا مُهَوِّنُ یَا مُمَکِّنُ یَا مُزَیِّنُ یَا مُعْلِنُ یَا مُقَسِّمُ
(۱۷)خدایا!از تو می خواهم به نامت ای ایمنی بخش،ای چیره بر همه،ای هستی آفرین،ای دلبر،ای خردربا،ای سادگی بخش،ای توان ده،ای زینت بخش،ای نمایانگر،ای پخش کن.

(۱۸)یَا مَنْ هُوَ فِی مُلْکِهِ مُقِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی سُلْطَانِهِ قَدِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی جَلالِهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ عَلَی عِبَادِهِ رَحِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی صُنْعِهِ حَکِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ قَدِیمٌ
(۱۸)ای آن که در فرمانروایی اش پابرجاست ای آن که در پادشاهی اش دیرینه است،ای آن که در شکوهش بزرگ است،ای آن که بر بندگانش مهربان است،ای ای آن که به هرچیز داناست،ای آن که بر نافرمانان بردبار است،ای آن که بر امیدواران اکرام ورزد،ای آن که در آفرینش حکمت نماید،ای آن که در حکمتش مهر ورزد،ای آن که در مهرش دیرینه است.

(۱۹) یَا مَنْ لا یُرْجَی اِلا فَضْلُهُ یَا مَنْ لا یُسْاَلُ اِلا عَفْوُهُ یَا مَنْ لا یُنْظَرُ اِلا بِرُّهُ یَا مَنْ لا یُخَافُ اِلا عَدْلُهُ یَا مَنْ لا یَدُومُ اِلا مُلْکُهُ یَا مَنْ لا سُلْطَانَ اِلا سُلْطَانُهُ یَا مَنْ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ ءٍ رَحْمَتُهُ یَا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ یَا مَنْ اَحَاطَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عِلْمُهُ یَا مَنْ لَیْسَ اَحَدٌ مِثْلَهُ
(۱۹)ای آن که جز به فضلش امید نیست،ای آن که جز عفوش خواهش نشود،ای آن که جز به نیکی اش چشم ندوزند،ای آن که جز از دادش نهراسند،ای آن که پایدار نماند جز فرمانروایی اش،ای آن که جز سلطنتش سلطنتی نیست،ای آن که رحمتش همه را فرا گرفته،ای آن که رحمتش بر خشمش پیشی گرفته،ای آن که دانشش همه را فرو گرفته،ای آن که هیچکس همانندش نیست.

(۲۰) یَا فَارِجَ الْهَمِّ یَا کَاشِفَ الْغَمِّ یَا غَافِرَ الذَّنْبِ یَا قَابِلَ التَّوْبِ یَاخَالِقَ الْخَلْقِ یَا صَادِقَ الْوَعْدِ یَا مُوفِیَ الْعَهْدِ یَا عَالِمَ السِّرِّ یَا فَالِقَ الْحَبِّ یَا رَازِقَ الْاَنَامِ
(۲۰)ای گشاینده اندوه،ای برطرف کننده غم،ای آمرزنده گناه،ای پذیرنده توبه،ای آفریننده آفریدگان،ای راست وعده،ای وفادار به پیمان،ای دانای راز نهان،ای شکافنده دانه،ای روزی دهنده بندگان.

(۲۱)اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَلِیُّ یَا وَفِیُّ یَا غَنِیُّ یَا مَلِیُّ یَا حَفِیُّ یَا رَضِیُّ یَا زَکِیُّ یَا بَدِیُّ یَا قَوِیُّ یَا وَلِیُّ
(۲۱)خدایا!از تو خواستارم به نامت ای والا،ای وفادار،ای توانگر،ای امان ده،ای پرمهر،ای خشنود،ای پاک،ای نمایان،ای پرتوان،ای فیض بخش.

(۲۲) یَا مَنْ اَظْهَرَ الْجَمِیلَ یَا مَنْ سَتَرَ الْقَبِیحَ یَا مَنْ لَمْ یُوَاخِذْ بِالْجَرِیرَهِ یَا مَنْ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ یَا عَظِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَهِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَهِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی یَا مُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی
(۲۲)ای آن که زیبایی را پدیدار نمودی،ای آن که زشتی را پوشاندی ای آن که بر گناه سرزنش نکردی،ای آن که پرده دری ننمودی،ای که گذشتت بزرگ،ای که نیکو درگذری،ای آمرزگانیت فراگیر،ای دستت به مهر گشوده،ای شنوای هر نجوی،ای سرانجام هر گلایه

(۲۳) یَا ذَا النِّعْمَهِ السَّابِغَهِ یَا ذَا الرَّحْمَهِ الْوَاسِعَهِ یَا ذَا الْمِنَّهِ السَّابِقَهِ یَا ذَا الْحِکْمَهِ الْبَالِغَهِ یَا ذَا الْقُدْرَهِ الْکَامِلَهِ یَا ذَا الْحُجَّهِ الْقَاطِعَهِ یَا ذَا الْکَرَامَهِ الظَّاهِرَهِ یَا ذَا الْعِزَّهِ الدَّائِمَهِ یَا ذَا الْقُوَّهِ الْمَتِینَهِ یَا ذَا الْعَظَمَهِ الْمَنِیعَهِ
(۲۳)ای دارای نعمت فراوان،ای دارای رحمت فراگیر،ای دارای بخشش آغازین،ای دارای حکمت رسا،ای دارای نیروی برازنده،ای دارای برهان قطعی،ای دارای کرامت هویدا، ای دارای عزّت پایدار،ای دارای توان استوار،ای دارای عظمت بلندپایه.

(۲۴) یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ یَا جَاعِلَ الظُّلُمَاتِ یَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ یَا سَاتِرَ الْعَوْرَاتِ یَا مُحْیِیَ الْاَمْوَاتِ یَا مُنْزِلَ الْآیَاتِ یَا مُضَعِّفَ الْحَسَنَاتِ یَا مَاحِیَ السَّیِّئَاتِ یَا شَدِیدَ النَّقِمَاتِ
(۲۴)ای پدیدآورنده آسمانها ای برنهنده تاریکیها،ای رحم کننده اشکهای ریزان،ای درگذرنده از لغزشها،ای پوشنده زشتیها،ای زندگی بخش مردگان،ای فرودآور آیات،ای دوچندان کن خوبیها،ای ناپدید کننده بدیها، ای سخت شکنجه.

(۲۵)اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُصَوِّرُ یَا مُقَدِّرُ یَا مُدَبِّرُ یَا مُطَهِّرُ یَا مُنَوِّرُ یَا مُیَسِّرُ یَا مُبَشِّرُ یَا مُنْذِرُ یَا مُقَدِّمُ یَا مُوَخِّرُ
(۲۵)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای صورتگر،ای سنجیده کار،ای گرداننده،ای پاک کننده،ای روشنی بخش،ای ساده ساز،ای مژده ده،ای بیم ده،ای پیش آور،ای پس آور.

(۲۶) یَا رَبَّ الْبَیْتِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ یَا رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْحِلِّ وَ الْحَرَامِ یَا رَبَّ النُّورِ وَ الظَّلامِ یَا رَبَّ التَّحِیَّهِ وَ السَّلامِ یَا رَبَّ الْقُدْرَهِ فِی الْاَنَامِ
(۲۶)ای پروردگار خانه محترم،ای پرودگار ماه محترم،ای پرودگار شهر محترم،ای پروردگار رکن و مقام،ای پروردگار مشعر الحرام،ای پروردگار مسجد الحرام،ای پروردگار حلال و حرام،ای پروردگار روشنی و تاریکی، ای پروردگار تحیّت و سلام،ای پرورنده نیرو در مردمان.

(۲۷)یَا اَحْکَمَ الْحَاکِمِینَ یَا اَعْدَلَ الْعَادِلِینَ یَا اَصْدَقَ الصَّادِقِینَ یَا اَطْهَرَ الطَّاهِرِینَ یَا اَحْسَنَ الْخَالِقِینَ یَا اَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ یَا اَسْمَعَ السَّامِعِینَ یَا اَبْصَرَ النَّاظِرِینَ یَا اَشْفَعَ الشَّافِعِینَ یَا اَکْرَمَ الْاَکْرَمِینَ
(۲۷)ای داورترین داوران،ای دادگرترین دادگران،ای راستگوترین راستگویان،ای پاکترین پاکان،ای بهترین آفرینندگان،ای چابکترین حسابگران،ای شنواترین شنوندگان،ای بیناترین بینندگان،ای یاورترین یاوران،ای گرامی ترین گرامیان.

(۲۸)یَا عِمَادَ مَنْ لا عِمَادَ لَهُ یَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ یَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ یَا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ یَا غِیَاثَ مَنْ لا غِیَاثَ لَهُ یَا فَخْرَ مَنْ لا فَخْرَ لَهُ یَا عِزَّ مَنْ لا عِزَّ لَهُ یَا مُعِینَ مَنْ لا مُعِینَ لَهُ یَا اَنِیسَ مَنْ لا اَنِیسَ لَهُ یَا اَمَانَ مَنْ لا اَمَانَ لَهُ
(۲۸)ای تکیه گاه آن که تکیه گاه ندارد،ای پشتیبان آن که پشتیبانی ندارد،ای اندوخته آن که اندوخته ای ندارد ای پناه آن که پناهی ندارد،ای فریادرس آن که فریادرسی ندارد،ای افتخار آن که افتخاری ندارد،ای عزّت آن که عزّتی ندارد ای مددرسان آن که مددی ندارد،ای همدم آن که همدمی ندارد،ای ایمنی بخش آن که ایمنی ندارد

(۲۹) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَاصِمُ یَا قَائِمُ یَا دَائِمُ یَا رَاحِمُ یَا سَالِمُ یَا حَاکِمُ یَا عَالِمُ یَا قَاسِمُ یَا قَابِضُ یَا بَاسِطُ
(۲۹)خدایا!از تو می خواهم به نامت ای نگهدار،ای پایدار،ای پاینده،ای مهرورز،ای سلامتی بخش،ای داور،ای دانا،ای بخش کن،ای بازگیر،ای فراخی بخش.

(۳۰) یَا عَاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ یَا رَاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ یَا غَافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ یَا نَاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ یَا حَافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ یَا مُکْرِمَ مَنِ اسْتَکْرَمَهُ یَا مُرْشِدَ مَنِ اسْتَرْشَدَهُ یَا صَرِیخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ یَا مُعِینَ مَنِ اسْتَعَانَهُ یَا مُغِیثَ مَنِ اسْتَغَاثَهُ
(۳۰)ای نگهدار آن که از او نگهداری جوید،ای مهربان بر آن که از او مهر جوید،ای آمرزنده آن که از او آمرزش خواهد ای یاور آن که از او یاری طلبد،ای حافظ آن که از او حفاظت خواهد،ای اکرام کننده آن که از او اکرام خواهد،ای راهنمای آن که از او راهنمایی جوید،ای دادرس آن که از او دادرسی خواهد،ای مددیار آن که از او مدد جوید،ای فریادرس آن که از او فریادرسی خواهد

(۳۱)یَا عَزِیزا لا یُضَامُ یَا لَطِیفا لا یُرَامُ یَا قَیُّوما لا یَنَامُ یَا دَائِما لا یَفُوتُ یَا حَیّا لا یَمُوتُ یَا مَلِکا لا یَزُولُ یَا بَاقِیا لا یَفْنَی یَا عَالِما لا یَجْهَلُ یَا صَمَدا لا یُطْعَمُ یَا قَوِیّا لا یَضْعُفُ
(۳۱) ای عزیزی که خوار نگردد،ای لطیفی که دست اندازی نشود،ای پایداری که خوا او را درنیابد،ای پاینده ای که فنا نپذیرد،ای زنده ای که نمی میرد، ای پادشاهی که از بین نمی رود،ای همیشگی که فانی نمی شود،ای دانایی که نادانی ندارد،ای بی نیازی که خوراک نخواهد،ای توانایی که ناتوان نمی گردد

(۳۲) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا اَحَدُ یَا وَاحِدُ یَا شَاهِدُ یَا مَاجِدُ یَا حَامِدُ یَا رَاشِدُ یَا بَاعِثُ یَا وَارِثُ یَا ضَارُّ یَا نَافِعُ
خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای یکتا،ای یگانه،ای گواه،ای بزرگوار،ای ستایش پذیر،ای راهنما ای برانگیزنده،ای میراث برنده،ای زیان رسان،ای سودبخش

(۳۳) یَا اَعْظَمَ مِنْ کُلِّ عَظِیمٍ یَا اَکْرَمَ مِنْ کُلِّ کَرِیمٍ یَا اَرْحَمَ مِنْ کُلِّ رَحِیمٍ یَا اَعْلَمَ مِنْ کُلِّ عَلِیمٍ یَا اَحْکَمَ مِنْ کُلِّ حَکِیمٍ یَا اَقْدَمَ مِنْ کُلِّ قَدِیمٍ یَا اَکْبَرَ مِنْ کُلِّ کَبِیرٍ یَا اَلْطَفَ مِنْ کُلِّ لَطِیفٍ یَا اَجَلَّ مِنْ کُلِّ جَلِیلٍ یَا اَعَزَّ مِنْ کُلِّ عَزِیزٍ
(۳۳)ای بزرگ تر از هر بزرگ،ای کریم تر از هر کریم، ای مهربان تر از هر مهربان،ای داناتر از هر دانا،ای فرزانه تر از هر فرزانه،ای دیرینه از هر دیرینه، ای بزرگ تر از هر بزرگ،ای لطیف تر از هر لطیف،ای باشکوه تر از هر باشکوه،ای عزیزتر از هر عزیز.

(۳۴) یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا کَثِیرَ الْخَیْرِ یَا قَدِیمَ الْفَضْلِ یَا دَائِمَ اللُّطْفِ یَا لَطِیفَ الصُّنْعِ یَا مُنَفِّسَ الْکَرْبِ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ یَا مَالِکَ الْمُلْکِ یَا قَاضِیَ الْحَقِّ
(۳۴)ای گذشت کریمانه،ای نعمتت بزرگ،ای خیرت بسیار،ای فضلت دیرینه،ای لطفت همیشگی، ای ضنعت چشم نواز،ای گره گشای گرفتاری،ای بردارنده زیان،ای پادشاه هستی،ای داور بر حق،

(۳۵)یَا مَنْ هُوَ فِی عَهْدِهِ وَفِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی وَفَائِهِ قَوِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی قُوَّتِهِ عَلِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ فِی قُرْبِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ شَرِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی شَرَفِهِ عَزِیزٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عِزِّهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ مَجِیدٌ یَا مَنْ هُوَ فِی مَجْدِهِ حَمِیدٌ
(۳۵)ای آن که در پیمانش وفادار است،ای آن که در وفاداری اش پایدار است،ای آن که در پایداری اش والاست،ای آن که در والایی اش نزدیک است،ای آن که در نزدیکی اش با نرمی است،ای آن که در نرمی اش شریف است،ای آن که در شرفش با عزّت است،ای آن که در عزّتش بزرگ است،ای آن که در بزرگی اش شکوهمند است،ای آن که در شکوهش ستوده است.

(۳۶) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا کَافِی یَا شَافِی یَا وَافِی یَا مُعَافِی یَا هَادِی یَا دَاعِی یَا قَاضِی یَا رَاضِی یَا عَالِی یَا بَاقِی
(۳۶)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای بسنده،ای درمان بخش،ای وفادار،ای تندرستی ده ای راهنما،ای به نیکی خوان،ای داور،ای خشنود،ای بلندمرتبه،ای ماندگار.

(۳۷) یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ خَاضِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ خَاشِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ کَائِنٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ مَوْجُودٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ مُنِیبٌ اِلَیْهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ خَائِفٌ مِنْهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ قَائِمٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ صَائِرٌ اِلَیْهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْ ءٍ هَالِکٌ اِلا وَجْهَهُ
(۳۷)ای آن که هرچیز برایش فروتن است،ای آن که هر چیز از او هراسان است،ای آن که هستی هرچیز از او است،ای آن که هرچیز به او پدیدار است،ای آن که هرچیز به سوی او بازگشت کند،ای آن که هرچیز از او ترسان است،ای آن که هرچیز به او بر پاست،ای آن که هر چیز به سوی او دگرگون می شود،ای آن که هر چیز به ستایش او تسبیه گو است،ای آن که هرچیز جز جلوه اش نابود است

(۳۸) یَا مَنْ لامَفَرَّ اِلا اِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَفْزَعَ اِلا اِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَقْصَدَ اِلا اِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَنْجَی مِنْهُ اِلا اِلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْغَبُ اِلا اِلَیْهِ یَا مَنْ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلا بِهِ یَا مَنْ لا یُسْتَعَانُ اِلا بِهِ یَا مَنْ لا یُتَوَکَّلُ اِلا عَلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْجَی اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُعْبَدُ اِلا هُوَ
(۳۸) ای آن که گریزگاهی نیست جز به بارگاهش،ای آن که پناهی جز به درگاهش نیست،ای آن که مقصدی جز به سوی او نیست،ای آن که از خشمش رهای نیست جز به مهرش،ای آن که جز به سوی او میلی نیست،ای آن که جنبش و نیرویی نیست جز به او،ای آن که جز از او مدد نجویند،ای آن که جز بر او توکلّ نشود،ای آن که جز به او امیدی نیست،ای آن که جز او پرستیده نشود.

(۳۹) یَا خَیْرَ الْمَرْهُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَرْغُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَطْلُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَسْئُولِینَ یَا خَیْرَ الْمَقْصُودِینَ یَا خَیْرَ الْمَذْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَشْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَحْبُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَدْعُوِّینَ یَا خَیْرَ الْمُسْتَاْنِسِینَ
(۳۹) ای بهترین هراس انگیزان،ای بهترین شوق آفرینان،ای بهترین جویاشدگان،ای بهترین پاسخ دهان،ای بهترین قصه شدگان ای بهترین یادشدگان،ای بهترین ستودگان،ای بهترین دلبران،ای بهترین خواندگان،ای بهترین همدمان.

(۴۰) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا غَافِرُ یَا سَاتِرُ یَا قَادِرُ یَا قَاهِرُ یَا فَاطِرُ یَا کَاسِرُ یَا جَابِرُ یَا ذَاکِرُ یَا نَاظِرُ یَا نَاصِرُ
(۴۰)خدایا!از تو خواستارم به نامت ای آمرزگار،ای پرده پوش،ای توانا،ای چیره،ای آفریننده ای شکننده،ای شکسته بند،ای یادآور،ای بینا،ای یاور.

(۴۱) یَا مَنْ خَلَقَ فَسَوَّی یَا مَنْ قَدَّرَ فَهَدَی یَا مَنْ یَکْشِفُ الْبَلْوَی یَا مَنْ یَسْمَعُ النَّجْوَی یَا مَنْ یُنْقِذُ الْغَرْقَی یَا مَنْ یُنْجِی الْهَلْکَی یَا مَنْ یَشْفِی الْمَرْضَی یَا مَنْ اَضْحَکَ وَ اَبْکَی یَا مَنْ اَمَاتَ وَ اَحْیَا یَا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَ الْاُنْثَی
(۴۱)ای آن که آفرید پس متناسب نمود،ای آن که اندازه نهاد پس رهنمون شد ای آن که بلا را برگیرد،ای آن که زمزمه نهان را بشنود،ای آن که غرق شدگان را برهاند،ای آن که از نابودی رهایی بخشد،ای آن که بیماران را شفا دهد. ای آن که خنداند و گریاند،ای آن که میراند و زنده کند،ای آن که دوگونه مرد و زن آفرید.

(۴۲) یَا مَنْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ سَبِیلُهُ یَا مَنْ فِی الْآفَاقِ آیَاتُهُ یَا مَنْ فِی الْآیَاتِ بُرْهَانُهُ یَا مَنْ فِی الْمَمَاتِ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقِیَامَهِ مُلْکُهُ یَا مَنْ فِی الْحِسَابِ هَیْبَتُهُ یَا مَنْ فِی الْمِیزَانِ قَضَاوُهُ یَا مَنْ فِی الْجَنَّهِ ثَوَابُهُ یَا مَنْ فِی النَّارِ عِقَابُهُ
(۴۲) ای آن که در خشکی و دریا راه اوست،ای آن که در کرانه های هستی نشانه های اوست،ای آن که در نشانه هایش برهان روشن اوست،ای آن که در مرگ آفریدگان قدرت نمایی اوست،ای آن که در قبرها پندآموزی اوست،ای آن که در رستاخیز فرمانروایی بی حدّ اوست،ای آن که در حسابرسی اعمال شکوه اوست،ای آن که در سنجش کردارها داوری اوست،ای آن که د ربهشت پاداش اوست،ای آن که در دوزخ کیفر اوست

(۴۳) یَا مَنْ اِلَیْهِ یَهْرُبُ الْخَائِفُونَ یَا مَنْ اِلَیْهِ یَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ یَا مَنْ اِلَیْهِ یَقْصِدُ الْمُنِیبُونَ یَا مَنْ اِلَیْهِ یَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ یَا مَنْ اِلَیْهِ یَلْجَاُ الْمُتَحَیِّرُونَ یَا مَنْ بِهِ یَسْتَاْنِسُ الْمُرِیدُونَ یَا مَنْ بِهِ یَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ یَا مَنْ فِی عَفْوِهِ یَطْمَعُ الْخَاطِئُونَ یَا مَنْ اِلَیْهِ یَسْکُنُ الْمُوقِنُونَ یَا مَنْ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ
(۴۳)ای آن که هراسندگان به درگاه او گریزند،ای آن که گنهکاران به سوی او پناه برند،ای آن که پشیمانان آهنگ او کنند،ای آن که پارسایان به او میل نمایند،ای آن که سرگشتگان به او پناه برند،ای آن که ارادتمندان به او انس گیرند،ای آن که شیفتگان به او افتخار کنند،ای آن که خطاکاران در عفوش طمع ورزند،ای آن که یقین یافتگان به سوی او آرام گیرند،ای آن که توکّل کنندگان بر او توکّل کنند.

(۴۴) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَبِیبُ یَا طَبِیبُ یَا قَرِیبُ یَا رَقِیبُ یَا حَسِیبُ یَا مَهِیبُ [مُهِیبُ ] یَا مُثِیبُ یَا مُجِیبُ یَا خَبِیرُ یَا بَصِیرُ
(۴۴)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای دوست داشتنی،ای شفابخش،ای نزدیک،ای دیده بان،ای حسابرس،ای هراس انگیز،ای پاداش ده،ای اجابت کننده،ای آگاه ای بینا.

(۴۵) یَا اَقْرَبَ مِنْ کُلِّ قَرِیبٍ یَا اَحَبَّ مِنْ کُلِّ حَبِیبٍ یَا اَبْصَرَ مِنْ کُلِّ بَصِیرٍ یَا اَخْبَرَ مِنْ کُلِّ خَبِیرٍ یَا اَشْرَفَ مِنْ کُلِّ شَرِیفٍ یَا اَرْفَعَ مِنْ کُلِّ رَفِیعٍ یَا اَقْوَی مِنْ کُلِّ قَوِیٍّ یَا اَغْنَی مِنْ کُلِّ غَنِیٍّ یَا اَجْوَدَ مِنْ کُلِّ جَوَادٍ یَا اَرْاَفَ مِنْ کُلِّ رَءُوفٍ
(۴۵)ای نزدیک تر از هر نزدیک،ای محبوب تر از هر محبوب،ای بیناتر از هر بینا،ای آگاه تر از هر آگاه،ای شریف تر از هر شریف،ای برتر از هر بلند،ای تواناتر از هر توانا،ای توانگرتر از هر توانگر،ای بخشنده تر از هر بخشنده،ای مهربان تر از هر مهربان

(۴۶) یَا غَالِبا غَیْرَ مَغْلُوبٍ یَا صَانِعا غَیْرَ مَصْنُوعٍ یَا خَالِقا غَیْرَ مَخْلُوقٍ یَا مَالِکا غَیْرَ مَمْلُوکٍ یَا قَاهِرا غَیْرَ مَقْهُورٍ یَا رَافِعا غَیْرَ مَرْفُوعٍ یَا حَافِظا غَیْرَ مَحْفُوظٍ یَا نَاصِرا غَیْرَ مَنْصُورٍ یَا شَاهِدا غَیْرَ غَائِبٍ یَا قَرِیبا غَیْرَ بَعِیدٍ
(۴۶)ای چیره شکست ناپذیر،ای سازنده ناساخته،ای آفریننه ناآفریده،ای مالک ما مملوک،ای چیره چیره گی ناپذیر،ای بلندی بخش بلندی ناپذیر،ای نگهدار بی نگهدار،ای یاری کننده یاری نشده،ای گواه همیشه حاضر،ای نزدیک دوری ناپذیر

(۴۷) یَا نُورَ النُّورِ یَا مُنَوِّرَ النُّورِ یَا خَالِقَ النُّورِ یَا مُدَبِّرَ النُّورِ یَا مُقَدِّرَ النُّورِ یَا نُورَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا قَبْلَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا بَعْدَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا فَوْقَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا لَیْسَ کَمِثْلِهِ نُورٌ
(۴۷)ای روشنی نور،ای روشنی بخش نور ای آفریننده نور،ای گرداننده نور،ای به اندازه ساز نور،ای روشنی هر نور،ای روشنایی پیش از هر نور،ای روشنایی پس از هر نور،ای روشنایی بر فراز هر نور،ای نوری که همانندش نوری نیست

(۴۸)یَا مَنْ عَطَاوُهُ شَرِیفٌ یَا مَنْ فِعْلُهُ لَطِیفٌ یَا مَنْ لُطْفُهُ مُقِیمٌ یَا مَنْ اِحْسَانُهُ قَدِیمٌ یَا مَنْ قَوْلُهُ حَقٌّ یَا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ یَا مَنْ عَفْوُهُ فَضْلٌ یَا مَنْ عَذَابُهُ عَدْلٌ یَا مَنْ ذِکْرُهُ حُلْوٌ یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌ
(۴۸)ای آن که عطایش چشمگیر است،ای آن که کارش چشم نواز است،ای آن که نوازشش پایدار است،ای آن که نیکی اش دیرینه است،ای آن که سخنش حق است ای آن که وعده اش راست است،ای آن که گذشتش فراتر از شایستگی است،ای آن که کیفرش داد است،ای آن که یادش شیرین است،ای آن که عطایش همگانی است.

(۴۹)اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُسَهِّلُ یَا مُفَصِّلُ یَا مُبَدِّلُ یَا مُذَلِّلُ یَا مُنَزِّلُ یَا مُنَوِّلُ یَا مُفْضِلُ یَا مُجْزِلُ یَا مُمْهِلُ یَا مُجْمِلُ
(۴۹)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای آسان ساز،ای جدایی بخش،ای دگرگون ساز،ای هموار کن،ای فرودآور،ای عطابخش،ای فزون ده،ای بسیاربخش،ای امان ده،ای زیبایی آفرین

(۵۰) یَا مَنْ یَرَی وَ لا یُرَی یَا مَنْ یَخْلُقُ وَ لا یُخْلَقُ یَا مَنْ یَهْدِی وَ لا یُهْدَی یَا مَنْ یُحْیِی وَ لا یُحْیَی یَا مَنْ یَسْاَلُ وَ لا یُسْاَلُ یَا مَنْ یُطْعِمُ وَ لا یُطْعَمُ یَا مَنْ یُجِیرُ وَ لا یُجَارُ عَلَیْهِ یَا مَنْ یَقْضِی وَ لا یُقْضَی عَلَیْهِ یَا مَنْ یَحْکُمُ وَ لا یُحْکَمُ عَلَیْهِ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوا اَحَدٌ
(۵۰)ای آن که بینده و دیده نشود،ای آن که بیافرینده و آفریده نشود،ای آن که راهنمایی کند و راهنمایی نشود،ای آن که زنده کند و زنده اش نکنند،ای آن که پرسد و پرسیده نشود،ای آن که خوراند و خوراک نخواهد،ای آن که پناهد دهد و پناه نجوید،ای آن که داوری کند و بر او داوری نشود،ای آن که فرمان دهد و فرمانش ندهند،ای آن که نزاده،و زاده نشده،و برای او همتایی نبوده است.

(۵۱) یَا نِعْمَ الْحَسِیبُ یَا نِعْمَ الطَّبِیبُ یَا نِعْمَ الرَّقِیبُ یَا نِعْمَ الْقَرِیبُ یَا نِعْمَ الْمُجِیبُ یَا نِعْمَ الْحَبِیبُ یَا نِعْمَ الْکَفِیلُ یَا نِعْمَ الْوَکِیلُ یَا نِعْمَ الْمَوْلَی یَا نِعْمَ النَّصِیرُ
(۵۱)ای که چه خوش حسابگری،ای که چه خوش طبیبی،ای که چه خوش همراهی،ای که چه خوش نزدیکی،ای که چه خوش پاسخ دهی، ای که چه خوش دلبری،ای که چه خوش سرپناهی،ای که چه خوش کارگشایی،ای که چه خوش مولایی،ای که چه خوش یاوری

(۵۲)یَا سُرُورَ الْعَارِفِینَ یَا مُنَی الْمُحِبِّینَ یَا اَنِیسَ الْمُرِیدِینَ یَا حَبِیبَ التَّوَّابِینَ یَا رَازِقَ الْمُقِلِّینَ یَا رَجَاءَ الْمُذْنِبِینَ یَا قُرَّهَ عَیْنِ الْعَابِدِینَ یَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ یَا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِینَ یَا اِلَهَ الْاَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ
(۵۲)ای شادی عارفان،ای آرزوی شیفتگان،ای همدم مریدان،ای محبوب توبه کاران،ای روزی دهنده بی چیزان،ای امید گنهکاران،ای نور چشم عبادت کنندگان،ای گشاینده اندوه دلگیران،ای غمگسار غمزدگان، ای معبود گذشتگان و آیندگان.

(۵۳) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا رَبَّنَا یَا اِلَهَنَا یَا سَیِّدَنَا یَا مَوْلانَا یَا نَاصِرَنَا یَا حَافِظَنَا یَا دَلِیلَنَا یَا مُعِینَنَا یَا حَبِیبَنَا یَا طَبِیبَنَا
(۵۳)خدایا!من از تو درخواست می کنم به نامت ای پروردگار ما،ای معبود ما،ای سرور ما ای مولای ما،ای یاور ما،ای نگهدار ما،ای راهنمای ما،ای مددرسان ما،ای محبوب ما،ای طبیب ما،

(۵۴) یَا رَبَّ النَّبِیِّینَ وَ الْاَبْرَارِ یَا رَبَّ الصِّدِّیقِینَ وَ الْاَخْیَارِ یَا رَبَّ الْجَنَّهِ وَ النَّارِ یَا رَبَّ الصِّغَارِ وَ الْکِبَارِ یَا رَبَّ الْحُبُوبِ وَ الثِّمَارِ یَا رَبَّ الْاَنْهَارِ وَ الْاَشْجَارِ یَا رَبَّ الصَّحَارِی وَ الْقِفَارِ یَا رَبَّ الْبَرَارِی وَ الْبِحَارِ یَا رَبَّ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ یَا رَبَّ الْاَعْلانِ وَ الْاَسْرَارِ
(۵۴)ای پروردگار پیامبران و نیکان،ای پروردگار صدّیقان و خوبان،ای پروردگار بهشت و دوزخ،ای پروردگار خردسالان و بزرگسالان،ای پروردگار دانه ها و میوه ها،ای پروردگار نهرها و درختان،ای پروردگار دشتها و بیشه ها،ای پروردگار خشیکیها و دریاها،ای پروردگار شب و روز،ای پروردگار آشکارها و نهانها

(۵۵) یَا مَنْ نَفَذَ فِی کُلِّ شَیْ ءٍ اَمْرُهُ یَا مَنْ لَحِقَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عِلْمُهُ یَا مَنْ بَلَغَتْ اِلَی کُلِّ شَیْ ءٍ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ لا تُحْصِی الْعِبَادُ نِعَمَهُ یَا مَنْ لا تَبْلُغُ الْخَلائِقُ شُکْرَهُ یَا مَنْ لا تُدْرِکُ الْاَفْهَامُ جَلالَهُ یَا مَنْ لا تَنَالُ الْاَوْهَامُ کُنْهَهُ یَا مَنِ الْعَظَمَهُ وَ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاوُهُ یَا مَنْ لا تَرُدُّ الْعِبَادُ قَضَاءَهُ یَا مَنْ لا مُلْکَ اِلا مُلْکُهُ یَا مَنْ لا عَطَاءَ اِلا عَطَاوُهُ
(۵۵)ای آن که فرمانش در هرچیز نفوذ یافته،ای آن که دانشش به هر چیز رسیده،ای آن که قدرتش هر چیز را دربر گرفته،ای آن که بندگان از شمردن نعمتهایش ناتوانند،ای آن که آفریدگان به سپاسش نرسند،ای آن که فهمها بزرگی اش را درنیابند،ای آن که پندارها به ژرفای هستی اش نرسند،ای آن که بزرگی و بزرگ منشی پوشش اوست،ای که بندگان توان برگرداندن حکمش را ندارند،ای آن که فرمانروایی جز فرمانروایی او نیست،ای آن که عطایی جز عطای او نیست

(۵۶) یَا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلَی یَا مَنْ لَهُ الصِّفَاتُ الْعُلْیَا یَا مَنْ لَهُ الْآخِرَهُ وَ الْاُولَی یَا مَنْ لَهُ الْجَنَّهُ الْمَاْوَی یَا مَنْ لَهُ الْآیَاتُ الْکُبْرَی یَا مَنْ لَهُ الْاَسْمَاءُ الْحُسْنَی یَا مَنْ لَهُ الْحُکْمُ وَ الْقَضَاءُ یَا مَنْ لَهُ الْهَوَاءُ وَ الْفَضَاءُ یَا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَ الثَّرَی یَا مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ الْعُلَی
(۵۶) ای آن که نمونه اعلی از آن اوست،ای آن که صفات برتر برای اوست،ای آن که سرانجام و سرآغاز از آن اوست،ای آن که بهشت آسایش از آن اوست،ای آن که نشانه های بزرگ تر از آن اوست،ای آن که نامهای نیکوتر از آن اوست،ای آن که فرمان و داوری از آن اوست،ای آن هوا و فضا از آن اوست،ای آن که عرش و فرش از آن اوست،ای آن که آسمانهای برافراشته از آن اوست.

(۵۷) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَفُوُّ یَا غَفُورُ یَا صَبُورُ یَا شَکُورُ یَا رَءُوفُ یَا عَطُوفُ یَا مَسْئُولُ یَا وَدُودُ یَا سُبُّوحُ یَا قُدُّوسُ
(۵۷)خدایا!از تو می خواهم به نامت ای درگذرنده،ای آمرزنده،ای شکیبا،ای ستایش پذیر،ای مهربان،ای مهرورز،ای خواسته،ای دوست،ای پاک،ای منزّه.

(۵۸) یَا مَنْ فِی السَّمَاءِ عَظَمَتُهُ یَا مَنْ فِی الْاَرْضِ آیَاتُهُ یَا مَنْ فِی کُلِّ شَیْ ءٍ دَلائِلُهُ یَا مَنْ فِی الْبِحَارِ عَجَائِبُهُ یَا مَنْ فِی الْجِبَالِ خَزَائِنُهُ یَا مَنْ یَبْدَاُ الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ یَا مَنْ اِلَیْهِ یَرْجِعُ الْاَمْرُ کُلُّهُ یَا مَنْ اَظْهَرَ فِی کُلِّ شَیْ ءٍ لُطْفَهُ یَا مَنْ اَحْسَنَ کُلَّ شَیْ ءٍ خَلَقَهُ یَا مَنْ تَصَرَّفَ فِی الْخَلائِقِ قُدْرَتُهُ
(۵۸) ای آن که بزرگی اش در آسمان است،ای آن که نشانه هایش در زمین است،ای آن که دلایلش در هرچیز است،ای آن که شگفتیهایش در دریاست،ای آن که گنیجنه هایش در کوههاست،ای آن که آفرینش را آغاز کند سپس بازش گرداند،ای آن که مه امور به به سوی او بازگردد،ای آن که لطفش را در هر چیز نمایان ساخته،ای آن که آفرینش هر چیز را نیکو پرداخته،ای آن که توانش در آفریدگان کارگر افتاده است.

(۵۹) یَا حَبِیبَ مَنْ لا حَبِیبَ لَهُ یَا طَبِیبَ مَنْ لا طَبِیبَ لَهُ یَا مُجِیبَ مَنْ لا مُجِیبَ لَهُ یَا شَفِیقَ مَنْ لا شَفِیقَ لَهُ یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ یَا مُغِیثَ مَنْ لا مُغِیثَ لَهُ یَا دَلِیلَ مَنْ لا دَلِیلَ لَهُ یَا اَنِیسَ مَنْ لا اَنِیسَ لَهُ یَا رَاحِمَ مَنْ لا رَاحِمَ لَهُ یَا صَاحِبَ مَنْ لا صَاحِبَ لَهُ
(۵۹)ای دوست آن که دوستی ندارد،ای پزشک آن که پزشکی ندارد،ای پاسخگوی آن که پاسخگویی ندارد،ای یار مهربان آن که مهربانی ندارد،ای همراه بی همرهان،ای فریادرس آن که فریادرسی ندارد،ای رهنمای آن که رهنمایی ندارد،ای همدم آن که همدمی ندارد،ای رحم کننده آن که رحم کننده ای ندارد ای همنشینی آن که همنشینی ندارد

(۶۰) یَا کَافِیَ مَنِ اسْتَکْفَاهُ یَا هَادِیَ مَنِ اسْتَهْدَاهُ یَا کَالِیَ مَنِ اسْتَکْلاهُ یَا رَاعِیَ مَنِ اسْتَرْعَاهُ یَا شَافِیَ مَنِ اسْتَشْفَاهُ یَا قَاضِیَ مَنِ اسْتَقْضَاهُ یَا مُغْنِیَ مَنِ اسْتَغْنَاهُ یَا مُوفِیَ مَنِ اسْتَوْفَاهُ یَا مُقَوِّیَ مَنِ اسْتَقْوَاهُ یَا وَلِیَّ مَنِ اسْتَوْلاهُ
(۶۰)ای کفایت کننده هرکه از او کفایت خواهد،ای راهنمای هرکه از او راهنمایی جوید، ای نگاهبان هرکه از او نگاهبانی خواهد،ای رعایت کننده هرکه از او رعایت خواهد،ای شفادهنده هرکه از او شفا طلبد،ای داور هرکه از او داوری خواهد،ای بی نیاز کننده هرکه از او بی نیازی جوید،ای وفادار به هر که از او وفا جوید،ای نیروبخش هرکه از او نیرو خواهد،ای سرپرست هرکه از او سرپرستی خواهد.

