فیدیبو نماینده قانونی فیدیبو و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب فرهنگ و قوانین آپارتمان‌نشینی

کتاب فرهنگ و قوانین آپارتمان‌نشینی

نسخه الکترونیک کتاب فرهنگ و قوانین آپارتمان‌نشینی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با نصب اپلیکیشن فیدیبو این کتاب را به صورت کاملا رایگان مطالعه کنید.

درباره کتاب فرهنگ و قوانین آپارتمان‌نشینی

زندگی کردن در خانه‌های حیاط‌ دار قدیمی تبدیل به خاطره‌ای دور برای همه ما شده است. خاطره‌ای شیرین که حالا پشت دیوار آپارتمان‌های کوچک و بزرگمان به یاد می‌آوریم. زندگی آپارتمانی برای ما تجربه‌هایی تازه به همراه داشته که گاه همراه با دردسر است. بسیاری از ما با قوانین و مقررات آپارتمان‌نشینی آشنا نیستیم. در این کتابچه با قوانین آپارتمان‌نشینی و راه‌های قانونی برای داشتن آپارتمانی امن و آرام آشنا می‌شویم.

ادامه...
  • ناشر فیدیبو
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.38 مگابایت
  • تعداد صفحات ۰ صفحه

بخشی از کتاب فرهنگ و قوانین آپارتمان‌نشینی

با نصب اپلیکیشن فیدیبو این کتاب را به صورت کاملا رایگان مطالعه کنید.

فرهنگ آپارتمان نشینی

نزدیک به نیم قرن است که به دلیل رشد شهرنشینی و پیشرفت جمعیت، آپارتمان نشینی در شهرهای ایران رواج پیداکرده است. زندگی آپارتمان نشینی اگرچه هزینه های تامین مسکن را کاهش داده است، مشکلات خاص خود را دارد چون شما باید با چند خانواده دیگر کنار بیایید، همیشه حواستان باشد که مزاحم دیگران نشوید، برای تقسیم هزینه های ساختمان سهم شارژ پرداخت و شارژ عقب افتاده همسایه را به او یادآوری کنید و اختلافات ناشی از این مسائل را حل وفصل کنید. رعایت دقیق این باید ها و نباید ها و حرکت روی مدار اخلاق، به «فرهنگ آپارتمان نشینی» معروف شده است؛ فرهنگی که در برخی مناطق شهری به کندی در حال پیشرفت است. اما اگر هر کس حد و حدود خود و دیگران را در زندگی آپارتمانی بشناسد، اختلافات کمتری بروز خواهد کرد. رعایت فرهنگ آپارتمانی به آسانی رعایت چند گزاره اخلاقی و قانونی ساده است. قانون تملک آپارتمان ها و آیین نامه آن می تواند راهنمای شما در این خصوص باشد.

آپارتمان چیست؟

تعریف دقیقی از آپارتمان وجود ندارد. اما در اصطلاح یک واحد مستقل در یک ساختمان چندطبقه است. اینکه شما از آن برای سکونت استفاده می کنید یا در آن کاسبی راه انداخته اید در تعریف آن تاثیری ندارد.

مدیریت ساختمان

در صورتی که بیش از سه واحد آپارتمانی در ساختمان باشند باید مجمع عمومی مالکان تشکیل شود. یعنی همه مالکان با هم جلسه تشکیل دهند و یک یا چند مدیر (هیئت مدیره) انتخاب کنند. مدیر برای دو سال انتخاب می شود. فرقی نمی کند که مدیر از اعضای ساختمان باشد یا فردی از خارج ساختمان انتخاب شود.
وظیفه مدیر حفظ و اداره ساختمان است و باید تصمیمات مالکان را که حالا یک مجمع عمومی تشکیل داده اند، اجرا کند. مدیر موظف است تمام ساختمان را در برابر آتش سوزی بیمه کند و هزینه بیمه هم بین همه مالکان به نسبت سهم قسمت اختصاصی آن ها تقسیم می شود. اگر مدیر این کار را نکند و خسارتی به ساختمان وارد شود، مسئول جبران خسارت خواهد بود. علاوه بر مدیر باید یک خزانه دار از بین مدیران هم برای ساختمان انتخاب شود که مسئول احتساب هزینه ها و درآمد ها محسوب می شود. نکته مهم دیگر این است که برای ساختمان های بیش از ۱۰ واحد باید نگهبان نیز استخدام شود. در مورد ساختمان های کمتر از سه واحد اگر در مورد مدیریت و انتخاب آن به توافق نرسیدید، تصمیم گیری درباره قسمت های مشترک، با نظر مالکانی است که بیشتر از نصف مساحت اختصاصی را دارند.

قسمت اختصاصی و مشترک ساختمان

فضای داخل آپارتمان ها به دو قسمت تقسیم می شود: اختصاصی و مشترک. قسمت اختصاصی، قسمتی است که فقط مالک آپارتمان یا کسی که در آن زندگی می کند، حق استفاده از آن را دارد، مانند بالکن. بقیه همسایه ها حق ورود به قسمت های اختصاصی آپارتمان شما را بدون اجازه ندارند.
قسمت مشترک که به آن مشاع هم گفته می شود، بخشی از ساختمان است که همه ساکنان حق استفاده از آن را دارند. بخش های زیر از آپارتمان داخل در قسمت های مشترک است:

- زمین بنا
- تاسیسات قسمت های مشرک مانند چاه آب، پمپ، منبع آب و مرکز حرارت و تهویه، رختشوی خانه، کنتور ها، تابلوهای برق، تلفن مرکزی، انبار عمومی ساختمان، اتاق سرایداری در هرجای ساختمان که باشد، دستگاه آسانسور و محل آن، چاه های فاضلاب، لوله ها از هر قبیل، گذرگاه های زباله و محل جمع آوری آن.
-اسکلت ساختمان
-در ها و پنجره ها و راه پله ها که در قسمت اختصاصی نباشند.
-تاسیسات مربوط به راه پله
-نمای خارجی ساختمان
- محوطه ساختمان و باغ
- بام و قسمت هایی که ساکنان به طور مشترک استفاده می کنند.
- قسمت هایی که در سند اختصاصی واحد آپارتمانی قید نشده است

تصور نکنید در قسمت های مشترک آزادید؛ گذاردن میز و صندلی و نگهداری حیوانات در قسمت های مشترک ممنوع است. همچنین توجه کنید که اگر بخواهید واحد آپارتمانی خود را انتقال دهید قسمت های اشتراکی هم باید منتقل شود.

افرادی که باید هزینه های ساختمان را پرداخت کنند

مالکان آپارتمان ها باید هزینه های مشترک ساختمان را پرداخت کنند. هزینه هایی که پرداخت می شود متناسب با مساحت واحد آپارتمانی است مانند هزینه آب و برق مشاع، مگر هزینه هایی که باید به طور مساوی تقسیم شود مانند دستمزد سرایدار و که ربطی به مساحت واحد آپارتمانی ندارد و همه باید یکسان پرداخت کنند. برای هزینه های مشاع هم یک نفر نمی تواند به بهانه اینکه از امکانات خاصی استفاده نمی کند از پرداخت هزینه آن خودداری کند.
اگر یکی از ساکنان هزینه های مشترک را پرداخت نکرد مدیر یا هیئت مدیره باید صورت حساب های پرداخت نشده را برای مالک یا استفاده کننده بفرستد. اگر تا ۱۰ روز نسبت به پرداخت اقدام نکرد، مدیر یا هیئت مدیره می تواند آن واحد آپارتمانی را از استفاده از امکانات مشترک محروم کند؛ مثلاً آب آن واحد را قطع کند یا شوفاژ وی را خاموش کند. اگر باز هم پرداخت نشد، مدیر به اداره ثبت مراجعه می کند و اداره ثبت برای کسی که هزینه را پرداخت نکرده است، اجراییه صادر می کند. در صورت پرداخت هزینه، امکانات مجدداً وصل خواهد شد.

مستاجران بخوانند

اما اگر مستاجر هستید، اینکه شما هزینه های مربوط به آپارتمان یا شارژ را پرداخت کنید یا توسط مالک پرداخت شود، بستگی به قرارداد بین شما و صاحب خانه شما دارد. اگر قرار گذاشته اید که صاحب خانه پرداخت کند و او پرداخت نکرد، شما می توانید میزان شارژ ساختمان را از اجاره بها کم کنید. اگر قرار بر این است که شما شارژ را پرداخت کنید و شما نپردازید، مدیر می تواند به مالک رجوع کند سپس مالک هزینه را از شما خواهد گرفت.