(۶۱) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا خَالِقُ یَا رَازِقُ یَا نَاطِقُ یَا صَادِقُ یَا فَالِقُ یَا فَارِقُ یَا فَاتِقُ یَا رَاتِقُ یَا سَابِقُ [فَائِقُ ] یَا سَامِقُ
(۶۱)خدایا!از تو می خواهم به نامت ای آفریننده،ای روزی دهنده،ای گویا،ای راستگو ای شکافنده،ای جدا کننده،ای گشاینده،ای پیونددهنده،ای پیشی گیرنده،ای بلند جایگاه.

(۶۲) یَا مَنْ یُقَلِّبُ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ یَا مَنْ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ الْاَنْوَارَ یَا مَنْ خَلَقَ الظِّلَّ وَ الْحَرُورَ یَا مَنْ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ یَا مَنْ قَدَّرَ الْخَیْرَ وَ الشَّرَّ یَا مَنْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیَاهَ یَا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْاَمْرُ یَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهً وَ لا وَلَدا یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ یَا مَنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ
(۶۲)ای آن که شب و روز را دگرگون سازد،ای آن که تاریکیها و روشنایی ها را قرار داد،ای آن که سایه خنک و گرما را آفرید،ای آن که خورشید و ماه را مسّخر ساخت،ای آن که خیر و شر را مقدّر نمود،ای آن که مرگ و زندگی را آفرید،ای آن که خلق و امر از آن اوست، ای آن که همسر و فرزندی نگرفت،ای آن که در فرمانروای یشریکی برایش نیست،ای آن که از روی خواری سرپرستی نخواهد.

(۶۳) یَا مَنْ یَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ یَعْلَمُ ضَمِیرَ الصَّامِتِینَ یَا مَنْ یَسْمَعُ اَنِینَ الْوَاهِنِینَ یَا مَنْ یَرَی بُکَاءَ الْخَائِفِینَ یَا مَنْ یَمْلِکُ حَوَائِجَ السَّائِلِینَ یَا مَنْ یَقْبَلُ عُذْرَ التَّائِبِینَ یَا مَنْ لا یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِینَ یَا مَنْ لا یُضِیعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِینَ یَا مَنْ لا یَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِینَ یَا اَجْوَدَ الْاَجْوَدِینَ
(۶۳)ای آن که خواهش خواهشمندان را می داند،ای آن که از نهاد خاموشان آگاه است،ای آن که ناله درماندگان را می شنود،ای آن که گریه هراسیدگان را می بیند،ای آن که نیازهای نیازمندان به دست اوست،ای آن بهانه توبه کاران را می پذیرد،ای آن که عمل تبهکاران را صلاح نبخشد،ای آن که پاداش نیکوکاران را تباه نکند،ای آن که از دل عارفان دور نباشد ای بخشنده ترین بخشندگان.

(۶۴) یَا دَائِمَ الْبَقَاءِ یَا سَامِعَ الدُّعَاءِ یَا وَاسِعَ الْعَطَاءِ یَا غَافِرَ الْخَطَاءِ یَا بَدِیعَ السَّمَاءِ یَا حَسَنَ الْبَلاءِ یَا جَمِیلَ الثَّنَاءِ یَا قَدِیمَ السَّنَاءِ یَا کَثِیرَ الْوَفَاءِ یَا شَرِیفَ الْجَزَاءِ
(۶۴)ای همیشه ماندگار،ای شنونده دعا، ای گسترده عطا،ای آمرزنده خطا،ای پدید آورنده آسمان،ای نیک آزمون،ای نیکو ستایش،ای دیرینه بر فراز،ای بسیار وفادار،ای شریف پاداش.

(۶۵) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا سَتَّارُ یَا غَفَّارُ یَا قَهَّارُ یَا جَبَّارُ یَا صَبَّارُ یَا بَارُّ یَا مُخْتَارُ یَا فَتَّاحُ یَا نَفَّاحُ یَا مُرْتَاحُ
(۶۵)خدایا!از تو می خواهم به نامت ای پرده پوش ای آمرزگار،ای چیره،ای جاهمند،ای بس شکیبا،ای نیک بخش،ای برگزیده،ای گشاینده،ای روح بخش،ای راحتی بخش

(۶۶) یَا مَنْ خَلَقَنِی وَ سَوَّانِی یَا مَنْ رَزَقَنِی وَ رَبَّانِی یَا مَنْ اَطْعَمَنِی وَ سَقَانِی یَا مَنْ قَرَّبَنِی وَ اَدْنَانِی یَا مَنْ عَصَمَنِی وَ کَفَانِی یَا مَنْ حَفِظَنِی وَ کَلانِی یَا مَنْ اَعَزَّنِی وَ اَغْنَانِی یَا مَنْ وَفَّقَنِی وَ هَدَانِی یَا مَنْ آنَسَنِی وَ آوَانِی یَا مَنْ اَمَاتَنِی وَ اَحْیَانِی
(۶۶) ای آن که مرا آفرید و بیاراست،ای آن که مرا روزی داد و پرورید،ای آن که به من خورانید و نوشانید،ای آن که مرا نزدیک نمود و به کنار خویش برد،ای آن که مرا نگاه داشت و کفایت نمود،ای آن که مرا حفظ کرد و حمایت نمود،ای آن که به من عزّت بخشید و بی نیازم ساخت،ای آن که توفیقم داد و راهنمایی کرد،ای آن که همدمم شد و جایم داد،ای آن که مرا بمیراند و زنده کند.

(۶۷) یَا مَنْ یُحِقُّ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ یَا مَنْ یَقْبَلُ التَّوْبَهَ عَنْ عِبَادِهِ یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ یَا مَنْ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَهُ اِلا بِاِذْنِهِ یَا مَنْ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ یَا مَنْ لا مُعَقِّبَ لِحُکْمِهِ یَا مَنْ لا رَادَّ لِقَضَائِهِ یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْ ءٍ لِاَمْرِهِ یَا مَنِ السَّمَاوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ یَا مَنْ یُرْسِلُ الرِّیَاحَ بُشْرا بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ
(۶۷)ای آن که حق را با کلماتش استوار و برجا کند،ای آن که توبه را از بندگانش بپذیرد،ای آن که میان انسان و دلش قرار گیرد،ای آن که شفاعت جز با اجازه اش سود نبخشد،ای آن که به گمراه شدگان راهش داناتر است،ای آن که حکمش دگرگونی نپذیرد،ای آن که رایش را بازگرداننده ای نیست،ای آن که هرچیز فرمانش را گردن نهد،ای آن که آسمانها به دست قدرتش پیچیده گشته،ای آن که بادها را مژده دهنده رحمتش فرستد.

(۶۸) یَا مَنْ جَعَلَ الْاَرْضَ مِهَادا یَا مَنْ جَعَلَ الْجِبَالَ اَوْتَادا یَا مَنْ جَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجا یَا مَنْ جَعَلَ الْقَمَرَ نُورا یَا مَنْ جَعَلَ اللَّیْلَ لِبَاسا یَا مَنْ جَعَلَ النَّهَارَ مَعَاشا یَا مَنْ جَعَلَ النَّوْمَ سُبَاتا یَا مَنْ جَعَلَ السَّمَاءَ بِنَاءً یَا مَنْ جَعَلَ الْاَشْیَاءَ اَزْوَاجا یَا مَنْ جَعَلَ النَّارَ مِرْصَادا
(۶۸)ای آن که زمین را بستر زندگی قرار داد،ای آن که کوهها را میخهای زمین نهاد،ای آن که خورشدی را چراغ جهانش کرد،ای آن که ماه را تابان ساخت،ای آن که شب را جامه آرامش گرداند،ای آن که روز را مایه روزی قرار داد،ای آن که خواب را وسیله آرامش ساخت،ای آن که آسمان را بنا نهاد،ای آن که از هر چیز گونه های مختلف قرار داد،ای آن که آتش را کمینگاه قرار داد.

(۶۹) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا سَمِیعُ یَا شَفِیعُ یَا رَفِیعُ یَا مَنِیعُ یَا سَرِیعُ یَا بَدِیعُ یَا کَبِیرُ یَا قَدِیرُ یَا خَبِیرُ [مُنِیرُ] یَا مُجِیرُ
(۶۹)خدایا!از تو می خواهم به نامت ای شنوا، ای همیار،ای بلندپایه،ای فرازمند،ای شبتابنده،ای نوآفرین،ای بزرگ،ای توانا،ای آگاه،ای پناه ده

(۷۰) یَا حَیّا قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ یَا حَیّا بَعْدَ کُلِّ حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی لَیْسَ کَمِثْلِهِ حَیٌّ یَا حَیُّ الَّذِی لا یُشَارِکُهُ حَیٌّ یَا حَیُّ الَّذِی لا یَحْتَاجُ اِلَی حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی یُمِیتُ کُلَّ حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی یَرْزُقُ کُلَّ حَیٍّ یَا حَیّا لَمْ یَرِثِ الْحَیَاهَ مِنْ حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی یُحْیِی الْمَوْتَی یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ لا تَاْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لا نَوْمٌ
(۷۰) ای زنده پیش از هر زنده،ای زنده پس از هر زنده،ای زنده ای که مانند او زنده ای نیست،ای زنده ای که هیچ زنده ای شریک او نیست،ای زنده ای که به زنده ای نیاز ندارد،ای زنده ای که همه زندگان را می میراند،ای زنده ای که به زنده ها روزی می دهد،ای زنده ای که زندگی را از زنده ای دیگر به ارث نبرده،ای زنده ای که مردگان را زنده می کند،ای زنده ای به خود پاینده ای که او را چرت و خواب درنگیرد.

(۷۱) یَا مَنْ لَهُ ذِکْرٌ لا یُنْسَی یَا مَنْ لَهُ نُورٌ لا یُطْفَی یَا مَنْ لَهُ نِعَمٌ لا تُعَدُّ یَا مَنْ لَهُ مُلْکٌ لا یَزُولُ یَا مَنْ لَهُ ثَنَاءٌ لا یُحْصَی یَا مَنْ لَهُ جَلالٌ لا یُکَیَّفُ یَا مَنْ لَهُ کَمَالٌ لا یُدْرَکُ یَا مَنْ لَهُ قَضَاءٌ لا یُرَدُّ یَا مَنْ لَهُ صِفَاتٌ لا تُبَدَّلُ یَا مَنْ لَهُ نُعُوتٌ لا تُغَیَّرُ
(۷۱)ای آن که یادی دارد فراموش نشدنی،ای آن که نوری دارد خاموش نشدنی،ای آن که عطایایی بخشیده ناشمردنی،ای آن فرمانروایی اش بی زوال است،ای آن که ستایشش بی آمار است،ای آن که شکوهش چگونگی نپذیرد،ای آن که کمالی دارد درک ناشدنی،ای آن که داوری اش بازگشت ناپذیر است،ای آن که صفاتی دارد دگرگون پاپذیر ای آن که جلوه هایی دارد غیر قابل تغییر.

(۷۲) یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ یَا مَالِکَ یَوْمِ الدِّینِ یَا غَایَهَ الطَّالِبِینَ یَا ظَهْرَ اللاجِینَ یَا مُدْرِکَ الْهَارِبِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ یَا مَنْ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ
(۷۲)ای پروردگار جهانیان،ای مالک روز جزا،ای مقصود جویندگان ای پشت و پناه پناهندگان،ای دریابنده فراریان،ای آن که شکیبایان را دوست دارد،ای آن که توبه کنندگان را دوست دارد ای آن که پاکیزگان را دوست دارد،ای آن که نیکوکاران را دوست دارد،ای آن که اوست داناتر به راه یافتگان

(۷۳) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا شَفِیقُ یَا رَفِیقُ یَا حَفِیظُ یَا مُحِیطُ یَا مُقِیتُ یَا مُغِیثُ یَا مُعِزُّ یَا مُذِلُّ یَا مُبْدِئُ یَا مُعِیدُ
(۷۳)خدایا!از تو خواستارم به نامت ای مهربان،ای همراه،ای نگهدار،ای فراگیر،ای روزی بخش،ای فریادرس،ای عزّت بخش،ای خوارکن،ای آغازگر، ای برگرداننده.

(۷۴) یَا مَنْ هُوَ اَحَدٌ بِلا ضِدٍّ یَا مَنْ هُوَ فَرْدٌ بِلا نِدٍّ یَا مَنْ هُوَ صَمَدٌ بِلا عَیْبٍ یَا مَنْ هُوَ وِتْرٌ بِلا کَیْفٍ یَا مَنْ هُوَ قَاضٍ بِلا حَیْفٍ یَا مَنْ هُوَ رَبٌّ بِلا وَزِیرٍ یَا مَنْ هُوَ عَزِیزٌ بِلا ذُلٍّ یَا مَنْ هُوَ غَنِیٌّ بِلا فَقْرٍ یَا مَنْ هُوَ مَلِکٌ بِلا عَزْلٍ یَا مَنْ هُوَ مَوْصُوفٌ بِلا شَبِیهٍ
(۷۴)ای آن که یکتاست و ضدّ ندارد،ای آن که یگانه است و بی مانند،ای آن که بی نیاز و کاستی است، ای آن که بی همتای بودن و چگونگی است،ای آن که داوری دادگر است،ای آن که پروردگاری بی وزیر است،ای آن که عزّتمندی بی خواری است،ای آن که توانگری بی نیاز است،ای آن که پادشاهی عزل ناپذیر است،ای آن که اوصافش بی مانند است.

(۷۵) یَا مَنْ ذِکْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاکِرِینَ یَا مَنْ شُکْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاکِرِینَ یَا مَنْ حَمْدُهُ عِزٌّ لِلْحَامِدِینَ یَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاهٌ لِلْمُطِیعِینَ یَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطَّالِبِینَ یَا مَنْ سَبِیلُهُ وَاضِحٌ لِلْمُنِیبِینَ یَا مَنْ آیَاتُهُ بُرْهَانٌ لِلنَّاظِرِینَ یَا مَنْ کِتَابُهُ تَذْکِرَهٌ لِلْمُتَّقِینَ یَا مَنْ رِزْقُهُ عُمُومٌ لِلطَّائِعِینَ وَ الْعَاصِینَ یَا مَنْ رَحْمَتُهُ قَرِیبٌ مِنَ الْمُحْسِنِینَ
(۷۵)ای آن که ذکرش برای ذاکران شرف است،ای آن که شکرش برای شاکران رستگاری است،ای آن که ستایشش برای ستایشگران عزّت است،ای آن که طاعتش برای مطعیان مایه نجات است،ای آن که درگاهش گشوده است به روی جویندگان،ای آن که راهش برای توبه کاران هموار است،ای آن که نشانه هایش برای بینندگان لیل قاطع است،ای آن که کتابش برای پرواپیشگان مایه پند و یادآوری است،ای آن که روزی اش همه مطیعان و گنهکاران را فراگیرد،ای آن که رحمتش به نیکوکاران نزدیک است.

(۷۶) یَا مَنْ تَبَارَکَ اسْمُهُ یَا مَنْ تَعَالَی جَدُّهُ یَا مَنْ لا اِلَهَ غَیْرُهُ یَا مَنْ جَلَّ ثَنَاوُهُ یَا مَنْ تَقَدَّسَتْ اَسْمَاوُهُ یَا مَنْ یَدُومُ بَقَاوُهُ یَا مَنِ الْعَظَمَهُ بَهَاوُهُ یَا مَنِ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاوُهُ یَا مَنْ لا تُحْصَی آلاوُهُ یَا مَنْ لا تُعَدُّ نَعْمَاوُهُ
(۷۶) ای آن که نامش خجسته است،ای آن که عنایتش بس بلند است،ای آن که معبودی جز او نیست،ای آن که ستایشش والا است،ای آن که نامهایش مقدس است،ای آن که هستی اش پایدار است،ای آن که بزرگی جلوه زیبایی اوست،ای آن که بزرگمنشی پوشش اوست،ای آن که عطاهایش در شمار نیاید،ای آن که نعمتهایش شمرده نشود.

(۷۷) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُعِینُ یَا اَمِینُ یَا مُبِینُ یَا مَتِینُ یَا مَکِینُ یَا رَشِیدُ یَا حَمِیدُ یَا مَجِیدُ یَا شَدِیدُ یَا شَهِیدُ
(۷۷)خدایا!از تو می خواهم به نامت ای مددرسان،ای امین،ای آشکار ای استوار،ای ارجمند،ای راهنما،ای ستوده،ای بزرگوار،ای سختگیر(گنهکاران)،ای گواه.

(۷۸) یَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِیدِ یَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِیدِ یَا ذَا الْفِعْلِ الرَّشِیدِ یَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِیدِ یَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِیدِ یَا مَنْ هُوَ الْوَلِیُّ الْحَمِیدُ یَا مَنْ هُوَ فَعَّالٌ لِمَا یُرِیدُ یَا مَنْ هُوَ قَرِیبٌ غَیْرُ بَعِیدٍ یَا مَنْ هُوَ عَلَی کُلِّ شَیْ ءٍ شَهِیدٌ یَا مَنْ هُوَ لَیْسَ بِظَلامٍ لِلْعَبِیدِ
(۷۸)ای صاحب عرش پرشکوه،ای صاحب سخن استوار،ای صاحب کردکار برازنده،ای صاحب کوبش سخت،ای صاحب نوید و و تهدید،ای آن که سرپرست ستوده است،ای آن که به نیکی انجام دهد آنچه را خواهد،ای آن که نزدیک دوری ناپذیر است،ای آن که بر هر چیز گواه است،ای آن که بر بندگان ستمکار نیست.

(۷۹) یَا مَنْ لا شَرِیکَ لَهُ وَ لا وَزِیرَ یَا مَنْ لا شَبِیهَ [شِبْهَ ] لَهُ وَ لا نَظِیرَ یَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ الْمُنِیرِ یَا مُغْنِیَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِ یَا عِصْمَهَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِیرِ یَا مَنْ هُوَ بِعِبَادِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ یَا مَنْ هُوَ عَلَی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ
(۷۹)ای آن که شریک و وزیری ندارد،ای آن که مثل و مانندی ندارد،ای آفریننده خورشید و ماه تابان،ای بی نیاز کننده درمانده تهیدست، ای روزی دهنده کودک خردسال،ای مهرورز بر پیر بزرگسال،ای پیونددهنده استخوان شکسته،ای پناه ترسان پناه جو،ای آن که بر بندگانش آگاه و بیناست،ای آن که بر هر چیز تواناست.

(۸۰) یَا ذَا الْجُودِ وَ النِّعَمِ یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الْکَرَمِ یَا خَالِقَ اللَّوْحِ وَ الْقَلَمِ یَا بَارِئَ الذَّرِّ وَ النَّسَمِ یَا ذَا الْبَاْسِ وَ النِّقَمِ یَا مُلْهِمَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْاَلَمِ یَا عَالِمَ السِّرِّ وَ الْهِمَمِ یَا رَبَّ الْبَیْتِ وَ الْحَرَمِ یَا مَنْ خَلَقَ الْاَشْیَاءَ مِنَ الْعَدَمِ
(۸۰)ای صاحب جود و بخشش ای صاحب فضل و کرم،ای آفریننده لوح و قلم،ای پدیدآورنده موران و مردمان،اای صاحب عذاب و انتقام ای الهام بخش عرب و عجم،ای بردارنده زیان و درد،ای دانای رازها و قصدها،ای پروردگار کعبه و حرم،ای آفریننده هرچیز از نیستی.

(۸۱) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا فَاعِلُ یَا جَاعِلُ یَا قَابِلُ یَا کَامِلُ یَا فَاصِلُ یَا وَاصِلُ یَا عَادِلُ یَا غَالِبُ یَا طَالِبُ یَا وَاهِبُ
(۸۱)خدایا!از تو خواستارم به نامت ای کردگار،ای هستی بخش،ای پذیرنده،ای برازنده،ای جدا،ای پیونددهنده،ای دادگر،ای چیره،ای جویا،ای بخشنده،

(۸۲) یَا مَنْ اَنْعَمَ بِطَوْلِهِ یَا مَنْ اَکْرَمَ بِجُودِهِ یَا مَنْ جَادَ بِلُطْفِهِ یَا مَنْ تَعَزَّزَ بِقُدْرَتِهِ یَا مَنْ قَدَّرَ بِحِکْمَتِهِ یَا مَنْ حَکَمَ بِتَدْبِیرِهِ یَا مَنْ دَبَّرَ بِعِلْمِهِ یَا مَنْ تَجَاوَزَ بِحِلْمِهِ یَا مَنْ دَنَا فِی عُلُوِّهِ یَا مَنْ عَلا فِی دُنُوِّهِ
(۸۲)ای آن که به کرمش بخشید،ای آن که به جودش گرامی داشت،ای آن که به لطفش کرم ورزید،ای آن که به نیرویش عزّت یافت، ای آن که به حکمتش سامان داد،ای آن که به تدبیر خود حکم کرد،ای آنکه با علم خود تدبیر کرد،ای آن که با بردباری اش درگذرد،ای آن که به تدبیر خود در عین برتری اش نزدیک است،ای آن که در عین نزدیکی اش برتر است.

(۸۳) یَا مَنْ یَخْلُقُ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُضِلُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُعَذِّبُ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُعِزُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُذِلُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُصَوِّرُ فِی الْاَرْحَامِ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشَاءُ
(۸۳)ای آن که هرچه خواهد آفریند،ای آن که هرچه بخواهد بکند،ای آن که هرکه را بخواهد راهنمایی کند،ای آن که هرکه را بخواهد گمراه سازد،ای آن که هرکه را بخواهد عذاب کند،ای آن که هرکه را بخواهد بیامرزد،ای آن که هرکه را بخواهد عزّت بخشد،ای آن که هرکه را بخواهد خوار گرداند،ای آن که در رحم مادران هرچه خواهد صورت بخشد،ای آن که هرکه را بخواهد به رحمتش مخصوص گرداند.

(۸۴) یَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهً وَ لا وَلَدا یَا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَیْ ءٍ قَدْرا یَا مَنْ لا یُشْرِکُ فِی حُکْمِهِ اَحَدا یَا مَنْ جَعَلَ [مِنَ الْمَلائِکَهِ] الْمَلائِکَهَ رُسُلا یَا مَنْ جَعَلَ فِی السَّمَاءِ بُرُوجا یَا مَنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارا یَا مَنْ خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرا یَا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَیْ ءٍ اَمَدا یَا مَنْ اَحَاطَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عِلْما یَا مَنْ اَحْصَی کُلَّ شَیْ ءٍ عَدَدا
(۸۴)ای آن که همسر و فرزندی نگرفت،ای آن که برای هرچیز اندازه نهاد،ای آن که در حکمش کسی را شریک نساخت،ای آن که فرشتگان را فرستادگان خویش قرار داد،ای آن که در آسمانها برجهایی گذارد، ای آن که زمین را زیستگاه شایسته نمود،ای آن که آدمی را از آب آفرید،ای آن که برای هرچیز سرانجامی قرار داد،ای آن که با علم خویش هرچیز را دربر گرفته است،ای آن که تعداد هرچیز را شماره نموده است.

(۸۵) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا اَوَّلُ یَا آخِرُ یَا ظَاهِرُ یَا بَاطِنُ یَا بَرُّ یَا حَقُّ یَا فَرْدُ یَا وِتْرُ یَا صَمَدُ یَا سَرْمَدُ
(۸۵)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای آغاز،ای انجام،ای آشکار،ای نهان،ای نیکوکار،ای حق،ای یگانه،ای یکتا،ای بی نیاز،ای همیشگی.

(۸۶) یَا خَیْرَ مَعْرُوفٍ عُرِفَ یَا اَفْضَلَ مَعْبُودٍ عُبِدَ یَا اَجَلَّ مَشْکُورٍ شُکِرَ یَا اَعَزَّ مَذْکُورٍ ذُکِرَ یَا اَعْلَی مَحْمُودٍ حُمِدَ یَا اَقْدَمَ مَوْجُودٍ طُلِبَ یَا اَرْفَعَ مَوْصُوفٍ وُصِفَ یَا اَکْبَرَ مَقْصُودٍ قُصِدَ یَا اَکْرَمَ مَسْئُولٍ سُئِلَ یَا اَشْرَفَ مَحْبُوبٍ عُلِمَ
(۸۶)ای بهترین شناخته شده ای که شناخته شده،ای برترین معبودی که عبادت شده،ای والاترین ثناپذیری که سپاس شده،ای عزیزترین یاد شده ای که یاد شده ای برترین ستوده ای که ستایش شده،ای دیرینه ترین موجودی که خواسته شده،ای بلندترین وصف شده ای که به وصف آمده،ای بزرگترین مقصودی که قصد شده،ای گرامی ترین پرسیده ای که پرسش شده،ای شریف ترین محبوبی که دانسته شده.

(۸۷) یَا حَبِیبَ الْبَاکِینَ یَا سَیِّدَ الْمُتَوَکِّلِینَ یَا هَادِیَ الْمُضِلِّینَ یَا وَلِیَّ الْمُوْمِنِینَ یَا اَنِیسَ الذَّاکِرِینَ یَا مَفْزَعَ الْمَلْهُوفِینَ یَا مُنْجِیَ الصَّادِقِینَ یَا اَقْدَرَ الْقَادِرِینَ یَا اَعْلَمَ الْعَالِمِینَ یَا اِلَهَ الْخَلْقِ اَجْمَعِینَ
(۸۷)ای محبوب گریه کنندگان،ای سرور توکّل کنندگان،ای راهنمای گمراهان،ای سرپرست مومنان،ای همدم ذاکران،ای پناه جان سوختگان ای رهایی بخش راستگویان،ای تواناترین توانایان،ای داناترین دانایان،ای پرستیده همه آفریدگان.

(۸۸) یَا مَنْ عَلا فَقَهَرَ یَا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ یَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ یَا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَ یَا مَنْ عُصِیَ فَغَفَرَ یَا مَنْ لا تَحْوِیهِ الْفِکَرُ یَا مَنْ لا یُدْرِکُهُ بَصَرٌ یَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ اَثَرٌ یَا رَازِقَ الْبَشَرِ یَا مُقَدِّرَ کُلِّ قَدَرٍ
(۸۸)ای آن که فراتر رفت و چیره گشت،ای آن که دارا گشت و توان یافت،ای آن که نهان شد و آگاهی یافت،ای آن که پرستش شد و ارج نهاد،ای آن که نافرمانی شد و آمرزید،ای آنکه اندیشه ها او را فرا نگیرد،ای آن که دیده ای او را در نیابد،ای آن که اثری بر او پوشیده نماند،ای روزی دهنده آدمیان،ای اندازه دهنده هر انداه.

(۸۹) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَافِظُ یَا بَارِئُ یَا ذَارِئُ یَا بَاذِخُ یَا فَارِجُ یَا فَاتِحُ یَا کَاشِفُ یَا ضَامِنُ یَا آمِرُ یَا نَاهِی
(۸۹)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای نگهدار،ای آفریننده،ای پدید آورنده،ای بسیار بخشنده، ای گشایشگر،ای فراخی بخش،ای برگیرنده زیان،ای ضمانت کننده،ای فرمان ده،ای بازدارنده.

(۹۰) یَا مَنْ لا یَعْلَمُ الْغَیْبَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَصْرِفُ السُّوءَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَخْلُقُ الْخَلْقَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَغْفِرُ الذَّنْبَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُتِمُّ النِّعْمَهَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُقَلِّبُ الْقُلُوبَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُدَبِّرُ الْاَمْرَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُنَزِّلُ الْغَیْثَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَبْسُطُ الرِّزْقَ اِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُحْیِی الْمَوْتَی اِلا هُوَ
(۹۰)ای آن که جز او غیب نداند،ای آن که برنگرداند بدی را جز او،ای آن که آفریدگان را جز او نیافریند،ای آن که گناه را جز او نیامرزد،ای آن که نعمت را جز او کامل نکند،ای آن که دلها را جز او دگرگون نکند،ای آن که کارها را جز او تدبیر ننماید،ای آن که باران را جز او فرو نبارد،ای آن که روزی را جز او نگستراند،ای آن که مردگان را جز او زنده نسازد.

(۹۱) یَا مُعِینَ الضُّعَفَاءِ یَا صَاحِبَ الْغُرَبَاءِ یَا نَاصِرَ الْاَوْلِیَاءِ یَا قَاهِرَ الْاَعْدَاءِ یَا رَافِعَ السَّمَاءِ یَا اَنِیسَ الْاَصْفِیَاءِ یَا حَبِیبَ الْاَتْقِیَاءِ یَا کَنْزَ الْفُقَرَاءِ یَا اِلَهَ الْاَغْنِیَاءِ یَا اَکْرَمَ الْکُرَمَاءِ
(۹۱)ای یاور ضعیفان،ای همراه غریبان،ای یار دوستان،ای چیره بر دشمنان ای بالا برنده آسمان،ای مونس برگزیدگان،ای محبوب پروا پیشگان،ای گنجینه تهیدستان،ای معبود توانگران ای کریم ترین کریمان.

(۹۲) یَا کَافِیا مِنْ کُلِّ شَیْ ءٍ یَا قَائِما عَلَی کُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ لا یُشْبِهُهُ شَیْ ءٌ یَا مَنْ لا یَزِیدُ فِی مُلْکِهِ شَیْ ءٌ یَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ شَیْ ءٌ یَا مَنْ لا یَنْقُصُ مِنْ خَزَائِنِهِ شَیْ ءٌ یَا مَنْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ ءٌ یَا مَنْ لا یَعْزُبُ عَنْ عِلْمِهِ شَیْ ءٌ یَا مَنْ هُوَ خَبِیرٌ بِکُلِّ شَیْ ءٍ یَا مَنْ وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ کُلَّ شَیْ ءٍ
(۹۲)ای کفایت کننده از هرچیز،ای پاینده بر هرچیز،ای آن که چیزی مانند او نیست،ای آن که چیزی بر فرمانروایی اش نیفزاید،ای آن که چیزی بر او پوشیده نیست،ای آن که چیزی از خزانه هایش نکاهد،ای آن که مانندش کسی نیست،ای آن که چیزی از علمش پنهان نماند،ای آن که به همه چیز آگاه است، ای آن که همه رحمتش همه چیز را فرا گرفته است.

(۹۳) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُکْرِمُ یَا مُطْعِمُ یَا مُنْعِمُ یَا مُعْطِی یَا مُغْنِی یَا مُقْنِی یَا مُفْنِی یَا مُحْیِی یَا مُرْضِی یَا مُنْجِی
(۹۳)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای اکرام کننده،ای روزی بخش ای نعمت دهنده،ای عطابخش،ای بی نیازکننده،ای ذخیره گذار،ای نابودکننده،ای زنده ساز،ای خشنودکننده،ای رهایی بخش.

(۹۴) یَا اَوَّلَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ آخِرَهُ یَا اِلَهَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ مَلِیکَهُ یَا رَبَّ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ صَانِعَهُ یَا بَارِئَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ خَالِقَهُ یَا قَابِضَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ بَاسِطَهُ یَا مُبْدِئَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ مُعِیدَهُ یَا مُنْشِئَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ مُقَدِّرَهُ یَا مُکَوِّنَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ مُحَوِّلَهُ یَا مُحْیِیَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ مُمِیتَهُ یَا خَالِقَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ وَارِثَهُ
(۹۴)ای آغاز و انجام هرچیز،ای پرستیده و دارنده هرچیز،ای پروردگار و سازنده هرچیز،ای آفریننده و برآورنده هرچیز،ای گیرنده و گشاینده هرچیز،ای آغاز کننده هرچیز،ای پدیدآورنده و اندازه بخش هرچیز،ای هستی بخش و جنباننده هرچیز،ای زنده کننده و میراننده هرچیز،ای آفریننده و میراث بر هرچیز

(۹۵) یَا خَیْرَ ذَاکِرٍ وَ مَذْکُورٍ یَا خَیْرَ شَاکِرٍ وَ مَشْکُورٍ یَا خَیْرَ حَامِدٍ وَ مَحْمُودٍ یَا خَیْرَ شَاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ یَا خَیْرَ دَاعٍ وَ مَدْعُوٍّ یَا خَیْرَ مُجِیبٍ وَ مُجَابٍ یَا خَیْرَ مُونِسٍ وَ اَنِیسٍ یَا خَیْرَ صَاحِبٍ وَ جَلِیسٍ یَا خَیْرَ مَقْصُودٍ وَ مَطْلُوبٍ یَا خَیْرَ حَبِیبٍ وَ مَحْبُوبٍ
(۹۵)ای بهترین یادکننده و یادشده،ای بهترین ثناپذیر و ثناشده،ای هبترین ستاینده و ستوده،ای بهترین گواه و گواه پذیر،ای بهترین خواهنده و خوانده شده،ای بهترین پاسخ دهنده و پاسخ داده شده،ای بهترین یار و همدم، ای بهترین همراه و همنشین،ای بهترین سویه و آهنگ،ای بهترین دوستدار و دوستی پذیر.

(۹۶) یَا مَنْ هُوَ لِمَنْ دَعَاهُ مُجِیبٌ یَا مَنْ هُوَ لِمَنْ اَطَاعَهُ حَبِیبٌ یَا مَنْ هُوَ اِلَی مَنْ اَحَبَّهُ قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنِ اسْتَحْفَظَهُ رَقِیبٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ رَحِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی اِحْسَانِهِ قَدِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ اَرَادَهُ عَلِیمٌ
(۹۶) ای آن که به خواهنده اش پاسخ گوید،ای آن که برای فرمانبرش دوست است،ای آن که به دوستدارش نزدیک است، ای آن که برای کسی که از او نگهداری طلبد دیده بان است،ای آن که به هرکه به او امید بندد کریم است،ای آن که هرکه از او نافرمانی کند بردبار است،ای ان که در بزرگی اش مهربان است،ای آن که در فرزانگی بزرگ است،ای آن که در نیکی اش دیرینه است،ای آن که به هر که او را خواهد دانا است.

(۹۷) اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُسَبِّبُ یَا مُرَغِّبُ یَا مُقَلِّبُ یَا مُعَقِّبُ یَا مُرَتِّبُ یَا مُخَوِّفُ یَا مُحَذِّرُ یَا مُذَکِّرُ یَا مُسَخِّرُ یَا مُغَیِّرُ
(۹۷)خدایا!از تو درخواست می کنم به نامت ای سبب ساز،ای شوق آفرین،ای برگرداننده،ای پیگیر،ای سامان بخش،ای هراس آور،ای برحذردار،ای یادآور،ای تسخیرگر،ای دگرگون ساز

(۹۸) یَا مَنْ عِلْمُهُ سَابِقٌ یَا مَنْ وَعْدُهُ صَادِقٌ یَا مَنْ لُطْفُهُ ظَاهِرٌ یَا مَنْ اَمْرُهُ غَالِبٌ یَا مَنْ کِتَابُهُ مُحْکَمٌ یَا مَنْ قَضَاوُهُ کَائِنٌ یَا مَنْ قُرْآنُهُ مَجِیدٌ یَا مَنْ مُلْکُهُ قَدِیمٌ یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌ یَا مَنْ عَرْشُهُ عَظِیمٌ
(۹۸)ای آن که علمش پیش است،ای آن که وعده اش راست است،ای آن که لطفش آشکار است،ای آن که فرمانش چیره است،ای آن که کتابش استوار است. ای آن که حکمش شدنی است،ای آن که قرآنش باشکوه است،ای آن که فرمانروایی اش دیرین است،ای آن که بخشش فراگیر است،ای آن که پایگاهش بس بزرگ است.

(۹۹) یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ یَا مَنْ لا یَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْلٍ یَا مَنْ لا یُلْهِیهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ یَا مَنْ لا یُغَلِّطُهُ سُوَالٌ عَنْ سُوَالٍ یَا مَنْ لا یَحْجُبُهُ شَیْ ءٌ عَنْ شَیْ ءٍ یَا مَنْ لا یُبْرِمُهُ اِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ یَا مَنْ هُوَ غَایَهُ مُرَادِ الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَی هِمَمِ الْعَارِفِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَی طَلَبِ الطَّالِبِینَ یَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ ذَرَّهٌ فِی الْعَالَمِینَ
(۹۹)ای آن که شنیدنی از شنیدن دیگر بازش ندارد،ای آن که کاری از کار دیگر منعش نکند،ای آن که گفتاری از گفتار دیگر سرگرمش نکند،ای آن که درخواستی از درخواست دیگر او را به اشتباه نیافکند،ای آن که چیزی از چیز دیگر پرده اش نشود، ای آن که اصرار اصرارکنندگان او را به ستوه نیاورد،ای آن که آرمان واپسین جویندگان است،ای آن که نهایت همّت عارفان است،ای آن که پایان جستجوی جویندگان است،ای آن که غباری در سراسر هستی بر او پوشیده نیست.

(۱۰۰) یَا حَلِیما لا یَعْجَلُ یَا جَوَادا لا یَبْخَلُ یَا صَادِقا لا یُخْلِفُ یَا وَهَّابا لا یَمَلُّ یَا قَاهِرا لا یُغْلَبُ یَا عَظِیما لا یُوصَفُ یَا عَدْلا لا یَحِیفُ یَا غَنِیّا لا یَفْتَقِرُ یَا کَبِیرا لا یَصْغُرُ یَا حَافِظا لا یَغْفُلُ سُبْحَانَکَ یَا لا اِلَهَ اِلا اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ
(۱۰۰) ای بردباری که شتاب نکند،ای بخشنده ای که بخل نورزد،ای راستگویی که تخلّف نکند،ای عطاکننده ای که خستگی نپذیرد،ای چیره ای که شکست ناپذیر است،ای بزرگی که به وصف در نیاید،ای دادگری که ستم ننماید،ای توانگری که نیازمند نشود،ای بزرگی که کوچک نگردد،ای نگهداری که غفلت ننماید.منزّهی تو ای که معبودی جز تو نیست،فریادرس،فریادرس،ما را از آتش رهایی بخش پروردگار

دعای کمیل

از دعاهای بسیار معروف است، علاّمه مجلسی رحمه اللّه فرموده: این دعا از بهترین دعاهاست و دعای خضر پیمبر است.
امیر المومنین علیه السّلام آن را به کمیل که از خواصّ اصحاب آن حضرت بود آموخت و نیز فرموده: در شب های نیمه شعبان و در هر شب جمعه خوانده می شود، و برای کفایت از گزند دشمنان و گشوده شدن درهای روزی و آمرزش گناهان سودمند است.
شیخ طوسی و سید ابن طاووس آن را در کتاب های دعای خود آورده اند و من متن این گنجینه ملکوتی را از «مصباح المتهجد» روایت می نمایم و آن دعای شریف این است:

اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِرَحْمَتِک الَّتِی وَسِعَتْ کلَّ شَی ءٍ وَ بِقُوَّتِک الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا کلَّ شَی ءٍ وَ خَضَعَ لَهَا کلُّ شَی ءٍ وَ ذَلَّ لَهَا کلُّ شَی ءٍ وَ بِجَبَرُوتِک الَّتِی غَلَبْتَ بِهَا کلَّ شَی ءٍ وَ بِعِزَّتِک الَّتِی لاَ یقُومُ لَهَا شَی ءٌ وَ بِعَظَمَتِک الَّتِی مَلَاَتْ کلَّ شَی ءٍ وَ بِسُلْطَانِک الَّذِی عَلاَ کلَّ شَی ءٍ وَ بِوَجْهِک الْبَاقِی بَعْدَ فَنَاءِ کلِّ شَی ءٍ وَ بِاَسْمَائِک الَّتِی مَلَاَتْ (غَلَبَتْ) اَرْکانَ کلِّ شَی ءٍ وَ بِعِلْمِک الَّذِی اَحَاطَ بِکلِّ شَی ءٍ وَ بِنُورِ وَجْهِک الَّذِی اَضَاءَ لَهُ کلُّ شَی ءٍ
خدایا از تو درخواست می کنم، به رحمت که همه چیز را فرا گرفته، و به نیرویت که با آن بر هرچیز چیره گشتی و در برابر آن هرچیز فروتنی نموده و همه چیز خوار شده و به جبروتت که با آن بر همه چیزی فائق آمدی و به عزّتت که چیزی در برابرش تاب نیاورد و به بزرگی ات که همه چیز را پر کرده و به پادشاهی ات که برتر از همه چیز قرار گرفته، و به جلوه ات که پس از نابودی همه چیز باقی است و به نام هایت که پایه های همه چیز را انباشته و به علمت که بر همه چیز احاطه نموده، و به نور ذاتت که همه چیز در پرتو آن تابنده گشته،

یا نُورُ یا قُدُّوسُ یا اَوَّلَ الْاَوَّلِینَ وَ یا آخِرَ الْآخِرِینَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی الذُّنُوبَ الَّتِی تَهْتِک الْعِصَمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ النِّقَمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی الذُّنُوبَ الَّتِی تُغَیرُ النِّعَمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی الذُّنُوبَ الَّتِی تَحْبِسُ الدُّعَاءَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ الْبَلاَءَ
ای نور، ای پاک از هر عیب، ای آغاز هر آغاز، و ای پایان هر پایان، خدایا! بیامرز برای من آن گناهانی را که پرده حرمتم می درد، خدایا! بیامرز برای من آن گناهانی را که کیفرها را فرو می بارند، خدایا! بیامرز برایم گناهانی را که نعمت ها را دگرگون می سازند، خدایا! بیامرز برایم آن گناهانی را که دعا را باز می دارند، خدایا! بیامرز برایم گناهانی که بلا را نازل میکند،

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی کلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَ کلَّ خَطِیئَهٍ اَخْطَاْتُهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَتَقَرَّبُ اِلَیک بِذِکرِک وَ اَسْتَشْفِعُ بِک اِلَی نَفْسِک وَ اَسْاَلُک بِجُودِک اَنْ تُدْنِینِی مِنْ قُرْبِک وَ اَنْ تُوزِعَنِی شُکرَک وَ اَنْ تُلْهِمَنِی ذِکرَک اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک سُوَالَ خَاضِعٍ مُتَذَلِّلٍ خَاشِعٍ اَنْ تُسَامِحَنِی وَ تَرْحَمَنِی وَ تَجْعَلَنِی بِقِسْمِک رَاضِیاً قَانِعاً وَ فِی جَمِیعِ الْاَحْوَالِ مُتَوَاضِعاً
خدایا! بیامرز برایم همه گناهانی را که مرتکب شدم، و تمام خطاهایی که به آنها آلوده گشتم، خدایا! با یاد تو به سویت نزدیکی می جویم، و از ناخشنودی تو به درگاه خودت شفاعت می طلبم، و از تو خواستارم به جودت مرا به بارگاه قرب خویش نزدیک گردانی و سپاس خود را نصیب من کنی، و یادت را به من الهام نمایی، خدایا! از تو درخواست میکنم، درخواست بنده ای فروتن، خوار و افتاده، که با من مدارا نمایی و به من رحم کنی و به آنچه روزی ام نموده ای خشنود و قانع بداری و در تمام حالات در عرصه تواضعم بگذاری،

اللَّهُمَّ وَ اَسْاَلُک سُوَالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ وَ اَنْزَلَ بِک عِنْدَ الشَّدَائِدِ حَاجَتَهُ وَ عَظُمَ فِیمَا عِنْدَک رَغْبَتُهُ اللَّهُمَّ عَظُمَ سُلْطَانُک وَ عَلاَ مَکانُک وَ خَفِی مَکرُک وَ ظَهَرَ اَمْرُک وَ غَلَبَ قَهْرُک وَ جَرَتْ قُدْرَتُک وَ لاَ یمْکنُ الْفِرَارُ مِنْ حُکومَتِک
خدایا! از تو درخواست میکنم درخواست کسیکه سخت تهیدست شده و بار نیازش را به هنگام گرفتاری ها به آستان تو فرود آورده و میلش به آنچه نزد توست فزونی یافته، خدایا! فرمانروایی بس بزرگ و مقامت والا و تدبیرت پنهان، و فرمانت آشکار، و قهرت چیره، و قدرتت نافذ، و گریز از حکومتت ممکن نیست،

اللَّهُمَّ لاَ اَجِدُ لِذُنُوبِی غَافِراً وَ لاَ لِقَبَائِحِی سَاتِراً وَ لاَ لِشَی ءٍ مِنْ عَمَلِی الْقَبِیحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَیرَک لاَ اِلَهَ اِلاَّ اَنْتَ سُبْحَانَک وَ بِحَمْدِک ظَلَمْتُ نَفْسِی وَ تَجَرَّاْتُ بِجَهْلِی وَ سَکنْتُ اِلَی قَدِیمِ ذِکرِک لِی وَ مَنِّک عَلَی اللَّهُمَّ مَوْلاَی کمْ مِنْ قَبِیحٍ سَتَرْتَهُ وَ کمْ مِنْ فَادِحٍ مِنَ الْبَلاَءِ اَقَلْتَهُ (اَمَلْتَهُ) وَ کمْ مِنْ عِثَارٍ وَقَیتَهُ وَ کمْ مِنْ مَکرُوهٍ دَفَعْتَهُ وَ کمْ مِنْ ثَنَاءٍ جَمِیلٍ لَسْتُ اَهْلاً لَهُ نَشَرْتَهُ
خدایا! آمرزنده ای برای گناهانم و پرده پوشی برای زشتکاری هایم و تبدیل کننده ای برای کار زشتم به زیبایی، جز تو نمی یابم معبودی جز تو نیست، پاک و منزّهی و به ستایشت برخاسته ام، به خود ستم کردم و از روی نادانی جرات نمودم و به یاد دیرینه ات از من و بخششت بر من به آرامش نشستم خدایا! ای سرور من چه بسیار زشتی مرا پوشاندی و چه بسیار بالاهای سنگین و بزرگی که از من برگرداندی و چه بسیار لغزشی که مرا از آن نگهداشتی و چه بسیار ناپسند که از من دور کردی و چه بسیار ستایش نیکویی که شایسته آن نبودم و تو در میان مردم پخش کردی،

اللَّهُمَّ عَظُمَ بَلاَئِی وَ اَفْرَطَ بِی سُوءُ حَالِی وَ قَصُرَتْ (قَصَّرَتْ) بِی اَعْمَالِی وَ قَعَدَتْ بِی اَغْلاَلِی وَ حَبَسَنِی عَنْ نَفْعِی بُعْدُ اَمَلِی (آمَالِی) وَ خَدَعَتْنِی الدُّنْیا بِغُرُورِهَا وَ نَفْسِی بِجِنَایتِهَا (بِخِیانَتِهَا) وَ مِطَالِی یا سَیدِی فَاَسْاَلُک بِعِزَّتِک اَنْ لاَ یحْجُبَ عَنْک دُعَائِی سُوءُ عَمَلِی وَ فِعَالِی وَ لاَ تَفْضَحْنِی بِخَفِی مَا اطَّلَعْتَ عَلَیهِ مِنْ سِرِّی وَ لاَ تُعَاجِلْنِی بِالْعُقُوبَهِ عَلَی مَا عَمِلْتُهُ فِی خَلَوَاتِی مِنْ سُوءِ فِعْلِی وَ اِسَاءَتِی وَ دَوَامِ تَفْرِیطِی وَ جَهَالَتِی وَ کثْرَهِ شَهَوَاتِی وَ غَفْلَتِی وَ کنِ
خدایا! بلایم بزرگ شده و زشتی حالم از حدّ گذشته و کردارم خوارم ساخته و زنجیرهای گناه مرا زمین گیر نموده و دوری آرزوهایم مرا زندانی ساخته و دنیا با غرورش و نفسم با جنایتش و امروز و فردا کردنم در توبه مرا فریفته، ای سرورم از تو درخواست میکنم به عزّتت که مانع نشود از اجابت دعایم به درگاهت، بدی عمل و زشتی کردارم و مرا با آنچه از اسرار نهانم میدانی رسوا مسازی و در کیفر آنچه در خلوتهایم انجام دادم شتاب نکنی، از زشتی کردار و بدی رفتار و تداوم تقصیر و نادانی و بسیاری شهواتم و غفلتم، شتاب نکنی،

اللَّهُمَّ بِعِزَّتِک لِی فِی کلِّ الْاَحْوَالِ (فِی الْاَحْوَالِ کلِّهَا) رَءُوفاً وَ عَلَی فِی جَمِیعِ الْاُمُورِ عَطُوفاً اِلَهِی وَ رَبِّی مَنْ لِی غَیرُک اَسْاَلُهُ کشْفَ ضُرِّی وَ النَّظَرَ فِی اَمْرِی
خدایا! با من در همه احوال مهرورز و بر من در هر کارم به دیده لطف بنگر، خدایا، پروردگارا، جز تو که را دارم؟ تا برطرف شدن ناراحتی و نظر لطف در کارم را از او درخواست کنم.

اِلَهِی وَ مَوْلاَی اَجْرَیتَ عَلَی حُکماً اتَّبَعْتُ فِیهِ هَوَی نَفْسِی وَ لَمْ اَحْتَرِسْ فِیهِ مِنْ تَزْیینِ عَدُوِّی فَغَرَّنِی بِمَا اَهْوَی وَ اَسْعَدَهُ عَلَی ذَلِک الْقَضَاءُ فَتَجَاوَزْتُ بِمَا جَرَی عَلَی مِنْ ذَلِک بَعْضَ (مِنْ نَقْضِ) حُدُودِک وَ خَالَفْتُ بَعْضَ اَوَامِرِک فَلَک الْحَمْدُ (الْحُجَّهُ) عَلَی فِی جَمِیعِ ذَلِک
خدای من و سرور من، حکمی را بر من جاری ساختی که هوای نفسم را در آن پیروی کردم و از فریبکاری آرایش دشمنم نهراسیدم، پس مرا به خواهش دل فریفت و بر این امر اختیار و اراده ام یاریش نمود، پس بدینسان و بر پایه گذشته هایم از حدودت گذشتم، و با برخی از دستوراتت مخالفت نمودم، پس حجت تنها از ان تواست در همه اینها،

وَ لاَ حُجَّهَ لِی فِیمَا جَرَی عَلَی فِیهِ قَضَاوُک وَ اَلْزَمَنِی حُکمُک وَ بَلاَوُک وَ قَدْ اَتَیتُک یا اِلَهِی بَعْدَ تَقْصِیرِی وَ اِسْرَافِی عَلَی نَفْسِی مُعْتَذِراً نَادِماً مُنْکسِراً مُسْتَقِیلاً مُسْتَغْفِراً مُنِیباً مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً لاَ اَجِدُ مَفَرّاً مِمَّا کانَ مِنِّی وَ لاَ مَفْزَعاً اَتَوَجَّهُ اِلَیهِ فِی اَمْرِی غَیرَ قَبُولِک عُذْرِی وَ اِدْخَالِک اِیای فِی سَعَهِ (سَعَهٍ مِنْ) رَحْمَتِک اللَّهُمَّ (اِلَهِی) فَاقْبَلْ عُذْرِی وَ ارْحَمْ شِدَّهَ ضُرِّی وَ فُکنِی مِنْ شَدِّ وَثَاقِی
و مرا هیچ حقی نیست در انچه بر من از سوی قضایت جاری شده و فرمان و آزمایشت ملزمم نموده، ای خدای من اینک پس از کوتاهی در عبادت و زیاده روی در خواهش های نفس عذرخواه، پشیمان، شکست ه دل، جویای گذشت طالب آمرزش، بازگشت کنان با حالت اقرار و اذعان و اعتراف به گناه، بی آنکه گریزگاهی از آنچه از من سرزده بیابم و نه پناهگاهی که به آن رو آورم پیدا کنم، جز اینکه پذیرای عذرم باشی، و مرا در رحمت فراگیرت بگنجایی، خدایا! پس عذرم را بپذیر، و به بدحالی ام رحم کن.
و رهایم ساز از بند محکم گناه،

یا رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ بَدَنِی وَ رِقَّهَ جِلْدِی وَ دِقَّهَ عَظْمِی یا مَنْ بَدَاَ خَلْقِی وَ ذِکرِی وَ تَرْبِیتِی وَ بِرِّی وَ تَغْذِیتِی هَبْنِی لاِبْتِدَاءِ کرَمِک وَ سَالِفِ بِرِّک بِی یا اِلَهِی وَ سَیدِی وَ رَبِّی اَ تُرَاک مُعَذِّبِی بِنَارِک بَعْدَ تَوْحِیدِک وَ بَعْدَ مَا انْطَوَی عَلَیهِ قَلْبِی مِنْ مَعْرِفَتِک وَ لَهِجَ بِهِ لِسَانِی مِنْ ذِکرِک وَ اعْتَقَدَهُ ضَمِیرِی مِنْ حُبِّک وَ بَعْدَ صِدْقِ اعْتِرَافِی وَ دُعَائِی خَاضِعاً لِرُبُوبِیتِک
پروردگارا! بر ناتوانی جسمم و نازکی پوستم و نرمی استخوانم رحم کن.
ای که آغازگر آفرینش و یاد و پرورش و نیکی بر من و تغذیه ام بوده ای، اکنون مرا ببخش به همان کرم نخستت، و پیشینه احسانت بر من، ای خدای من و سرور و پروردگارم، آیا مرا به آتش دوزخ عذاب نمایی، پس از اقرار به یگانگی ات و پس از آنکه دلم از نور شناخت تو روشنی گرفت و زبانم در پرتو آن به ذکرت گویا گشت و پس از آنکه درونم از عشقت لبریز شد و پس از صداقت در اعتراف و درخواست خاضعانه ام در برابر پروردگاری ات،

هَیهَاتَ اَنْتَ اَکرَمُ مِنْ اَنْ تُضَیعَ مَنْ رَبَّیتَهُ اَوْ تُبْعِدَ (تُبَعِّدَ) مَنْ اَدْنَیتَهُ اَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَیتَهُ اَوْ تُسَلِّمَ اِلَی الْبَلاَءِ مَنْ کفَیتَهُ وَ رَحِمْتَهُ وَ لَیتَ شِعْرِی یا سَیدِی وَ اِلَهِی وَ مَوْلاَی اَ تُسَلِّطُ النَّارَ عَلَی وُجُوهٍ خَرَّتْ لِعَظَمَتِک سَاجِدَهً وَ عَلَی اَلْسُنٍ نَطَقَتْ بِتَوْحِیدِک صَادِقَهً وَ بِشُکرِک مَادِحَهً وَ عَلَی قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِاِلَهِیتِک مُحَقِّقَهً
باور نمی کنم چه آن بسیار بعید است و تو بزرگوارتر از آن هستی که پرورده ات را تباه کنی یا آن را که به خود نزدیک نموده ای دور نمایی یا آن را که پناه دادی از خود برانی یا آن را که خود کفایت نموده ای و به او رحم کردی به موج بلا واگذاری؟! ای کاش میدانستم ای سرورم و معبودم و مولایم، آیا آتش را بر صورتهایی که برای عظمتت سجده کنان بر زمین نهاده شده مسلطّ میکنی و نیز بر زبانهایی که صادقانه به توحیدت و به سپاست مدح کنان گویا شده و هم بر دلهایی که بر پایه تحقیق به خداوندیت اعتراف کرده

وَ عَلَی ضَمَائِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِک حَتَّی صَارَتْ خَاشِعَهً وَ عَلَی جَوَارِحَ سَعَتْ اِلَی اَوْطَانِ تَعَبُّدِک طَائِعَهً وَ اَشَارَتْ بِاسْتِغْفَارِک مُذْعِنَهً مَا هَکذَا الظَّنُّ بِک وَ لاَ اُخْبِرْنَا بِفَضْلِک عَنْک یا کرِیمُ یا رَبِ وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفِی عَنْ قَلِیلٍ مِنْ بَلاَءِ الدُّنْیا وَ عُقُوبَاتِهَا وَ مَا یجْرِی فِیهَا مِنَ الْمَکارِهِ عَلَی اَهْلِهَا عَلَی اَنَّ ذَلِک بَلاَءٌ وَ مَکرُوهٌ، قَلِیلٌ مَکثُهُ، یسِیرٌ بَقَاوُهُ، قَصِیرٌ مُدَّتُهُ
و بر نهادهایی که معرفت به تو آنها را فرا گرفته تا آنجا که در پیشگاهت خاضع شده و به اعضایی که مشتاقانه به سوی پرستشگاه هایت شتافته اند و اقرارکنان جویای آمرزش تو بوده اند، شگفتا این همه را به آتش بسوزانی! هرگز چنین گمانی به تو نیست و از فضل تو چنین خبری داده نشده.
ای بزرگوار، ای پروردگار و تو از ناتوانی ام در برابر اندکی از غم و اندوه دنیا و کیفرهای آن و آنچه که از ناگواری ها بر اهلش میگذرد آگاهی، با آنکه این غم و اندوه و ناگواری درنگش کم بقایش اندک و مدّتش کوتاه است،

فَکیفَ احْتِمَالِی لِبَلاَءِ الْآخِرَهِ وَ جَلِیلِ (حُلُولِ) وُقُوعِ الْمَکارِهِ فِیهَا وَ هُوَ بَلاَءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ وَ یدُومُ مَقَامُهُ وَ لاَ یخَفَّفُ عَنْ اَهْلِهِ لِاَنَّهُ لاَ یکونُ اِلاَّ عَنْ غَضَبِک وَ انْتِقَامِک وَ سَخَطِک وَ هَذَا مَا لاَ تَقُومُ لَهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْاَرْضُ یا سَیدِی فَکیفَ لِی (بِی) وَ اَنَا عَبْدُک الضَّعِیفُ الذَّلِیلُ الْحَقِیرُ الْمِسْکینُ الْمُسْتَکینُ یا اِلَهِی وَ رَبِّی وَ سَیدِی وَ مَوْلاَی لِاَی الْاُمُورِ اِلَیک اَشْکو
پس چگونه خواهد بود تابم در برابر بلای آخرت، و فرود آمدن ناگواری ها در آن جهان بر جسم و جانم و حال انکه زمانش طولانی و جایگاهش ابدی است و تخفیفی برای اهل آن بلا نخواهد بو، چرا که مایه آن بلا جز از خشم و انتقام و ناخشنودی تو نیست و این چیزی است که تاب نیاورند در برابرش آسمانها و زمین، ای سرور من تا چه رسد به من؟ و حال آنکه من بنده ناتوان، خوار و کوچک، زمین گیر و درمانده توام.
ای خدای من و پروردگارم و سرور و مولایم، برای کدامیک از دردهایم به حضرتت شکوه کنم

وَ لِمَا مِنْهَا اَضِجُّ وَ اَبْکی لِاَلِیمِ الْعَذَابِ وَ شِدَّتِهِ اَمْ لِطُولِ الْبَلاَءِ وَ مُدَّتِهِ فَلَئِنْ صَیرْتَنِی لِلْعُقُوبَاتِ مَعَ اَعْدَائِک وَ جَمَعْتَ بَینِی وَ بَینَ اَهْلِ بَلاَئِک وَ فَرَّقْتَ بَینِی وَ بَینَ اَحِبَّائِک وَ اَوْلِیائِک فَهَبْنِی یا اِلَهِی وَ سَیدِی وَ مَوْلاَی وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَی عَذَابِک فَکیفَ اَصْبِرُ عَلَی فِرَاقِک وَ هَبْنِی (یا اِلَهِی) صَبَرْتُ عَلَی حَرِّ نَارِک فَکیفَ اَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ اِلَی کرَامَتِک اَمْ کیفَ اَسْکنُ فِی النَّارِ وَ رَجَائِی عَفْوُک
و برای کدامین گرفتاریم به درگاهت بنالم و اشک بریزیم.
آیا برای دردناکی عذاب و سختی اش، یا برای طولانی شدن بلا و زمانش، پس اگر مرا در عقوبت و مجازات با دشمنانت قرار دهی، و بین من و اهل عذابت جمع کنی، و میان من و عاشقان و دوستانت جدایی اندازی، ای خدا و آقا و مولا و پروردگارم، بر فرض که بر عذابت شکیبائی ورزم، ولی بر فراقت چگونه صبر کنم و گیرم ای خدای من بر سوزندگی آتشت صبر کنم، اما چگونه چشم پوشی از کرمت را تاب آورم یا چگونه در آتش، سکونت گزینم و حال آنکه امید من گذشت و عفو تواست.

فَبِعِزَّتِک یا سَیدِی وَ مَوْلاَی اُقْسِمُ صَادِقاً لَئِنْ تَرَکتَنِی نَاطِقاً لَاَضِجَّنَّ اِلَیک بَینَ اَهْلِهَا ضَجِیجَ الْآمِلِینَ (الْآلِمِینَ) وَ لَاَصْرُخَنَّ اِلَیک صُرَاخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ وَ لَاَبْکینَّ عَلَیک بُکاءَ الْفَاقِدِینَ وَ لَاُنَادِینَّک اَینَ کنْتَ یا وَلِی الْمُوْمِنِینَ یا غَایهَ آمَالِ الْعَارِفِینَ یا غِیاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ یا حَبِیبَ قُلُوبِ الصَّادِقِینَ وَ یا اِلَهَ الْعَالَمِینَ
پس به عزّتت ای آقا و مولایم سوگند صادقانه میخورم، اگر مرا در سخن گفتن آزاد بگذاری در میان اهل دوزخ به پیشگاهت سخت ناله سر دهم همانند ناله آرزومندان و به درگاهت بانگ بردارم، همچون بانگ آنان که خواهان دادرسی هستند و هر آینه به آستانت گریه کنم چونان که مبتلا به فقدان عزیزی می باشند و صدایت میزنم: کجایی ای سرپرست مومنان، آری کجایی ای نهایت آرزوی عارفان، ای فریادرس خواهندگان فریادرس، ای محبوب دلهای راستان و ای معبود جهانیان

اَ فَتُرَاک سُبْحَانَک یا اِلَهِی وَ بِحَمْدِک تَسْمَعُ فِیهَا صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ (یسْجَنُ) فِیهَا بِمُخَالَفَتِهِ وَ ذَاقَ طَعْمَ عَذَابِهَا بِمَعْصِیتِهِ وَ حُبِسَ بَینَ اَطْبَاقِهَا بِجُرْمِهِ وَ جَرِیرَتِهِ وَ هُوَ یضِجُّ اِلَیک ضَجِیجَ مُوَمِّلٍ لِرَحْمَتِک وَ ینَادِیک بِلِسَانِ اَهْلِ تَوْحِیدِک وَ یتَوَسَّلُ اِلَیک بِرُبُوبِیتِک یا مَوْلاَی فَکیفَ یبْقَی فِی الْعَذَابِ وَ هُوَ یرْجُو مَا سَلَفَ مِنْ حِلْمِک اَمْ کیفَ تُوْلِمُهُ النَّارُ وَ هُوَ یاْمُلُ فَضْلَک وَ رَحْمَتَک
آیا این چنین است، ای خدای منزّه، و ستوده که در دوزخ بشنوی صدای بنده مسلمانی که برای مخالفتش با دستورات تو زندانی شده و مزه عذابش را به خاطر نافرمانی چشیده و میان درکات دوزخ به علّت جرم و جنایتش محبوس شده، و حال آنکه در درگاهت سخت ناله میزند، همچون ناله آن که آرزومند رحمت توست، و با زبان اهل توحیدت تو را می خواند، و به ربوبیتت به پیشگاهت توسّل می جوید، ای مولای من، چگونه در عذاب بماند و حال آنکه امید به بردباری گذشته ات دارد یا آتش چگونه او را به درد آورد درحالیکه بخشش و رحمت تو را آرزو دارد

اَمْ کیفَ یحْرِقُهُ لَهِیبُهَا وَ اَنْتَ تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ تَرَی مَکانَهُ اَمْ کیفَ یشْتَمِلُ عَلَیهِ زَفِیرُهَا وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ اَمْ کیفَ یتَقَلْقَلُ بَینَ اَطْبَاقِهَا وَ اَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ اَمْ کیفَ تَزْجُرُهُ زَبَانِیتُهَا وَ هُوَ ینَادِیک یا رَبَّهْ اَمْ کیفَ یرْجُو فَضْلَک فِی عِتْقِهِ مِنْهَا فَتَتْرُکهُ (فَتَتْرُکهُ) فِیهَا هَیهَاتَ مَا ذَلِک الظَّنُّ بِک وَ لاَ الْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِک وَ لاَ مُشْبِهٌ لِمَا عَامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدِینَ مِنْ بِرِّک وَ اِحْسَانِک
یا چگونه شعله آتش او را بسوزاند درحالیکه فریادش را می شنوی و جایش را می بینی یا چگونه آتش او را دربر بگیرد و حال آنکه از ناتوانی اش خبر داری، یا چگونه در طبقات دوزخ به این سو و آن سو کشانده شود درحالی که راستگوی اش را میدانی، یا چگونه فرشته های عذاب او را با خشم برانند و حال آنکه تو را به پروردگاری ات می خواند، یا چگونه ممکن است بخششت را در آزادی از دوزخ امید داشته باشد و تو او را در انجا به همان حال واگذاری؟ همه این امور از بنده نوازی تو بس دور است، هرگز گمان ما به تو این نیست و نه از فضل تو چنین گویند و نه به آنچه که از خوبی و احسانت با اهل توحید رفتار کرده ای شباهتی دارد،

فَبِالْیقِینِ اَقْطَعُ لَوْ لاَ مَا حَکمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذِیبِ جَاحِدِیک وَ قَضَیتَ بِهِ مِنْ اِخْلاَدِ مُعَانِدِیک لَجَعَلْتَ النَّارَ کلَّهَا بَرْداً وَ سَلاَماً وَ مَا کانَ (کانَتْ) لِاَحَدٍ فِیهَا مَقَرّاً وَ لاَ مُقَاماً (مَقَاماً) لَکنَّک تَقَدَّسَتْ اَسْمَاوُک اَقْسَمْتَ اَنْ تَمْلَاَهَا مِنَ الْکافِرِینَ مِنَ الْجِنَّهِ وَ النَّاسِ اَجْمَعِینَ وَ اَنْ تُخَلِّدَ فِیهَا الْمُعَانِدِینَ وَ اَنْتَ جَلَّ ثَنَاوُک قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ تَطَوَّلْتَ بِالْاِنْعَامِ مُتَکرِّماً
:پس به یقین میدانم که اگر فرمانت در به عذاب کشیدن منکران نبود و حکمت به همیشگی بودن دشمنانت در آتش صادر نمی شد، هر آینه سرتاسر دوزخ را سرد و سلامت می کردی و برای احدی در انجا قرار و جایگاهی نبود، امّا تو که مقدّس است نام هایت سوگند یاد کردی که دوزخ را از همه کافران چه پری و چه آدمی پر سازی و ستیزه جویان را در انجا همیشگی و جاودانه بداری و هم تو - که ثنایت برجسته و والا است - به این گفته ابتدا کردی و با نعمت هایت کریمانه تفضّل فرمودی که

اَفَمَنْ کانَ مُوْمِناً کمَنْ کانَ فاسِقاً لا یسْتَوُونَ اِلهی وَ سَیدی فَاَسْئَلُک بِالْقُدْرَهِ الَّتی قَدَّرْتَها وَ بِالْقَضِیهِ الَّتی حَتَمْتَها وَ حَکمْتَها وَ غَلَبْتَ مَنْ عَلَیهِ اَجْرَیتَها اَنْ تَهَبَ لی فی هذِهِ اللَّیلَهِ وَ فی هذِهِ السّاعَهِ کلَّ جُرْمٍ اَجْرَمْتُهُ وَ کلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَ کلَّ قَبِیحٍ اَسْرَرْتُهُ وَ کلَّ جَهْلٍ عَمِلْتُهُ کتَمْتُهُ اَوْ اَعْلَنْتُهُ اَخْفَیتُهُ اَوْ اَظْهَرْتُهُ وَ کلَّ سَیئَهٍ اَمَرْتَ بِاِثْباتِهَا الْکرامَ الْکاتِبینَ
آیا مومن همانند فاسق است؟ نه، مساوی نیستند! ای خدا و سرور من، از تو خواستارم به قدرتی که مقدّر نمودی و به فرمانی که حتمیتش دادی و بر همه استوارش نمودی و بر کسیکه بر او اجرایش کردی چیره ساختی که در این شب و در این ساعت بر من ببخشی هر جرمی که مرتکب شدم و هر گناهی که به آن آلوده گشتم و هر کار زشتی را که پنهان ساختم و هر نادانی که آن را بکار گرفتم خواه پنهان کردم یا آشکار، نهان ساختم یا عیان و هر کار زشتی که دستور ثبت آن را به نویسندگان بزرگوار دادی

الَّذینَ وَکلْتَهُمْ بِحِفْظِ ما یکونُ مِنّی وَ جَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَیَّ مَعَ جَوارِحی وَ کنْتَ اَنْتَ الرَّقیبَ عَلَیَّ مِنْ وَراَّئِهِمْ وَالشّاهِدَ لِما خَفِیَ عَنْهُمْ وَ بِرَحْمَتِک اَخْفَیتَهُ وَ بِفَضْلِک سَتَرْتَهُ وَ اَنْ تُوَفِّرَ حَظّی مِنْ کلِّ خَیرٍ اَنْزَلْتَهُ اَوْ اِحْسانٍ فَضَّلْتَهُ اَوْ بِرٍّ نَشَرْتَهُ اَوْ رِزْقٍ بَسَطْتَهُ اَوْ ذَنْبٍ تَغْفِرُهُ اَوْ خَطَاءٍ تَسْتُرُهُ یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ
آنان که بر ضبط آنچه از من سر زند گماشتی و آنان را نیز گواهانی بر من قرار دادی علاوه بر اعضایم و خود فراتر از آنها مراقب من بودی و شاهد بر آنچه که از آنان پنهان ماند و به یقین با رحمتت پنهان ساختی و با فضلت پوشاندی و اینکه از تو میخواهم از هرچیزیکه نازل کردی یا احسانی که تفضّل نمودی یا برّ و نیکی که گستردی یا رزقی که پراکندی یا گناهی که بیامرزی یا خطایی که بپوشانی، پرورگارا، پروردگارا، پروردگارا!

یا اِلهی وَ سَیدی وَ مَوْلایَ وَ مالِک رِقّی یا مَنْ بِیدِهِ ناصِیتی یا عَلیماً بِضُرّی وَ مَسْکنَتی یا خَبیراً بِفَقْری وَ فاقَتی یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ اَسْئَلُک بِحَقِّک وَ قُدْسِک وَ اَعْظَمِ صِفاتِک وَ اَسْماَّئِک اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتی مِنَ اللَّیلِ وَالنَّهارِ بِذِکرِک مَعْمُورَهً وَ بِخِدْمَتِک مَوْصُولَهً
ای خدای من ای سرور من، ای مولای من و اختیار دارم، ای کسیکه مهارم به دست اوست، ای آگاه از پریشانی و ناتوانی ام ای دانای تهیدستی و ناداری ام، پروردگارا! پروردگارا! پروردگارا! از تو درخواست میکنم به حقّت و قدست و بزرگ ترین صفات و نام هایت که همه اوقاتم را از شب و روز به یادت آباد کنی و به خدمت گزاری ات پیوسته بداری

وَ اَعْمالی عِنْدَک مَقْبُولَهً حَتّی تَکونَ اَعْمالی وَ اَوْرادی کلُّها وِرْداً واحِداً وَ حالی فی خِدْمَتِک سَرْمَداً یا سَیدی یا مَنْ عَلَیهِ مُعَوَّلی یا مَنْ اِلَیهِ شَکوْتُ اَحْوالی یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ قَوِّ عَلی خِدْمَتِک جَوارِحی وَاشْدُدْ عَلَی الْعَزیمَهِ جَوانِحی وَ هَبْ لِیَ الْجِدَّ فی خَشْیتِک وَالدَّوامَ فِی الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِک حَتّی اَسْرَحَ اِلَیک فی مَیادینِ السّابِقینَ
و اعمالم را در پیشگاهت قبول فرمایی تا آنکه اعمال و اورادم هماهنگ، همسو و همواره باشد و حالم در خدمت تو پاینده گردد، ای سرور من، ای آن که بر او تکیه دارم، ای آن که شکوه حالم را تنها به سوی او برم، ای پروردگارم، ای پروردگارم، ای پروردگارم! اعضایم را در راه خدمتت نیرو بخش و دلم را بر عزم و همّت محکم کن، و کوشش در راستای پروایت و دوام در پیوستن به خدمتت را به من ارزانی دار تا به سویت برانم در میدانهای پیشتازان

وَ اُسْرِعَ اِلَیک فِی الْبارِزینَ وَ اَشْتاقَ اِلی قُرْبِک فِی الْمُشْتاقینَ وَ اَدْنُوَ مِنْک دُنُوَّ الْمُخْلِصینَ وَ اَخافَک مَخافَهَ الْمُوقِنینَ وَ اَجْتَمِعَ فی جِوارِک مَعَ الْمُوْمِنینَ اَللّهُمَّ وَ مَنْ اَرادَنی بِسُوَّءٍ فَاَرِدْهُ وَ مَنْ کادَنی فَکدْهُ وَاجْعَلْنی مِنْ اَحْسَنِ عَبیدِک نَصیباً عِنْدَک وَ اَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَهً مِنْک وَ اَخَصِّهِمْ زُلْفَهً لَدَیک فَاِنَّهُ لا ینالُ ذلِک اِلاّ بِفَضْلِک وَ جُدْلی بِجُودِک وَاعْطِفْ عَلَیَّ بِمَجْدِک
و به سویت بشتابم در میان شتابندگان و به کوی قربت آیم در میان مشتاقان و همانند مخلصان به تو نزدیک شوم و چون یقین آوردگان از جاه تو بهراسم و با اهل ایمان در جوارت گرد آیم.
خدایا! هرکس مرا به بدی قصد کند تو قصدش کن، و هرکس با من مکر ورزد تو با او مکر کن، و مرا از بهره مندترین بندگانت نزد خود، و نزدیک ترین شان در منزلت به تو و مخصوص ترین شان در رتبه به پیشگاهت بگردان، زیرا این همه به دست نیاید جز به فضل تو، خدایا! با جودت به من جود کن و با بزرگواریت به من نظر کن

وَاحْفَظْنی بِرَحْمَتِک وَاجْعَلْ لِسانی بِذِکرِک لَهِجاً وَ قَلْبی بِحُبِّک مُتَیماً وَ مُنَّ عَلَیَّ بِحُسْنِ اِجابَتِک وَ اَقِلْنی عَثْرَتی وَاغْفِرْ زَلَّتی فَاِنَّک قَضَیتَ عَلی عِبادِک بِعِبادَتِک وَ اَمَرْتَهُمْ بِدُعاَّئِک وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الاِجابَهَ فَاِلَیک یا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهی وَ اِلَیک یا رَبِّ مَدَدْتُ یدی فَبِعِزَّتِک اسْتَجِبْ لی دُعاَّئی وَ بَلِّغْنی مُنایَ وَ لا تَقْطَعْ مِنْ فَضْلِک رَجاَّئی وَاکفِنی شَرَّ الْجِنِّ وَالاْنْسِ مِنْ اَعْدآئی،
و با رحمتت مرا نگاهدار و زبانم را به ذکرت گویا کن، و دلم را به محبتت شیفته و شیدا فرا و بر من منّت گذار با پاسخ نیکویت و لغزشم را نادیده انگار و گناهم را ببخش، زیرا تو بندگانت را به بندگی فرمان دادی و به دعا و درخواست از خود امر کردی و اجابت دعا را برای آنان ضامن شدی، پس ای پروردگار من تنها روی به سوی تو داشتم و دستم را تنها به جانب تو دراز کردم، پس تو را به عزّتت سوگند میدهم که دعایم را اجابت کنی و مرا به آرزویم برسانی، و امیدم را از فضلت ناامید نکنی، و شرّ دشمنانم را از پری و آدمی از من کفایت کنی،

یا سَریعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا یمْلِک اِلّا الدُّعاَّءَ فَاِنَّک فَعّالٌ لِما تَشاَّءُ یا مَنِ اسْمُهُ دَوآءٌ وَ ذِکرُهُ شِفاَّءٌ وَ طاعَتُهُ غِنیً اِرْحَمْ مَنْ رَاسُ مالِهِ الرَّجاَّءُ وَ سِلاحُهُ الْبُکاَّءُ یا سابِغَ النِّعَمِ یا دافِعَ النِّقَمِ یا نُورَ الْمُسْتَوْحِشینَ فِی الْظُّلَمِ یا عالِماً لا یعَلَّمُ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بی مَا اَنْتَ اَهْلُهُ وَ صَلَّی اللّهُ عَلی رَسُولِهِ وَالْاَئِمَّهِ الْمَیامینَ مِنْ الِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً کثیراً
ای خدایی که زود از بنده ات خشنود می شوی، بیامرز آن را که جز دعا چیزی ندارد، همانا تو هرچه بخواهی انجام میدهی، ای آن که نامش دوا و یادش شفا و طاعتش توانگری است، رحم کن به کسیکه سرمایه اش امید و سازو برگش اشک ریزان است، ای فروریزنده نعمت ها ای دورکننده بلاها، ای روشنی بخش وحشت زدگان در تاریکی ها، ای دانای ناآموخته بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و با من چنان کن تو را شاید، و درود و سلام فراوان خدا بر پیامبرش و بر امامان خجسته از خاندانش.