تعمیرات در آپارتمان

اگر در فکر تجدید بنای ساختمان خود هستید و عده کمی از ساکنان مخالفت می کنند، در صورتی که سه نفر از کار شناسان رسمی دادگستری گواهی دهند که ادامه زندگی در این ساختمان خطر جانی و مالی در پی دارد، شما می توانید به تعمیر اقدام کنید. اما قبل از آن باید با اجازه دادگاه، خانه مناسبی برای کسانی که مخالف هستند، اجاره کنید و اگر از رفتن به خانه جدید خودداری کردند، با مراجعه به دادگستری می توانید تقاضای تخلیه همسایگان مخالف را بکنید.

چهاردیواری اختیاری مشروط

درست است که هر کس اختیار واحد آپارتمانی خود را دارد و به قول معروف، چهاردیواری اختیاری است؛ ولی برای حفظ آرامش خود و دیگران می توانید نکاتی را رعایت کنید که به ایجاد فضای آرام تر و تنش کمتر در ساختمان شما بینجامد:

۱- ایجاد سروصدای نامتعارف و غیرمعمول از ساعت یک تا چهار بعدازظهر و از ساعت یازده شب تا نه صبح فردا ممنوع است. صدای رادیو و تلویزیون و موسیقی نیز در این ساعات فقط باید در قسمت اختصاصی شنیده شود.
۲- انجام هرگونه فعالیت ساختمانی که ایجاد صدا می کند باید با هماهنگی مدیر ساختمان و بین ساعت ۳۰: ۸.   تا ۱۳:۳۰ دقیقه و ۱۵:۳۰ تا ۱۸:۳۰ روزهای غیر تعطیل باشد.
۳- در مواردی که کف ساختمان سرامیک یا سنگ است پیشنهاد می شود که ۷۵ درصد آن با موکت پوشانده شود.
۴- سروصدای مهمان حداکثر تا ساعت ۲۴ مجاز است. مراسم بدرقه مهمان هم به جای راه پله و آسانسور در واحد آپارتمانی باید انجام شود.
۵- تغییر در نمای ساختمان و سردر و بالکن اختصاصی باید با اجازه اکثریت مالکان باشد.
۶- تعمیرات ساختمان که موجب صدمه به اسکلت ساختمان می شود، مجاز نیست
۷- ساکنان هر واحد مسئول جبران خسارت ناشی از گرفتگی فاضلاب و... هستند. همچنین کولر و بند لباس که از بالکن بیرون بزند، مجاز نیست، مگر با اجازه کتبی مدیریت.
۸- پارک وسایل نقلیه در بخش های مشخص شده مجاز است و مهمان نمی تواند وسیله نقلیه خود را داخل پارکینگ بگذارد.
۹- در ساختمان هایی که نگهبان ندارد در ورودی باید شب ها قفل شود.

اگر کسی تعهدات خود در محیط ساختمان را انجام ندهد، هر هزینه ای که مدیر یا هیئت مدیره متحمل می شود باید شخص متخلف بپردازد.
رعایت نکات گفته شده به ارتقای فرهنگ آپارتمان نشینی می انجامد و محیطی توام با آرامش را برای زندگی فراهم می سازد. با این حساب فرهنگ آپارتمان نشینی یک مقوله پیچیده نیست کافی است که از باید ها و نبایدهایی که قانون تملک آپارتمان ها و آیین نامه آن برای زندگی آپارتمان نشینی پیش بینی کرده است، اطلاع داشته باشیم و آن ها را رعایت کنیم. قانون تکلیف خیلی از موارد را مشخص کرده است علاوه بر این در مواردی که قانون ساکت است با معیار اخلاق باید شرایط را بسنجیم و به جای ترجیح نفع شخصی بر منافع عمومی، منافع عمومی را ارجح بدانیم.

برخورد قانونی با امتناع از پرداخت شارژ آپارتمان

جریمه های امتناع از پرداخت شارژ آپارتمان

بعضی اوقات ساکنان آپارتمان ها در شهرها با مشکل عدم پرداخت هزینه های مشترک و به اصطلاح حق شارژ هستند که به لحاظ عدم آگاهی آپارتمان نشینان از مقررات و ضوابط قانونی این امر به مشاجره و گاه زدوخورد کشیده شده و پای آنان در مراجع قضایی باز می شود.
هر آپارتمان دارای قسمت های اختصاصی و مشترک است و مقصود از قسمت مشترک، بخش هایی از ساختمان و اراضی و متعلقات آن هاست که به طور مستقیم یا غیرمستقیم مورد استفاده تمام شرکا و ساکنان قرار می گیرد مانند راه پله ها، آسانسور، پشت بام و...
هرگاه یک آپارتمان یا یک محل کسب دارای مالکین متعدد و بیش از سه نفر باشد مجمع عمومی با مالکان یا قائم مقام قانونی آن ها وظیفه دارند مدیر یا مدیرانی از بین خود یا از خارج انتخاب کنند. مدیر هر ساختمان مسئول حفظ و اداره ساختمان و اجرای تصمیمات مجمع عمومی است و موظف است مخارج مربوط به قسمت های مشترک را ماهانه جمع آوری و در ردیف های مربوط هزینه کند.
درصورت خودداری مالک یا مستاجر یا استفاده کننده از پرداخت سهم خود از هزینه های مشترک، مدیر ساختمان مراتب را از طریق اظهارنامه به او ابلاغ می کند و اگر ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ اظهارنامه سهم بدهی اش را پرداخت نکند مدیر ساختمان می تواند از دادن خدمات مشترک از قبیل شوفاژ، تهویه مطبوع، آب گرم، برق، گاز و غیره به او خودداری کند. در اینجا باید توجه داشت که منظور فقط خدمات مشترک است پس اگر برق یا آب اختصاصی مالک امتناع کننده از هزینه شارژ باشد مدیر نمی تواند آن را قطع کند. پس برای قطع خدمات مشترک باید به دو نکته توجه داشت:

۱ ـ برگ اظهارنامه برای امتناع کننده از طریق دادگستری فرستاده شود و ده روز از تاریخ ابلاغ آن گذشته باشد و مالک یا مستاجر از پرداخت شارژ امتناع کند.
۲ ـ مدیر ساختمان فقط حق قطع خدمات مشترک را دارد نه خدمات اختصاصی را. بنابراین اگر مدیر ساختمان بدون رعایت مراتب بالا خدمات مشترک را قطع کند خودش قابل تعقیب بوده و از نظر کیفری به عنوان ممانعت از حق به مجازات حبس محکوم می شود. (ماده ۶۹۰ قانون مجازات اسلامی)

پرسش: اگر با قطع خدمات مشترک بازهم هزینه را پرداخت نکرد چه اقدامی از سوی مدیر باید انجام شود
پاسخ: اگر مالک یا مستاجر علی رغم قطع خدمات مشترک بازهم از پرداخت بدهی اش امتناع کرد مدیر ساختمان به اداره ثبت محل وقوع آپارتمان مراجعه و اداره ثبت برمبنای اظهارنامه ابلاغ شده علیه شخص امتناع کننده اجراییه صادر می کند.

پرسش: آیا راه دیگری هم برای الزام فرد ممتنع وجود دارد
پاسخ: درصورتی که قطع خدمات مشترک ممکن یا موثر نباشد مدیر ساختمان می تواند به دادگاه عمومی حقوقی دادخواست بدهد. دادگاه به این گونه شکایت ها خارج از نوبت رسیدگی می کند و واحد بدهکار را از دریافت خدمات دولتی که به مجموعه ارائه می شود محروم می کند و تا دو برابر مبلغ بدهی او را به نفع مجموعه جریمه خواهد کرد.

پرسش: چنانچه مالک یا مستاجر به نظر مدیر ساختمان معترض باشد چه باید کند
پاسخ: نظر مدیر ساختمان ظرف ده روز پس از ابلاغ اظهارنامه به مالک در دادگاه عمومی حقوقی محل وقوع آپارتمان قابل اعتراض است و دادگاه به این اعتراض خارج از نوبت و بدون رعایت تشریفات آئین دادرسی مدنی به موضوع رسیدگی می کند و رای می دهد و این رای قطعی است و در مواردی که خدمات مشترک قطع می شود و رسیدگی سریع به اعتراض مالک یا مستاجر ممکن نباشد چنانچه دلایل معترض قوی بود دادگاه دستور متوقف ماندن تصمیم قطع خدمات مشترک را صادر خواهد کرد.