دعای مجیر

این دعا در بین دعاها از جایگاه بلندی برخوردار است و از حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله روایت شده و دعایی است که جبرئیل برای آن حضرت هنگامی که در مقام ابراهیم مشغول نماز بودند آورد و کفْعَمی در «بَلَدُ الاَمین» و «مصباح» این دعا را ذکر نموده و در حاشیه آن به فضیلت آن اشاره کرده، از جمله اینکه هر که این دعا را در «ایام البیض» [روزهای سیزدهم و چهارهم و پانزدهم] ماه رمضان بخواند گناهش آمرزیده می شود، هرچند به عدد دانه های باران و برگهای درختان و ریگ های بیابان باشد.
و خواندن آن برای شفای بیمار و ادای دین و بی نیازی و توانگری و رفع غم و اندوه سودمند است.

و دعا این است:بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است

سُبْحَانَک یا اللَّهُ تَعَالَیتَ یا رَحْمَانُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا رَحِیمُ تَعَالَیتَ یا کرِیمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مَلِک تَعَالَیتَ یا مَالِک اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا قُدُّوسُ تَعَالَیتَ یا سَلامُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُوْمِنُ تَعَالَیتَ یا مُهَیمِنُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا عَزِیزُ تَعَالَیتَ یا جَبَّارُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُتَکبِّرُ تَعَالَیتَ یا مُتَجَبِّرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ،
منزّهی تو ای خدا، بلندمرتبه هستی ای بخشنده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای مهربان، بلندمرتبه هستی ای کریم، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای فرمانروا، بلندمرتبه هستی ای مالک، ما را از آتش پناه ده ای منزّهی تو ای ایمن بخش، بلندمرتبه هستی ای چیره بر هستی، مار از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای عزّت مند، بلندمرتبه هستی ای جبّار، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای بزرگ منش، بلندمرتبه هستی ای بزرگ منش، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، پناه دهنده، منزّهی تو ای بری از هر عیب، بلندمرتبه هستی ای سلام، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده،

سُبْحَانَک یا خَالِقُ تَعَالَیتَ یا بَارِئُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُصَوِّرُ تَعَالَیتَ یا مُقَدِّرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا هَادِی تَعَالَیتَ یا بَاقِی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا وَهَّابُ تَعَالَیتَ یا تَوَّابُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا فَتَّاحُ تَعَالَیتَ یا مُرْتَاحُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا سَیدِی تَعَالَیتَ یا مَوْلای اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا قَرِیبُ تَعَالَیتَ یا رَقِیبُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُبْدِئُ تَعَالَیتَ یا مُعِیدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا حَمِیدُ تَعَالَیتَ یا مَجِیدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا قَدِیمُ،
منزّهی تو ای آفریننده، بلندمرتبه هستی ای آفرینشگر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای صورت آفرین، بلندمرتبه هستی ای تقدیر کننده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای راهنما، بلندمرتبه هستی ای ماندگار، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده منزّهی تو ای بخشایشگر، بلندمرتبه هستی ای بسیار توبه پذیر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای گشایشگر، بنلدمرتبه، هستی ای خستگیناپذیر، ما را از آتش پناه ای پناه دهنده، منزّهی تو ای سرورم، بلندمرتبه هستی ای مولایم، ما از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای نزدیک، بلندمرتبه هستی ای نگاهبان، ما را از آتش پناه ده ای پناه هنده، منزّهی تو ای پدید آورنده، بلندمرتبه هستی ای بازگرداننده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای ستوده، بلندمرتبه ای دارای عظمت، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای دیرینه،

تَعَالَیتَ یا عَظِیمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا غَفُورُ تَعَالَیتَ یا شَکورُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا شَاهِدُ تَعَالَیتَ یا شَهِیدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا حَنَّانُ تَعَالَیتَ یا مَنَّانُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا بَاعِثُ تَعَالَیتَ یا وَارِثُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُحْیی تَعَالَیتَ یا مُمِیتُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا شَفِیقُ تَعَالَیتَ یا رَفِیقُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا اَنِیسُ تَعَالَیتَ یا مُونِسُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا جَلِیلُ تَعَالَیتَ یا جَمِیلُ،
بلند مرتبه هستی ای بزرگ، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای آمرزگار، بلندمرتبه هستی ای ستایش پذیر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای گواه، بلندمرتبه هستی ای حاضر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای مهربان، بلندمرتبه هستی ای منتّ گذار، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای برانگیزنده، بلندمرتبه هستی ای میراث بر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده منزّهی تو ای زندگی بخش، بلندمرتبه هستی ای میراننده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای مهربان، بلندمرتبه هستی ای همراه، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده منزّهی تو ای همدم، بلندمرتبه هستی ای مونس ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای بزرگ منزلت، بلندمرتبه هستی ای زیبا،

اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا خَبِیرُ تَعَالَیتَ یا بَصِیرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا حَفِی تَعَالَیتَ یا مَلِی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مَعْبُودُ تَعَالَیتَ یا مَوْجُودُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا غَفَّارُ تَعَالَیتَ یا قَهَّارُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مَذْکورُ تَعَالَیتَ یا مَشْکورُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا جَوَادُ تَعَالَیتَ یا مَعَاذُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا جَمَالُ تَعَالَیتَ یا جَلالُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا سَابِقُ تَعَالَیتَ یا رَازِقُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا صَادِقُ تَعَالَیتَ یا فَالِقُ،
ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای آگاه، بلندمرتبه، هستی ای بینا، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای عطابخش، بلندمرتبه هستی ای امان ده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای معبود، بلندمرتبه هستی ای موجود، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده منزّهی تو ای بسیار آمرزنده، بلندمرتبه هستی ای ستوده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای یاد شده، بلندمرتبه هستی ای سپاس شده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای بخشنده، بلندمرتبه هستی ای پناهگاه، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای زیبا، بلندمرتبه هستی ای باشکوه، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای پیش از همه، بلندمرتبه هستی ای روزی دهنده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای راستگو، بلندمرتبه هستی ای شکافنده،

اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا سَمِیعُ تَعَالَیتَ یا سَرِیعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا رَفِیعُ تَعَالَیتَ یا بَدِیعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا فَعَّالُ تَعَالَیتَ یا مُتَعَالُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا قَاضِی تَعَالَیتَ یا رَاضِی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا قَاهِرُ تَعَالَیتَ یا طَاهِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا عَالِمُ تَعَالَیتَ یا حَاکمُ،
ما را از ای پناه دهنده، منزّهی تو ای شنوا، بلندمرتبه هستی ای سریع، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای بلندپایه، بلندمرتبه هستی ای نوآفرین، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای همواره در کار، بلندمرتبه هستی ای والاتر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای قضاوت کننده، بلندمرتبه هستی ای خشنود، مار از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای چیره، بلندمرتبه هستی ای پاک، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده منزّهی تو ای دانا، بلندمرتبه هستی ای حکمران،

اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا دَائِمُ تَعَالَیتَ یا قَائِمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا عَاصِمُ تَعَالَیتَ یا قَاسِمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا غَنِی تَعَالَیتَ یا مُغْنِی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا وَفِی تَعَالَیتَ یا قَوِی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا کافِی تَعَالَیتَ یا شَافِی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ، سُبْحَانَک یا مُقَدِّمُ تَعَالَیتَ یا مُوَخِّرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا اَوَّلُ تَعَالَیتَ یا آخِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ،
ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای پاینده، بلندمرتبه هستی ای پایدار، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای نگهدارنده، بلندمرتبه هستی ای پخش کننده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای بینیاز، بلندمرتبه هستی ای بی نیاز کننده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای باوفا، بلندمرتبه هستی ای توانا، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای کفایت کننده، بلندمرتبه هستی ای شفابخش، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای پیش انداز، بلندمرتبه هستی ای پس انداز، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای آغاز، بلندمرتبه هستی ای انجام ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده،

سُبْحَانَک یا ظَاهِرُ تَعَالَیتَ یا بَاطِنُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا رَجَاءُ تَعَالَیتَ یا مُرْتَجَی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا ذَا الْمَنِّ تَعَالَیتَ یا ذَا الطَّوْلِ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا حَی تَعَالَیتَ یا قَیومُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا وَاحِدُ تَعَالَیتَ یا اَحَدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا سَیدُ تَعَالَیتَ یا صَمَدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا قَدِیرُ تَعَالَیتَ یا کبِیرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا وَالِی تَعَالَیتَ یا مُتَعَالِی
منزّهی تو ای آشکار، بلندمرتبه هستی ای نهان، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای امید، بلندمرتبه هستی ای امیدبخش، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای عطابخش، بلندمرتبه هستی ای هماره بخشایشگر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای زنده، بلندمرتبه هستی ای به خود پاینده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای یگانه، بلندمرتبه هستی ای یکتا، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای سرور، بلندمرتبه هستی ای مقصود همه ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای توانا، بلندمرتبه هستی ای بزرگ، ما از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای ولایت مدار، بلندمرتبه هستی ای بلند پایه

اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا عَلِی تَعَالَیتَ یا اَعْلَی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا وَلِی تَعَالَیتَ یا مَوْلَی اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا ذَارِئُ تَعَالَیتَ یا بَارِئُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا خَافِضُ تَعَالَیتَ یا رَافِعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُقْسِطُ تَعَالَیتَ یا جَامِعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُعِزُّ تَعَالَیتَ یا مُذِلُّ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا حَافِظُ تَعَالَیتَ یا حَفِیظُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا قَادِرُ تَعَالَیتَ یا مُقْتَدِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا عَلِیمُ تَعَالَیتَ یا حَلِیمُ،
ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای والا، بلندمرتبه هستی ای والاتر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای سرپرست، بلندمرتبه هستی ای مولا، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای پدیدآور، بلندمرتبه هستی ای آفرینشگر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای فرودآور، بلندمرتبه هستی ای فرازبر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای دادگر، بلندمرتبه هستی ای گردآور، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای عزّت بخش، بلندمرتبه هستی ای خوارساز، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای نگاهبان، بلندمرتبه هستی این نگاهبان، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای توانا، بلندمرتبه هستی ای توانمند ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای دانا، بلندمرتبه هستی ای بردبار،

اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا حَکمُ تَعَالَیتَ یا حَکیمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُعْطِی تَعَالَیتَ یا مَانِعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا ضَارُّ تَعَالَیتَ یا نَافِعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُجِیبُ تَعَالَیتَ یا حَسِیبُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا عَادِلُ تَعَالَیتَ یا فَاصِلُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا لَطِیفُ تَعَالَیتَ یا شَرِیفُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا رَبُّ تَعَالَیتَ یا حَقُّ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مَاجِدُ تَعَالَیتَ یا وَاحِدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا عَفُوُّ تَعَالَیتَ یا مُنْتَقِمُ،
ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای داور، بلندمرتبه هستی ای فرزانه، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای عطابخش، بلندمرتبه هستی ای بازدار، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای زیان رسان، بلندمرتبه هستی ای سودبخش، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای اجابت کننده، بلندمرتبه هستی ای حسابرس، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای دادگر، بلندمرتبه هستی ای جدایی انداز، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای مهربان، بلندمرتبه هستی ای شریف، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای پروردگار، بلندمرتبه هستی ای حقیقت پایدار، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای پرشکوه، بلندمرتبه هستی ای گانه، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای درگذرنده، بلندمرتبه هستی ای انتقام گیرنده،

اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا وَاسِعُ تَعَالَیتَ یا مُوَسِّعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا رَءُوفُ تَعَالَیتَ یا عَطُوفُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا فَرْدُ تَعَالَیتَ یا وِتْرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُقِیتُ تَعَالَیتَ یا مُحِیطُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا وَکیلُ تَعَالَیتَ یا عَدْلُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُبِینُ تَعَالَیتَ یا مَتِینُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا بَرُّ تَعَالَیتَ یا وَدُودُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا رَشِیدُ تَعَالَیتَ یا مُرْشِدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا نُورُ تَعَالَیتَ یا مُنَوِّرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا نَصِیرُ،
ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای بسیار عطابخش، بلندمرتبه هستی ای عطاگستر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای پرمهر، بلندمرتبه هستی ای نوازشگر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده منزّهی تو ای یگانه، بلندمرتبه هستی ای بی همتا، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای روزی بخش، بلندمرتبه هستی ای فراگیر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای وکیل، بلندمرتبه هستی ای عدالت محض، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده منزّهی تو ای آشکار، بلندمرتبه هستی ای استوار، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای نیکو، بلندمرتبه هستی ای مهروز، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزهی تو ای راهما، بلندمرتبه هستی ای راهبر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای روشنایی، بلندمرتبه هستی ای روشنی بخش، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای یاری رسان،

تَعَالَیتَ یا نَاصِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا صَبُورُ تَعَالَیتَ یا صَابِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُحْصِی تَعَالَیتَ یا مُنْشِئُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا سُبْحَانُ تَعَالَیتَ یا دَیانُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا مُغِیثُ تَعَالَیتَ یا غِیاثُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا فَاطِرُ تَعَالَیتَ یا حَاضِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یا مُجِیرُ سُبْحَانَک یا ذَا الْعِزِّ وَ الْجَمَالِ تَبَارَکتَ یا ذَا الْجَبَرُوتِ وَ الْجَلالِ سُبْحَانَک لا اِلَهَ اِلا اَنْتَ سُبْحَانَک اِنِّی کنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّینَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذَلِک نُنْجِی الْمُوْمِنِینَ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَجْمَعِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلا بِاللَّهِ الْعَلِی الْعَظِیمِ
بلندمرتبه هستی ای یاور، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای بردبار، بلندمرتبه هستی ای شکیبا، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای شمارشگر، بلندمرتبه هستی ای آفرینش گر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای پاک و منزّه، بلندمرتبه هستی ای جزادهنده، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای فریادرس، بلندمرتبه هستی ای پناه، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای آفریننده، بلندمرتبه هستی ای حاضر، ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده، منزّهی تو ای صاحب شکوه و زیبایی، بلندمرتبه هستی ای دارای جبروت و جلال، منزّهی تو، معبودی جز جز تو نیست منزّهی تو، همانا من از ستمکاران بودم، پس دعایش را اجابت کردیم و او را از اندوه رهانیدیم و اینچنین اهل اهل ایمان را رهایی بخشیم، و درود خدا بر آقای ما محمّد و خاندان او همه و سپاس خدا را پروردگار جهانیان و خدا ما را بس است و چه نیکو وکیلی است، و جنبش و نیرویی نیست، جز به عنایت خدای والای بزرگ.

زیارت عاشورا

اول: زیارت عاشورای معروفه است: که از نزدیک و دور خوانده میشود، و شرح آن چنان که شیخ ابو جعفر طوسی در «مصباح» ذکر فرموده چنین است: محمّد ابن اسماعیل بن بزیع، از صالح بن عقبه، از پدرش، از حضرت باقر علیه السّلام روایت کرده: هرکه حسین بن علی علیهما السّلام را در روز دهم محرّم نزد قبر آن حضرت زیارت کند تا آنکه گریان شود، خدا را در روز قیامت ملاقات کند، با ثوابی به اندازه ثواب دو هزار عمره، و دو هزار جهاد، که ثواب آن همانند ثواب کسی میباشد که در خدمت رسول خدا و ائمه طاهرین علیهم السّلام جهاد کرده باشد.
راوی گفت: فدایت شوم چه ثوابی است، برای کسیکه در شهرهای دور از کربلا باشد، و برایش در مانند این روز رفتن به سوی قبر آن حضرت ممکن نباشد؟ فرمود: هرگاه چنین باشد به سوی صحرا بیرون رود، یا در خانه خود، بر بام بلندی بالا رود، و به سوی آن حضرت به سلام اشاره کند، و در نفرین کردن بر قاتلین آن حضرت بکوشد و پس از آن دو رکعت نماز بخواند.
و این کار را در اوایل روز، پیش از زوال آفتاب انجام دهد، پس بر امام حسین علیه السّلام زاری و گریه کند و کسانی را که در خانه اش هستند، هرگاه از ایشان تقیه نمیکند، به گریه کردن بر آن حضرت امر کند، و در خانه خود به اظهار جزع بر آن حضرت عزا بپا دارد و یکدیگر را به مصیبتشان به حسین علیه السّلام تعزیت گویند، و من بر خدا برای ایشان همه آن ثوابها را ضامنم، هرگاه این عمل را بیاورند.
گفتم: فدایت شوم این ثوابها را برای ایشان ضامن میشوی، و آنها را کفیل میگردی؟ فرمود: آری من ضامن و کفیلم برای کسیکه این عمل را بجا آورد.
گفتم: یکدیگر را چگونه تعزیت گویند؟ فرمود: بگویند

:اَعْظَمَ اللّهُ اُجُورَنا وَاُجورَکمْ بِمُصابِنا بِالْحُسَینِ عَلَیهِ السَّلامُ وَجَعَلَنا وَاِیاکمْ مِنَ الطّالِبینَ بِثارِهِ مَعَ وَلِیهِ الاِمامِ الْمَهْدِیِّ مِنْ الِ مُحَمَّدٍ عَلَیهِمُ السَّلامُ.
خدای بزرگ فرماید اجرهایمان را به مصیبتمان بر حسین (درود بر او)، و ما و شما را از خواهندگان خون او همراه با ولیّ اش امام مهدی از خاندان محمّد (درود بر ایشان) قرار دهد.
و اگر بتوانی آن روز را به دنبال حاجتی بیرون نروی، بیرون نرو، زیرا روز نحسی است، که در آن حاجت مومن برآورده نمی شود، و اگر برآورده شود برای او مبارک نخواهد بود، و در آن خیر و رشدی نخواهد دید، و در آن روز هیچ کدام از شما برای منزلش، البته چیزی ذخیره نکند، چرا که هرکه در آن روز چیزی ذخیره کند، در آن چیز برکت نخواهد دید، و برای او و اهلش که جهت آنها ذخیره کرده گویا همه را با رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم انجام داده باشد و برای اوست مزد و پاداش مصیبت هر پیامبر و رسول و وصیّ و صدّیق و شهیدی که مرده یا کشته شده باشد، از زمانی که حق تعالی خلق فرموده دنیا را تا زمانی که قیامت بر پا شود.
صالح بن عقبه و سیف بن عمیری گفته اند: علقمه بن محمّد حضرمی گفت: به حضرت باقر علیه السّلام گفتم: به من دعایی تعلیم فرما که آن در این روز بخوانم هرگاه آن جناب را از نزدیک زیارت کنم، و دعایی که آن را بخوانم هرگاه او را از نزدیک زیارت ننمایم و بخواهم به سلام به جانب او از شهرهای دور از خانه ام اشاره کنم.
به من فرمود: ای علقمه هرگاه آن دو رکعت نماز را بجای آوردی به سوی آنحضرت به سلام اشاره کن و در وقت اشاره به آنحضرت پس از گفتن تکبیر این کلام را بگو: ] زیارتی که چند سطر بعد ذکر میشود [به درستی که هرگاه این کلام را گفتی، دعا کرده ای به آن چیزی که دعا میکنند، به آن زائران آنحضرت از ملائکه و خدا برای تو صد هزار هزار درجه بنویسد و همانند کسی باشی که با امام حسین علیه السّلام شهید شده باشد تا مشارکت کنی با ایشان در درجاتشان و شناخته نشوی مگر در زمره شهیدانی که با آنحضرت شهید شده اند و برای تو نوشته شود و زیارت هر پیامبر و رسولی و پاداش زیارت هرکه زیارت کرده امام حسین علیه السّلام را از روزی که شهید شده، سلام خدا بر آن حضرت و اهل بیتش باد، میگویی:

اَلسَّلاَمُ عَلَیک یا اَبَا عَبْدِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیک یا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (السَّلاَمُ عَلَیک یا خِیرَهَ اللَّهِ وَ ابْنَ خِیرَتِهِ) السَّلاَمُ عَلَیک یا ابْنَ اَمِیرِ الْمُوْمِنِینَ وَ ابْنَ سَیدِ الْوَصِیینَ السَّلاَمُ عَلَیک یا ابْنَ فَاطِمَهَ سَیدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ السَّلاَمُ عَلَیک یا ثَارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ السَّلاَمُ عَلَیک وَ عَلَی الْاَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِک عَلَیکمْ مِنِّی جَمِیعاً سَلاَمُ اللَّهِ اَبَداً مَا بَقِیتُ وَ بَقِی اللَّیلُ وَ النَّهَارُ یا اَبَا عَبْدِ اللَّهِ
سلام بر تو ای ابا عبد اللّه، سلام بر تو ای فرزند رسول خدا، سلام بر تو ای فرزند امیر مومنان، و فرزند سرور جانشیان، سلام بر تو ای فرزند فاطمه سرور بانوان جهانیان، سلام بر تو ای خون خدا، و فرزند خون خدا و ای تنهای مظلوم، سلام بر تو و جانهایی که به درگاهت فرود آمدند، از جانب من بر همگی شما سلام خدا برای همیشه، تا هستم و تا شب و روز باقی است،

لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیهُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصِیبَهُ بِک (بِکمْ) عَلَینَا وَ عَلَی جَمِیعِ اَهْلِ الْاِسْلاَمِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصِیبَتُک فِی السَّمَاوَاتِ عَلَی جَمِیعِ اَهْلِ السَّمَاوَاتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّهً اَسَّسَتْ اَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَیکمْ اَهْلَ الْبَیتِ وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّهً دَفَعَتْکمْ عَنْ مَقَامِکمْ وَ اَزَالَتْکمْ عَنْ مَرَاتِبِکمُ الَّتِی رَتَّبَکمُ اللَّهُ فِیهَا وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّهً قَتَلَتْکمْ
ای ابا عبد اللّه، هرآینه عزایت بزرگ و سنگین شد، و مصیبت تو بر ما و بر همه اهل اسلام بس بزرگ گشت، و سنگین و بزرگ شد مصیبتت در آسمانها بر همه اهل آسمان، خدا لعنت کند امّتی را که بنای ستم و بیداد را بر شما اهل بیت بنیان نهادند، و خدا لعنت کند قومی را که شما را از مقامتان دور کرد، و از مرتبه هایتان برکنار نمود، مرتبه هایی که خدا شما را در آنها جای داد و خدا لعنت کند امّتی را که شما را کشتند،

وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِینَ لَهُمْ بِالتَّمْکینِ مِنْ قِتَالِکمْ بَرِئْتُ اِلَی اللَّهِ وَ اِلَیکمْ مِنْهُمْ وَ (مِنْ) اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْبَاعِهِمْ وَ اَوْلِیائِهِمْ یا اَبَا عَبْدِ اللَّهِ اِنِّی سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَکمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکمْ اِلَی یوْمِ الْقِیامَهِ وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنِی اُمَیهَ قَاطِبَهً وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجَانَهَ وَ لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً
و خدا لعنت کند آنان را که امکان و توان جنگ با شما را برای ایشان تدارک دیدند من بیزاری میجویم به سوی خدا و به جانب شما از ایشان و از شیعیان و پیروان و دوستدارانشان، ای ابا عبد اللّه من در صلحم ما کسیکه با شما صلح کرد، و در جنگم با کسیکه با شما جنگید تا روز قیامت، و خدا لعنت کند خاندان زیاد و خاندان مردان را و خدا همه بنی امیه را لعنت کند، و لعنت کند پسر مرجانه و عمر بن سعد و شمر را،

وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّهً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتَالِک بِاَبِی اَنْتَ وَ اُمِّی لَقَدْ عَظُمَ مُصَابِی بِک فَاَسْاَلُ اللَّهَ الَّذِی اَکرَمَ مَقَامَک وَ اَکرَمَنِی (بِک) اَنْ یرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِک مَعَ اِمَامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیتِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی عِنْدَک وَجِیهاً بِالْحُسَینِ علیه السلام فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ یا اَبَا عَبْدِ اللَّهِ اِنِّی اَتَقَرَّبُ اِلَی اللَّهِ وَ اِلَی رَسُولِهِ وَ اِلَی اَمِیرِ الْمُوْمِنِینَ وَ اِلَی فَاطِمَهَ وَ اِلَی الْحَسَنِ وَ اِلَیک بِمُوَالاَتِک وَ بِالْبَرَاءَهِ
و لعنت کند امّتی را که مرکب ها را زین کردند و لگام زدند و جنگ با تو را دنبال کردند، پدر و مادرم به فدایت همانا مصیبت بر من سنگین شد، از خدا که مقامت را گرامی داشت، و مرا به وسیله تو کرامت بخشید، درخواست میکنم، که خون خواهی تو را همراه پیشوای یاری شده از اهل بیت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) روزی من کند، خدایا به حق حسین مرا نزد خود در دنیا و آخرت آبرومند قرار ده، ای ابا عبد اللّه من به خدا و رسولش و امیر مومنان، و فاطمه و حسن تقرّب میجویم، به دوستی تو و به بیزاری.

مِمَّنْ اَسَّسَ اَسَاسَ ذَلِک وَ بَنَی عَلَیهِ بُنْیانَهُ وَ جَرَی فِی ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَیکمْ وَ عَلَی اَشْیاعِکمْ بَرِئْتُ اِلَی اللَّهِ وَ اِلَیکمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَی اللَّهِ ثُمَّ اِلَیکمْ بِمُوَالاَتِکمْ وَ مُوَالاَهِ وَلِیکمْ وَ بِالْبَرَاءَهِ مِنْ اَعْدَائِکمْ وَ النَّاصِبِینَ لَکمُ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرَاءَهِ مِنْ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْبَاعِهِمْ اِنِّی سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَکمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکمْ
از کسیکه پایه گذاری کرد اساس این واقعه را، و بنا نهاد بر آن بنیانش را، و روان شد در ستم و بیدادش بر شما، و شیعیان شما، از ایشان به سوی خدا و شما بیزارم و به خدا تقرّب میجویم، و پس از آن به شما نیز با دوستی نسبت به شما و دوستی نسبت به دوستان شما، و به بیزاری از دشمنانتان شما، و به بیزاری از دشمنانتان، و برپاکنندگان جنگ با شما، و به بیزاری از شیعیان و پیروان آنها، من در صلحم با کسیکه با شما صلح کرد، و در جنگم با کسیکه با شما جنگید،

وَ وَلِی لِمَنْ وَالاَکمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاکمْ فَاَسْاَلُ اللَّهَ الَّذِی اَکرَمَنِی بِمَعْرِفَتِکمْ وَ مَعْرِفَهِ اَوْلِیائِکمْ وَ رَزَقَنِی الْبَرَاءَهَ مِنْ اَعْدَائِکمْ اَنْ یجْعَلَنِی مَعَکمْ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ وَ اَنْ یثَبِّتَ لِی عِنْدَکمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ وَ اَسْاَلُهُ اَنْ یبَلِّغَنِی الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَکمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ اَنْ یرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِی (ثَارَکمْ) مَعَ اِمَامٍ هُدًی (مَهْدِی) ظَاهِرٍ نَاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْکمْ وَ اَسْاَلُ اللَّهَ بِحَقِّکمْ
و دوستم با کسیکه شما را دوست داشت، و دشمنم با کسیکه شما را دشمن داشت، پس درخواست میکنم از خدا که مرا به معرفت و دوستان شما گرامی داشت و بیزاری از دشمنان شما را نصیب من کرد، اینکه مرا در دنیا و آخرت با شما قرار دهد، و جایگاهم را نزد شما استوار بدارد، و از او میخواهم که مرا برساند به مقام ستوده ای که برای شما نزد خداست و روزی کند خون خواهی ام را به همراه امام هدایت گر آشکار و گویای به حق از خاندان شما، و از خدا درخواست میکنم به حق شما،

بِالشَّاْنِ الَّذِی لَکمْ عِنْدَهُ اَنْ یعْطِینِی بِمُصَابِی بِکمْ اَفْضَلَ مَا یعْطِی مُصَاباً بِمُصِیبَتِهِ مُصِیبَهً مَا اَعْظَمَهَا وَ اَعْظَمَ رَزِیتَهَا فِی الْاِسْلاَمِ وَ فِی جَمِیعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْاَرْضِ (الْاَرَضِینَ) اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِی مَقَامِی هَذَا مِمَّنْ تَنَالُهُ مِنْک صَلَوَاتٌ وَ رَحْمَهٌ وَ مَغْفِرَهٌ اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیای مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَمَاتِی مَمَاتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
و شانی که برای شما نزد اوست، که عطا کند به من به خاطر مصیبت زدگی ام به شما برترین چیزی را که عطا کند به مصیبت زده ای به خاطر مصیبتش، چه مصیبتی بزرگ است آن مصیبت، و چه عظیم است آن عزا در اسلام، و در همه آسمانها و زمین.
خدایا در این جایگاه مرا از کسانی قرار ده، که از جانب تو به آنان درود و رحمت و آمرزش میرسد خدایا حیاتم را حیات [آمیخته به عشق] محمّد و خاندان محمّد، و مرگم را مرگ [در حال شیفتگی به] محمّد و خاندان محمّد قرار دهد.

اللَّهُمَّ اِنَّ هَذَا یوْمٌ تَبَرَّکتْ بِهِ (فِیهِ) بَنُو اُمَیهَ وَ ابْنُ آکلَهِ الْاَکبَادِ اللَّعِینُ ابْنُ اللَّعِینِ عَلَی (لِسَانِک) وَ لِسَانِ نَبِیک (صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) فِی کلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فِیهِ نَبِیک (صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) اللَّهُمَّ الْعَنْ اَبَا سُفْیانَ وَ مُعَاوِیهَ وَ یزِیدَ بْنَ مُعَاوِیهَ عَلَیهِمْ مِنْک اللَّعْنَهُ اَبَدَ الْآبِدِینَ وَ هَذَا یوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِیادٍ وَ آلُ مَرْوَانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیهِ (عَلَیهِ السَّلاَمُ).
خدایا این روز روزی است که به آن تبرّک جستند بنی امیه، و فرزند جگرخوار، آن لعنت شده فرزند لعنت شده بر زبان تو و زبان پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) در هر کجا و هر موقفی که پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) در آن ایستاد.
خدایا لعنت کن ابا سفیان، و معاویه و یزید فرزند معاویه را، که از جانب تو بر آنان لعنت باد به جاودانگی جاودانها، و امروز روزی است که خوشحال شدند به این روز خاندان زیاد و خاندان مردان، بخاطر کشتن حضرت امام حسین را (درود خدا بر او)

اللَّهُمَّ فَضَاعِفْ عَلَیهِمُ اللَّعْنَ مِنْک وَ الْعَذَابَ (الْاَلِیمَ) اللَّهُمَّ اِنِّی اَتَقَرَّبُ اِلَیک فِی هَذَا الْیوْمِ وَ فِی مَوْقِفِی هَذَا وَ اَیامِ حَیاتِی بِالْبَرَاءَهِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَهِ عَلَیهِمْ وَ بِالْمُوَالاَهِ لِنَبِیک وَ آلِ نَبِیک (عَلَیهِ وَ) عَلَیهِمُ السَّلاَمُ
خدایا پس لعنت و شکنجه ات را بر آنان دوچندان کن، خدای من در این روز و در این جایگاه و همه روزهای زندگی ام به تو تقرّب می جویم، به بیزاری ام از اینان و لعنت بر ایشان، و به دوستی پیامبر و خاندان پیامبرت (درود بر او و ایشان)سپس صد مرتبه میگویی

اللَّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَی ذَلِک اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصَابَهَ الَّتِی (الَّذِینَ) جَاهَدَتِ الْحُسَینَ وَ شَایعَتْ وَ بَایعَتْ وَ تَابَعَتْ (تَایعَتْ) عَلَی قَتْلِهِ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِیعاً

بعد صد مرتبه میگویی:

السَّلاَمُ عَلَیک یا اَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَی الْاَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِک عَلَیک مِنِّی سَلاَمُ اللَّهِ اَبَداً مَا بَقِیتُ وَ بَقِی اللَّیلُ وَ النَّهَارُ وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی لِزِیارَتِکمْ (لِزِیارَتِک) السَّلاَمُ عَلَی الْحُسَینِ وَ عَلَی عَلِی بْنِ الْحُسَینِ (وَ عَلَی اَوْلاَدِ الْحُسَینِ) وَ عَلَی اَصْحَابِ الْحُسَینِ
خدا لعنت کن نخستین ستمکاری را که به حق محمّد و خاندان محمّد ستم کرد، و آخرین کسی را که در این ستم از او پیروی نمود.
خدایا لعنت کن جمعیتی را که با حسین کردند، و همراهی نمودند و پیمان بستند، و پیروی کردند بر کشتن آن حضرت، خدایا همه آنان را لعنت کن، بعد صد مرتبه میگویی: سلام بر تو ای ابا عبد اللّه، و بر جان هایی که به درگاهت فرود آمدند، از جانب من سلام خدا بر تو باد همیشه تا هستم و تا شب و روز باقی است و خدا زیارت شما آخرین زیارت از سوی من قرار ندهد، سلام بر حسین و بر علی بن الحسین و فرزندان حسین، و یاران حسین.

آنگاه می گوئی
اللَّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظَالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنِّی وَ ابْدَاْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ (الْعَنِ) الثَّانِی وَ الثَّالِثَ وَ الرَّابِعَ اللَّهُمَّ الْعَنْ یزِیدَ خَامِساً وَ الْعَنْ عُبَیدَ اللَّهِ بْنَ زِیادٍ وَ ابْنَ مَرْجَانَهَ وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ اَبِی سُفْیانَ وَ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ اِلَی یوْمِ الْقِیامَهِ
آنگاه میگویی: خدایا اختصاص ده، اوّلین ستمکار را از جانب من به لعنت، و آغاز کن به آن لعنت اولین را، سپس دومین و سومین و چهارمین را، خدایا یزید پنجم آنان را لعنت کن، و لعنت کن عبید اللّه بن زیاد و پسر مرجانه و عمر بن سعد و شمر و خاندان ابو سفیان خاندان زیاد و خاندان مروان را تا روز قیامت.
سپس به سجده می روی و می گوئی:

اللَّهُمَّ لَک الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاکرِینَ لَک عَلَی مُصَابِهِمْ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَی عَظِیمِ رَزِیتِی اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی شَفَاعَهَ الْحُسَینِ یوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لِی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَک مَعَ الْحُسَینِ وَ اَصْحَابِ الْحُسَینِ الَّذِینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَینِ علیه السلام
سپس به سجده میروی و میگویی: خدایا سپاس تو را سپاس شکرگزاران بر مصیبت زدگی آنان، خدای را سپاس بر بزرگی عزایم، خدایا شفاعت حسین را در روز ورود [به قیامت] نصیبم کن، و ثابت بدار قدم صدق مرا نزد خود به همراه حسین و یاران حسین، آنان که جانشان را در دفاع از حسین (درود بر او) بخشیدند.