پرسش: هزینه های مشترک برچه مبنایی تعیین می شوند و آیا قابل اعتراض اند
پاسخ: تعیین نحوه محاسبه هزینه های مشترک قبل از هر چیز با اراده و تصمیم اهالی همان ساختمان برمی گردد که می توانند به هر نحوی آن را تعیین کنند اگر روش خاصی به این منظور تعیین نشده باشد سهم هر یک از مالکین یا استفاده کنندگان از هزینه های مشترک بردو پایه است:
۱ ـ آن قسمت که ارتباط با مساحت زیربنای قسمت اختصاصی دارد مانند آب، گازوئیل، گاز، آسفالت پشت بام و. ‎/ به نسبت مساحت واحد به مجموع مساحت قسمت های اختصاصی تمام ساختمان محاسبه می شود.
۲ ـ سایر مخارجی که ارتباطی به میزان مساحت زیربنا ندارد مانند هزینه های مربوط به سرایدار، نگهبان، متصدی آسانسور، هزینه نگهداری شوفاژخانه و تاسیسات، تزئینات قسمت های مشترک ساختمان، نظافت محوطه و ‎... به طور مساوی محاسبه می شود. درهرصورت هر یک از واحدها که در مورد سهمیه یا میزان هزینه مربوط به سهم خود معترض باشد، می تواند به مدیر مراجعه و تقاضای رسیدگی کند و در صورت رد اعتراض یا ترتیب اثر ندادن به اعتراض به دادگستری مراجعه کند.
روزنامه ایران، شماره ۴۰۴۵ به تاریخ ۱۸ /۷ /۸۷، صفحه ۱۴ (حقوقی)

قوانین آپارتمان نشینی

قانون تملک آپارتمان ها
مصوب ۱۶/ ۱۲/ ۱۳۴۳ با اصلاحات و الحاقات
ماده ۱ - مالکیت در کاشانه های مختلف و محل های پیشه و سکنای یک ساختمان شامل دو قسمت است.
مالکیت قسمت های اختصاصی و مالکیت قسمت های مشترک.
ماده ۲ - قسمت های مشترک مذکور در این قانون عبارت از قسمت هایی از ساختمان است که حق استفاده از آن منحصر به یک یا چند آپارتمان یا محل پیشه مخصوص نبوده و به کلیه مالکین به نسبت قسمت اختصاصی آن ها تعلق می گیرد به طورکلی قسمت هایی که برای استفاده اختصاصی تشخیص داده نشده است یا در اسناد مالکیت ملک اختصاصی یک یا چند نفر از مالکین تلقی نشده از قسمت ها مشترک محسوب می شود مگر آن که تعلق آن به قسمت معینی بر طبق عرف و عادت محل مورد تردید نباشد.
ماده ۳ - حقوق هر مالک در قسمت اختصاصی و حصه او در قسمت های مشترک غیرقابل تفکیک بوده و در صورت انتقال قسمت اختصاصی به هر صورتی که باشد انتقال قسمت مشترک قهری خواهد بود.
ماده ۴- حقوق و تعهدات و همچنین سهم هر یک از مالکان قسمت های اختصاصی از مخارج قسمت های مشترک متناسب است با نسبت مساحت قسمت اختصاصی به مجموع مساحت قسمت های اختصاصی تمام ساختمان به جز هزینه هایی که به دلیل عدم ارتباط با مساحت زیربنا به نحو مساوی تقسیم خواهد شد و یا اینکه مالکان ترتیب دیگری را برای تقسیم حقوق و تعهدات و مخارج پیش بینی کرده باشند. پرداخت هزینه های مشترک اعم از اینکه ملک مورداستفاده قرار گیرد یا نگیرد الزامی است.
تبصره ۱- مدیران مجموعه با رعایت مفاد این قانون، میزان سهم هر یک از مالکان یا استفاده کنندگان را تعیین می کند.
تبصره ۲- در صورت موافقت مالکانی که دارای اکثریت مساحت زیربنای اختصاصی ساختمان می باشند هزینه های مشترک بر اساس نرخ معینی که به تصویب مجمع عمومی ساختمان می رسد، حسب زیربنای اختصاصی هر واحد، محاسبه می شود.
تبصره ۳- چنانچه چگونگی استقرار حیاط ساختمان یا بالکن یا تراس مجموعه به گونه ای باشد که تنها از یک یا چند واحد مسکونی، امکان دسترسی به آن باشد، هزینه حفظ و نگهداری آن قسمت به عهده استفاده کننده یا استفاده کنندگان است. (اصلاحی و الحاقی به موجب قانون اصلاح قانون تملک آپارتمان ها مصوب ۱۳۷۶)
ماده ۵ - انواع شرکت های موضوع ماده ۲۰ قانون تجارت که به قصد تجارت ساختمان خانه و آپارتمان و محل کسب به منظور سکونت یا پیشه یا اجاره یا فروش تشکیل می شود از انجام سایر معاملات بازرگانی غیر مربوط به کارهای ساختمانی ممنوعند.
ماده ۶ - چنانچه قراردادی بین مالکین یک ساختمان وجود نداشته باشد کلیه تصمیمات مربوط به اداره و امور مربوط به قسمت های مشترک به اکثریت آرا مالکینی است که بیش از نصف مساحت تمام قسمت های اختصاصی را مالک باشند.
تبصره - نشانی مالکین برای ارسال کلیه دعوت نامه ها و اعلام تصمیمات مذکور در این قانون همان محل اختصاصی آن ها در ساختمان است مگر این که مالک نشانی دیگری را در همان شهر برای این امر تعیین کرده باشد.
ماده ۷ - هرگاه یک آپارتمان یا یک محل کسب دارای مالکین متعدد باشد مالکین یا قائم مقام قانونی آن ها مکلف اند یک نفر نماینده از طرف خود برای اجرای مقررات این قانون و پرداخت حصه مخارج مشترک تعیین و معرفی نمایند در صورتی که اشخاص مزبور به تکلیف فوق عمل نکنند رای اکثریت بقیه مالکین نسبت به تمام معتبر خواهد بود مگر این که عده حاضر کمتر از ثلث مالکین باشد که در این صورت برای یک دفعه تجدید دعوت خواهد شد.
ماده ۸ - در هر ساختمان مشمول مقررات این قانون درصورتی که عده مالکین بیش از سه نفر باشد مجمع عمومی مالکین مکلف اند مدیر یا مدیرانی از بین خود یا از خارج انتخاب نمایند طرز انتخاب مدیر از طرف مالکین و وظایف و تعهدات مدیر و امور مربوط به مدت مدیریت و سایر موضوعات مربوطه در آیین نامه این قانون تعیین خواهد شد.
ماده ۹ - هر یک از مالکین می تواند با رعایت مقررات این قانون و سایر مقررات ساختمانی عملیاتی را که برای استفاده بهتری از قسمت اختصاصی خود مفید می داند انجام دهد هیچ یک از مالکین حق ندارند بدون موافقت اکثریت سایر مالکین تغییراتی در محل یا شکل در یا سردر یا نمای خارجی در قسمت اختصاصی خود که در مریی و منظر باشد بدهند.
ماده ۱۰ - هر کس آپارتمانی را خریداری می نماید به نسبت مساحت قسمت اختصاصی خریداری خود در زمینی که ساختمان روی آن بنا شده یا اختصاص به ساختمان دارد مشاعا سهیم می گردد مگر آن که مالکیت زمین مزبور به علت وقف یا خالصه بودن یا علل دیگر متعلق به غیر باشد که در این صورت باید اجور آن را به همان نسبت به پردازد مخارج مربوط به محافظت ملک و جلوگیری از انهدام و اداره و استفاده از اموال و قسمت های مشترک و به طورکلی مخارجی که جنبه مشترک دارد و یا به علت طبع ساختمان یا تاسیسات آن اقتضا دارد یکجا انجام شود نیز باید به تناسب حصه هر مالک به ترتیبی که در آیین نامه ذکر خواهد شد پرداخت شود هرچند آن مالک از استفاده از آنچه که مخارج برای آن است صرف نظر نماید.
ماده ۱۰ مکرر - در صورت امتناع مالک یا استفاده کننده از پرداخت سهم خود از هزینه های مشترک از طرف مدیر یا هیئت مدیران وسیله اظهارنامه با ذکر مبلغ بدهی و صورت ریز آن مطالبه می شود.
هرگاه مالک یا استفاده کننده ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ اظهارنامه سهم بدهی خود را نپردازد مدیر یا هیئت مدیران می توانند به تشخیص خود و با توجه به امکانات از دادن خدمات مشترک از قبیل شوفاژ – تهویه مطبوع – آب گرم – برق – گاز و غیره با و خودداری کنند و درصورتی که مالک و یا استفاده کننده همچنان اقدام به تصفیه حساب ننمایند اداره ثبت محل وقوع آپارتمان به تقاضای مدیر یا هیئت مدیران برای وصول وجه مزبور بر طبق اظهارنامه ابلاغ شده اجرائیه صادر خواهد کرد.
عملیات اجرائی وفق مقررات اجرای اسناد رسمی صورت خواهد گرفت و در حال مدیر یا هیئت مدیران موظف می باشند که به محض وصول وجوه مورد مطالبه یا ارائه دستور موقت دادگاه نسبت به برقراری مجدد خدمات مشترک فوراً اقدام نمایند.
تبصره ۱- درصورتی که عدم ارائه خدمات مشترک ممکن یا موثر نباشد، مدیر یا مدیران مجموعه می توانند به مراجع قضایی شکایت کنند، دادگاه ها موظفند این گونه شکایات را خارج از نوبت رسیدگی و واحد بدهکار را از دریافت خدمات دولتی که به مجموع ارائه می شود محروم کنند و تا دو برابر مبلغ بدهی به نفع مجموعه جریمه نمایند.
استفاده مجدد از خدمات موکول به پرداخت هزینه های معوق واحد مربوط بنا به گواهی مدیر یا مدیران و یا به حکم دادگاه و نیز هزینه مربوط به استفاده مجدد خواهد بود. (الحاقی به موجب قانون اصلاح قانون تملک آپارتمان ها مصوب ۱۳۷۶)
تبصره ۲- رونوشت مدارک مثبت سمت مدیر یا هیئت مدیران و صورت ریز سهم مالک یا استفاده کننده از هزینه های مشترک و رونوشت اظهارنامه ابلاغ شده به مالک یا استفاده کننده باید ضمیمه تقاضانامه صدور اجرائیه گردد.
تبصره ۳- نظر مدیر یا هیئت مدیران ظرف ده روز پس از ابلاغ اظهارنامه به مالک در دادگاه نخستین محل وقوع کاشانه قابل اعتراض است، دادگاه خارج از نوبت و بدون رعایت تشریفات آئین دادرسی مدنی به موضوع رسیدگی و رای می دهد این رای قطعی است. در مواردی که طبق ماده فوق تصمیم به قطع خدمات مشترک اتخاذ شده و رسیدگی سریع به اعتراض ممکن نباشد دادگاه به محض وصول اعتراض اگر دلایل را قوی تشخیص دهد دستور متوقف گذاردن تصمیم قطع خدمات مشترک را تا صدور رای خواهد داد.
تبصره ۴- درصورتی که مالک یا استفاده کننده مجدداً و مکرراً در دادگاه محکوم به پرداخت هزینه های مشترک گردد علاوه بر سایر پرداختی ها مکلف به پرداخت مبلغی معادل مبلغ محکوم بها به عنوان جریمه هست. (اصلاحی به موجب لایحه قانونی اصلاح قانون الحاق ماده ۱۰ مکرر و دو تبصره به قانون تملک آپارتمان ها)
ماده ۱۱ - دولت مکلف است ظرف سه ماه پس از تصویب این قانون آیین نامه های اجرایی آن را تهیه و بعد از تصویب هیئت وزیران به مورد اجرا به گذارد. دولت مامور اجرای این قانون است.
ماده ۱۲- دفاتر اسناد رسمی موظف می باشند در هنگام تنظیم هر نوع سند انتقال، اجاره، رهن، صلح، هبه و غیره گواهی مربوط به تسویه حساب هزینه های مشترک را که به تایید مدیر یا مدیران ساختمان رسیده باشد از مالک یا قائم مقام او مطالبه نمایند و یا با موافقت مدیر یا مدیران تعهد منتقل الیه را به پرداخت بدهی های معوق مالک نسبت به هزینه های موضوع این قانون در سند تنظیمی قید نمایند.
ماده ۱۳- درصورتی که به تشخیص سه نفر از کارشناسان رسمی دادگستری عمر مفید ساختمان به پایان رسیده و یا به هر دلیل دیگری ساختمان دچار فرسودگی کلی شده باشد و بیم خطر یا ضرر مالی و جانی برود و اقلیت مالکان قسمت های اختصاصی در تجدید بنای آن موافق نباشند، آن دسته از مالکان که قصد بازسازی مجموعه را دارند، می توانند بر اساس حکم دادگاه، با تامین مسکن استیجاری مناسب برای مالک یا مالکان که از همکاری خودداری می ورزند نسبت به تجدید بنای مجموعه اقدام نمایند و پس از اتمام عملیات بازسازی و تعیین سهم هر یک از مالکان از بنا و هزینه های انجام شده، سهم مالک یا مالکان یادشده را به اضافه اجوری که برای مسکن اجاری ایشان پرداخت شده است از اموال آنها ازجمله همان واحد استیفا کنند. در صورت عدم توافق در انتخاب کارشناسان، وزارت مسکن و شهرسازی با درخواست مدیر یا هیئت مدیره اقدام به انتخاب کارشناسان یادشده خواهد کرد.
تبصره ۱- مدیر یا مدیران مجموعه به نمایندگی از طرف مالکان می توانند اقدامات موضوع این ماده را انجام دهند.
تبصره ۲- چنانچه مالک خودداری کننده از همکاری اقدام به تخلیه واحد متعلق به خود به منظور تجدید بنا نکند، حسب درخواست مدیر یا مدیران مجموعه، رئیس دادگستری یا رئیس مجتمع قضایی محل با احراز تامین مسکن مناسب برای وی توسط سایر مالکان، دستور تخلیه آپارتمان یاد شده را صادر خواهد کرد.
ماده ۱۴- مدیر یا مدیران مکلف اند تمام بنا را به عنوان یک واحد در مقابل آتش سوزی بیمه نمایند. سهم هر یک از مالکان به تناسب سطح زیربنای اختصاصی آن ها به وسیله مدیر یا مدیران تعیین و از شرکا اخذ و به بیمه گر پرداخت خواهد شد. در صورت عدم اقدام و بروز آتش سوزی مدیر یا مدیران مسئول جبران خسارات وارده هستند.
ماده ۱۵- ثبت اساسنامه موضوع این قانون الزامی نیست. (الحاقی بموجب قانون اصلاح قانون تملک آپارتمانها مصوب ۱۳۷۶)

آیین نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان ها با اصلاحات بعدی

بخش اول : قسمت های مختلف ساختمان

فصل اول : قسمت های اختصاصی
ماده ۱ ـ قسمت هایی از بنا، اختصاصی تلقی می شود که عرفاً برای استفاده انحصاری شریک ملک معین یا قائم مقام او تخصیص یافته باشد.
ماده ۲ ـ علاوه بر ثبت اراضی زیربنا و محوطه باغ ها و پارک های متعلقه برای مالکیت قسمت های اختصاصی نیز باید به طور مجزا سند مالکیت صادر شود، مشخصات کامل قسمت اختصاصی از لحاظ حدود طبقه ، شماره ، مساحت قسمت های وابسته ، ارزش و غیره باید در سند قید گردد.
فصل دوم : قسمت های مشترک
ماده ۳ ـ قسمت هایی از ساختمان و اراضی و متعلقات آن ها که به طور مستقیم و یا غیرمستقیم مورد استفاده تمام شرکا است قسمت های مشترک محسوب می گردد و نمی توان حق انحصاری بر آن ها قائل شد.
تبصره ـ گذاردن میز و صندلی و هر نوع اشیای دیگر و همچنین نگاهداری حیوانات در قسمت های مشترک ممنوع است .
قسمت های مشترک در ملکیت مشاع تمام شرکای ملک است ، هرچند که در قسمت های اختصاصی واقع شده باشد و یا از آن قسمت ها عبور نماید.
ماده ۴ ـ قسمت های مشترک مذکور در ماده ۲ قانون تملک آپارتمانها عبارت است از:
الف ـ زمین زیربنا خواه متصل به بنا باشد یا بنا به وسیله پایه روی آن قرارگرفته باشد.
ب ـ تاسیسات قسمت های مشترک از قبیل چاه آب و پمپ ، منبع آب ، مرکز حرارت و تهویه ، رختشوی خانه، تابلوهای برِ، کنتورها، تلفن مرکزی ، انبار عمومی ساختمان ، اتاق سرایدار در هر قسمت بنا که واقع باشد، دستگاه آسانسور و محل آن ، چاه های فاضلاب ، لوله ها از قبیل (لوله های فاضلاب ، آب ، برِق، تلفن، حرارت مرکزی ، تهویه مطبوع ، گاز، نفت ، هواکش ها، لوله های بخاری ) گذرگاه های زباله و محل جمع آوری آن و غیره .
پ ـ اسکلت ساختمان .
تبصره ـ جدارهای فاصل بین قسمت های اختصاصی، مشترک بین آن قسمت ها است . مشروط بر اینکه جزء اسکلت ساختمان نباشد.
ت ـ درها و پنجره ها ـ راهروها ـ پله ها ـ پاگردها ـ که خارج از قسمت های اختصاصی قرارگرفته اند.
ث ـ تاسیسات مربوط به راه پله از قبیل وسایل تامین کننده روشنایی ، تلفن و وسایل اخبار و همچنین تاسیسات مربوط به آن ها به استثنای تلفن های اختصاصی ، شیرهای آتش نشانی ، آسانسور و محل آن ، محل اختتام پله و ورود به بام و پله های ایمنی .
ج ـ بام و کلیه تاسیساتی که برای استفاده عموم شرکا و یا حفظ بنا در آن احداث گردیده است .
ح ـ نمای خارجی ساختمان .
خ ـ محوطه ساختمان ، باغ ها و پارک ها که جنبه استفاده عمومی دارد و در سند اختصاصی نیز ثبت نشده باشد.