زیارت امین الله

زیارت معروف به «اَمینُ اللّه» است که در نهایت اعتبار می باشد و در تمام کتابهای زیارتی و مصابیح نقل شده.
علاّمه مجلسی (ره) فرموده: این زیارت از جهت متن و سند از بهترین زیارات است و باید در تمام روضه های ائمه بر آن مواظبت نمایند، درباره این زیارت به سندهای معتبر از جابر، از امام باقر علیه السّلام روایت شده: حضرت زین العابدین علیه السّلام به زیارت امیر المومنین علیه السّلام آمد، و در کنار قبر آن حضرت ایستاد و گریست و چنین گفت:

السَّلامُ عَلَیک یا اَمِینَ اللَّهِ فِی اَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ عَلَی عِبَادِهِ (السَّلامُ عَلَیک یا اَمِیرَ الْمُوْمِنِینَ)، اَشْهَدُ اَنَّک جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَ عَمِلْتَ بِکتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِیهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ حَتَّی دَعَاک اللَّهُ اِلَی جِوَارِهِ فَقَبَضَک اِلَیهِ بِاخْتِیارِهِ وَ اَلْزَمَ اَعْدَاءَک الْحُجَّهَ مَعَ مَا لَک مِنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَهِ عَلَی جَمِیعِ خَلْقِهِ اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِی مُطْمَئِنَّهً بِقَدَرِک رَاضِیهً بِقَضَائِک مُولَعَهً بِذِکرِک وَ دُعَائِک مُحِبَّهً لِصَفْوَهِ اَوْلِیائِک مَحْبُوبَهً فِی اَرْضِک وَ سَمَائِک صَابِرَهً عَلَی نُزُولِ بَلائِک [شَاکرَهً لِفَوَاضِلِ نَعْمَائِک ذَاکرَهً لِسَوَابِغِ آلائِک ] مُشْتَاقَهً اِلَی فَرْحَهِ لِقَائِک مُتَزَوِّدَهً التَّقْوَی لِیوْمِ جَزَائِک مُسْتَنَّهً بِسُنَنِ اَوْلِیائِک مُفَارِقَهً لِاَخْلاقِ اَعْدَائِک مَشْغُولَهً عَنِ الدُّنْیا بِحَمْدِک وَ ثَنَائِک.
سلام بر تو ای امین خدا بر روی زمینش، و حجّت او بر بندگانش، سلام بر تو ای امیر مومنان [اگر این زیارت برای امام دیگر خوانده شود، «السلام علیک یا امیر المومنین» گفته نمی شود مولف شهادت می دهم که تو در راه خدا آن چنان که باید جهاد کردی، و به کتابش عمل نمودی، و روشهای پیامبرش (درود خدا بر او خاندانش) را پیروی کردی، تا خدا تو را به جوارش خواند، و با اختیاراتش تو را به جانب خود قبض روح نمود، و دشمنانت را ملزم به حجت کرد، با آنچه توراست از حجت های رسا بر همه مخلوقاتش.
خدایا قرار ده نفسم را آرام در برابر تقدیرت، خشنود به قضاوتت، حریص به ذکر و دعایت، عاشق به برگزیده دوستانت، محبوب در زمین و آسمانت، شکیبا بر نزول بلایت، سپاس گذار بر فزونی نعمت هایت، یادکننده کامل عطاهایت، مشتاق به شادی دیدارت، توشه برگیرنده تقوا برای روز پاداشت، پیرو روش های اولیایت، جداکننده از اخلاق دشمنانت، غافل از دنیا به سپاس و ثنایت.
پس روی مبارک خود را بر قبر گذاشت و گفت:

اللَّهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتِینَ اِلَیک وَالِهَهٌ وَ سُبُلَ الرَّاغِبِینَ اِلَیک شَارِعَهٌ وَ اَعْلامَ الْقَاصِدِینَ اِلَیک وَاضِحَهٌ وَ اَفْئِدَهَ الْعَارِفِینَ مِنْک فَازِعَهِ وَ اَصْوَاتَ الدَّاعِینَ اِلَیک صَاعِدَهٌ وَ اَبْوَابَ الْاِجَابَهِ لَهُمْ مُفَتَّحَهٌ وَ دَعْوَهَ مَنْ نَاجَاک مُسْتَجَابَهٌ وَ تَوْبَهَ مَنْ اَنَابَ اِلَیک مَقْبُولَهٌ وَ عَبْرَهَ مَنْ بَکی مِنْ خَوْفِک مَرْحُومَهٌ وَ الْاِغَاثَهَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ بِک مَوْجُودَهٌ [مَبْذُولَهٌ] وَ الْاِعَانَهَ لِمَنِ اسْتَعَانَ بِک مَبْذُولَهٌ [مَوْجُودَهٌ] وَ عِدَاتِک لِعِبَادِک مُنْجَزَهٌ وَ زَلَلَ مَنِ اسْتَقَالَک مُقَالَهٌ وَ اَعْمَالَ الْعَامِلِینَ لَدَیک مَحْفُوظَهٌ وَ اَرْزَاقَک اِلَی الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْک نَازِلَهٌ وَ عَوَائِدَ الْمَزِیدِ اِلَیهِمْ وَاصِلَهٌ وَ ذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرِینَ مَغْفُورَهٌ وَ حَوَائِجَ خَلْقِک عِنْدَک مَقْضِیهٌ وَ جَوَائِزَ السَّائِلِینَ عِنْدَک مُوَفَّرَهٌ وَ عَوَائِدَ الْمَزِیدِ مُتَوَاتِرَهٌ وَ مَوَائِدَ الْمُسْتَطْعِمِینَ مُعَدَّهٌ وَ مَنَاهِلَ الظِّمَاءِ [لَدَیک ] مُتْرَعَهٌ اللَّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعَائِی وَ اقْبَلْ ثَنَائِی وَ اجْمَعْ بَینِی وَ بَینَ اَوْلِیائِی بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِی وَ فَاطِمَهَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَینِ اِنَّک وَلِی نَعْمَائِی وَ مُنْتَهَی مُنَای وَ غَایهُ رَجَائِی فِی مُنْقَلَبِی وَ مَثْوَای.
خدای دل های فروتنان، سرگردان به سوی توست، و راه های مشتاقان به درگاهت نمایان است، و نشانه های قاصدان کوی ات پیداست، و دل های عارفان از تو هراسان است، و صدای خوانندگان به جانب تو بلند است، و درهای اجابت به رویشان گشوده، و دعای آنکه با تو مناجات کرد مستجاب است، و توبه کسی که به سوی تو بازگشت پذیرفته است، و اشک کسی که از ترس تو گریه کرد مورد رحم است، و فریادرسی برای کسی که از تو فریاد خواست آماده است، و کمک برای کسی که از تو کمک خواست رایگان است، و وعده هایت برای بندگانت وفا شده، و لغزش آن که از تو پوزش خواست نادیده گرفته شده، و اعمال عمل کنندگان نزد تو محفوظ است، و روزی هایت از جانب تو به سوی مخلوقات فرود آینده است، و بهره های فزون به سویشان پیوسته است، و گناهان آمرزش جویان آمرزیده است، و حاجات خلق نزد تو برآورده است، و جایزه های خواستاران، پیش تو کامل گشته است، و عایدات افزون پیاپی است، و سفره های خواهندگان طعام آماده، و حوض های تشنگان لبریز است.
خدایا دعایم را مستجاب کن، و ستایشم را بپذیر، و بین من و اولیایم جمع کن، به حق محمّد و علی و فاطمه و حسن و حسین، تو ولی نعمت و نهایت آرزو و هدف امید منی در بازگشتگاه و محلّ اقامتم.
در کتاب «کامل الزیارات» پس از متن زیارت این جملات آمده است:

اَنْتَ اِلَهِی وَ سَیدِی وَ مَوْلای اغْفِرْ لِاَوْلِیائِنَا وَ کفَّ عَنَّا اَعْدَاءَنَا وَ اشْغَلْهُمْ عَنْ اَذَانَا وَ اَظْهِرْ کلِمَهَ الْحَقِّ وَ اجْعَلْهَا الْعُلْیا وَ اَدْحِضْ کلِمَهَ الْبَاطِلِ وَ اجْعَلْهَا السُّفْلَی اِنَّک عَلَی کلِّ شَی ءٍ قَدِیرٌ
تو معبود و آقاو مولای منی، دوستانمان را بیامرز، دشمنانمان را از ما بازدار، و از آزار ما غافلشان گردان، و کلمه حق را نمایان و و آن را برتر کن، و کلمه باطل را بلغزان و آن را پست تر قرار ده، تو بر هرچیز تواناییآنگاه امام باقر علیه السّلام فرمود: هرکه از شیعیان ما این زیارت و دعا را در کنار قبر امیر المومنین علیه السّلام، یا نزد قبر یکی از ائمه علیهم السّلام بخواند، البته حق تعالی این زیارت و دعای او را در نامه ای از نور بالا برد و مهر حضرت محمّد صلّی اللّه و علیه و آله را بر آن بزند و به این صورت محفوظ باشد، تا به قائم آل محمّد (عج) تسلیم کنند، پس صاحبش را به بشارت و تحیت و کرامت استقبال نماید ان شاء اللّه تعالی.
مولّف گوید: این زیارت شریفه هم از زیارات مطلقه به حساب می آید، و هم از زیارات مخصوصه روز غدیر، و هم از زیارات جامعه، که در جمیع روضات مقدسه ائمه خوانده می شود.

زیارت حضرت فاطمه

یا مُمْتَحَنَهُ امْتَحَنَک اللَّهُ الَّذِی خَلَقَک قَبْلَ اَنْ یخْلُقَک فَوَجَدَک لِمَا امْتَحَنَک صَابِرَهً وَ زَعَمْنَا اَنَّا لَک اَوْلِیاءُ وَ مُصَدِّقُونَ وَ صَابِرُونَ لِکلِّ مَا اَتَانَا بِهِ اَبُوک صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ اَتَی [اَتَانَا] بِهِ وَصِیهُ فَاِنَّا نَسْاَلُک اِنْ کنَّا صَدَّقْنَاک اِلا اَلْحَقْتِنَا بِتَصْدِیقِنَا لَهُمَا لِنُبَشِّرَ اَنْفُسَنَا بِاَنَّا قَدْ طَهُرْنَا بِوِلایتِک.
ای آزموده، آزمودت خدایی که تو را آفرید، پیش از آنکه تو را بیافریند، پس به آنچه آزمودت تو را شکیبا یافت ما بر این باوریم که دوستان و تصدیق کنندگان توایم، و به تمام آنچه پدرت (درود خدا بر او و خاندانش باد) و وصی اش برای ما آورده صبرکننده ایم، پس از تو درخواست می کنیم، اگر تصدیق کننده تو بوده ایم، ما را به تصدیقمان به پدرت و جانشینش ملحق کنی، تا خود را بشارت دهیم، که به سبب ولایت تو پاک گشته ایم.
و نیز مستحبّ است بگویی:

السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ نَبِی اللَّهِ السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ حَبِیبِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ خَلِیلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ صَفِی اللَّهِ السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ اَمِینِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ خَیرِ خَلْقِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ اَفْضَلِ اَنْبِیاءِ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلائِکتِهِ السَّلامُ عَلَیک یا بِنْتَ خَیرِ الْبَرِیهِ السَّلامُ عَلَیک یا سَیدَهَ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ مِنَ الْاَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ السَّلامُ عَلَیک یا زَوْجَهَ وَلِی اللَّهِ وَ خَیرِ الْخَلْقِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ،
سلام بر تو ای دختر رسول خدا، سلام بر تو ای دختر پیامبر خدا، سلام بر تو ای دختر محبوب خدا، سلام بر تو ای دختر دوست صمیمی خدا، سلام بر تو ای دختر بزگریده خدا، سلام بر تو ای دختر امین خدا، سلام بر تو ای دختر بهترین خلق خدا، سلام بر تو ای دختر برترین پیامبران خدا، و رسولان و فرشتگان، سلام بر تو ای دختر بهترین مخلوقات، سلام بر تو ای بانوی بانوان جهان از گذشتگان و آیندگان، سلام بر تو ای همسر ولیّ خدا، و بهترین خلق بعد از رسول خدا،

السَّلامُ عَلَیک یا اُمَّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَینِ سَیدَی شَبَابِ اَهْلِ الْجَنَّهِ السَّلامُ عَلَیک اَیتُهَا الصِّدِّیقَهُ الشَّهِیدَهُ السَّلامُ عَلَیک اَیتُهَا الرَّضِیهُ الْمَرْضِیهُ السَّلامُ عَلَیک اَیتُهَا الْفَاضِلَهُ الزَّکیهُ السَّلامُ عَلَیک اَیتُهَا الْحَوْرَاءُ الْاِنْسِیهُ السَّلامُ عَلَیک اَیتُهَا التَّقِیهُ النَّقِیهُ السَّلامُ عَلَیک اَیتُهَا الْمُحَدَّثَهُ الْعَلِیمَهُ السَّلامُ عَلَیک اَیتُهَا الْمَظْلُومَهُ الْمَغْصُوبَهُ السَّلامُ عَلَیک اَیتُهَا الْمُضْطَهَدَهُ الْمَقْهُورَهُ السَّلامُ عَلَیک یا فَاطِمَهُ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ صَلَّی اللَّهُ عَلَیک وَ عَلَی رُوحِک وَ بَدَنِک اَشْهَدُ اَنَّک مَضَیتِ عَلَی بَینَهٍ مِنْ رَبِّک.
سلام بر تو ای مادر حسن و حسین، دو سرور جوانان اهل بهشت، سلام بر تو ای صدّیقه شهیده، سلام بر تو ای خشنود از خدا، و خدا خشنود از تو، سلام بر تو ای فاضله پاکیزه، سلام بر تو ای حوریه در لباس انسان، سلام بر تو ای پرهیزکار نظیف، سلام بر تو ای هم سخن با ملائکه و ای بسیار دانا، سلام بر تو ای ستمدیده، ای که حقت غصب شده، سلام بر تو از سرکوب شده، و مقهور دشمن، سلام و رحمت و برکات خدا بر تو ای فاطمه دختر رسول خدا، درود خدا بر تو و روح و تن تو، گواهی می دهم که بر بُرهانی روشن از سوی پروردگارت از جهان درگذشتی،

وَ اَنَّ مَنْ سَرَّک فَقَدْ سَرَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ جَفَاک فَقَدْ جَفَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ آذَاک فَقَدْ آذَی رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ وَصَلَک فَقَدْ وَصَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ قَطَعَک فَقَدْ قَطَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ لِاَنَّک بَضْعَهٌ مِنْهُ وَ رُوحُهُ الَّذِی بَینَ جَنْبَیهِ کمَا قَالَ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ اُشْهِدُ اللَّهَ وَ رُسُلَهُ وَ مَلائِکتَهُ اَنِّی رَاضٍ عَمَّنْ رَضِیتِ عَنْهُ سَاخِطٌ عَلَی مَنْ سَخِطْتِ عَلَیهِ مُتَبَرِّئٌ مِمَّنْ تَبَرَّاْتِ مِنْهُ مُوَالٍ لِمَنْ وَالَیتِ مُعَادٍ لِمَنْ عَادَیتِ مُبْغِضٌ لِمَنْ اَبْغَضْتِ مُحِبٌّ لِمَنْ اَحْبَبْتِ وَ کفَی بِاللَّهِ شَهِیداً وَ حَسِیباً وَ جَازِیاً وَ مُثِیباً
و هرکه تو را شاد کرد، رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد) را شاد نمود، و هرکه به تو جفا کرد، و به رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد) جفا کرد، و هرکه تو را آرزد، رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد) را آزرد، و هرکه به تو پیوست، به رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد) پیوست و هر که از تو برید، از رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد) برید، چرا که تو پاره تن او و روح بین دو پهلوی او هستی، خدا و رسولان خدا و فرشتگان را گواه می گیرم که من خشنودم از کسی که تو از او خشنودی، و خشمگینم بر کسی که تو بر او خشمگینی، و بیزارم از هر که تو از او بیزاری، ودوست دارم هرکه را تو دوست داری و دشمنم هرکه را تو با او دشمنی، و متنفّرم از هرکه تو از او نفرت داری و محبّت دارم به هرکه تو به او محبّت داری و خدا برای شهادت و حسابرسی، کیفر دهی و پاداش دهی کافی است.
آنگاه بر رسول خدا و ائمه طاهرین عَلَیهِمُ الْسَّلام صلوات می فرستی.
مولّف گوید: ما برای روز سوم جمادی الآخِر زیارتی دیگر برای حضرت فاطمه علیها السلام نقل کردیم، و نیز علما زیارت مبسوطی برای آن مظلومه نقل کرده اند، که مثل همین زیارت نقل شده از شیخ طوسی است، اول آن (السّلام ُ علیک یا بنتَ رسولِ اللّهِ) است تا (اُشْهِدُ اللّهَ وَ رُسُلَهُ و مَلائکتَهُ) و از اینجا به بعد آن چنین است:

اُشْهِدُ اللَّهَ وَ مَلائِکتَهُ اَنِّی وَلِی لِمَنْ وَالاک وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاک وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَک اَنَا یا مَوْلاتِی بِک وَ بِاَبِیک وَ بَعْلِک وَ الْاَئِمَّهِ مِنْ وُلْدِک مُوقِنٌ وَ بِوِلایتِهِمْ مُوْمِنٌ وَ لِطَاعَتِهِمْ مُلْتَزِمٌ اَشْهَدُ اَنَّ الدِّینَ دِینُهُمْ وَ الْحُکمَ حُکمُهُمْ وَ هُمْ قَدْ بَلَّغُوا عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ دَعَوْا اِلَی سَبِیلِ اللَّهِ بِالْحِکمَهِ وَ الْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ لا تَاْخُذُهُمْ فِی اللَّهِ لَوْمَهُ لائِمٍ وَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیک وَ عَلَی اَبِیک وَ بَعْلِک وَ ذُرِّیتِک الْاَئِمَّهِ الطَّاهِرِینَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَیتِهِ وَ صَلِّ عَلَی الْبَتُولِ الطَّاهِرَهِ الصِّدِّیقَهِ الْمَعْصُومَهِ التَّقِیهِ النَّقِیهِ الرَّضِیهِ الْمَرْضِیهِ الزَّکیهِ الرَّشِیدَهِ الْمَظْلُومَهِ الْمَقْهُورَهِ الْمَغْصُوبَهِ [الْمَغْضُوبِ ] حَقُّهَا الْمَمْنُوعَهِ [الْمَمْنُوعِ ] اِرْثُهَا الْمَکسُورَهِ [الْمَکسُورِ] ضِلْعُهَا الْمَظْلُومِ بَعْلُهَا الْمَقْتُولِ وَلَدُهَا فَاطِمَهَ بِنْتِ رَسُولِک وَ بَضْعَهِ لَحْمِهِ،
خدا و فرشتگانش را گواه میگیریم که من دوستم با هرکه تو را دوست دارد، و دشمنم با هرکه با تو دشمن است، و در جنگم با کسی که با تو بجنگد، من ای سرپرستم یقین دارم به تو و پدر و همسر تو و امامان از فرزندانت، و به ولایتشان مومنم و به پیروی از آنان ملتزمم، شهادت می دهم، که دین، دین آنهاست، و فرمان فرمان آنها، و آنان از جانب خدا آنچه را باید، ابلاغ کردند، و به راه خدا با حکم و موعظه حسنه دعوت نمودند، و در راه خدا به ملامت ملامت کنندگان اعتنا ننمودند، و درودهای خدا بر تو و پدر و همسر تو و فرزندانت، آن امامان پاک، خدایا درود فرست بر محمّد و اهل بیتش، و درود فرست بر بتول پاک، صدّیقه، معصومه، پرهیزکار، پاکیزه، خشنود از حق، خدا خشنود از او، پاک تربیت، رشیده، مظلومه، دشمن چیره، غصب شده حق، منع شده از ارث، پهلو شکسته، ستم شده [به] شوهرش، کشته شده فرزندش، فاطمه دختر رسولت، و پاره تنش،

وَ صَمِیمِ قَلْبِهِ وَ فِلْذَهِ کبِدِهِ وَ النُّخْبَهِ [وَ التَّحِیهِ] مِنْک لَهُ وَ التُّحْفَهِ خَصَصْتَ بِهَا وَصِیهُ وَ حَبِیبَهِ [وَ حَبِیبَهُ ] الْمُصْطَفَی وَ قَرِینَهِ [وَ قَرِینَهُ ] الْمُرْتَضَی وَ سَیدَهِ النِّسَاءِ وَ مُبَشِّرَهِ الْاَوْلِیاءِ حَلِیفَهِ الْوَرَعِ وَ الزُّهْدِ وَ تُفَّاحَهِ الْفِرْدَوْسِ وَ الْخُلْدِ الَّتِی شَرَّفْتَ مَوْلِدَهَا بِنِسَاءِ الْجَنَّهِ وَ سَلَلْتَ مِنْهَا اَنْوَارَ الْاَئِمَّهِ وَ اَرْخَیتَ دُونَهَا حِجَابَ النُّبُوَّهِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیهَا صَلاهً تَزِیدُ فِی مَحَلِّهَا عِنْدَک وَ شَرَفِهَا لَدَیک وَ مَنْزِلَتِهَا مِنْ رِضَاک وَ بَلِّغْهَا مِنَّا تَحِیهً وَ سَلاماً وَ آتِنَا مِنْ لَدُنْک فِی حُبِّهَا فَضْلاً وَ اِحْسَاناً وَ رَحْمَهً وَ غُفْرَاناً اِنَّک ذُو الْعَفْوِ الْکرِیمِ.
و خالص قلبش، و جگر گوشه اش، و انتخاب شده از جانب تو، و تحفه هایی که به جانشینش اختصاص دادی، و محبوبه مُصْطَفی، و همسر مُرتِضی، بانوی بانوان، و مژده دهنده اولیاء، و هم پیمان ورع و زهد، و سیب فردوس و بهشت جاوید، بانویی که شرافت دادی تولّدش را به زنان بهشت، و خارج کردی انوار امامان را از صدف وجود او، و انداختی در مقابلش پرده نبوّت را.
خدایا بر او درود فرست، درودی که بیفزاید بر مقامش نزد تو، و بر شرفش در پیشگاهت، و بر منزلتش از خشنودی ات، و به او از جانبت ما تحیت و سلام برسان، و به ما در راه دوستی اش از جانب خود، فضل و احسان و رحمت و آمرزش عنایت کن، تو صاحب گذشت و بزرگواری هستی.
مولّف گوید: شیخ در «تهذیب» فرموده: آنچه در فضل زیارت آن معظّمه روایت شده، بیشتر از آن است که شمارش شود و علاّمه مجلسی از کتاب «مصباح الانوار» نقل کرده: از حضرت فاطمه علیها السلام روایت شده: پدرم به من فرمود: هرکه بر تو صلوات فرستد، حق تعالی او را بیامرزد و در هر جای بهشت که باشم به من ملحق کند.

اعمال شب و روز ماه رمضان

و آن بر چهار بخش است، بخش اوّل: اعمالی که در هر شب و هر روز این ماه بجا آورده شود.
سید ابن طاووس از امام صادق و موسی بن جعفر علیهم السّلام روایت کرده که فرمودند: در ماه رمضان از اوّل آن تا آخر آن پس از هر فریضه بخوان:

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی حَجَّ بَیتِک الْحَرَامِ فِی عَامِی هَذَا وَ فِی کلِّ عَامٍ مَا اَبْقَیتَنِی فِی یسْرٍ مِنْک وَ عَافِیهٍ وَ سَعَهِ رِزْقٍ وَ لا تُخْلِنِی مِنْ تِلْک الْمَوَاقِفِ الْکرِیمَهِ وَ الْمَشَاهِدِ الشَّرِیفَهِ وَ زِیارَهِ قَبْرِ نَبِیک صَلَوَاتُک عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ فِی جَمِیعِ حَوَائِجِ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ فَکنْ لِی اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْاَمْرِ الْمَحْتُومِ فِی لَیلَهِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِی لا یرَدُّ وَ لا یبَدَّلُ اَنْ تَکتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیتِک الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْکورِ سَعْیهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُکفَّرِ عَنْهُمْ سَیئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ اَنْ تُطِیلَ عُمُرِی [فِی طَاعَتِک ] وَ تُوَسِّعَ عَلَی رِزْقِی وَ تُوَدِّی عَنِّی اَمَانَتِی وَ دَینِی آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ.
خدایا زیارت خانه محرّمت را در امسال و در هر سال نصیبم کن، تا زمانیکه زنده ام داری در آسانی تندرستی و گشادگی روزی، و محرومم نکن مرا از آن اماکن گرامی، و مشاهد شریف.
زیارت قبر پیامبرت که درود تو بر او و بر خاندانش باد، و در تمام حاجات دنیا و آخرت یاور من باش خدایا از تو درخواست میکنم در آنچه که حکم میکنی و مقدّر می نمایی، از فرمان حتمی در شب قدر، از حکمی که برگشت داده نمیشود، و به حکم دیگر تبدیل نمی گردد، اینکه مرا در شمار زائران خانه محترمت بنویسی، آن زائرانی که پاک و خالصانه است زیارتشان و پذیرفته است تلاششان و آمرزیده است گناهشان، و نابود شده است بدی هایشان، و قرار ده در آنچه حکم میکنی، و مقدّر می نمایی اینکه عمرم را طولانی سازی و روزی ام را فراوان کنی، و امانت و قرضم را ادا نمایی، دعایم را اجابت کن ای پروردگار جهانیانو پس از نمازهای واجب بخوان:

یا عَلِی یا عَظِیمُ یا غَفُورُ یا رَحِیمُ اَنْتَ الرَّبُّ الْعَظِیمُ الَّذِی لَیسَ کمِثْلِهِ شَی ءٌ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ وَ هَذَا شَهْرٌ عَظَّمْتَهُ وَ کرَّمْتَهُ وَ شَرَّفْتَهُ وَ فَضَّلْتَهُ عَلَی الشُّهُورِ وَ هُوَ الشَّهْرُ الَّذِی فَرَضْتَ صِیامَهُ عَلَی وَ هُوَ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی اَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ هُدًی لِلنَّاسِ وَ بَینَاتٍ مِنَ الْهُدَی وَ الْفُرْقَانِ وَ جَعَلْتَ فِیهِ لَیلَهَ الْقَدْرِ وَ جَعَلْتَهَا خَیرا مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ فَیا ذَا الْمَنِّ وَ لا یمَنُّ عَلَیک مُنَّ عَلَی بِفَکاک رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ فِیمَنْ تَمُنُّ عَلَیهِ وَ اَدْخِلْنِی الْجَنَّهَ بِرَحْمَتِک یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
ای بلندمرتبه، ای بزرگ، ای آمرزنده، ای مهربان، تویی پروردگار بزرگی که چیزی همانندش نیست، و اوست شنوای بینا، و این ماهی است که به آن عظمت و کرامت و شرافت بخشیدی و بر سایر ماه ها برتری دادی، و ماهی است که روزه اش را بر ما واجب نمودی، و آن ماه رمضان است که قرآن را در آن فرود آوردی، برای هدایت مردم و بیان دلایل روشن از هدایت و تمیز حق از باطل، و شب قدر را در آن قرار دادی، و آن را از هزار ماه بهتر ساختی، ای صاحب منت که بر تو منّتی گذاشته نشود، بر من به آزادی از آتش منّت نه، در جمع آنان که بر آنها منّت نهی، و وارد بهشتم گردان ای مربان ترین مهربانان.
شیخ کفعمی در «مصباح» و «بلد الامین» و شیخ شهید در مجموعه خود از حضرت رسول صلّی اللّه و علیه و آله روایت کرده اند که آن حضرت فرمود: هرکه این دعا را در ماه رمضان، پس از هر نماز واجب بخواند، حق تعالی گناهان او را تا روز قیامت بیامرزد.
و آن دعا این است:

اللَّهُمَّ اَدْخِلْ عَلَی اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ اللَّهُمَّ اَغْنِ کلَّ فَقِیرٍ اللَّهُمَّ اَشْبِعْ کلَّ جَائِعٍ اللَّهُمَّ اکسُ کلَّ عُرْیانٍ اللَّهُمَّ اقْضِ دَینَ کلِّ مَدِینٍ اللَّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ کلِّ مَکرُوبٍ اللَّهُمَّ رُدَّ کلَّ غَرِیبٍ اللَّهُمَّ فُک کلَّ اَسِیرٍ اللَّهُمَّ اَصْلِحْ کلَّ فَاسِدٍ مِنْ اُمُورِ الْمُسْلِمِینَ اللَّهُمَّ اشْفِ کلَّ مَرِیضٍ اللَّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنَا بِغِنَاک اللَّهُمَّ غَیرْ سُوءَ حَالِنَا بِحُسْنِ حَالِک اللَّهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّینَ وَ اَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ اِنَّک عَلَی کلِّ شَی ءٍ قَدِیرٌ.
خدایا دل اهل قبور را شاد کن، خدایا هر تهیدستی را بی نیاز کن، خدایا هر گرسنه ای را سیر کن، خدایا هر برهنه ای را بپوشان، خدایا قرض هر بدهکاری را ادا کن.
خدایا غم هر غم زده ای را برطرف کن، خدایا هر غریبی را به وطن بازگردان، خدایا هر اسیری را آزاد فرما، خدایا هر فسادی را در کار مسلمانان اصلاح گردان، خدایا هر بیماری را درمان ده، خدایا راه تهیدستی ما را با توانگریت ببند، خدایا بدحالی ما را به خوبی حال خود تغییر ده، خدایا وام ما را بپرداز، و ما را از تهیدستی بی نیاز کن، همانا تو بر هرچیز توانایی.
شیخ کلینی در کتاب «کافی» از ابو بصیر روایت کرده که امام صادق علیه السّلام در ماه رمضان این دعا را میخواند:

اللَّهُمَّ اِنِّی بِک وَ مِنْک اَطْلُبُ حَاجَتِی وَ مَنْ طَلَبَ حَاجَهً اِلَی النَّاسِ فَاِنِّی لا اَطْلُبُ حَاجَتِی اِلّا مِنْک وَحْدَک لا شَرِیک لَک وَ اَسْاَلُک بِفَضْلِک وَ رِضْوَانِک اَنْ تُصَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَیتِهِ وَ اَنْ تَجْعَلَ لِی فِی عَامِی هَذَا اِلَی بَیتِک الْحَرَامِ سَبِیلاً حِجَّهً مَبْرُورَهً مُتَقَبَّلَهً زَاکیهً خَالِصَهً لَک تَقَرُّ بِهَا عَینِی وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِی وَ تَرْزُقَنِی اَنْ اَغُضَّ بَصَرِی وَ اَنْ اَحْفَظَ فَرْجِی وَ اَنْ اَکفَّ بِهَا عَنْ جَمِیعِ مَحَارِمِک حَتَّی لا یکونَ شَی ءٌ آثَرَ عِنْدِی مِنْ طَاعَتِک وَ خَشْیتِک وَ الْعَمَلِ بِمَا اَحْبَبْتَ وَ التَّرْک لِمَا کرِهْتَ وَ نَهَیتَ عَنْهُ وَ اجْعَلْ ذَلِک فِی یسْرٍ وَ یسَارٍ وَ عَافِیهٍ وَ مَا اَنْعَمْتَ بِهِ عَلَی وَ اَسْاَلُک اَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِی قَتْلا فِی سَبِیلِک تَحْتَ رَایهِ نَبِیک مَعَ اَوْلِیائِک وَ اَسْاَلُک اَنْ تَقْتُلَ بِی اَعْدَاءَک وَ اَعْدَاءَ رَسُولِک وَ اَسْاَلُک اَنْ تُکرِمَنِی بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِک وَ لا تُهِنِّی بِکرَامَهِ اَحَدٍ مِنْ اَوْلِیائِک اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلا حَسْبِی اللَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ
خدایا من به وسیله تو و از تو حاجتم را درخواست میکنم، و هرکه حاجت خویش از مردم بخواهد همانا من حاجتم را نمی خواهم مگر از تو، یگانه ای، شریکی برای تو نیست، به حق فضل و رضوانت از تو می خواهم که بر محمّد و اهل بیتش درود فرستی، و در این سال برایم راهی به سوی کعبه قرار دهی، با زیارتی پاک و پذیرفته، پاکیزه و خالص برای خویش، که دیده ام به آن روشن گردد و مرتبه ام با آن بالا رود، خدایا به من روزی کن که دیده ام را از حرام فرو بندم، و شهوتم را نگاه دارم، و خود را از همه حرام هایت بازدارم، تا آنجا که چیزی نزد من برتر نباشد از طاعت و خشیتت، و عمل به آنچه واجب کردی، و ترک آنچه نپسندیدی و از آن نهی نمودی، و همه اینها را در کنار آسانی و فراوانی و تندرستی، و آنچه به من نعمت دادی قرار ده.
و از تو می خواهم مرگم را کشته شدن در راهت در زیر پرچم پیامبرت همراه با اولیایت قرار دهی، و از تو می خواهم که به وسیله من دشمنان خود و رسولت را به قتل رسانی، و از تو درخواست میکنم که مرا گرامی داری با خوار کردن آن از خلق که خودخواهی، و خوار نکنی مرا به گرامی داشتن احدی از اولیایت، خدایا برایم همراه پیامبر راهی به خوشبختی قرار ده، خدا مرا بس است، آنچه خدا خواهد شود.

دعای سحر

دعای عظیم الشانی را که از حضرت رضا علیه السّلام روایت شده بخواند، آن حضرت فرموده است: این دعا دعایی است که امام باقر علیه السّلام در سحرهای ماه رمضان میخواندند:

اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ بَهَائِک بِاَبْهَاهُ وَ کلُّ بَهَائِک بَهِی اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِبَهَائِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ جَمَالِک بِاَجْمَلِهِ وَ کلُّ جَمَالِک جَمِیلٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِجَمَالِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ جَلالِک بِاَجَلِّهِ وَ کلُّ جَلالِک جَلِیلٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِجَلالِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ عَظَمَتِک بِاَعْظَمِهَا وَ کلُّ عَظَمَتِک عَظِیمَهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِعَظَمَتِک کلِّهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ نُورِک بِاَنْوَرِهِ وَ کلُّ نُورِک نَیرٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِنُورِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ رَحْمَتِک بِاَوْسَعِهَا وَ کلُّ رَحْمَتِک وَاسِعَهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِرَحْمَتِک کلِّهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ کلِمَاتِک بِاَتَمِّهَا وَ کلُّ کلِمَاتِک تَامَّهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِکلِمَاتِک کلِّهَا.
خدایا از تو درخواست میکنم به حق زیباترین مرتبه از زیبایی ات، و همه مراتب زیبایی ات زیباست، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب زیبایی ات.
خدایا از تو درخواست میکنم به حق نیکوترین مرتبه از جمالت، و همه مراتب جمال تو نیکوست، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب جمالت.
خدا از تو درخواست می کنم به حق برجسته ترین مرتبه از جلالت، و همه مراتب جلال تو برجسته است خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب جلالت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق بالاترین مرتبه از عظمتت، و همه مراتب عظمتت عظیم است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب عظمتت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق نورانی ترین مرتبه از نورت، و همه مراتب نور تو نورانی است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب نورت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق گسترده تری مرتبه از رحمتت، و همه مراتب رحمتت گسترده است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب رحمتت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق کامل ترین مرتبه از مراتب کلمات، و همه مراتب کلماتت کامل است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب کلماتت.

اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ کمَالِک بِاَکمَلِهِ وَ کلُّ کمَالِک کامِلٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِکمَالِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ اَسْمَائِک بِاَکبَرِهَا وَ کلُّ اَسْمَائِک کبِیرَهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِاَسْمَائِک کلِّهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ عِزَّتِک بِاَعَزِّهَا وَ کلُّ عِزَّتِک عَزِیزَهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِعِزَّتِک کلِّهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ مَشِیتِک بِاَمْضَاهَا وَ کلُّ مَشِیتِک مَاضِیهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِمَشِیتِک کلِّهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ قُدْرَتِک بِالْقُدْرَهِ الَّتِی اسْتَطَلْتَ بِهَا عَلَی کلِّ شَی ءٍ وَ کلُّ قُدْرَتِک مُسْتَطِیلَهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِقُدْرَتِک کلِّهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ عِلْمِک بِاَنْفَذِهِ وَ کلُّ عِلْمِک نَافِذٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِعِلْمِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ قَوْلِک بِاَرْضَاهُ وَ کلُّ قَوْلِک رَضِی اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِقَوْلِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ مَسَائِلِک بِاَحَبِّهَا اِلَیک وَ کلُّهَا [وَ کلُّ مَسَائِلِک ] اِلَیک حَبِیبَهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِمَسَائِلِک کلِّهَا.
خدایا از تو درخواست میکنم به حق کامل ترین مرتبه از کمالت و همه مراتب کمالت کامل است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب کمالت.
خدایا از تو درخواست میکنم به حق بزرگ ترین مرتبه از نام هایت، و همه مراتب نام هایت بزرگ است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب نام هایت خدایا از تو درخواست می کنم به حق عزیزترین مرتبه از عزّتت و همه مراتب عزّتت عزیز است، خدایا از تو درخواست میکنم به حق همه مراتب عزتت خدایا از تو درخواست میکنم به حق نافذترین مرتبه اراده ات و همه مراتب اراده ات نافذ است خدایا از تو درخواست میکنم به حق همه مراتب اراده ات خدایا از تو درخواست میکنم به حق قدرتت که بر همه موجودات احاطه دارد و همه قدرتت بر تمام موجودات احاطه دارد خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب قدرتت، خدایا از تو درخواست می کنم به حق نافذترین مرتبه از مراتب علمت و همه مراتب علمت نافذ است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب علمت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق پسندیده ترین مرتبه از گفتارت، و همه مراتب گفتار تو پسندیده است خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب گفتارت، خدایا از تو درخواست میکنم به حق محبوبترین مرتبه از خواسته هایت نزد تو، و همه مراتب خواسته هایت محبوب است خدایا از تو درخواست میکنم به حق همه مراتب خواسته هایت.

اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ شَرَفِک بِاَشْرَفِهِ وَ کلُّ شَرَفِک شَرِیفٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِشَرَفِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ سُلْطَانِک بِاَدْوَمِهِ وَ کلُّ سُلْطَانِک دَائِمٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِسُلْطَانِک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ مُلْکک بِاَفْخَرِهِ وَ کلُّ مُلْکک فَاخِرٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِمُلْکک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ عُلُوِّک بِاَعْلاهُ وَ کلُّ عُلُوِّک عَالٍ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِعُلُوِّک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ مَنِّک بِاَقْدَمِهِ وَ کلُّ مَنِّک قَدِیمٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِمَنِّک کلِّهِ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک مِنْ آیاتِک بِاَکرَمِهَا وَ کلُّ آیاتِک کرِیمَهٌ اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِآیاتِک کلِّهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِمَا اَنْتَ فِیهِ مِنَ الشَّاْنِ وَ الْجَبَرُوتِ وَ اَسْاَلُک بِکلِّ شَاْنٍ وَحْدَهُ وَ جَبَرُوتٍ وَحْدَهَا اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِمَا تُجِیبُنِی [بِهِ ] حِینَ اَسْاَلُک فَاَجِبْنِی یا اللَّهُ.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق شریف ترین مرتبه از شرفت، و همه مراتب شرف تو شریف است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب شرفت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق پایدارترین مرتبه از سلطنتت و همه مراتب سلطنت تو پایدار است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق مراتب سلطنتت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق باافتخارترین مرتبه از فرمانروایی ات و همه مراتب فرمانروایی ات با افتخار است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب فرمانروایی ات.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق برترین مرتبه از برتری ات و همه مراتب برتری ات برتر است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب برتری ات.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق دیرینه ترین مرتبه از کرمت، و همه مراتب کرمت دیرینه است، خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب کرمت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق گرامی ترین مرتبه از نشانه هایت، و همه مراتب نشانه هایت گرامی است.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق همه مراتب نشانه هایت.
خدایا از تو درخواست می کنم به حق آنچه از جاه و جبروت که در آنی، و از تو می خواهم به حق هر جاه به تنهایی و به حق هر جبروت به تنهایی، خدایا از تو درخواست می کنم به حق آنچه اجابت می کنی مرا به آن هنگامی که از تو درخواست می کنم پس مرا اجابت کن ای خدا.
آنگاه هر حاجت که داری از خدا بخواه، که به یقین براورده خواهد شد.

اعمال و نماز شب های ماه رمضان

از امام صادق علیه السّلام روایت شده: در هر شب ماه رمضان بخوان:

اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک اَنْ تَجْعَلَ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْاَمْرِ الْمَحْتُومِ فِی الْاَمْرِ الْحَکیمِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِی لا یرَدُّ وَ لا یبَدَّلُ اَنْ تَکتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیتِک الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْکورِ سَعْیهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُکفَّرِ عَنْ سَیئَاتِهِمْ [عَنْهُمْ سَیئَاتُهُمْ ] وَ اَنْ تَجْعَلَ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ اَنْ تُطِیلَ عُمُرِی فِی خَیرٍ وَ عَافِیهٍ وَ تُوَسِّعَ فِی رِزْقِی وَ تَجْعَلَنِی مِمَّنْ تَنْتَصِرُ بِهِ لِدِینِک وَ لا تَسْتَبْدِلْ بِی غَیرِی.
خدایا از تو درخواست می کنم، در آنچه حکم می کنی و مقدّر می فرمایی، از امر حتمی در کار حکیمانه، از فرمانی که برگشت ناپذیرد، و تغییر پیدا نمی کند چنین قرار دهی که مرا در شمار زائران خانه ات ثبت کنی، زائرانی که حجشان پذیرفته شده و تلاششان قبول شده، و گناهانشان به آمرزش رسیده، و بدی هایشان محو گشته، و در آنچه حکم می کنی، و مقدّر می فرمایی قرار دهی، که عمر مرا در خیر و سلامت کامل طولانی کنی، و در روزی ام وسعت دهی، و مرا از آنانی قرار دهی که به وسیله آنان دینت را یاری می کنی، و دیگری را به جای من قرار ندهیچهاردم: در کتاب «انیس و الصّالحین» آمده است که در هر شب از شبهای ماه رمضان بخواند:

اَنْ ینْقَضِی عَنِّی شَهْرُ رَمَضَانَ اَوْ یطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَیلَتِی هَذِهِ وَ لَک قِبَلِی تَبِعَهٌ اَوْ ذَنْبٌ تُعَذِّبُنِی عَلَیهِ
به عظمت ذات کریمانه ات پناه می آورم، از اینکه ماه رمضان از من بگذرد، یا سپیده این شب بدمد، و هنوز نزد من حقی برای تو یا گناهی مانده باشد، که بر آن عذابم کنی.
پانزدهم: شیخ کفعمی در حاشیه «بلد الامین» از سید ابن باقی روایت کرده که مستحب است در هر شب ماه رمضان دو رکعت نماز خوانده شود، در هر رکعت سوره «حمد» یک مرتبه و سوره «توحید» سه مرتبه و چون سلام داده شد بگوید:

سُبْحَانَ مَنْ هُوَ حَفِیظٌ لا یغْفُلُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ رَحِیمٌ لا یعْجَلُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ قَائِمٌ لا یسْهُو سُبْحَانَ مَنْ هُوَ دَائِمٌ لا یلْهُو
منزّه است آن که نگهبان است و غفلت نمی کند، منزّه است آن که مهربان است و شتاب نمی ورزد، منزّه است آن که برپا است و از یاد نمی برد، منزّه است آن که همیشگی است و سرگرم نمی شود.
سپس تسبیحات اربعه [یعنی: سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله الاّ اللّه و اللّه اکبر] راهفت مرتبه بگوید، آنگاه بخواند:

سُبْحَانَک سُبْحَانَک سُبْحَانَک یا عَظِیمُ اغْفِرْ لِی الذَّنْبَ الْعَظِیمَ
منزّهی تو منزّهی تو، منزّهی تو، ای بزرگ، گناه بزرگ مرا بیامرز.
سپس بر پیامبر و آل او علیهم السّلام ده مرتبه صلوات فرستد.
کسی که این دو رکعت نماز را بجا آورد، حق تعالی برای او هفتاد هزار گناه را بیامرزد.

اعمال شب های احیا

این شب با عظمت آغاز شب های قدر است، و شب قدر آن شبی است که در طول سال، شبی به خوبی و فضلیت آن یافت نمی شود، و عمل در این شب از عمل در طول هزار ماه بهتر است، و تقدیر امور سال در این شب صورت می گیرد، و فرشتگان و روح که اعظم فرشتگان الهی است، در این شب به اذن پروردگار به زمین فرود می آیند، و به محضر امام زمان (عج) می رسند و آنچه را که برای هر فرد مقدّر شده بر آن حضرت عرضه می دارند.
و اعمال شبهای قدر بر دو نوع است: یکی از آن دو نوع اعمالی که در هر سه شب باید انجام داد، و دیگر اعمالی که مخصوص به هر یک از شبهای قدر است.
اوّل: اعمالی است که در هر سه شب باید انجام داد، و آن چند عمل است: اوّل: غسل کردند.
علاّمه مجلسی فرموده بهتر است غسل این شبها در هنگام غروب آفتاب انجام گیرد، که نماز شام را با غسل بخواند.
دوم: دو رکعت نماز که در هر رکعت پس از سوره «حمد»، هفت مرتبه «توحید» خوانده، و پس از فراغت از نماز هفتاد مرتبه بگوید، اَسْتَغْفِرُ اللّه وَ اَتوبُ الَیهِ در روایت نبوی است: که از جای برنخیزد تا خدا او و پدر و مادرش را بیامرزد، تا آخر خبر.
سوم: قرآن مجید را باز کند و در برابر خود گرفته و بگوید:

اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک بِکتَابِک الْمُنْزَلِ وَ مَا فِیهِ وَ فِیهِ اسْمُک الْاَکبَرُ وَ اَسْمَاوُک الْحُسْنَی وَ مَا یخَافُ وَ یرْجَی اَنْ تَجْعَلَنِی مِنْ عُتَقَائِک مِنَ النَّارِ.
خدایا از تو درخواست میکنم به حق کتاب نازل شده ات، و آنچه در آن است، و در آن است نام بزرگترت، و نام های نیکوترت و آنچه بیم انگیز است و امیدبخش، اینکه مرا از آزادشدگان از آتش دوزخ قرار دهی.
سپس هر حاجت که دارد بخواهد.

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ وَ بِحَقِّ مَنْ اَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ کلِّ مُوْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِیهِ وَ بِحَقِّک عَلَیهِمْ فَلا اَحَدَ اَعْرَفُ بِحَقِّک مِنْک
خدایا به حق این قرآن، و به حق کسیکه آن را بر او فرستادی، و به حق هر مومنی که او را در قرآن ستودی، و به حق خود بر آنان، پس احدی شناساتر از تو به حق تو نیستسپس ده مرتبه بگوید

بِک یا اللَّهُ
به ذاتت ای خدا

و ده مرتبه

بِمُحَمَّدٍ
به حق محمّد

و ده مرتبه

بِعَلِی
به حق علی

و ده مرتبه

بِفَاطِمَهَ
به حق فاطمه

و ده مرتبه

بِالْحَسَنِ
به حق حسن

و ده مرتبه

بِالْحُسَینِ
به حق حسین

و ده مرتبه

بِعَلِی بْنِ الْحُسَینِ
به حق علی بن الحسین

و ده مرتبه

بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِی
به حق محمّد بن علی

و ده مرتبه

بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ
به حق جعفر بن محمّد

و ده مرتبه

بِمُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ
به حق موسی بن جعفر

و ده مرتبه

بِعَلِی بْنِ مُوسَی
به حق علی بن موسی

و ده مرتبه

بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِی
به حق محمد بن علی

و ده مرتبه

بِعَلِی بْنِ مُحَمَّدٍ
به حق علی بن محمّد

و ده مرتبه

بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِی
به حق حسین بن علی

و ده مرتبه

بِالْحُجَّهِ
به حق حجّت.

پس هر حاجتی که داری از خدا بخواه.
پنجم: حضرت سید الشهّدا علیه السّلام را زیارت کند.
در روایت آمده: هنگامی که شب قدر می شود، مَنادی از آسمان هفتم از پشت عَرْش ندا سر می دهد که خدا هرکه را به زیارت مزار امام حسین علیه السّلام آمده آمرزید.
ششم: این شبها را احیا بدارد، روایت شده هرکه شب قدر را احیا بدارد، گناهانش آمرزیده می شود، هرچند به شماره ستارگان آسمان و سنگینی کوه ها و پیمانه دریاها باشد.
هفتم: صد رکعت نماز بجا آورد، که فضلیت بسیار دارد و بهتر آن است که در هر رکعت پس از سوره «حمد»، ده مرتبه «توحید» بخواند.
هشتم: این دعا را بخواند،

اللَّهُمَّ اِنِّی اَمْسَیتُ لَک عَبْداً دَاخِراً لا اَمْلِک لِنَفْسِی نَفْعاً وَ لا ضَرّاً وَ لا اَصْرِفُ عَنْهَا سُوءاً اَشْهَدُ بِذَلِک عَلَی نَفْسِی وَ اَعْتَرِفُ لَک بِضَعْفِ قُوَّتِی وَ قِلَّهِ حِیلَتِی فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْجِزْ لِی مَا وَعَدْتَنِی وَ جَمِیعَ الْمُوْمِنِینَ وَ الْمُوْمِنَاتِ مِنَ الْمَغْفِرَهِ فِی هَذِهِ اللَّیلَهِ وَ اَتْمِمْ عَلَی مَا آتَیتَنِی فَاِنِّی عَبْدُک الْمِسْکینُ الْمُسْتَکینُ الضَّعِیفُ الْفَقِیرُ الْمَهِینُ اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْنِی نَاسِیاً لِذِکرِک فِیمَا اَوْلَیتَنِی وَ لا [غَافِلا] لِاِحْسَانِک فِیمَا اَعْطَیتَنِی وَ لا آیساً مِنْ اِجَابَتِک وَ اِنْ اَبْطَاَتْ عَنِّی فِی سَرَّاءَ [کنْتُ ] اَوْ ضَرَّاءَ اَوْ شِدَّهٍ اَوْ رَخَاءٍ اَوْ عَافِیهٍ اَوْ بَلاءٍ اَوْ بُوْسٍ اَوْ نَعْمَاءَ اِنَّک سَمِیعُ الدُّعَاءِ
خدایا شام کردم درحالیکه برای تو تنها بنده کوچک و خواری هستم، که برای خویش سود و زیانی را به دست ندارم، و نمی توانم از خود پیش آمد بدی را بازگردانم، به این امر بر خویش گواهی می دهم، و در پیشگاهت به ناتوانی و کمی چاره ام اعتراف می کنم، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و آنچه را به من و همه مردان و زنان مومن، از آمرزش در این شب وعده دادی وفا کن، و آنچه را به من عنایت فرموده ای کامل ساز، که من بنده بیچاره، درمانده، ناتوان، تهیدست خوار توام.
خدایا مرا فراموش کننده ذکرت قرار مده، در آنچه سزاوار آنم فرمودی، و نه فراموش کننده احسانت، در آنچه عطایم نمودی، و نه ناامید از اجابتت، گرچه مدّت زمانی طولانی گردد، چه در خوشی یا ناخوشی، یا سختی، یا آسانی، یا عافیت، یا بلا، یا تنگدستی، یا در نعمت همانا تو شنونده دعایی.
این دعا را کفعمی از امام زین العابدین علیه السّلام روایت کرده که در این شبها، در حال قیام و قعود و رکوع و سجود می خواندند، و علاّمه مجلسی فرموده: بهترین اعمال در این شبها، درخواست آمرزش و دعا است، برای حوایج دنیا و آخرت خود، و پدر و مادر و خویشان، و برادران و خواهران مومن، چه آنان که زنده اند، و چه آنان که از دنیا رفته اند، و خواندن اذکار، و صلوات بر محمّد و آل محمّد علیهم السّلام به هر اندازه که بتواند و در بعضی از روایات وارد شده: دعای جوشن کبیر را در این سه شب بخواند.
فقیر گوید: که دعای جوشن کبیر را در بخش های پیش آورده ام.
روایت شده که خدمت رسول خدا صلی اللّه علیه و آله عرض شد: اگر شب قدر را یافتم، از خدای خود چه بخواهم؟ فرمود: عافیت.

اعمال و دعاهای روزهای ماه رمضان

و آن چند عمل است: اوّل: دعایی را که شیخ طوسی و سید ابن طاووس روایت کرده اند هر روز بخواند:

اللَّهُمَّ هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی اَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ هُدًی لِلنَّاسِ وَ بَینَاتٍ مِنَ الْهُدَی وَ الْفُرْقَانِ وَ هَذَا شَهْرُ الصِّیامِ وَ هَذَا شَهْرُ الْقِیامِ وَ هَذَا شَهْرُ الْاِنَابَهِ وَ هَذَا شَهْرُ التَّوْبَهِ وَ هَذَا شَهْرُ الْمَغْفِرَهِ وَ الرَّحْمَهِ وَ هَذَا شَهْرُ الْعِتْقِ مِنَ النَّارِ وَ الْفَوْزِ بِالْجَنَّهِ وَ هَذَا شَهْرٌ فِیهِ لَیلَهُ الْقَدْرِ الَّتِی هِی خَیرٌ مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَعِنِّی عَلَی صِیامِهِ وَ قِیامِهِ وَ سَلِّمْهُ لِی وَ سَلِّمْنِی فِیهِ وَ اَعِنِّی عَلَیهِ بِاَفْضَلِ عَوْنِک وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِطَاعَتِک وَ طَاعَهِ رَسُولِک وَ اَوْلِیائِک صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِمْ وَ فَرِّغْنِی فِیهِ لِعِبَادَتِک وَ دُعَائِک وَ تِلاوَهِ کتَابِک وَ اَعْظِمْ [عَظِّمْ ] لِی فِیهِ الْبَرَکهَ [وَ اَحْرِزْ لِی فِیهِ التَّوْبَهَ] وَ اَحْسِنْ لِی فِیهِ الْعَافِیهَ [الْعَاقِبَهَ] وَ اَصِحَّ فِیهِ بَدَنِی وَ اَوْسِعْ [لِی ] فِیهِ رِزْقِی وَ اکفِنِی فِیهِ مَا اَهَمَّنِی وَ اسْتَجِبْ فِیهِ دُعَائِی وَ بَلِّغْنِی فِیهِ رَجَائِی.
خدایا این ماه رمضان است، که قرآن را در آن فرو فرستادی، برای راهنمایی مردم، و دلایلی روشن از هدایت و تمیز بین حق و باطل، و این است ماه روزه، و این است ماه بپاداری نماز، و این است ماه بازگشت، و این است ماه توبه، و این است ماه آمرزش و رحمت، و این است ماه رهایی از آتش دوزخ و رسیدن به بهشت، و این ماهی است که شب قدر در آن است شبی که از هزار ماه بهتر است.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست.
و مرا بر روزه و شب زنده داری در این ماه یاری فرما، آن را برایم سالم بدار و مرا بر آن سلامتی ده، و مرا بر آن به بهترین یاری ات یاری ده، و مرا در آن بر طاعتت و طاعت رسول و اولیایت که درود خدا بر آنان توفیق ده، و در آن برای بندگی ات و خواندن دعا و تلاوت قرآنت فراغتم بخش، و در این ماه برکت را برایم بزرگ گردان، و تندرستی ام را در آن نیکو بدار و تنم را در آن قرین سلام فرما، و روزی ام را وسعت بخش، و آنچه برایم در آن مهم است کفایت کن، و دعایم را در آن اجابت فرما، و به آرزویم برسان.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَذْهِبْ عَنِّی فِیهِ النُّعَاسَ وَ الْکسَلَ وَ السَّاْمَهَ وَ الْفَتْرَهَ وَ الْقَسْوَهَ وَ الْغَفْلَهَ وَ الْغِرَّهَ وَ جَنِّبْنِی فِیهِ الْعِلَلَ وَ الْاَسْقَامَ وَ الْهُمُومَ وَ الْاَحْزَانَ وَ الْاَعْرَاضَ وَ الْاَمْرَاضَ وَ الْخَطَایا وَ الذُّنُوبَ وَ اصْرِفْ عَنِّی فِیهِ السُّوءَ [الْاَسْوَاءَ] وَ الْفَحْشَاءَ وَ الْجَهْدَ وَ الْبَلاءَ وَ التَّعَبَ وَ الْعَنَاءَ اِنَّک سَمِیعُ الدُّعَاءِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَعِذْنِی فِیهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ وَ هَمْزِهِ وَ لَمْزِهِ وَ نَفْثِهِ وَ نَفْخِهِ وَ وَسْوَسَتِهِ وَ تَثْبِیطِهِ [وَ بَطْشِهِ ] وَ کیدِهِ وَ مَکرِهِ وَ حَبَائِلِهِ وَ خُدَعِهِ وَ اَمَانِیهِ وَ غُرُورِهِ وَ فِتْنَتِهِ وَ شَرَکهِ وَ اَحْزَابِهِ وَ اَتْبَاعِهِ وَ اَشْیاعِهِ وَ اَوْلِیائِهِ وَ شُرَکائِهِ وَ جَمِیعِ مَکایدِهِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْزُقْنَا قِیامَهُ وَ صِیامَهُ وَ بُلُوغَ الْاَمَلِ فِیهِ وَ فِی قِیامِهِ وَ اسْتِکمَالَ مَا یرْضِیک عَنِّی صَبْراً وَ احْتِسَاباً وَ اِیمَاناً وَ یقِیناً ثُمَّ تَقَبَّلْ ذَلِک مِنِّی بِالْاَضْعَافِ الْکثِیرَهِ وَ الْاَجْرِ الْعَظِیمِ یا رَبَّ الْعَالَمِینَ.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و در این ماه از من برطرف کن: خواب آلودگی و کسالت و خستگی و سستی و قساوت و غفلت و غرور را، و د راین ماه برکنارم دار از دردها و بیماری ها و اندوه ها و غصّه ها و پیش آمدها و مریضی ها و خطاها و گناهان، و در این ماه از من دور کن بدی و زشتکاری و رنج و بلا و زحمت و مشقت را، همانا تو شنوای دعایی.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و پناهم ده در این ماه از شیطان رانده شده و عیب جویی و اشاره به زشتی و سحر و دمیدن و وسوسه انگیزی و بازداشتن و نیرنگ و مکر و دامها و فریبها و آرزوها و گول زدنها و فتنه انگیزیها و دام گستریها و دارودسته و پیروان و دنباله روها و دوستان و شریکانش و تمام حیله گریهایش خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و روزی ما کن شب زنده داری و روزه ماه رمضان را، و رسیدن به آرزوهایمان را در این ماه و بپاداری نماز و کامل کردن آنچه که تو را از من خشنود سازد، که همانا صبر و خوش خویی و ایمان و باور است، سپس آن را از من بپذیر به چند برابر بیشتر، و مزدی بزرگ، ای پروردگار جهانیان.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْزُقْنِی [وَ ارْزُقْنَا] الْحَجَّ وَ الْعُمْرَهَ [وَ الْجِدَّ] وَ الاجْتِهَادَ وَ الْقُوَّهَ وَ النَّشَاطَ وَ الْاِنَابَهَ وَ التَّوْبَهَ [وَ التَّوْفِیقَ ] وَ الْقُرْبَهَ وَ الْخَیرَ [وَ] الْمَقْبُولَ وَ الرَّغْبَهَ وَ الرَّهْبَهَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الْخُشُوعَ وَ الرِّقَّهَ وَ النِّیهَ الصَّادِقَهَ وَ صِدْقَ اللِّسَانِ وَ الْوَجَلَ مِنْک وَ الرَّجَاءَ لَک وَ التَّوَکلَ عَلَیک وَ الثِّقَهَ بِک وَ الْوَرَعَ عَنْ مَحَارِمِک مَعَ صَالِحِ الْقَوْلِ وَ مَقْبُولِ السَّعْی وَ مَرْفُوعِ الْعَمَلِ وَ مُسْتَجَابِ الدَّعْوَهِ وَ لا تَحُلْ بَینِی وَ بَینَ شَی ءٍ مِنْ ذَلِک بِعَرَضٍ وَ لا مَرَضٍ وَ لا هَمٍّ وَ لا غَمٍّ وَ لا سُقْمٍ وَ لا غَفْلَهٍ وَ لا نِسْیانٍ بَلْ بِالتَّعَاهُدِ وَ التَّحَفُّظِ لَک وَ فِیک وَ الرِّعَایهِ لِحَقِّک وَ الْوَفَاءِ بِعَهْدِک وَ وَعْدِک بِرَحْمَتِک یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و روزی ام گردان حج و عمره، و کوشش و نیرو، و شادابی و بازگشت به سوی حق و توبه کردن و مقام قرب و خیر پذیرفته و رغبت به بهشت، و ترس از دوزخ، و زاری و خشوع، و پاک دلی، و نیت صادقانه و درستی زبان، و بیم از خود، و امید به خویش و اعتماد بر خود، و اطمینان به خویش و پرهیز از محرمات همراه با گفتار شایسته، و سعی پذیرفته، و عمل بالارفته و دعای اجابت شده را و میان من و اینها فاصله نگذار به حادثه ای و مرضی و نه اندوهی و غمی و دردی و غفلتی و فراموشی بلکه عنایتی کن که با عهده پذیری و خویشتن داری برای تو و درباره تو، و رعایت حق تو، و وفاکردن به پیمان و وعده ات کارم سامان پذیرد، به حق رحمتت ای مهربان ترین مهرابانان.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْسِمْ لِی فِیهِ اَفْضَلَ مَا تَقْسِمُهُ لِعِبَادِک الصَّالِحِینَ وَ اَعْطِنِی فِیهِ اَفْضَلَ مَا تُعْطِی اَوْلِیاءَک الْمُقَرَّبِینَ مِنَ الرَّحْمَهِ وَ الْمَغْفِرَهِ وَ التَّحَنُّنِ وَ الْاِجَابَهِ وَ الْعَفْوِ وَ الْمَغْفِرَهِ الدَّائِمَهِ وَ الْعَافِیهِ وَ الْمُعَافَاهِ وَ الْعِتْقِ مِنَ النَّارِ وَ الْفَوْزِ بِالْجَنَّهِ وَ خَیرِ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلْ دُعَائِی فِیهِ اِلَیک وَاصِلا وَ رَحْمَتَک وَ خَیرَک اِلَی فِیهِ نَازِلاً وَ عَمَلِی فِیهِ مَقْبُولاً وَ سَعْیی فِیهِ مَشْکوراً وَ ذَنْبِی فِیهِ مَغْفُوراً حَتَّی یکونَ نَصِیبِی فِیهِ الْاَکثَرَ [الْاَکبَرَ] وَ حَظِّی فِیهِ الْاَوْفَرَ.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و در این ماه روزی من گردان برترین چیزی که آن را نصیف بندگان شایسته ات میکنی، و به من عطا کن در آن برترین چیزی را که عطا میکنی به اولیای مقرّبت از رحمت و آمرزش، و مهربانی و اجابت دعا، و عفو و مغفرت همیشگی، و سلامتی کامل و تندرستی دنیا و آخرت و آزادی از آتش دوزخ و رسیدن به بهشت و خیر دنیا و آخرت.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و دعایم را در این ماه به پیشگاهت برسان، و رحمت و خیرت را در ای ماه بر من فرو فرست، و عملم را در آن مقبول و سعیم را پذیرفته، و گناهم را آمرزیده قرار ده، تا سهمم در این ماه بیشتر، و بهره ام کاملتر گردد.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِلَیلَهِ الْقَدْرِ عَلَی اَفْضَلِ حَالٍ تُحِبُّ اَنْ یکونَ عَلَیهَا اَحَدٌ مِنْ اَوْلِیائِک وَ اَرْضَاهَا لَک ثُمَّ اجْعَلْهَا لِی خَیرا مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ وَ ارْزُقْنِی فِیهَا اَفْضَلَ مَا رَزَقْتَ اَحَداً مِمَّنْ بَلَّغْتَهُ اِیاهَا وَ اَکرَمْتَهُ بِهَا وَ اجْعَلْنِی فِیهَا مِنْ عُتَقَائِک مِنْ جَهَنَّمَ وَ طُلَقَائِک مِنَ النَّارِ وَ سُعَدَاءِ خَلْقِک بِمَغْفِرَتِک وَ رِضْوَانِک یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْزُقْنَا فِی شَهْرِنَا هَذَا الْجِدَّ وَ الاجْتِهَادَ وَ الْقُوَّهَ وَ النَّشَاطَ وَ مَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی اللَّهُمَّ رَبَّ الْفَجْرِ وَ لَیالٍ عَشْرٍ [وَ اللَّیالِی الْعَشْرِ] وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ وَ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ مَا اَنْزَلْتَ فِیهِ مِنَ الْقُرْآنِ وَ رَبَّ جَبْرَئِیلَ وَ مِیکائِیلَ وَ اِسْرَافِیلَ وَ عِزْرَائِیلَ،
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و مرا در این ماه برای درک شب قدر توفیق ده، به برترین حالی که دوست داری یکی از اولیایت بر آن حال باشد و پسندیده ترین حال برای تو، سپس شب قدر را برای من بهتر از هزار شب قرار ده، و در آن شب به من روزی کن برترین چیزی که روزی کردی یکی از کسانیکه او را به آن روزی رساندی، و به آن گرامی اش داشتی، و در آن شب قرارم ده از آزادشدگانت از دوزخ، و رهاشدگانت از آتش، و سعادتمندان از خلقت به مغفرت و رضوانت، ای مهربان ترین مهربانان.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و روزی ما کن در این ماه کوشش و تلاش و توانمندی و شادابی و آنچه دوست داری و می پسندی.
خدایا ای پروردگار سپیده دم و شبهای ده گانه و زوج و فرد و پروردگار ماه رمضان و آنچه از قرآن در آن نازل کردی، و پروردگار جبرییل و میکائیل، و اسرافیل، و عزراییل

وَ جَمِیعِ الْمَلائِکهِ الْمُقَرَّبِینَ وَ رَبَّ اِبْرَاهِیمَ وَ اِسْمَاعِیلَ وَ اِسْحَاقَ وَ یعْقُوبَ وَ رَبَّ مُوسَی وَ عِیسَی وَ جَمِیعِ النَّبِیینَ وَ الْمُرْسَلِینَ وَ رَبَّ مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِیینَ صَلَوَاتُک عَلَیهِ وَ عَلَیهِمْ اَجْمَعِینَ وَ اَسْاَلُک بِحَقِّک عَلَیهِمْ وَ بِحَقِّهِمْ عَلَیک وَ بِحَقِّک الْعَظِیمِ لَمَّا صَلَّیتَ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ عَلَیهِمْ اَجْمَعِینَ وَ نَظَرْتَ اِلَی نَظْرَهً رَحِیمَهً تَرْضَی بِهَا عَنِّی رِضًی لا سَخَطَ [تَسْخَطُ] عَلَی بَعْدَهُ اَبَدا وَ اَعْطَیتَنِی جَمِیعَ سُوْلِی وَ رَغْبَتِی وَ اُمْنِیتِی وَ اِرَادَتِی وَ صَرَفْتَ عَنِّی مَا اَکرَهُ وَ اَحْذَرُ وَ اَخَافُ عَلَی نَفْسِی وَ مَا لا اَخَافُ وَ عَنْ اَهْلِی وَ مَالِی وَ اِخْوَانِی وَ ذُرِّیتِی اللَّهُمَّ اِلَیک فَرَرْنَا مِنْ ذُنُوبِنَا فَآوِنَا تَائِبِینَ وَ تُبْ عَلَینَا مُسْتَغْفِرِینَ وَ اغْفِرْ لَنَا مُتَعَوِّذِینَ وَ اَعِذْنَا مُسْتَجِیرِینَ وَ اَجِرْنَا مُسْتَسْلِمِینَ وَ لا تَخْذُلْنَا رَاهِبِینَ وَ آمِنَّا رَاغِبِینَ وَ شَفِّعْنَا سَائِلِینَ وَ اَعْطِنَا اِنَّک سَمِیعُ الدُّعَاءِ قَرِیبٌ مُجِیبٌ.
و تمام فرشتگان مقرّب، و پروردگار ابراهیم و اسماعیل و اسحق و یعقوب، و پروردگار موسی، و عسی و همه پیامبران و رسولان، و پروردگار محمّد خاتم پیامبران، درودهایت بر او و بر همه آنان باد، و از تو درخواست میکنم به حقّت بر ایشان و به حق ایشان بر تو، و به حق بزرگت که درود فرستی بر او و خاندان او و بر همه آنان، و نظر کنی بر من نظری از روی مهر که به آن نظر از من خشنود شوی، خشنودشدنی که هرگز پس از آن خشمی بر من نباشد، و عطا کنی به من همه خواهش و رغبت و آرزو و خواسته ام را، و از من بگردانی آنچه را ناخوش دارم و از آن پرهیز می کنم، و می ترسم و نمی ترسم بر خود، و نیز همه آنها را بگردانی از خانواده و مال و برادران و فرزندانم.
خدایا از گناهانمان به جانب تو گریختم، ما را درحالیکه توبه کننده ایم جای ده، و توبه مان را درحالی که آمرزش طلبیم بپذیر، و درحالیکه پناهنده ایم بیامرز، و درحالیکه پناه جوییم پناهمان ده، و درحالیکه تسلیمیم نجاتمان بخش، و درحالی که، هراسناکیم وامگذار، و درحالی که مشتاقیم امانمان ده، و درحالی که خواهنده ایم شفاعتمان را بپذیر و به ما عطا کن که تو شنوای دعایی و نزدیک و اجابت کننده ای.