بخش دوم : اداره امور ساختمان

فصل اول : مجمع عمومی
طرز انتخاب و وظایف و تعهدات مدیر
ماده ۵ ـ در صورتی که تعداد مالکین از سه نفر تجاوز کند، مجمع عمومی مالکین تشکیل می شود.
ماده ۶ ـ زمان تشکیل مجمع عمومی مالکین اعم از عادی یا فواق العاده ، در مواردی که توافقنامه ای بین مالکین تنظیم نشده است به موجب اکثریت مطلق آرای مالکینی خواهد بود که بیش از نصف مساحت تمام قسمت های اختصاصی را مالک باشند و در صورت عدم حصول اکثریت مزبور، زمان تشکیل مجمع عمومی با تصمیم حداقل سه نفر از مالکین تعیین خواهد شد.
ماده ۷ ـ در اولین جلسه مجمع عمومی ، ابتدا رئیس مجمع عمومی تعیین خواهد شد و سپس در همان جلسه مدیر یا مدیرانی از بین مالکین و یا اشخاصی خارج از انتخاب می شود. مجمع عمومی مالکین باید لااقل هرسال یک بار تشکیل شود.
ماده ۸ ـ برای رسمیت مجمع ، حضور مالکین بیش از نصف مساحت تمام قسمت های اختصاصی با نماینده آنان ضروری است .
تبصره ـ در صورت عدم حصول اکثریت مندرج در این ماده جلسه برای پانزده روز بعد تجدید خواهد شد، هرگاه در این جلسه هم اکثریت لازم حاصل نگردید جلسه برای پانزده روز بعد تجدید و تصمیمات جلسه اخیر با تصویب اکثریت عده حاضر معتبر است .
ماده ۹ ـ کسی که به عنوان نماینده یکی از شرکا تعیین شده باشد قبل از تشکیل جلسه مجمع عمومی وکالت نامه معتبر خود را به مدیر یا مدیران ارائه نماید.
تبصره ـ در صورتی که مالک قسمت اختصاصی ، شخصیت حقوقی باشد نماینده آن طبق قوانین مربوط به شخصیت های حقوقی معرفی خواهد شد.
ماده ۱۰ ـ هرگاه چند نفر، مالک یک قسمت اختصاصی باشند باید طبق ماده ۷ قانون تملک آپارتمان ها از طرف خود یک نفر را برای شرکت در مجمع عمومی انتخاب و معرفی نمایند.
ماده ۱۱ ـ مجمع عمومی شرکا دارای وظایف و اختیارات زیر است:
الف ـ تعیین رئیس مجمع عمومی .
ب ـ انتخاب مدیر یا مدیران و رسیدگی اعمال آن ها.
پ ـ اتخاذ تصمیم نسبت به اداره امور ساختمان .
ت ـ تصویب گزارش مربوط به درآمد و هزینه های سالانه .
ث ـ اتخاذ تصمیم در ایجاد اندوخته برای امور مربوط به حفظ و نگهداری و تعمیر بنا.
ج ـ تفویض اختیار به مدیر یا مدیران به منظور انعقاد قراردادهای لازم برای اداره ساختمان .
ماده ۱۲ ـ کلیه تصمیمات مجمع عمومی شرکا باید درصورتجلسه نوشته و به وسیله مدیر یا مدیران نگهداری شود.
تبصره ـ تصمیمات متخذه مجمع باید ظرف ده روز به وسیله مدیر یا مدیران به شرکا غایب اطلاع داده شود.
ماده ۱۳ ـ تصمیمات مجمع عمومی بر طبق ماده ۶ قانون برای کلیه شرکا الزام آور است .
فصل دوم : اختیارت و وظایف مدیر یا مدیران
ماده ۱۴ ـ مدیر یا مدیران مسئول حفظ و اداره ساختمان و اجرای تصمیمات مجمع عمومی می باشند.
ماده ۱۵ ـ اصلاحی مصوب ۲۸ /۱۰ /۱۳۵۳ ـ تعداد مدیران باید فرد باشد و مدت ماموریت مدیر یا مدیران دو سال است ولی مجمع عمومی می تواند این مدت را اضافه کند و انتخاب مجدد مدیر یا مدیران بلامانع خواهد بود.
ماده ۱۶ ـ در صورت استعفا، فوت ، عزل یا حجر مدیر یا مدیران قبل از انقضای مدت ، مجمع عمومی فوق العاده، به منظور انتخاب جانشین تشکیل خواهد شد.
تبصره ۱ ـ در صورتی که سه نفر یا بیشتر از اعضای هیئت مدیره به جهات فوق از هیئت مدیره خارج شوند، مجمع عمومی فوق العاده باید به منظور تجدید انتخاب هیئت مدیره تشکیل گردد.
ماده ۱۷ ـ تصمیمات مدیران با اکثریت آرا معتبر است .
ماده ۱۸ ـ مجمع عمومی یک نفر از مدیران را به عنوان خزانه دار تعیین می نماید. خزانه دار دفتر ثبت درآمد و هزینه خواهد داشت که به پیوست قبوض و اسناد مربوطه برای تصویب ترازنامه به مجمع عمومی تسلیم و ارائه خواهد داد.
ماده ۱۹ ـ مدیر یا مدیران ، امین شرکا بوده و نمی توانند فرد دیگر را بجای خود انتخاب نمایند.
ماده ۲۰ ـ مدیر یا مدیران مکلف اند تمام بنا را به عنوان یک واحد در مقابل آتش سوزی بیمه نمایند.
سهم هر شریک از حق بیمه با توجه به ماده ۴ قانون بوسیله مدیر، تعیین و از شرکا اخذ و به بیمه گر پرداخت خواهد شد.
ماده ۲۱ ـ مدیر یا مدیران مکلف اند میزان هزینه مستمر و مخارج متعلق به هر شریک و نحوه پرداخت آن را قبل یا بعد از پرداخت هزینه به وسیله نامه سفارشی به نشانی قسمت اختصاصی یا نشانی تعیین شده از طرف شریک به او اعلام نمایند.
ماده ۲۲ ـ در کلیه ساختمان های مشمول قانون تملک آپارتمان ها که بیش از ده (۱۰) آپارتمان داشته باشد، مدیر یا مدیران مکلفند برای حفظ و نگاهداری و همچنین تنظیف قسمت های مشترک وانجام سایر امور مورد نیاز بنا، دربانی استخدام نمایند.
فصل سوم : هزینه های مشترک
ماده ۲۳ ـ شرکای ساختمان موظفند در پرداخت هزینه های مستمر و هزینه هایی که برای حفظ و نگاهداری قسمت های مشترک بنا مصرف می شود، طبق مقررات زیر مشارکت نمایند:
در صورتی که مالکین ترتیب دیگری برای پرداخت هزینه های مشترک پیش بینی نکرده باشند، سهم هریک از مالکین یا استفاده کنندگان از هزینه های مشترک آن قسمت که ارتباط با مساحت قسمت اختصاصی دارد از قبیل آب ، گازوئیل ، آسفالت پشت بام و غیره به ترتیب مقرر در ماده ۴ قانون تملک آپارتمان ها و سایر مخارج که ارتباطی به میزان مساحت زیربنا ندارد از قبیل هزینه های مربوط به سرایدار، نگهبان ، متصدی آسانسور، هزینه نگاهداری تاسیسات ، باغبان ، تزیینات قسمت های مشترک و غیره به طور مساوی بین مالکین یا استفاده کنندگان تقسیم می گردد. تعیین سهم هر یک از مالکین یا استفاده کنندگان با مدیر یا مدیران می باشد.
تبصره ـ چنانچه به موجب اجاره نامه یا قرارداد خصوصی پرداخت هزینه های مشترک به عهده مالک باشد و مالک از پرداخت آن استنکاف نماید، مستاجر می تواند از محل مال الاجاره هزینه های مزبور را پرداخت کند و در صورتی که پرداخت هزینه های جاری مشترک به عهده استفاده کننده باشد و از پرداخت استنکاف کند، مدیر یا مدیران می توانند علاوه بر مراجعه به استفاده کننده ، به مالک اصلی نیز مراجعه نمایند.
ماده ۲۴ ـ هریک از شرکا که در مورد سهمیه یا میزان هزینه مربوط به سهم خود معترض باشد می تواند به مدیر مراجعه و تقاضای رسیدگی نسبت به موضوع را بنماید در صورت عدم رسیدگی یا رد اعتراض شریک می تواند به مراجع صلاحیت دار قضائی مراجعه کند.
ماده ۲۵ ـ هزینه های مشترک عبارت است از:
الف ـ هزینه های لازم برای استفاده ، حفظ و نگاهداری عادی ساختمان و تاسیسات و تجهیزات مربوطه .
ب ـ هزینه های اداری و حق الزحمه مدیر یا ­­­مدیران .
فصل چهارم : حفظ و نگاهداری تعمیر بنا
ماده ۲۶ ـ درصورتی که بین شرکا توافق شده باشد که هزینه های نگاهداری یک قسمت از بنا یا هزینه نگاهداری و عملیات یک جزء از تاسیسات فقط به عهده بعضی از شرکا باشد، فقط همین شرکا ملزم به انجام آن بوده و در تصمیمات مربوط به این هزینه ها تعیین تکلیف خواهند نمود.
ماده ۲۷ ـ مدیر یا مدیران به ترتیبی که مجمع عمومی تصویب می کند به منظور تامین هزینه های ضروری و فوری ، وجوهی به عنوان تنخواه گردان از شرکا دریافت دارند.