اللَّهُمَّ اَنْتَ رَبِّی وَ اَنَا عَبْدُک وَ اَحَقُّ مَنْ سَاَلَ الْعَبْدُ رَبَّهُ وَ لَمْ یسْاَلِ الْعِبَادُ مِثْلَک کرَماً وَ جُوداً یا مَوْضِعَ شَکوَی السَّائِلِینَ وَ یا مُنْتَهَی حَاجَهِ الرَّاغِبِینَ وَ یا غِیاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ وَ یا مُجِیبَ دَعْوَهِ الْمُضْطَرِّینَ وَ یا مَلْجَاَ الْهَارِبِینَ وَ یا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ وَ یا رَبَّ الْمُسْتَضْعَفِینَ وَ یا کاشِفَ کرْبِ الْمَکرُوبِینَ وَ یا فَارِجَ هَمِّ الْمَهْمُومِینَ وَ یا کاشِفَ الْکرْبِ الْعَظِیمِ یا اللَّهُ یا رَحْمَانُ یا رَحِیمُ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ عُیوبِی وَ اِسَاءَتِی وَ ظُلْمِی وَ جُرْمِی وَ اِسْرَافِی عَلَی نَفْسِی وَ ارْزُقْنِی مِنْ فَضْلِک وَ رَحْمَتِک فَاِنَّهُ لا یمْلِکهَا [لا یمْلِکهُمَا] غَیرُک وَ اعْفُ عَنِّی وَ اغْفِرْ لِی کلَّ مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِی،
خدایا تویی پروردگارم و من بنده توام، و شایسته ترین کسیکه بنده از او بخواهد پروردگار اوست بندگان درخواست نکردند از کسیکه در کرم وجود چون تو باشد، ای بارگاه شکوه سائلان، ای نهایت حاجت راغبان، ای فریادرس دادخواهان، ای اجابت کننده دعای بیچارگان، ای پناهگاه گریختگان ای دادرس دادخواهان، ای پروردگار مستضعفان ای برطرف کننده اندوه غم زدگان، ای گشاینده اندوه اندوه ناگان، ای برطرف کننده گرفتاری بزگ، ای خدا، ای بخشنده، ای مهربان، ای مهربان ترین مهربانان درود فرست بر محمّد، و خاندان محمّد و گناهان و عیبها و بدرفتاری و ستم و جرم و زیاده روی مرا بر خودم بیامرز، و از فضل و رحمتت روزی من کن، که آن را کسی جز تو مالک نیست، از من درگذر، و همه آنچه از گناهانم گذشته بیامرز،

وَ اعْصِمْنِی فِیمَا بَقِی مِنْ عُمُرِی وَ اسْتُرْ عَلَی وَ عَلَی وَالِدَی وَ وَلَدِی وَ قَرَابَتِی وَ اَهْلِ حُزَانَتِی وَ [کلِ ] مَنْ کانَ مِنِّی بِسَبِیلٍ مِنَ الْمُوْمِنِینَ وَ الْمُوْمِنَاتِ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ فَاِنَّ ذَلِک کلَّهُ بِیدِک وَ اَنْتَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَهِ فَلا تُخَیبْنِی یا سَیدِی وَ لا تَرُدَّ دُعَائِی وَ لا یدِی اِلَی نَحْرِی حَتَّی تَفْعَلَ ذَلِک بِی وَ تَسْتَجِیبَ لِی جَمِیعَ مَا سَاَلْتُک وَ تَزِیدَنَی مِنْ فَضْلِک فَاِنَّک عَلَی کلِّ شَی ءٍ قَدِیرٌ وَ نَحْنُ اِلَیک رَاغِبُونَ اللَّهُمَّ لَک الْاَسْمَاءُ الْحُسْنَی [کلُّهَا] وَ الْاَمْثَالُ الْعُلْیا وَ الْکبْرِیاءُ وَ الْآلاءُ اَسْاَلُک بِاسْمِک بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ اِنْ کنْتَ قَضَیتَ فِی هَذِهِ اللَّیلَهِ تَنَزُّلَ الْمَلائِکهِ وَ الرُّوحِ فِیهَا اَنْ تُصَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَجْعَلَ اسْمِی فِی السُّعَدَاءِ وَ رُوحِی مَعَ الشُّهَدَاءِ،
و در باقیمانده عمرم مرا حفظ کن، و پرده پوشی کن بر من و پدر و مادر و فرزندان و نزدیکان و اهل و عیالم، و هرکه به من نسبت داشته از مردان و زنان مومن در دنیا و آخرت، زیرا همه این امور به دست توست، و تو گسترنده آمرزشی ای آقای من مرا محروم مکن، و دعایم را بدون اجابت و دستم را خالی به سوی سینه ام بازنگردان، تا آنچه را خواستم در حقم انجام دهی، و همه درخواسته ایم را اجابت نمایی، و از احسانت بر من بیفزایی، که تو به هر چیز توانایی، مشتاق به سوی توییم، خدایا نامه ای نیکو، و نمونه های برتر، و بزرگ منشی و نعمت ها برای توست، از تو درخواست می کنم بحق نامت «بسم اللّه الرّحمن الرّحیم» اگر در این شب فرود آمدن فرشتگان و روح را حتم کرده باشی، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و قرار دهی نامم را در شمار خوشبختان و روحم را با شهیدان،

وَ اِحْسَانِی فِی عِلِّیینَ وَ اِسَاءَتِی مَغْفُورَهً وَ اَنْ تَهَبَ لِی یقِینا تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِی وَ اِیمَاناً لا یشُوبُهُ شَک وَ رِضًی بِمَا قَسَمْتَ لِی وَ آتِنِی [تُوْتِینِی ] فِی الدُّنْیا حَسَنَهً وَ فِی الْآخِرَهِ حَسَنَهً وَ قِنِی عَذَابَ النَّارِ وَ اِنْ لَمْ تَکنْ قَضَیتَ فِی هَذِهِ اللَّیلَهِ تَنَزُّلَ الْمَلائِکهِ وَ الرُّوحِ فِیهَا فَاَخِّرْنِی اِلَی ذَلِک وَ ارْزُقْنِی فِیهَا ذِکرَک وَ شُکرَک وَ طَاعَتَک وَ حُسْنَ عِبَادَتِک وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ بِاَفْضَلِ صَلَوَاتِک یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ یا اَحَدُ یا صَمَدُ یا رَبَّ مُحَمَّدٍ اغْضَبِ الْیوْمَ لِمُحَمَّدٍ وَ لِاَبْرَارِ عِتْرَتِهِ وَ اقْتُلْ اَعْدَاءَهُمْ بَدَداً وَ اَحْصِهِمْ عَدَداً وَ لا تَدَعْ عَلَی ظَهْرِ الْاَرْضِ مِنْهُمْ اَحَداً وَ لا تَغْفِرْ لَهُمْ اَبَداً یا حَسَنَ الصُّحْبَهِ یا خَلِیفَهَ النَّبِیینَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ الْبَدِی ءُ الْبَدِیعُ الَّذِی لَیسَ کمِثْلِک شَی ءٌ،
و کار نیکم را در برترین جای بهشت، و بدکاری ام را آمرزیده، و بر من ببخشی باوری که دلم با آن همراه باشد، و ایمانی که به دو دلی آمیخته نشود، و خشنودی به آنچه نصیبم نمودی، و به من در دنیا نیکی و در آخرت نیکی عنایت کن، و از شکنجه دوزخ حفظ فرما، و اگر نزول فرشتگان و روح را در این شب حتم نکرده باشی، عمر مرا تا آن زمان به تاخیر انداز، و در آن شب ذکر و شکر و طاعتت و نیکو بندگی کردنت را روزی من کن، و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست به برترین درودهایت ای مهربان ترین مهربانان، ای یکتا، ای مقصود نیازمندان، ای پروردگار محمّد، امروز به خاطر محمّد و خوبان از عترش خشم کن، و دشمنانشان را در پریشانی و پراکندگانی به قتل برسان، و آنان را یک به یک برشمار، و بر روی زمین احدی از آنان را باقی مگذار، و و آنان را هرگز نیامرز، ای نیکو همنشین، ای جانشین پیامبران در کارهایشان، تو مهربان ترین مهربانانی، ای آغازگر آفرینش، ای آفریننده که چیزی مانند تو نیست،

وَ الدَّائِمُ غَیرُ الْغَافِلِ وَ الْحَی الَّذِی لا یمُوتُ اَنْتَ کلَّ یوْمٍ فِی شَاْنٍ اَنْتَ خَلِیفَهُ مُحَمَّدٍ وَ نَاصِرُ مُحَمَّدٍ وَ مُفَضِّلُ مُحَمَّدٍ اَسْاَلُک اَنْ تَنْصُرَ وَصِی مُحَمَّدٍ وَ خَلِیفَهَ مُحَمَّدٍ وَ الْقَائِمَ بِالْقِسْطِ مِنْ اَوْصِیاءِ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُک عَلَیهِ وَ عَلَیهِمْ اعْطِفْ عَلَیهِمْ نَصْرَک یا لا اِلَهَ اِلا اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلَهَ اِلّا اَنْتَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلْنِی مَعَهُمْ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ وَ اجْعَلْ عَاقِبَهَ اَمْرِی اِلَی غُفْرَانِک وَ رَحْمَتِک یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ وَ کذَلِک نَسَبْتَ نَفْسَک یا سَیدِی بِاللَّطِیفِ [بِاللُّطْفِ ] بَلَی اِنَّک لَطِیفٌ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ الْطُفْ [بِی اِنَّک لَطِیفٌ ] لِمَا تَشَاءُ.
و جاودان غیر غافل، و زنده ای که هرگز نمی میرد، تو هر روز در کاری هستی، تو خلیفه محمّد و یاور محمّد، و برتری دهنده محمّدی، از تو می خواهم که یاری رسانی بر وصّی محمّد و جانشین محمّد، و قیام کننده به عدالت از جانشینان محمّد، درودت بر او و بر ایشان، یاری ات را متوّجه ایشان فرما، ای که معبودی جز تو نیست، به حق اینکه معبودی جز تو نیست، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و مرا در دنیا و آخرت همراه ایشان قرار ده، و پایان کارم را به آمرزش و رحمتت رسان.
ای مهربان ترین مهربانان، و همچنان که ای آقای من خود را به لطیف بودن نسبت دادی، آری همانا لطیفی، پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و به هرچه خواهی بر من لطف کن.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْزُقْنِی الْحَجَّ وَ الْعُمْرَهَ فِی عَامِنَا هَذَا وَ تَطَوَّلْ عَلَی بِجَمِیعِ حَوَائِجِی لِلْآخِرَهِ وَ الدُّنْیا
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و این سال حج و عمره روزی من گردان، و با برآوردن همه حاجات دنیوی و اخروی ام بر من منّت گذار.
پس سه مرتبه بگوید:

اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّی وَ اَتُوبُ اِلَیهِ اِنَّ رَبِّی قَرِیبٌ مُجِیبٌ اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّی وَ اَتُوبُ اِلَیهِ اِنَّ رَبِّی رَحِیمٌ وَدُودٌ اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّی وَ اَتُوبُ اِلَیهِ اِنَّهُ کانَ غَفَّاراً [غَفُورا] اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی اِنَّک اَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ رَبِّ اِنِّی عَمِلْتُ سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسِی فَاغْفِرْ لِی اِنَّهُ لا یغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلّا اَنْتَ اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لا اِلَهَ اِلّا هُوَ الْحَی الْقَیومُ الْحَلِیمُ الْعَظِیمُ الْکرِیمُ الْغَفَّارُ لِلذَّنْبِ الْعَظِیمِ وَ اَتُوبُ اِلَیهِ اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ اِنَّ اللَّهَ کانَ غَفُوراً رَحِیماً.
از خدای پروردگارم درخواست آمرزش می کنم و به سوی او باز می گردم که پرودگارم نزدیک و اجابت کننده است، از خداوند پروردگارم درخواست آمرزش می کنم و بسوی او باز می گردم که او مهربان و با محبّت است، از خدای پروردگارم درخواست آمرزش می کنم و بسوی او باز می گردم که بسیار آمرزنده است، خدایا مرا بیامرز که تو مهربان ترین مهربانانی، بارپروردگارا من بد کردم، و به خود ستم نمودم پس مرا بیامرز، که کسی جز تو گناهنان را نیامرزد، از خدا درخواست آمرزش می کنم که معبودی جز او نیست زنده و به خود پاینده است، بردبار و بزرگ و بخشنده و آمرزنده گناهان بزرگ است، و به سوی او باز می گردم، از خدا درخواست آمرزش می کنم که همانا او آمرزنده و مهربان است.
پس این دعا را بخواند:

اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْاَلُک اَنْ تُصَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَجْعَلَ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْاَمْرِ الْعَظِیمِ الْمَحْتُومِ فِی لَیلَهِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِی لا یرَدُّ وَ لا یبَدَّلُ اَنْ تَکتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیتِک الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْکورِ سَعْیهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُکفَّرِ عَنْهُمْ سَیئَاتُهُمْ وَ اَنْ تَجْعَلَ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ اَنْ تُطِیلَ عُمُرِی وَ تُوَسِّعَ رِزْقِی وَ تُوَدِّی عَنِّی اَمَانَتِی وَ دَینِی آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی مِنْ اَمْرِی فَرَجاً وَ مَخْرَجاً وَ ارْزُقْنِی مِنْ حَیثُ اَحْتَسِبُ وَ مِنْ حَیثُ لا اَحْتَسِبُ وَ احْرُسْنِی مِنْ حَیثُ اَحْتَرِسُ وَ مِنْ حَیثُ لا اَحْتَرِسُ وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ سَلِّمْ کثِیراً.
سپس این دعا را بخواند: خدایا از تو می خواهم بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و در آنچه حکم می کنی و مقدّر می نمایی از فرمان بزرگ حتمی در شب قدر، از حکمی که بازگشت و و تغییری برای آن نیست، اینکه مرا از زیارت کنندگان خانه کعبه بنویسی، آنان که حجّشان پذیرفته، و تلاششان قبول، و گناهانشان آمرزیده، و از بدی هایشان گذشت شده، و در آنچه که حکم می کنی، مقدّر فرمایی که عمرم را طولانی کنی، و در روزی ام وسعت بخشی، و امانت و دینم را ادا کنی، آمین ای پروردگار جهانیان، خدایا، در کارم گشایشت و راه نجاتی قرار ده، و از جایی که گمان می برم و از جایی که گمان نمی برم، مرا روزی بخش، و از جایی که خود را حفظ می کنم و از جایی که خود را حفظ نمیکنم مرا محافظت فرما، بر محمّد و خاندان محمّد درود و سلام بسیار فرست.

دعاهای مخصوص هر روز در ماه مبارک رمضان

دعای روز اول ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمَ اجْعلْ صِیامی فیه صِیام الصّائِمینَ وقیامی فیهِ قیامَ القائِمینَ ونَبّهْنی فیهِ عن نَومَهِ الغافِلینَ وهَبْ لی جُرمی فیهِ یا الهَ العالَمینَ واعْفُ عنّی یا عافیاً عنِ المجْرمینَ.
خدایا قرار بده روزه مرا در آن روزه داران واقعی وقیام وعبادتم در آن قیام شب زنده داران و بیدارم نما در آن از خواب بی خبران و ببخش به من جنایتم را در این روز ای معبود جهانیان و در گذر از من ای بخشنده جنایات کاران.

دعای روز دوم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ قَرّبْنی فیهِ الی مَرْضاتِکَ وجَنّبْنی فیهِ من سَخَطِکَ ونَقماتِکَ ووفّقْنی فیهِ لقراءهِ آیاتِکَ برحْمَتِکَ یا ارْحَمَ الرّاحِمین.
خدایا نزدیک کن مرا در این ماه به سوی خوشنودیت وبرکنارم دار در آن از خشم وانتقامت وتوفیق ده مرا در آن برای خواندن آیات قرآن به رحمت خودت ای مهربانترین مهربانان.

دعای روز سوم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ ارْزُقنی فیهِ الذّهْنَ والتّنَبیهَ وباعِدْنی فیهِ من السّفاهه والتّمْویهِ واجْعَل لی نصیباً مِنْ کلّ خَیْرٍ تُنَزّلُ فیهِ بِجودِکَ یا اجْوَدَ الاجْوَدینَ.
خدایا روزی کن مرا در آنروز هوش وخودآگاهی را ودور بدار در آن روز از نادانی وگمراهی وقرار بده مرا بهره وفایده از هر چیزی که فرود آوردی در آن به بخشش خودت ای بخشنده ترین بخشندگان.

دعای روز چهارم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ قوّنی فیهِ علی اقامَهِ امْرِکَ واذِقْنی فیهِ حَلاوَهَ ذِکْرِکَ واوْزِعْنی فیهِ لاداءِ شُکْرَکَ بِکَرَمِکَ واحْفَظنی فیهِ بِحِفظْکَ وسِتْرِکَ یا ابْصَرَ النّاظرین.
خدایا نیرومندم نما در آن روز به پا داشتن دستور فرمانت وبچشان در آن شیرینی یادت را ومهیا کن مرا در آنروز رای انجام سپاس گذاریت به کرم خودت نگهدار مرا در این روز به نگاه داریت وپرده پوشی خودت ای بیناترین بینایان.

دعای روز پنجم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ من المُسْتَغْفرینَ واجْعَلْنی فیهِ من عِبادَکَ الصّالحینَ القانِتین واجْعَلْنی فیهِ من اوْلیائِکَ المُقَرّبینَ بِرَافَتِکَ یا ارْحَمَ الرّاحِمین.
خدایا قرار بده در این روز از آمرزش جویان وقرار بده مرا در این روز از بندگان شایسته وفرمانبردارت وقرار بده مرا در این روز ازدوستان نزدیکت به مهربانی خودت ای مهربان ترین مهربانان.

دعای روز ششم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ لا تَخْذِلْنی فیهِ لِتَعَرّضِ مَعْصِتِکَ ولا تَضْرِبْنی بِسیاطِ نَقْمَتِکَ وزَحْزحْنی فیهِ من موجِباتِ سَخَطِکَ بِمَنّکَ وایادیکَ یا مُنْتهی رَغْبهَ الرّاغبینَ.
خدایا وا مگذار مرا در این روز در پی نافرمانیت روم ومزن مرا با تازیانه کیفر ودور وبرکنارم بدار از موجبات خشمت بحق احسان ونعمتهای بی شمار تو ای حد نهایی علاقه واشتیاق مشتاقان.

دعای روز هفتم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ اعنّی فیهِ علی صِیامِهِ وقیامِهِ وجَنّبنی فیهِ من هَفَواتِهِ وآثامِهِ وارْزُقْنی فیهِ ذِکْرَکَ بِدوامِهِ بتوفیقِکَ یا هادیَ المُضِلّین.
خدایا یاری کن مرا در این روز بر روزه گرفتن وعبادت وبرکنارم دار در آن از بیهودگی وگناهان وروزیم کن در آن یادت را برای همیشه به توفیق خودت ای راهنمای گمراهان

دعای روز هشتم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ ارْزُقنی فیهِ رحْمَهَ الایتامِ واطْعامِ الطّعامِ وافْشاءِ السّلامِ وصُحْبَهِ الکِرامِ بِطَوْلِکَ یا ملجا الآمِلین.
خدایا روزیم کن در آن ترحم بر یتیمان وطعام نمودن بر مردمان وافشاء سلام ومصاحبت کریمان به فضل خودت ای پناه آرزومندان.

دعای روز نهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

االلهمّ اجْعَلْ لی فیهِ نصیباً من رَحْمَتِکَ الواسِعَهِ واهْدِنی فیهِ لِبراهِینِکَ السّاطِعَهِ وخُذْ بناصیتی الی مَرْضاتِکَ الجامِعَهِ بِمَحَبّتِکَ یا امَلَ المُشْتاقین.
خدایا قرار بده برایم در آن بهره ای از رحمت فراوانت وراهنمائیم کن در آن به برهان وراههای درخشانت وبگیر عنانم به سوی رضایت همه جانبه ات بدوستی خود ای آرزوی مشتاقان.

دعای روز دهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

االلهمّ اجْعلنی فیهِ من المُتوکّلین علیکَ واجْعلنی فیهِ من الفائِزینَ لَدَیْکَ واجْعلنی فیهِ من المُقَرّبینَ الیکَ باحْسانِکَ یاغایَهَ الطّالِبین.
خدایا قرار بده مرا در این روز از متوکلان بدرگاهت ومقرر کن در آن از کامروایان حضرتت ومقرر فرما در آن از مقربان درگاهت به احسانت ای نهایت همت جویندگان.

دعای روز یازدهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ حَبّبْ الیّ فیهِ الاحْسانَ وکَرّهْ الیّ فیهِ الفُسوقَ والعِصْیانَ وحَرّمْ علیّ فیهِ السّخَطَ والنّیرانَ بِعَوْنِکَ یا غیاثَ المُسْتغیثین.
خدایا دوست گردان بمن در این روز نیکی را و ناپسند بدار در این روز فسق ونافرمانی را وحرام کن بر من در آن خشم وسوزندگی را به یاریت ای دادرس داد خواهان.

دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ زَیّنّی فیهِ بالسّتْرِ والعَفافِ واسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ والکَفافِ واحْمِلنی فیهِ علی العَدْلِ والانْصافِ وامِنّی فیهِ من کلِّ ما اخافُ بِعِصْمَتِکَ یا عِصْمَهَ الخائِفین.
خدایا زینت ده مرا در آن با پوشش وپاکدامنی وبپوشانم در آن جامه قناعت وخودداری ووادارم نما در آن بر عدل وانصاف وآسوده ام دار در آن از هر چیز که میترسم به نگاهداری خودت ای نگه دار ترسناکان.

دعای روز سیزدهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ طَهّرنی فیهِ من الدَنَسِ والاقْذارِ وصَبّرنی فیهِ علی کائِناتِ الاقْدارِ ووَفّقْنی فیهِ للتّقی وصُحْبهِ الابْرارِ بِعَوْنِکَ یا قُرّهَ عیْنِ المَساکین.
خدایا پاکیزه ام کن در این روز از چرک وکثافت وشکیبائیم ده در آن به آنچه مقدر است شدنی ها وتوفیقم ده در آن برای تقوی وهم نشینی با نیکان به یاریت ای روشنی چشم مستمندان.

دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ لا تواخِذْنی فیهِ بالعَثراتِ واقِلْنی فیهِ من الخَطایا والهَفَواتِ ولا تَجْعَلْنی فیه غَرَضاً للبلایا والآفاتِ بِعِزّتِکَ یا عزّ المسْلمین.
خدایا مواخذه نکن مرا در این روز به لغزشها و درگذر از من در آن از خطاها وبیهودگیها وقرار مده مرا در آن نشانه تیر بلاها وآفات ای عزت دهنده مسلمانان

دعای روز پانزدهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ طاعَهَ الخاشِعین واشْرَحْ فیهِ صَدْری بانابَهِ المُخْبتینَ بامانِکَ یا امانَ الخائِفین.
خدایا روزی کن مرا در آن فرمانبرداری فروتنان وبگشا سینه ام در آن به بازگشت دلدادگان به امان دادنت ای امان ترسناکان.

دعای روز شانزدهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ وَفّقْنی فیهِ لِموافَقَهِ الابْرارِ وجَنّبْنی فیهِ مُرافَقَهِ الاشْرارِ واوِنی فیهِ بِرَحْمَتِکَ الی دارِ القَرارِبالهِیّتَکِ یا الَهَ العالَمین.
خدایا توفیقم ده در آن به سازش کردن نیکان ودورم دار در آن از رفاقت بدان وجایم ده در آن با مهرت به سوی خانه آرامش به خدایی خودت ای معبود جهانیان.

دعای روز هفدهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ اهْدِنی فیهِ لِصالِحِ الاعْمالِ واقْضِ لی فیهِ الحَوائِجَ والآمالِ یا من لا یَحْتاجُ الی التّفْسیر والسوالِ یا عالِماً بما فی صُدورِ العالَمین صَلّ علی محمّدٍ وآلهِ الطّاهِرین.
خدایا راهنمائیم کن در آن به کارهای شایسته واعمال نیک وبرآور برایم حاجتها وآرزوهایم ای که نیازی به سویت تفسیر وسوال ندارد ای دانای به آنچه در سینه های جهانیان است درود فرست بر محمد وآل او پاکیزگان.

دعای روز هیجدهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ نَبّهْنی فیهِ لِبَرَکاتِ اسْحارِهِ ونوّرْ فیهِ قلبی بِضِیاءِ انْوارِهِ وخُذْ بِکُلّ اعْضائی الی اتّباعِ آثارِهِ بِنورِکَ یا مُنَوّرَ قُلوبِ العارفین.
خدایا آگاهم نما در آن برای برکات سحرهایش وروشن کن در آن دلم را به پرتو انوارش وبکار به همه اعضایم به پیروی آثارش به نور خودت ای روشنی بخش دلهای حق شناسان

دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ وفّرْ فیهِ حَظّی من بَرَکاتِهِ وسَهّلْ سَبیلی الی خَیْراتِهِ ولا تَحْرِمْنی قَبولَ حَسَناتِهِ یا هادیاً الی الحَقّ المُبین.
خدایا زیاد بگردان در آن بهره مرا از برکاتش وآسان کن راه مرا به سوی خیرهایش ومحروم نکن ما را از پذیرفتن نیکیهایش ای راهنمای به سوی حق آشکار.

دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ ابوابَ الجِنانِ واغْلِقْ عَنّی فیهِ ابوابَ النّیرانِ وَوَفّقْنی فیهِ لِتِلاوَهِ القرآنِ یا مُنَزّلِ السّکینهِ فی قُلوبِ المومِنین.
خدایا بگشا برایم در آن درهای بهشت وببند برایم درهای آتش دوزخ را و توفیقم ده در آن برای تلاوت قرآن ای نازل کننده آرامش در دلهای مومنان.

دعای روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ اجْعَلْ لی فیهِ الی مَرْضاتِکَ دلیلاً ولا تَجْعَل للشّیْطان فیهِ علیّ سَبیلاً واجْعَلِ الجَنّهِ لی منْزِلاً ومَقیلاً یا قاضی حَوائِجَ الطّالِبین.
خدایا قرار بده برایم در آن به سوی خوشنودیهایت راهنمایی و قرار مده شیطان را در آن بر من راهی وقرار بده بهشت را برایم منزل وآسایشگاه ای برآورنده حاجتهای جویندگان

دعای روز بیست و دوم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ ابوابَ فَضْلَکَ وانزِل علیّ فیهِ بَرَکاتِکَ وَوَفّقْنی فیهِ لِموجِباتِ مَرْضاتِکَ واسْکِنّی فیهِ بُحْبوحاتِ جَنّاتِکَ یا مُجیبَ دَعْوَهِ المُضْطَرّین.
خدایا بگشا به رویم در این ماه درهای فضلت وفرود آر برایم در آن برکاتت را وتوفیقم ده در آن برای موجبات خوشنودیت ومسکنم ده در آن وسطهای بهشت ای اجابت کننده خواسته ها ودعاهای بیچارگان.

دعای روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ اغسِلْنی فیهِ من الذُّنوبِ وطَهِّرْنی فیهِ من العُیوبِ وامْتَحِنْ قَلْبی فیهِ بِتَقْوَی القُلوبِ یا مُقیلَ عَثَراتِ المُذْنِبین.
خدایا بشوی مرا در این ماه از گناه وپاکم نما در آن از عیب ها وآزمایش کن دلم را در آن به پرهیزکاری دلها ای چشم پوش لغزشهای گناهکاران.

دعای روز بیست و چهارم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ انّی اسْالُکَ فیه ما یُرْضیکَ واعوذُ بِکَ ممّا یوذیک واسالُکَ التّوفیقَ فیهِ لانْ اطیعَکَ ولا اعْصیکَ یا جَوادَ السّائلین.
خدایا من از تو میخواهم در آن آنچه تو را خوشنود کند و پناه می برم بتو از آنچه تو را بیازارد واز تو خواهم توفیق در آن برای اینکه فرمانت برم ونافرمانی تو ننمایم ای بخشنده سائلان

دعای روز بیست و پنجم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ محبّاً لاوْلیائِکَ ومُعادیاً لاعْدائِکَ مُسْتَنّاً بِسُنّهِ خاتَمِ انْبیائِکَ یا عاصِمَ قُلوبِ النّبییّن.
خدایا قرار بده در این روز دوست دوستانت ودشمن دشمنانت و پیرو راه و روش خاتم پیغمبرانت ای نگهدار دلهای پیامبران.

دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ اجْعَل سَعْیی فیهِ مَشْکوراً وذَنْبی فیهِ مَغْفوراً وعَملی فیهِ مَقْبولاً وعَیْبی فیهِ مَسْتوراً یا اسْمَعِ السّامعین.
خدایا قرار بده کوشش مرا در این ماه قدردانی شده وگناه مرا در این ماه آمرزیده وکردارم را در آن مورد قبول وعیب مرا در آن پوشیده ای شنواترین شنوایان.

دعای روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ فَضْلَ لَیْلَهِ القَدْرِ وصَیّرْ اموری فیهِ من العُسْرِ الی الیُسْرِ واقْبَلْ مَعاذیری وحُطّ عنّی الذّنب والوِزْرِ یا رووفاً بِعبادِهِ الصّالِحین.
خدایا روزی کن مرا در آن فضیلت شب قدر را وبگردان در آن کارهای مرا از سختی به آسانی وبپذیر عذرهایم وبریز از من گناه وبارگران را ای مهربان به بندگان شایسته خویش.

دعای روز بیست و هشتم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ وفّر حظّی فیهِ من النّوافِلِ واکْرِمْنی فیهِ باحْضارِ المَسائِلِ وقَرّبِ فیهِ وسیلتی الیکَ من بینِ الوسائل یا من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّین.
خدایا زیاد کن بهره مرا در آن از اقدام به مستحبات وگرامی دار در آن به حاضر کردن ویا داشتن مسائل ونزدیک گردان در آن وسیله ام به سویت از میان وسیله ها ای آنکه سرگرمش نکند اصرار وسماجت اصرار کنندگان.

دعای روز بیست و نهم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ غَشّنی بالرّحْمَهِ وارْزُقْنی فیهِ التّوفیقِ والعِصْمَهِ وطَهّرْ قلْبی من غَیاهِبِ التُّهْمَهِ یا رحیماً بِعبادِهِ المومِنین.
خدایا بپوشان در آن با مهر ورحمت وروزی کن مرا در آن توفیق وخودداری وپاک کن دلم را از تیرگیها وگرفتگی های تهمت ای مهربان به بندگان با ایمان خود.

دعای ابوحمزه ثمالی

در کتاب «مصباح» شیخ طوسی به نقل از ابو حمزه ثمالی آمده است که حضرت امام زین العابدین علیه السّلام در ماه رمضان بیشتر شب را به نماز می ایستاد و چون سحر می رسید این دعا را میخواند:

اِلَهِی لا تُوَدِّبْنِی بِعُقُوبَتِک وَ لا تَمْکرْ بِی فِی حِیلَتِک مِنْ اَینَ لِی الْخَیرُ یا رَبِّ وَ لا یوجَدُ اِلّا مِنْ عِنْدِک وَ مِنْ اَینَ لِی النَّجَاهُ وَ لا تُسْتَطَاعُ اِلّا بِک لا الَّذِی اَحْسَنَ اسْتَغْنَی عَنْ عَوْنِک وَ رَحْمَتِک وَ لا الَّذِی اَسَاءَ وَ اجْتَرَاَ عَلَیک وَ لَمْ یرْضِک خَرَجَ عَنْ قُدْرَتِک یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ...
خدایا مرا به کیفرت ادب منما، و با نقشه ات با من نیرنگ مکن، پروردگارا از کجا برایم خیری هست، درحالی که جز نزد تو یافت نمی شود، و از کجا برایم نجاتی است، درحالیکه جز به تو فراهم نمیگردد، نه آن که نیکی کرد از کمک و رحمتت بی نیاز شد، و نه آن که بدی کرد و بر تو گستاخی روا داشت، و تو را خشنود نساخت از عرصه قدرتت بیرون رفت.
پروردگارا، پروردگارا، پروردگارا.
.
.
.
آنقدر بگوید تا نفس قطع گردد.

بِک عَرَفْتُک وَ اَنْتَ دَلَلْتَنِی عَلَیک وَ دَعَوْتَنِی اِلَیک وَ لَوْ لا اَنْتَ لَمْ اَدْرِ مَا اَنْتَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی اَدْعُوهُ فَیجِیبُنِی وَ اِنْ کنْتُ بَطِیئاً حِینَ یدْعُونِی وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی اَسْاَلُهُ فَیعْطِینِی وَ اِنْ کنْتُ بَخِیلاً حِینَ یسْتَقْرِضُنِی وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی اُنَادِیهِ کلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِی وَ اَخْلُو بِهِ حَیثُ شِئْتُ لِسِرِّی بِغَیرِ شَفِیعٍ فَیقْضِی لِی حَاجَتِی وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لا اَدْعُو غَیرَهُ وَ لَوْ دَعَوْتُ غَیرَهُ لَمْ یسْتَجِبْ لِی دُعَائِی،
تو را به تو شناختم، و تو مرا بر هستی خود راهنمایی فرمودی، و به سوی خود خواندی، و اگر راهنمایی تو نبود، من نمیدانستم تو که هستی؟، سپاس خدای را که می خوانمش و او جوابم را می دهد، گرچه سستی می کنم گاهی که او مرا می خواند، و سپاس خدای را که از او درخواست می کنم و او به من عطا می نماید، گرچه بخل می ورزم هنگامی که از من قرض بخواهد، و سپاس خدای را که هرگاه خواهم برای رفع حاجتم صدایش کنم، و هرجا که خواهم برای رازونیاز با او بی پرده خلوت کنم و او حاجتم را برآورد، سپاس خدای را که غیر او را نمی خوانم، که اگر غیر او را می خواندم دعایم را مستجاب نمی کرد،

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لا اَرْجُو غَیرَهُ وَ لَوْ رَجَوْتُ غَیرَهُ لَاَخْلَفَ رَجَائِی وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی وَکلَنِی اِلَیهِ فَاَکرَمَنِی وَ لَمْ یکلْنِی اِلَی النَّاسِ فَیهِینُونِی وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی تَحَبَّبَ اِلَی وَ هُوَ غَنِی عَنِّی وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی یحْلُمُ عَنِّی حَتَّی کاَنِّی لا ذَنْبَ لِی فَرَبِّی اَحْمَدُ شَی ءٍ عِنْدِی وَ اَحَقُّ بِحَمْدِی.
و سپاس خدای را که به غیر او امید نبندم، که اگر جز به او امید می بستم ناامیدم می نمود، و سپاس خدای را که مرا بخویش وا گذاشت، از این رو اکرامم نمود، و به مردم وا نگذاشت تا مرا خوار کنند، و سپاس خدای را که با من دوستی ورزید، درحالی که از من بی نیاز است، و سپاس خدای را که بر من بردباری می کند تا آنجاکه گویی مرا گناهی نیست! پروردگارم ستوده ترین موجود نزد من بوده و به ستایش من سزاوارتر است.

اللَّهُمَّ اِنِّی اَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ اِلَیک مُشْرَعَهً وَ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ اِلَیک [لَدَیک ] مُتْرَعَهً وَ الاسْتِعَانَهَ بِفَضْلِک لِمَنْ اَمَّلَک مُبَاحَهً وَ اَبْوَابَ الدُّعَاءِ اِلَیک لِلصَّارِخِینَ مَفْتُوحَهً وَ اَعْلَمُ اَنَّک لِلرَّاجِی [لِلرَّاجِینَ ] بِمَوْضِعِ اِجَابَهٍ وَ لِلْمَلْهُوفِینَ [لِلْمَلْهُوفِ ] بِمَرْصَدِ اِغَاثَهٍ وَ اَنَّ فِی اللَّهْفِ اِلَی جُودِک وَ الرِّضَا بِقَضَائِک عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ وَ مَنْدُوحَهً عَمَّا فِی اَیدِی الْمُسْتَاْثِرِینَ وَ اَنَّ الرَّاحِلَ اِلَیک قَرِیبُ الْمَسَافَهِ وَ اَنَّک لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِک اِلّا اَنْ تَحْجُبَهُمُ الْاَعْمَالُ [الْآمَالُ ] دُونَک وَ قَدْ قَصَدْتُ اِلَیک بِطَلِبَتِی،
خدایا راه های درخواست حاجت هایم را به جانب تو باز می یابم، و آبشخورهای امید را نزد تو پر می بینم، و یاری خواستن از فضل برای آن که تو را آرزو کرد بی مانع می بینم، و درهای دعا را برای فریاد کنندگان گشوده می نگرم، و می دانم که تو برای امیدواران در جایگاه اجابتی، و برای دل سوختگان در کمین گاه فریادرسی، و به یقین در اشتیاق به جودت، و خشنودی به قضایت جایگزینی از منع بخیلان است، و گشایشی از آنچه در دست ثروت اندوزان، و همانا مسافر به سوی تو مسافتش نزدیک است، و تو از آفریدگانت هرگز در پرده نیستی، جز اینکه کردارشان آنان را از تو محجوب نماید، من با درخواستم آهنگ تو کردم

وَ تَوَجَّهْتُ اِلَیک بِحَاجَتِی وَ جَعَلْتُ بِک اسْتِغَاثَتِی وَ بِدُعَائِک تَوَسُّلِی مِنْ غَیرِ اسْتِحْقَاقٍ لاسْتِمَاعِک مِنِّی وَ لا اسْتِیجَابٍ لِعَفْوِک عَنِّی بَلْ لِثِقَتِی بِکرَمِک وَ سُکونِی اِلَی صِدْقِ وَعْدِک وَ لَجَئِی اِلَی الْاِیمَانِ بِتَوْحِیدِک وَ یقِینِی [وَ ثِقَتِی ] بِمَعْرِفَتِک مِنِّی اَنْ لا رَبَّ لِی غَیرُک وَ لا اِلَهَ [لِی ] اِلّا اَنْتَ وَحْدَک لا شَرِیک لَک اللَّهُمَّ اَنْتَ الْقَائِلُ وَ قَوْلُک حَقٌّ وَ وَعْدُک صِدْقٌ [الصِّدْقُ ] وَ اسْاَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ اِنَّ اللَّهَ کانَ بِکمْ رَحِیماً وَ لَیسَ مِنْ صِفَاتِک یا سَیدِی اَنْ تَاْمُرَ بِالسُّوَالِ وَ تَمْنَعَ الْعَطِیهَ وَ اَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْعَطِیاتِ عَلَی اَهْلِ مَمْلَکتِک
و با حاجتم روی به تو آوردم، نیاز خواهیام را به پیشگاه تو قرار دادم، و خواندت را دست آویز خویش نمودم بیآنکه مستحق شنیدن خواهشم، و شایسته گذشت از من باشی، بلکه برای اطمینان به کرمت، و آرامش به درستی وعده ات، و پناه جستن به ایمان به یگانگیات و یقین به معرفتت که مرا پروردگاری جز تو نیست، و معبودی جز تو نیست، یگانه و بیشریکی.
خدایا تو گفتی و گفتارت بر حق، و وعده ات درست است [فرمودی:] از فضل خدا بخواهید که خدا به شما مهربان است، ای آقای من در شان تو این نیست که دستور به درخواست دهی و از بخشش خودداری کنی، تو با عطاهایت بر اهل مملکتت بسیار کریمی،

وَ الْعَائِدُ عَلَیهِمْ بِتَحَنُّنِ رَاْفَتِک [بِحُسْنِ نِعْمَتِک ] اِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ اِحْسَانِک صَغِیراً وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِاِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ وَ اَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ اِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ مَعْرِفَتِی یا مَوْلای دَلِیلِی [دَلَّتْنِی ] عَلَیک وَ حُبِّی لَک شَفِیعِی اِلَیک وَ اَنَا وَاثِقٌ مِنْ دَلِیلِی بِدَلالَتِک وَ سَاکنٌ مِنْ شَفِیعِی اِلَی شَفَاعَتِک اَدْعُوک یا سَیدِی بِلِسَانٍ قَدْ اَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ رَبِّ اُنَاجِیک بِقَلْبٍ قَدْ اَوْبَقَهُ جُرْمُهُ اَدْعُوک یا رَبِّ رَاهِباً رَاغِباً رَاجِیاً خَائِفاً اِذَا رَاَیتُ مَوْلای ذُنُوبِی فَزِعْتُ وَ اِذَا رَاَیتُ کرَمَک طَمِعْتُ
و بر آنان با محبّت و رافت بسیار احسان کننده ای.
خدایا مرا در کودکی در میان نعمت ها و احسانت پروریدی، و در بزرگسالی نامم را بلند آوازه ساختی، ای آن که مرا در دنیا به احسان و فضل نعمت هایش پرورید و برایم در آخرت به گذشت و کرمش اشاره نمود، ای مولای من معرفتم راهنمایم به سوی تو، و عشقم به تو واسطه ام به پیشگاه توست، من از دلیلم به دلالت تو مطمئن، و از واسطه ام به شفاعت تو در آرامشم، ای آقایم تو را به زبانی می خوانم که گناهش او را ناگویا نموده، و با دلی با تو مناجات می کنم که جرمش او را هلاک ساخته، تو را می خوانم ای پروردگارم در حال هراس و اشتیاق و امید و بیم، مولای من هرگاه گناهانم را می بینم بی تاب می گردم، و هرگاه کرمت را مشاهده می کنم، به طمع می افتم،

فَاِنْ عَفَوْتَ [غَفَرْتَ ] فَخَیرُ رَاحِمٍ وَ اِنْ عَذَّبْتَ فَغَیرُ ظَالِمٍ حُجَّتِی یا اللَّهُ فِی جُرْاَتِی عَلَی مَسْاَلَتِک مَعَ اِتْیانِی مَا تَکرَهُ جُودُک وَ کرَمُک وَ عُدَّتِی فِی شِدَّتِی مَعَ قِلَّهِ حَیائِی رَاْفَتُک وَ رَحْمَتُک وَ قَدْ رَجَوْتُ اَنْ لا تَخِیبَ بَینَ ذَینِ وَ ذَینِ مُنْیتِی فَحَقِّقْ رَجَائِی وَ اسْمَعْ دُعَائِی یا خَیرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ وَ اَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ عَظُمَ یا سَیدِی اَمَلِی وَ سَاءَ عَمَلِی فَاَعْطِنِی مِنْ عَفْوِک بِمِقْدَارِ اَمَلِی وَ لا تُوَاخِذْنِی بِاَسْوَاِ عَمَلِی فَاِنَّ کرَمَک یجِلُّ عَنْ مُجَازَاهِ الْمُذْنِبِینَ وَ حِلْمَک یکبُرُ عَنْ مُکافَاهِ الْمُقَصِّرِینَ،
پس اگر از من درگذری بهترین رحم کننده ای، و اگر عذاب کنی ستم نکرده ای، خدایا حجّت من در گستاخی بر درخواست از تو، با ارتکاب آنچه از آن کراهت داری جود و کرم توست، و ذخیره ام در سختی ها با کمی حیا همانا رافت و رحمت توست، و امیدم بر ان است که بین حجّت و ذخیره ام آرزویم را نومید نکنی، پس امیدم را تحقق بخش، و دعایم را بشنو، ای بهترین کسی که خواننده ای او را خوانده، و برترین کسی که امیدواری به او امید بسته، ای آقای من آرزویم بزرگ شده، و کردارم زشت گشته، پس به اندازه آرزیم از عفوت به من ببخش، و به زشت ترین کردارم مرا سرزنش مکن، زیرا کرمت برتر از کیفر گنهکاران و بردباریت بزرگتر از مکافات تبهکاران است،

وَ اَنَا یا سَیدِی عَائِذٌ بِفَضْلِک هَارِبٌ مِنْک اِلَیک مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ اَحْسَنَ بِک ظَنّاً وَ مَا اَنَا یا رَبِّ وَ مَا خَطَرِی هَبْنِی بِفَضْلِک وَ تَصَدَّقْ عَلَی بِعَفْوِک اَی رَبِّ جَلِّلْنِی بِسَتْرِک وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِیخِی بِکرَمِ وَجْهِک فَلَوِ اطَّلَعَ الْیوْمَ عَلَی ذَنْبِی غَیرُک مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِیلَ الْعُقُوبَهِ لَاجْتَنَبْتُهُ لا لِاَنَّک اَهْوَنُ النَّاظِرِینَ [اِلَی ] وَ اَخَفُّ الْمُطَّلِعِینَ [عَلَی ] بَلْ لِاَنَّک یا رَبِّ خَیرُ السَّاتِرِینَ وَ اَحْکمُ الْحَاکمِینَ وَ اَکرَمُ الْاَکرَمِینَ،
و من ای آقایم پناهنده به فضل توام، گریزان از تو به سوی توام، خواستار تحقق چیزی هستم که وعده کردی، و آن گذشت تو از کسی که گمانش را به تو نیکو کرده، چه هستم من ای پروردگارم، و اهمیت من چیست؟ به فضلت مرا ببخش، و به گذشتت بر من صدقه بخش، پروردگارا مرا به پرده پوشی ات بپوشان، و از توبیخم به کرم ذاتت درگذر، اگر امروز جز تو بر گناهم آگاه می شد، آن را انجام نمی دادم، و اگر از زود رسیدن عقوبت می ترسیدم، از آن دوری می کردم، گناهم نه به این خاطر بود که تو سبک ترین بینندگانی و بی مقدارترین آگاهان، بلکه پروردگارا از این جهت بود که تو بهترین پرده پوشی، و حاکم ترین حاکمان، و کریم ترین کریمانی،

سَتَّارُ الْعُیوبِ غَفَّارُ الذُّنُوبِ عَلامُ الْغُیوبِ تَسْتُرُ الذَّنْبَ بِکرَمِک وَ تُوَخِّرُ الْعُقُوبَهَ بِحِلْمِک فَلَک الْحَمْدُ عَلَی حِلْمِک بَعْدَ عِلْمِک وَ عَلَی عَفْوِک بَعْدَ قُدْرَتِک وَ یحْمِلُنِی وَ یجَرِّئُنِی عَلَی مَعْصِیتِک حِلْمُک عَنِّی وَ یدْعُونِی اِلَی قِلَّهِ الْحَیاءِ سَتْرُک عَلَی وَ یسْرِعُنِی اِلَی التَّوَثُّبِ عَلَی مَحَارِمِک مَعْرِفَتِی بِسَعَهِ رَحْمَتِک وَ عَظِیمِ عَفْوِک یا حَلِیمُ یا کرِیمُ یا حَی یا قَیومُ یا غَافِرَ الذَّنْبِ یا قَابِلَ التَّوْبِ،
پوشنده عیب ها، آمرزنده گناهان، دانای نهان ها، گناه را با کرمت می پوشانی، و کیفر با بردباری ات به تاخیر می افکنی، سپاس تو را سزاست بر بردباری ات پس از انکه دانستی، و بر گذشتت پس از آنکه توانستی، بردباری ات مرا به جانب گناه می کشد و بر نافرمانی ات جرات می دهد، پرده پوشی ات بر من مرا به کم حیایی می خواند، و شناختم از رحمت گسترده و بزرگی عفوت، به من در تاختن بر محرّماتت سرعت می دهد! ای شکیبا، ای گرامی، ای زنده، ای ای به خود پاینده، ای آمرزگار، ای توبه پذیر

یا عَظِیمَ الْمَنِّ یا قَدِیمَ الْاِحْسَانِ اَینَ سَتْرُک الْجَمِیلُ اَینَ عَفْوُک الْجَلِیلُ اَینَ فَرَجُک الْقَرِیبُ اَینَ غِیاثُک السَّرِیعُ اَینَ رَحْمَتُک الْوَاسِعَهُ اَینَ عَطَایاک الْفَاضِلَهُ اَینَ مَوَاهِبُک الْهَنِیئَهُ اَینَ صَنَائِعُک السَّنِیهُ اَینَ فَضْلُک الْعَظِیمُ اَینَ مَنُّک الْجَسِیمُ اَینَ اِحْسَانُک الْقَدِیمُ اَینَ کرَمُک یا کرِیمُ بِهِ [وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ] فَاسْتَنْقِذْنِی وَ بِرَحْمَتِک فَخَلِّصْنِی یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ،
ای بزرگ نعمت، ای دیرینه احسان، پرده پوشی زیبایت کجاست، گذشت بزرگت کجاست، گشایش نزدیکت کجاست، فریادرسی زودت کجاست، رحمت گسترده ات کجاست، عطاهای برترت کجاست، موهبت های گوارایت کجاست، جایزه های شایانت کجاست، فضل بزرگت کجاست، عطای عظیمت کجاست، احسان دیرینه ات کجاست، کرمت کجاست، ای کریم، به حق کرمت و «به محمّد و خاندان محمّد» مرا رهایی بخش، و به رحمتت مرا خلاص کن، ای نیکوکار، ای زیباکار،

یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ لَسْتُ اَتَّکلُ فِی النَّجَاهِ مِنْ عِقَابِک عَلَی اَعْمَالِنَا بَلْ بِفَضْلِک عَلَینَا لِاَنَّک اَهْلُ التَّقْوَی وَ اَهْلُ الْمَغْفِرَهِ تُبْدِئُ بِالْاِحْسَانِ نِعَما وَ تَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ کرَما فَمَا نَدْرِی مَا نَشْکرُ اَ جَمِیلَ مَا تَنْشُرُ اَمْ قَبِیحَ مَا تَسْتُرُ اَمْ عَظِیمَ مَا اَبْلَیتَ وَ اَوْلَیتَ اَمْ کثِیرَ مَا مِنْهُ نَجَّیتَ وَ عَافَیتَ یا حَبِیبَ مَنْ تَحَبَّبَ اِلَیک وَ یا قُرَّهَ عَینِ مَنْ لاذَ بِک وَ انْقَطَعَ اِلَیک اَنْتَ الْمُحْسِنُ،
ای نعمت ده، ای فزونی بخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چرا که تو اهل تقوا و مغفرتی، از باب نعمت دهی ابتدای به احسان می کنی، و از جهت کرم از گناه در می گذری، پس نمی دانم از چه سپاس گویم، از زیبایی که می گسترانی، یا کار زشتی که می پوشانی، یا بزرگ آزمونی که آزمودی و شایسته نیکی نمودی، یا آن همه مشکلی که مرا از آن رهانیدی، و سلامت کامل بخشیدی؟! ای محبوب آن که به تو دوستی ورزید، ای نور چشم کسی که به تو پناه آورد و برای رسیدن به تو از دیگران گسست، تو نیکوکاری

وَ نَحْنُ الْمُسِیئُونَ فَتَجَاوَزْ یا رَبِّ عَنْ قَبِیحِ مَا عِنْدَنَا بِجَمِیلِ مَا عِنْدَک وَ اَی جَهْلٍ یا رَبِّ لا یسَعُهُ جُودُک اَوْ اَی زَمَانٍ اَطْوَلُ مِنْ اَنَاتِک وَ مَا قَدْرُ اَعْمَالِنَا فِی جَنْبِ نِعَمِک وَ کیفَ نَسْتَکثِرُ اَعْمَالا نُقَابِلُ بِهَا کرَمَک [کرَامَتَک ] بَلْ کیفَ یضِیقُ عَلَی الْمُذْنِبِینَ مَا وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِک یا وَاسِعَ الْمَغْفِرَهِ یا بَاسِطَ الْیدَینِ بِالرَّحْمَهِ فَوَ عِزَّتِک یا سَیدِی لَوْ نَهَرْتَنِی [انْتَهَرْتَنِی ] مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِک وَ لا کفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِک لِمَا انْتَهَی اِلَی مِنَ الْمَعْرِفَهِ بِجُودِک وَ کرَمِک وَ اَنْتَ الْفَاعِلُ لِمَا تَشَاءُ تُعَذِّبُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ کیفَ تَشَاءُ وَ تَرْحَمُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ کیفَ تَشَاءُ لا تُسْاَلُ عَنْ فِعْلِک وَ لا تُنَازَعُ فِی مُلْکک وَ لا تُشَارَک فِی اَمْرِک،
و ما بدکارانیم، به زیبایی آنچه نزد توست، از زشتی آنچه پیش ماست درگذر، پروردگارا کدام جهلی است که جود تو گنجایش آن را نداشته باشد، و کدام زمان طولانی تر از مهلت دادن توست، در کنار نعمت هایت ارزش اعمال ما چیست، چگونه اعمال خود را بسیار انگاریم، تا با آنها با کرمت برابری کنیم، بلکه چگونه بر گنهگاران تنگ شود آنچه از رحمتت شاملشان شده؟، ای گسترده آمرزش، ای گشاده دست به رحمت، ای آقای من به عزّتت سوگند، اگر مرا برانی از درگاهت دور نخواهم شد، و از چاپلوسی و تملق نسبت به تو دست نخواهم کشید، به خاطر شناختی که به جود و کرمت پیدا کرده ام، تو انجام دهی آنچه را که خواهی، هرکه را بخواهی عذاب می کنی به هرچه که بخواهی و به هر صورتی که بخواهی، و رحم می کنی هرکه را بخواهی، به هرچه که بخواهی و به هر کیفیت که بخواهی، از آنچه کنی بازخواست نشوی، و در فرمانروایی ات نزاع در نگیرد، و کسی در کارت شریکت نگردد،

وَ لا تُضَادُّ فِی حُکمِک وَ لا یعْتَرِضُ عَلَیک اَحَدٌ فِی تَدْبِیرِک لَک الْخَلْقُ وَ الْاَمْرُ تَبَارَک اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ یا رَبِّ هَذَا مَقَامُ مَنْ لاذَ بِک وَ اسْتَجَارَ بِکرَمِک وَ اَلِفَ اِحْسَانَک وَ نِعَمَک وَ اَنْتَ الْجَوَادُ الَّذِی لا یضِیقُ عَفْوُک وَ لا ینْقُصُ فَضْلُک وَ لا تَقِلُّ رَحْمَتُک وَ قَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْک بِالصَّفْحِ الْقَدِیمِ وَ الْفَضْلِ الْعَظِیمِ،
و در داوری ات با تو هماورد نشود، و در تدبیرت احدی بر تو اعتراض نکند، آفرینش و فرمان توراست، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، پروردگارا این است جایگاه کسی که به پناهت آمد، و به کرمت پناهنده گشت، و به احسان و نعمت هایت الفت جست، تویی آن سخاوتمندی که گذشتت به تنگی نمی رسد، و احسانت کاهش نمی پذیرد، و رحمتت کم نمی شود، و به یقین از چشم پوشی دیرینت، و فضل بزرگت،

وَ الرَّحْمَهِ الْوَاسِعَهِ اَ فَتَرَاک [تُرَاک ] یا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا اَوْ تُخَیبُ آمَالَنَا کلّا یا کرِیمُ فَلَیسَ هَذَا ظَنَّنَا بِک وَ لًا هَذَا فِیک طَمَعَنَا یا رَبِّ اِنَّ لَنَا فِیک اَمَلاً طَوِیلاً کثِیراً اِنَّ لَنَا فِیک رَجَاءً عَظِیماً عَصَینَاک وَ نَحْنُ نَرْجُو اَنْ تَسْتُرَ عَلَینَا وَ دَعَوْنَاک وَ نَحْنُ نَرْجُو اَنْ تَسْتَجِیبَ لَنَا فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا فَقَدْ عَلِمْنَا مَا نَسْتَوْجِبُ بِاَعْمَالِنَا وَ لَکنْ عِلْمُک فِینَا وَ عِلْمُنَا بِاَنَّک لا تَصْرِفُنَا عَنْک وَ اِنْ کنَّا غَیرَ مُسْتَوْجِبِینَ لِرَحْمَتِک فَاَنْتَ اَهْلٌ اَنْ تَجُودَ عَلَینَا وَ عَلَی الْمُذْنِبِینَ بِفَضْلِ سَعَتِک،
و رحمت گسترده ات اعتماد نمودیم، آیا ممکن است پروردگارا برخلاف گمان های ما به خویش رفتار کنی، یا آرزوهایمان را نسبت به رحمتت نومید سازی هرگز ای بزرگوار، چنین گمانی به تو نیست، و طمع ما درباره تو این چنین نمی باشد، پروردگارا، ما را درباره تو آروزی طولانی بسیاری است، ما را در حق تو امید بزرگی است، از تو نافرمانی کردیم و حال آنکه امیدواریم گناه را بر ما بپوشانی، و تو را خواندیم، و امیدواریم که بر ما اجابت کنی، مولای ما امیدمان را تحقق بخش، ما دانستیم که با کردارمان سزاوار چه خواهیم بود، ولی دانش تو درباره ما، و و آگاهی ما به اینکه ما را از درگاهت نمیرانی، گرچه ما سزاوار رحمتت نیستیم ولی تو شایسته آنی که بر ما و بر گنهکاران به فضل گسترده ات جود کنی،

فَامْنُنْ عَلَینَا بِمَا اَنْتَ اَهْلُهُ وَ جُدْ عَلَینَا فَاِنَّا مُحْتَاجُونَ اِلَی نَیلِک یا غَفَّارُ بِنُورِک اهْتَدَینَا وَ بِفَضْلِک اسْتَغْنَینَا وَ بِنِعْمَتِک [فِی نِعَمِک ] اَصْبَحْنَا وَ اَمْسَینَا ذُنُوبُنَا بَینَ یدَیک نَسْتَغْفِرُک اللَّهُمَّ مِنْهَا وَ نَتُوبُ اِلَیک تَتَحَبَّبُ اِلَینَا بِالنِّعَمِ وَ نُعَارِضُک بِالذُّنُوبِ خَیرُک اِلَینَا نَازِلٌ وَ شَرُّنَا اِلَیک صَاعِدٌ وَ لَمْ یزَلْ وَ لا یزَالُ مَلَک کرِیمٌ یاْتِیک [عَنَّا] بِعَمَلٍ قَبِیحٍ فَلا یمْنَعُک ذَلِک مِنْ اَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِک وَ تَتَفَضَّلَ عَلَینَا بِآلائِک فَسُبْحَانَک مَا اَحْلَمَک وَ اَعْظَمَک وَ اَکرَمَک،
پس آنگونه که شایسته آنی بر ما منّت گذار، و بر ما جود کن، که ما نیازمند به عطای توییم، ای آمرزگار، به نور تو هدایت شدیم، و به فضل تو بی نیاز گشتیم، و به نعمتت بامداد نمودیم و شامگاه کردیم، گناهان ما پیش روی توست، خدایا از گناهانمان از تو آمرزش می خواهیم، و به سوی تو باز می گردیم، تو با نعمتها به ما مهر می ورزی و ما با گناهان با تو مقابله می کنیم، خیرت به سوی ما سرازیر است، و بدی ما به سوی تو بالا می آید، همواره فرشته کریمی، از ما کردار زشت به جانب تو می آید، و این امر مانع نمی شود از اینکه ما را با نعمت هایت فراگیری، و به عطاهای برجسته ات بر ما تفضّل نمایی، منزّهی تو، چه بردبار و بزرگ و کریمی،

مُبْدِئاً وَ مُعِیداً تَقَدَّسَتْ اَسْمَاوُک وَ جَلَّ ثَنَاوُک وَ کرُمَ صَنَائِعُک وَ فِعَالُک اَنْتَ اِلَهِی اَوْسَعُ فَضْلاً وَ اَعْظَمُ حِلْماً مِنْ اَنْ تُقَایسَنِی بِفِعْلِی وَ خَطِیئَتِی فَالْعَفْوَ الْعَفْوَ الْعَفْوَ سَیدِی سَیدِی سَیدِی.
آغاز کننده به نیکی و تکرار کننده آنی، نام هایت مقدس، و ثنایت عظیم، و رفتارها و کردارهایت کریمانه است، خدایا، فضلت گسترده تر، و بردباری ات بزرگ تر از آن است که مرا به کردار ناپسند و خطاکاری ام بسنجی، پس گذشت نما، گذشت نما، گذشت نما، آقای من، آقای من، آقای من.

اللَّهُمَّ اشْغَلْنَا بِذِکرِک وَ اَعِذْنَا مِنْ سَخَطِک وَ اَجِرْنَا مِنْ عَذَابِک وَ ارْزُقْنَا مِنْ مَوَاهِبِک وَ اَنْعِمْ عَلَینَا مِنْ فَضْلِک وَ ارْزُقْنَا حَجَّ بَیتِک وَ زِیارَهَ قَبْرِ نَبِیک صَلَوَاتُک وَ رَحْمَتُک وَ مَغْفِرَتُک وَ رِضْوَانُک عَلَیهِ وَ عَلَی اَهْلِ بَیتِهِ اِنَّک قَرِیبٌ مُجِیبٌ وَ ارْزُقْنَا عَمَلاً بِطَاعَتِک وَ تَوَفَّنَا عَلَی مِلَّتِک وَ سُنَّهِ نَبِیک صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی وَ لِوَالِدَی وَ ارْحَمْهُمَا کمَا رَبَّیانِی صَغِیرًا اِجْزِهِمَا بِالْاِحْسَانِ اِحْسَاناً وَ بِالسَّیئَاتِ غُفْرَاناً،
ما را به ذکرت مشغول کن، و از خشمت پناه ده، و از عذابت نجات بخش، و از مواهبت روزی کن، و از فضلت بر ما انعام فرما، و زیارت خانه ات، و زیارت مرقد پیامبرت را روزی ما کن، صلوات و رحمت و مغفرت و رضوانت بر پیامبر و خاندانش، تو نزدیک و جواب دهنده هستی، عمل به طاعتت را روزی ما گردان، و ما را بر دینت و بر روش پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) بمیران.
خدایا من و پدر و مادرم را بیامرز و به هر دو آنها رحم کن، چنان که مرا به گاه کودکی پروردند، احسان هردو را به احسان، و بدیهایشان را به آمرزش پاداش ده.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُوْمِنِینَ وَ الْمُوْمِنَاتِ الْاَحْیاءِ مِنْهُمْ وَ الْاَمْوَاتِ وَ تَابِعْ بَینَنَا وَ بَینَهُمْ بِالْخَیرَاتِ [فِی الْخَیرَاتِ ] اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِحَینَا وَ مَیتِنَا وَ شَاهِدِنَا وَ غَائِبِنَا ذَکرِنَا وَ اُنْثَانَا [اِنَاثِنَا] صَغِیرِنَا وَ کبِیرِنَا حُرِّنَا وَ مَمْلُوکنَا کذَبَ الْعَادِلُونَ بِاللَّهِ وَ ضَلُّوا ضَلالاً بَعِیداً وَ خَسِرُوا خُسْرَاناً مُبِینا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اخْتِمْ لِی بِخَیرٍ وَ اکفِنِی مَا اَهَمَّنِی مِنْ اَمْرِ دُنْیای وَ آخِرَتِی وَ لا تُسَلِّطْ عَلَی مَنْ لا یرْحَمُنِی وَ اجْعَلْ عَلَی مِنْک وَاقِیهً بَاقِیهً،
خدایا مردان و زنان مومن را بیامرز، چه زنده و چه مرده آنها را، و بین ما و آنان با نیکی ها پیوند ده.
خدایا بیامرز زنده و مرده ما را، حاضر و غائب ما را، مرد زن ما را، کوچک و بزرگ ما را، آزاد و غیر آزاد ما را، برگشتگان از خدا دروغ گفتند، و گمراه شدند گمراهی دوری، و زیان کردند، زیانی آشکار.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و برایم ختم به خیر فرما، و مرا از آنچه که بی قرارم کرده از کار دنیا و آخرتم کفایت کن، و کسی که مرا رحم نمی کنم بر من چیره مساز، و بر من از سوی خود نگهبانی همیشگی قرار ده،

وَ لا تَسْلُبْنِی صَالِحَ مَا اَنْعَمْتَ بِهِ عَلَی وَ ارْزُقْنِی مِنْ فَضْلِک رِزْقاً وَاسِعاً حَلالاً طَیباً اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِحَرَاسَتِک وَ احْفَظْنِی بِحِفْظِک وَ اکلَاْنِی بِکلاءَتِک وَ ارْزُقْنِی حِجَّ بَیتِک الْحَرَامِ فِی عَامِنَا هَذَا وَ فِی کلِّ عَامٍ وَ زِیارَهَ قَبْرِ نَبِیک وَ الْاَئِمَّهِ عَلَیهِمُ السَّلامُ وَ لا تُخْلِنِی یا رَبِّ مِنْ تِلْک الْمَشَاهِدِ الشَّرِیفَهِ وَ الْمَوَاقِفِ الْکرِیمَهِ.
و از من شایسته های آنچه را که انعام کردی مگیر، و از فضلت روزی گسترده حلال پاکیزه نصیب من کن.
خدایا به نگهبانی ات مرا نگهبانی کن، و به نگهداری ات مرا نگهدار و به پاسداری ات از من پاسداری فرما، و زیارت خانه ات را در این سال و در هر سال، و زیارت مرقد پیامبرت و امامان (درود بر آنان) را روزی من کن، پروردگارا از این مشاهد پر شرف و مواقف بس گرامی مرا محروم مساز.

اللَّهُمَّ تُبْ عَلَی حَتَّی لا اَعْصِیک وَ اَلْهِمْنِی الْخَیرَ وَ الْعَمَلَ بِهِ وَ خَشْیتَک بِاللَّیلِ وَ النَّهَارِ مَا اَبْقَیتَنِی یا رَبَّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ اِنِّی کلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَیاْتُ وَ تَعَبَّاْتُ [تَعَبَّیتُ ] وَ قُمْتُ لِلصَّلاهِ بَینَ یدَیک وَ نَاجَیتُک اَلْقَیتَ عَلَی نُعَاساً اِذَا اَنَا صَلَّیتُ وَ سَلَبْتَنِی مُنَاجَاتَک اِذَا اَنَا نَاجَیتُ مَا لِی کلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلَحَتْ سَرِیرَتِی وَ قَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ التَّوَّابِینَ مَجْلِسِی عَرَضَتْ لِی بَلِیهٌ اَزَالَتْ قَدَمِی وَ حَالَتْ بَینِی وَ بَینَ خِدْمَتِک
خدایا به من روی آور تا نافرمانی ات نکنم، و خیر و عمل به آن وحشت از خویش را در شب و روز، تا گاهی که زنده ام می داری ای پروردگار جهانیان به من الهام فرما.
خدایا هرگاه گفتم مهیا و آماده شدم و در پیشگاهت به نماز ایستاد و با تو راز گفتم، چرتی بر من افکندی، آنگاه که وارد نماز شدم، و حال راز گفتن را از من گرفتی آنگاه که با تو راز و نیاز کردم، مرا چه شده؟ هرگاه گفتم نهانم شایسته شد، و جایگاهم به جایگاه توبه کنندگان نزدیک گشته برایم گرفتاری پیش آمد، بر اثر آن گرفتاری پایم لغزید، و میان من و خدمت به تو مانع شد

سَیدِی لَعَلَّک عَنْ بَابِک طَرَدْتَنِی وَ عَنْ خِدْمَتِک نَحَّیتَنِی اَوْ لَعَلَّک رَاَیتَنِی مُسْتَخِفّاً بِحَقِّک فَاَقْصَیتَنِی اَوْ لَعَلَّک رَاَیتَنِی مُعْرِضاً عَنْک فَقَلَیتَنِی اَوْ لَعَلَّک وَجَدْتَنِی فِی مَقَامِ الْکاذِبِینَ [الْکذَّابِینَ ] فَرَفَضْتَنِی اَوْ لَعَلَّک رَاَیتَنِی غَیرَ شَاکرٍ لِنَعْمَائِک فَحَرَمْتَنِی اَوْ لَعَلَّک فَقَدْتَنِی مِنْ مَجَالِسِ الْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِی اَوْ لَعَلَّک رَاَیتَنِی فِی الْغَافِلِینَ فَمِنْ رَحْمَتِک آیسْتَنِی اَوْ لَعَلَّک رَاَیتَنِی آلِفَ مَجَالِسِ الْبَطَّالِینَ فَبَینِی وَ بَینَهُمْ خَلَّیتَنِی اَوْ لَعَلَّک لَمْ تُحِبَّ اَنْ تَسْمَعَ دُعَائِی فَبَاعَدْتَنِی اَوْ لَعَلَّک بِجُرْمِی وَ جَرِیرَتِی کافَیتَنِی،
سرور من شاید مرا از درگاهت رانده ای، و از خدمتت عز نموده ای، یا مرا دیده ای که حقّت را سبک می شمارم پس از پیشگاهت دورم ساختی، یا شاید مرا روی گردان از خود مشاهده کردی، پس مرا مورد خشم قرار دادی یا شاید مرا در جایگاه دروغگویان یافتی، پس به دورم انداختی، یا شاید مرا نسبت به نعمت هایت ناسپاس دیدی، پس محرومم نمودی، یا شاید مرا از همنشینی دانشمندان غایب یافتی، پس خوارم نمودی، یا شاید مرا در گروه غافلان دیدی، پس از رحمتت ناامیدم کردی، یا شاید مرا انس یافته با مجالس بیکاره ها دیدی.
پس مرا به آنان واگذاشتی، یا شدی دوست نداشتی دعایم را بشنوی پس دورم نمودی، یا شاید به خاطر جرم و جنایتم کیفرم نمودی،

اَوْ لَعَلَّک بِقِلَّهِ حَیائِی مِنْک جَازَیتَنِی فَاِنْ عَفَوْتَ یا رَبِّ فَطَالَمَا عَفَوْتَ عَنِ الْمُذْنِبِینَ قَبْلِی لِاَنَّ کرَمَک اَی رَبِّ یجِلُّ عَنْ مُکافَاهِ الْمُقَصِّرِینَ وَ اَنَا عَائِذٌ بِفَضْلِک هَارِبٌ مِنْک اِلَیک مُتَنَجِّزٌ [مُنْتَجِزٌ] مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ اَحْسَنَ بِک ظَنّاً اِلَهِی اَنْتَ اَوْسَعُ فَضْلاً وَ اَعْظَمُ حِلْماً مِنْ اَنْ تُقَایسَنِی بِعَمَلِی اَوْ اَنْ تَسْتَزِلَّنِی بِخَطِیئَتِی وَ مَا اَنَا یا سَیدِی وَ مَا خَطَرِی هَبْنِی بِفَضْلِک سَیدِی،
یا شاید برای کمی حیایم از تو مجازاتم نمودی، پس اگر پروردگارا عفو کنی، سابقه اینکه از گناهکاران پیش ار من گذشته ای طولانی است، زیرا کرمت پروردگارا از مجازات اهل تقصیر بسیار بزرگ تر است، و من پناهنده به فضل توام، از تو به تو گریزانم، خواهان چیزی هستم که وعده داده ای.
و آن چشم پوشی از کسانی است که به تو گمان نیک برده اند، خدایا فضل تو گسترده تر، و بردباری ات بزرگ تر از آن است که مرا به کردارم بسنجی، یا به خطایم بلغزانی، ای آقایم من چیستم، و چه ارزشی دارم، سرور من مرا به فضلت ببخش،

وَ تَصَدَّقْ عَلَی بِعَفْوِک وَ جَلِّلْنِی بِسَتْرِک وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِیخِی بِکرَمِ وَجْهِک سَیدِی اَنَا الصَّغِیرُ الَّذِی رَبَّیتَهُ وَ اَنَا الْجَاهِلُ الَّذِی عَلَّمْتَهُ وَ اَنَا الضَّالُّ الَّذِی هَدَیتَهُ وَ اَنَا الْوَضِیعُ الَّذِی رَفَعْتَهُ وَ اَنَا الْخَائِفُ الَّذِی آمَنْتَهُ وَ الْجَائِعُ الَّذِی اَشْبَعْتَهُ وَ الْعَطْشَانُ الَّذِی اَرْوَیتَهُ وَ الْعَارِی الَّذِی کسَوْتَهُ وَ الْفَقِیرُ الَّذِی اَغْنَیتَهُ وَ الضَّعِیفُ الَّذِی قَوَّیتَهُ وَ الذَّلِیلُ الَّذِی اَعْزَزْتَهُ،
و با گذشت بر من کرم فرما، و به پرده پوشی ات خطاهایم را بپوشان، و به کرم وجودت از توبیخم درگذر، آقای من منم کودکی که پروریدی، منم نادانی که دانا نمودی، منم گمراهی که هدایت کردی، منم افتاده ای که بلندش نمودی، منم هراسانی که امانش دادی، و گرسنه ای که سیرش نمودی، و تشنه ای که سیرابش کردی، و برهنه ای که لباسش پوشاندی، و تهیدستی که توانگرش ساختی، و ناتوانی که نیرومندش نمودی، و خواری که عزیزش فرمودی،

وَ السَّقِیمُ الَّذِی شَفَیتَهُ وَ السَّائِلُ الَّذِی اَعْطَیتَهُ وَ الْمُذْنِبُ الَّذِی سَتَرْتَهُ وَ الْخَاطِئُ الَّذِی اَقَلْتَهُ وَ اَنَا الْقَلِیلُ الَّذِی کثَّرْتَهُ وَ الْمُسْتَضْعَفُ الَّذِی نَصَرْتَهُ وَ اَنَا الطَّرِیدُ الَّذِی آوَیتَهُ اَنَا یا رَبِّ الَّذِی لَمْ اَسْتَحْیک فِی الْخَلاءِ وَ لَمْ اُرَاقِبْک فِی الْمَلَاِ اَنَا صَاحِبُ الدَّوَاهِی الْعُظْمَی اَنَا الَّذِی عَلَی سَیدِهِ اجْتَرَی اَنَا الَّذِی عَصَیتُ جَبَّارَ السَّمَاءِ اَنَا الَّذِی اَعْطَیتُ عَلَی مَعَاصِی الْجَلِیلِ الرُّشَا اَنَا الَّذِی حِینَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ اِلَیهَا اَسْعَی اَنَا الَّذِی اَمْهَلْتَنِی فَمَا ارْعَوَیتُ وَ سَتَرْتَ عَلَی فَمَا اسْتَحْییتُ وَ عَمِلْتُ بِالْمَعَاصِی فَتَعَدَّیتُ
و بیماری که شفایش دادی، و خواهشمندی که عطایش کردی، و گنهکاری که گناهش را بر او پوشاندی، و خطاکاری که نادیده اش گرفتی، و اندکی که بسیارش فرمودی، و ناتوان شمرده ای که یاری اش دادی، و رانده شده ای که ماوایش بخشیدی، من پروردگارا کسی هستم که در خلوت از تو حیا نکردم، و در آشکار از تو ملاحظ ننمودم، منم صاحب مصیبت های بزرگ، منم آن که بر آقایش گستاخی کرد، منم آن که جبّار آسمان را نافرمانی کرد، منم آن که بر معاصی بزرگ رشوه دادم، منم آن که هرگاه به گناهی مژده داده میشدم شتابان به سویش می رفتم، منم آن که مهلتم دادی باز نایستادم، و بر من پرده پوشاندی حیا نکردم، و مرتکب گناهان شدم و از اندازه گذراندم

وَ اَسْقَطْتَنِی مِنْ عَینِک [عِنْدِک ] فَمَا بَالَیتُ فَبِحِلْمِک اَمْهَلْتَنِی وَ بِسِتْرِک سَتَرْتَنِی حَتَّی کاَنَّک اَغْفَلْتَنِی وَ مِنْ عُقُوبَاتِ الْمَعَاصِی جَنَّبْتَنِی حَتَّی کاَنَّک اسْتَحْییتَنِی اِلَهِی لَمْ اَعْصِک حِینَ عَصَیتُک وَ اَنَا بِرُبُوبِیتِک جَاحِدٌ وَ لا بِاَمْرِک مُسْتَخِفٌّ وَ لا لِعُقُوبَتِک مُتَعَرِّضٌ وَ لا لِوَعِیدِک مُتَهَاوِنٌ لَکنْ خَطِیئَهٌ عَرَضَتْ وَ سَوَّلَتْ لِی نَفْسِی وَ غَلَبَنِی هَوَای وَ اَعَانَنِی عَلَیهَا شِقْوَتِی وَ غَرَّنِی سِتْرُک الْمُرْخَی عَلَی فَقَدْ عَصَیتُک وَ خَالَفْتُک بِجُهْدِی فَالْآنَ مِنْ عَذَابِک مَنْ یسْتَنْقِذُنِی وَ مِنْ اَیدِی الْخُصَمَاءِ غَدا مَنْ یخَلِّصُنِی،
و مرا از چشمت انداختی، اهمیت ندادم، پس با بردباری ات مهلتم دادی، و با پرده پوشی ات مرا پوشاندی تا آنچا که گویی مرا از یاد برده ای، و از مجازات گناهان برکنارم داشته ای، گویا تو از من حیا کرده ای!! خدایا، آنگاه که نافرمانی کردم نافرمانی ات نکردم چنان که پروردگاری ات باشم، و نه چنان که سبک شمارنده فرمانت باشم، و نه با گستاخی در معرض کیفرت قرار گیرم، و نه تهیدست را ناچیز شمارم، ولی خطایی بود که بر من عارض شد و نفسم آن را برایم آراست، و بدبختی ام مرا بر آن یاری نمود، و پرده افتاده ات بر من مغرورم نمود، در نتیجه با کوششم نافرمانی ات نمودم و به مخالفتت برخاستم اکنون چه کس مرا از عذابت نجات می دهند، و فردا از چنگ ستیره جویان و دشمنی کنندگان چه کسی رهایم می کند،

وَ بِحَبْلِ مَنْ اَتَّصِلُ اِنْ اَنْتَ قَطَعْتَ حَبْلَک عَنِّی فَوَا سَوْاَتَا [اَسَفَا] عَلَی مَا اَحْصَی کتَابُک مِنْ عَمَلِی الَّذِی لَوْ لا مَا اَرْجُو مِنْ کرَمِک وَ سَعَهِ رَحْمَتِک وَ نَهْیک اِیای عَنِ الْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَ مَا اَتَذَکرُهَا یا خَیرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ وَ اَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ اللَّهُمَّ بِذِمَّهِ الْاِسْلامِ اَتَوَسَّلُ اِلَیک وَ بِحُرْمَهِ الْقُرْآنِ اَعْتَمِدُ اِلَیک وَ بِحُبِّی النَّبِی االْاُمِّی الْقُرَشِی الْهَاشِمِی الْعَرَبِی التِّهَامِی الْمَکی الْمَدَنِی اَرْجُو الزُّلْفَهَ لَدَیک فَلا تُوحِشْ اسْتِینَاسَ اِیمَانِی،
و به رشته چه کسی بپیوندم اگر تو رشته ات را از من بگسلی، مرا چه رسوایی بزرگی است از آنچه کتاب تو از کردارم در شمار آورده، اگر امیدوار به کرم فراوانی رحمتت نبودم، و هم اینکه مرا از ناامیدی نهی نموده ای هرآینه نا امید می شدم به هنگامی که گناهانم را بیاد می آوردم، ای بهترین کسی که خواننده ای او را خواند، و برترین کسی که امیدواری به او امید بست.
خدایا به پیمان اسلام به تو توسّل می جویم، و به حرمت قرآن بر تو تکیه می کنم، و به محبّتم نسبت به پیامبر درس ناخوانده قریشی هاشمی عربی تهامی مکی مدنی، همجواری نزد تو را امید می نمایم، پس انس ایمانی مرا در عرصه وحشت نینداز،

نظرات کاربران درباره کتاب ارتباط با خدا

عالی
در 2 ماه پیش توسط سروش
اعراب گذاریش رو درست کنید
در 4 هفته پیش توسط Moein
به نظر برنامه ی خیلی خوبیه
در 2 سال پیش توسط ali...h47
👌👌👌
در 1 سال پیش توسط sad...ina
عالی
در 1 سال پیش توسط مهدی اکبری
این دعا ها و موضوعات دینی مربوط به کدام مذهب میشه سنی یا شیعه لطفا پاسخ بدین لطفا
در 9 ماه پیش توسط ade...007
اجرتون با اهل بیت علیهم السلام دست مریزاد
در 1 سال پیش توسط saj...sir
sepas
در 7 ماه پیش توسط blue stone