اظهارنامه

وقتی از کسی طلبی داریم که شخص حاضر به پرداخت آن نمی شود. یا از ایفای تعهدی امتناع می نماید و یا هر ادعای دیگری که نسبت به شخصی داشته که مدارک لازم جهت اثبات حق خود در دادگاه نیز وجود دارد قبل از طرح دعوی در دادگاه، یک فرصت دیگر به طرف مقابل می دهیم تا نسبت به ادای دین یا ایفای تعهد اقدام نماید به این نحو که با مراجعه به محل فروش تمبر و اوراق قضایی در مراجع قضایی، فرم اظهارنامه را دریافت می نماییم.
اظهارنامه در سه برگ تنظیم می شود و اگر طرف شما بیشتر از یک نفر باشد به ازای هر نفر یک برگ اضافه می شود بنابراین وقتی به وسیله اظهارنامه مطالبی را به طور رسمی به طرف مقابل ارسال می نماییم نوشته باید طوری باشد که بعدها قابل اثبات باشد و همچنین وقتی می خواهیم چیزی را به کسی بدهیم و او حاضر نیست آن را بگیرد، از طریق ارسال اظهارنامه به او تسلیم می کنیم.
در یک تعریف کلی از اظهارنامه می توان چنین گفت: اظهارنامه عبارت است از اظهار و بیان مطالب به شکل رسمی و قانونی، به عبارت دیگر در صورتی که فردی از دیگری مطالبات و یا اظهاراتی راجع به معاملات و تعهدات داشته باشد، قبل از اقامه دعوی در دادگاه اظهارات خود را در رابطه با معاملات و تعهداتش را به طور رسمی به وی برساند.
درواقع ارسال اظهارنامه، یک درخواست رسمی است اما بدون حضور در مراجع قضایی، اگر اظهار شونده توسط اظهارنامه به خواسته متقاضی ترتیب اثر ندهد از طریق قضایی پیگیری خواهد شد.
با توجه به تعریف بالا، گاهی گروهی می خواهند با طرف مقابل خود، صلح و سازش نماید که می توانند با ارسال اظهارنامه مشکل ایجاد شده بین خود را حل وفصل نمایند.
گروهی دیگر، دلیلی جهت اقامه دعوی و احقاق حق خود ندارند که می توانند با ارسال اظهارنامه و دریافت پاسخ طرف مقابل، در دادگاه به پاسخ ارائه شده از سوی طرف مقابل خود استناد نمایند. ارسال اظهارنامه اصولاً اختیاری است و اجباری در ارسال آن برای افراد وجود ندارد لیکن در موارد خاصی، اظهارنامه وفق قوانین و مقررات خاص، اجباری تلقی شده است.
به طوری که در صورت عدم ارسال اظهارنامه قبل از اقامه دعوی، دعوی اقامه شده قابلیت رسیدگی را نخواهد داشت که می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

۱- در رابطه با حق شارژ آپارتمان ها طبق قانون راجع به تملک آپارتمان ها مصوب سال ۱۳۴۳، که در صورت امتناع مالک یا استفاده کننده از پرداخت سهم خود از هزینه های مشترک از طرف مدیر یا هیئت مدیران به وسیله اظهارنامه با ذکر مبلغ بدهی و صورت ریز آن مطالبه می شود.
هرگاه مالک یا استفاده کننده ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ اظهارنامه، باز هم بدهی خود را نپردازد، مدیر یا هیئت مدیران می توانند به تشخیص خود و با توجه به امکانات، از دادن خدمات مشترک از قبیل شوفاژ، تهویه مطبوع، آب گرم، برق، گاز و غیره به او خودداری کند و در صورتی که مالک یا استفاده کننده همچنان اقدام به تسویه حساب ننماید اداره ثبت محل وقوع آپارتمان به تقاضای مدیر یا هیئت مدیران برای وصول وجه مزبور بر طبق اظهارنامه ابلاغ شده، اجراییه صادر خواهد کرد.
۲- در صورتی که ملکی به اذن مالک در تصرف دیگری باشد در صورتی که مالک با ارسال اظهارنامه از متصرف تقاضای تحویل ملک نماید از تاریخ ارسال در صورتی که ظرف مهلت معین شده ملک را به مالک استرداد نکند از تاریخ انقضای مهلت اعلامی در اظهارنامه متصرف غیرقانونی محسوب شده و می توان برعلیه متصرف دادخواست خلعید تنظیم نمود.
در خاتمه می توان گفت، اظهارنامه جهت، بیان رسمی و محترمانه جهت مطالبات است که امری است بسیار مقبول و پسندیده و چه بسا که همین اظهار رسمی بسیاری از مشکلات را حل نموده و از حضور افراد مختلف با شئون اجتماعی متفاوت در دادگاه ها جلوگیری می نماید و مانع از کثرت پرونده ها در دادگاه ها و اطاله دادرسی در رسیدگی به پرونده های مهم تر و لاینحل خواهد بود.
البته در نوشتن متن اظهارنامه باید مواظب بود تا مطالبی عنوان نشود که موجب سوءاستفاده طرف مقابل شود و بتواند علیه نویسنده اظهارنامه استفاده نماید و همچنین از به کاربردن کلمات تهدیدآمیز و غیرمحترمانه پرهیز شود و خلاصه اینکه جز در مواقع لازم از فرستادن اظهارنامه خودداری نماییم زیرا ممکن است ارسال اظهارنامه موجب هوشیاری طرف مقابل شود. مثلاً اگر موضوع دعوی شما مطالبه وجه باشد و قصد داشته باشید با صدور قرار «تامین خواسته» اموال طرف را توقیف کنید او با وصول اظهارنامه این فرصت را پیدا می کند که اموال خود را از دسترس شما خارج نماید.
مواد قانونی مربوط به اظهارنامه در قانون آیین دادرسی مدنی:
ماده ۱۵۶ :هر کس می تواند قبل از تقدیم دادخواست، حق خود را به وسیله اظهارنامه از دیگری مطالبه نماید، مشروط به اینکه موعد مطالبه فرارسیده باشد. به طور کلی هر کس حق دارد اظهاراتی را که راجع به معاملات و تعهدات خود با دیگری است و بخواهد به طور رسمی به وی برساند ضمن اظهارنامه به طرف ابلاغ نماید.
تبصره اداره ثبت اسناد و دفتر دادگاه ها می توانند از ابلاغ اظهارنامه هایی که حاوی مطالب خلاف اخلاق و خارج از نزاکت باشد خودداری نمایند.
ماده ۱۵۷: در صورتی که اظهارنامه مشعر به تسلیم چیزی یا وجه یا مال یا سندی از طرف اظهارکننده به مخاطب باشد باید آن چیز یا وجه یا مال یا سند هنگام تسلیم اظهارنامه به مرجع ابلاغ، تحت نظر و حفاظت آن مرجع قرار گیرد، مگر آنکه طرفین هنگام تعهد محل و ترتیب دیگری را تعیین کرده باشند.

تاریخچه آپارتمان نشینی در ایران

مقدمه:

غار، کهن ترین سرپناهی بود که طبیعت به انسان اولیه ارزانی داشت. با گذشت زمان، انسان برای دستیابی به زندگی بهتر به خانه سازی روی آورد. در آن دوران مسکن با مصالح موجود در طبیعت مثل شاخه ها، پوست درختان، نی و کاه ساخته می شد؛ ولی بعدها مسکن علاوه بر حفظ و حراست انسان از گرما و سرما با توجه به ویژگی های دیگری مانند استحکام، امنیت، زیبایی و... نیز اهمیت پیدا کرد؛ بنابراین شکل و شیوه ی ساخت آن بر اساس نیازهای جدید تغییر یافت تا هم پاسخ گوی نیازهای اجتماعی و هم به اندازه ی کافی مقرون به صرفه باشد.

تاریخچه ی آپارتمان سازی و آپارتمان نشینی

مطالعات باستان شناسان نشان می دهد نخستین برج جهان حدود ۱۱ هزار سال پیش در شهر «اریحا» واقع در کرانه ی باختری رود اردن که اولین شهر باستانی زنده ی دنیا به شمار می رود، ساخته شده است. پلکان این برج به گونه ای طراحی شده بود که چشم انداز بالاترین نقطه ی آن، تمامی شهر و تپه های مشرف به آن بوده است. البته این برج نه برای سکونت، بلکه به اعتقاد باستان شناسان به عنوان پلکانی برای رسیدن به بهشت ساخته شده است.
پیش از این تصور می شد احداث این برج و قلعه ی مستحکم اطراف شهر برای حفظ آن در برابر سیلاب ها بوده است؛ عده ای دیگر ساخت آن را اعلام قلمرو توسط ساکنان آن و نشان دهنده ی ثروت و قدرت مردمان این منطقه می دانستند تا این که برای نخستین بار باستان شناسان در سال ۲۰۰۸ میلادی به بررسی این برج به عنوان نمادی از فلسفه ی انتظام گیتی پرداختند. آن ها می گویند این برج دقیقاً در محلی ساخته شده است که با غروب خورشید در بلندترین روز سال، سایه ی تپه های اطراف نخست روی برج، سپس روی قلعه حافظ شهر و درنهایت بر تمامی شهر می افتاده است؛ بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که از نظر اهالی شهر، برج عنصر زمینی اتصال به نمادی ماورایی یا بهشتی مانند خورشید بوده و ساخت آن از اعتقاد به فلسفه ی انتظام گیتی ناشی شده است.
به نظر می رسد بشر از قدیم به دلایل متفاوت به ساختن بناهای عمودی روی آورده است؛ ازجمله این دلایل می توان از به نمایش گذاشتن قدرت، ثروت و اقتدار و گرانی و کمبود زمین نام برد. در روم باستان مردم بناهایی با طبقات سنگی و چوبی به بلندی یک ساختمان ۲۰ طبقه ساخته اند. در قرون وسطی خانه های سه و حتی چهار طبقه وجود داشته است. نخستین مجموعه ی بزرگ مسکونی در سال ۱۸۴۸ میلادی در فرانسه برای اسکان ۴۰۰ خانواده ی کارگری ساخته شد.
در اواخر قرن نوزدهم ساختمان های جدید و بلندمرتبه با اسکلت فولادی و پنجره های بسیار ساخته شد که تحولی عظیم در صنعت ساختمان به حساب می آمد. این ساختمان ها که بیشتر توسط شرکت های بزرگ و سازمان های دولتی و به کاربری اداری ساخته می شد، «آسمان خراش» نامیده شدند. در واقع واژه ی «آسمان خراش» از نظر تخصصی برای نخستین بار در مورد ساختمان های بلند با اسکلت فولادی و دست کم ۱۰ طبقه به کار گرفته شد که در اواخر قرن نوزدهم، در شهرهای بزرگ مانند «شیکاگو»، «نیویورک» و «دیترویت» ساخته شدند.



البته در مورد نخستین آسمان خراش جهان اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی از «ساختمان های بیمه ی منزل» در شهر شیکاگو نام می برند؛ این ساختمان فلزی با بلندی ۴۲ متر و در ۱۰ طبقه در سال ۱۸۸۵ ساخته شد. برخی دیگر ساختمان ۷ طبقه ی اداره ی مرکزی «انجمن تضمین زندگی عادلانه» را که در سال ۱۸۷۰ در نیویورک ساخته شد، به خاطر استفاده ی نوآورانه از چارچوب اسکلتی به عنوان نخستین آسمان خراش می شناسند.
درهرحال ساخت برج ها و ساختمان های بیش از ۲۰ طبقه در نیمه ی اول قرن بیستم در آمریکا انجام می شد. همچنین از سال ۱۹۷۰ به بعد از فن آوری های جدید و ربات ها برای ساخت آسمان خراش ها استفاده شد.
در ایران نیز در گذشته ساختمان های بلند و چندین طبقه وجود داشته است؛ برای مثال در سال ۱۲۷۱ ه‍.ق. در داخل محدوده ی شهر بوشهر ساختمان های مردم دو، سه و حتی چهار طبقه بوده که از سنگ های فسیلی و ملاط گچ و ساروج و بعضاً کاه و گل و پوشش تیر چندل ساخته شده و درب و پنجره ها نیز از جنس چوب ساج بوده که در برابر موریانه و رطوبت کاملاً مقاوم بوده اند و احداث خانه های کپری و غیراستاندارد در داخل محدوده ی شهر ممنوع بوده است.
نگاهی گذرا به تاریخچه ی بلندترین ساختمان های تهران نیز خالی از لطف نیست: در ۲۰۰ سال از تاریخ ۲۵۰ ساله تهران به عنوان پایتخت، بلندترین ساختمان شهر، شمس العماره بود که چون شاهان قاجار در بالای برج ۲۰ متری آن قرار می گرفتند، همه شهر را نظاره می کردند که به ندرت ساختمان دو طبقه داشت. رضاخان بعد از به سلطنت رسیدن، بلواری در شمال تهران کشید و مردم را تشویق کرد تا اطراف آن بلوار خانه بسازند و به کسانی که چهار طبقه می ساختند، جوایزی از جهت دریافت آجر و معافیت از عوارض تعلق می گرفت. با این همه نیمی از اطراف این بلوار (انقلاب فعلی) در زمانی که رضاخان ساقط شد، هنوز خالی بود.
ساخت بلندترین ساختمان تهران در پایان دهه ی بیست و بعد از جنگ جهانی دوم، توسط علی اکبر علمی ناشر در خیابان شاه آباد آغاز شد و بعد از ۲۸ مرداد افتتاح گردید. این ساختمان با ۱۴ طبقه و حدود ۴۰ متر ارتفاع بلندترین ساختمان ایران بود و به جهت آن که در پایان دهه ی ۳۰ یک شرکت تبلیغاتی برای تبلیغ کالایی بر بالای آن یک بادکنک بزرگ (فیل) به هوا فرستاده بود، معروف بود که بالای این ساختمان فیل هوا کرده اند.
در سال ۱۳۴۱ حبیب القانیان، سرمایه دار معروف، ساختمان آلومینیوم را با ۱۴ طبقه به پایان برد. با نگاهی دقیق به تابلوی سردر ورودی این ساختمان به سختی می توان از پشت غبار و جرم گرفتگی، سال ساخت حک شده روی آن را تشخیص داد.
در سال ۱۳۴۲ با پایان کار ساختمان ۱۶ طبقه ی «پلاسکو»، دومین ساختمان بلند تجاری به سبک ساختمان های آمریکایی در محل تقاطع خیابان فردوسی و جمهوری ساخته شد. سومین ساختمان بلند تهران، «برج بانک کار» در خیابان حافظ رو به روی پارک هتل بود که آن هم در سال ۱۳۴۲ توسط بانک کار ساخته شد و نه تجاری، بلکه اداری بود. این ساختمان ۱۹ طبقه و ۶۸ متر ارتفاع داشت.
مطالبی که تا این جا بیان شد، بیشتر در رابطه با ساختمان های تجاری و اداری بود؛ اما آپارتمان نشینی پدیده ی نسبتاً جدیدی است که سابقه ی آن به حدود ۵۰ سال قبل برمی گردد؛ بزرگ ترین مجموعه ی آپارتمان سازی بخش خصوصی که در دهه ی ۵۰ آغاز به کار کرد، مجموعه ی اکباتان بود. همزمان با آن شهرک های آپارتمانی متعددی برای کارکنان نیروهای مسلح و واحدهای دولت در تهران، آبادان، بندرعباس، اصفهان، شیراز و مشهد آغاز شده بود.
نخستین ساختمان بلند مسکونی در تهران در بلوار کشاورز ساخته شد و آن سه برج سامان با ۲۲ طبقه و ۷۲ متر ارتفاع بود که در سال ۱۳۴۸ به بهره برداری رسید. در زمان پیروزی انقلاب ساختمان های مسکونی اسکان (۷۰ متر) و پارک پرنس (۷۲ متر) بلندترین ساختمان های مسکونی و ساختمان وزارت کشاورزی (۶۲ متر) بلندترین ساختمان دولتی بودند و از این ها بلندتر ساختمانی در تهران نبود.
مجموعه ی بهجت آباد نیز از نخستین آپارتمان های مسکونی تهران بود که در دهه ی ۴۰، بیت خیابان حافظ و ولیعصر ساخته شد. همچنین از مجموعه های ساخته شده در چهارصد دستگاه نازی آباد، شهر زیبا و شهرک آپادانا، می توان به عنوان نخستین مجتمع های مسکونی نام برد. به طور کلی در تهران پس از دهه ی ۶۰ به علت افزایش قیمت زمین و آغاز فروش تراکم از سوی شهرداری، آپارتمان سازی بسیار گسترش و توسعه یافت.

عوامل توسعه ی آپارتمان نشینی

بیش از نیم قرن از آغاز آپارتمان سازی در کشور می گذرد. دلایلی زیاد و متفاوتی برای این موضوع بیان شده است؛ ازجمله زیاد شدن جمعیت، کمبود زمین برای احداث خانه های تک واحدی، امنیت بیشتر در مجتمع های مسکونی، توان مالی شهروندان و بسیاری دلایل دیگر که بر افزایش آپارتمان سازی و توسعه ی آپارتمان نشینی تاثیر می گذارند. هرچند تمامی دلایل بیان شده به طور مستقیم و غیر مستقیم با این موضوع ارتباط دارند، ولی با اندکی دقت در روند توسعه ی کلان شهرهای کشور به ویژه تهران در دهه های اخیر می توان دو عامل اصلی را برای افزایش تعداد ساختمان های بلندمرتبه و مجتمع های مسکونی شناسایی کرد؛ نخست مهاجرت و دوم افزایش زادوولد و در نتیجه افزایش جمعیت.



* نمودار شماره ی ۱. فرآیند گسترش آپارتمان سازی

همان گونه که در نمودار شماره ی (۱) نشان داده شده است در ۵۰ سال گذشته افزایش مهاجرت و نرخ زاد و ولد به افزایش جمعیت شهرها و کاهش فضای مورد نیاز جهت سکونت و زندگی منجر شده اند که از آن با اصطلاح «کمبود مسکن» یاد می شود. از این مرحله به بعد اقداماتی برای حل مشکل کمبود مسکن شکل گرفت که نه تنها این مشکل را حل نکرد، بلکه موجب تشدید آن شد. کمبود مسکن از یک سو افزایش قیمت زمین را به دنبال داشت و از سوی دیگر سیاست گذاران و مسئولان را وادار به چاره اندیشی کرد؛ راه حل ارائه شده این بود: رشد عمودی شهر و به عبارت دیگر آپارتمان سازی. بر این اساس فروش تراکم در دهه ی شصت افزایش یافت و همین امر باعث شکل گیری فضا و فرصتی مناسب برای فعالان بخش خصوصی در ساخت وساز مسکن شد.
آپارتمان سازی و احداث ساختمان های بلندمرتبه و مجموعه های مسکونی، پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی زیادی به دنبال داشت که خود به افزایش توسعه ی عمودی شهر منجر شد؛ برای مثال در بعد اقتصادی برای مالکان خانه های ویلایی فرصتی مناسب جهت به دست آوردن منافع مالی فراهم شد؛ در بعد فرهنگی - اجتماعی، زندگی در آپارتمان به ویژه در اوایل شکل گیری این سبک از زندگی، به عنوان یکی از شاخص های ثروت و پایگاه اجتماعی اهمیت زیادی پیدا کرد؛ همچنین زندگی در آپارتمان مزایایی از قبیل امنیت بیشتر را برای ساکنان به دنبال داشت.
درهرحال، تمامی موارد یاد شده دست به دست هم دادند و به توسعه ی عمودی شهر انجامیدند؛ بدون این که برنامه ریزی مناسبی به ویژه در ابعاد فرهنگی و حقوقی در این رابطه صورت بگیرد که این امر نیز سبب بروز چالش ها و مشکلات بسیاری برای ساکنان مجتمع های مسکونی شده است.

چالش های آپارتمان نشینی

بسیاری از مردم معتقدند زمانی یک زندگی نسبتاً آرام و بدون دغدغه خواهند داشت که از نعمت داشتن خانه ای مناسب در مکانی مناسب بهره مند باشند؛ این در حالی است که رشد جمعیت روستایی و شهری و مهاجرت سریع مردم به سوی شهرهای بزرگ، افزایش ساختمان های چندطبقه، مجتمع های مسکونی کوچک و بزرگ و برج های بلندمرتبه را در پی داشته و جامعه را با پدیده ای به نام «آپارتمان نشینی» مواجه کرده است.
شکل جدید زندگی در واحدهای کوچک با همسایگان ناآشنا، محدودیت جا و مکان، پله های زیاد، وجود قسمت های مشترک از قبیل حیاط، پارکینگ، انباری، آسانسور، لزوم استفاده از خدمات مشترک ازجمله آب، برق، گاز، موتورخانه و به طور کلی سبک زندگی در مجتمع های مسکونی متفاوت بوده و افراد را با چالش هایی مواجه می سازد؛ کاهش نسبی ارتباطات و وابستگی های اجتماعی، کم شدن حمایت و پشتیبانی اجتماعی از سوی آشنایان و همسایگان در مجتمع ها، عدم دسترسی به اقوام و فامیل در مواقع ضروری، احساس بی پناهی روانی و اضطراب و تنش ناشی از سازگاری با شرایط تازه، همه و همه ازجمله چالش های زندگی در مجتمع های مسکونی هستند که موجب نگرانی و دلواپسی در مورد آینده ی زندگی در شرایط جدید شده اند.

مشکلات و مسائل سکونت در آپارتمان

دیگر دوره ی سکونت در خانه های وسیع و باغ ها گذشته و ضرورت های زندگی شهرنشینی بسیاری از افراد را وادار کرده است تا در آپارتمان ها زندگی کنند. اختلاف نظر و تفاوت در سلیقه، امری طبیعی و از پیامدهای غیرقابل اجتناب زندگی اجتماعی است؛ ولی زمانی که گروهی با هم در یک محیط محدود زندگی می کنند، عدم توجه به حقوق یکدیگر سبب بروز مسائل و مشکلاتی خواهد شد که ممکن است زمینه ساز تضاد شود.
بررسی ها نشان می دهد توافق نداشتن ساکنان در مورداستفاده از بخش های مشترک ساختمان، وجود خرده فرهنگ ها و سلیقه های گوناگون و تفاوت های زبانی، قومی و اجتماعی میان ساکنان، نبودن ضوابط و مقررات به روز برای طراحی، ساخت و بهره برداری از مجتمع ها ازجمله مشکلات مهم آپارتمان نشینی هستند.
بر اساس یکی از نظرسنجی های انجام شده در تهران، ۳۹ درصد از پاسخ گویان، سروصدا و رفت وآمد زیاد در طبقات، ۲۷ درصد محدودیت فضا و عدم استقلال، ۱۳ درصد عدم تفاهم فکری و سلیقه ای ساکنان با هم، ۱۲ درصد نداشتن فضای تفریح و بازی و ۲۷ درصد دخالت و مزاحمت همسایگان را از معایب و مشکلات آپارتمان نشینی عنوان کردند. (خبرگزاری جمهوری اسلامی «ایرنا» ۸۹/۹/۱۳)
یکی دیگر از پژوهش های انجام شده، مشکلات و مسائل آپارتمان نشینی در شهر زاهدان را به شرح زیر دسته بندی کرده است: (ابراهیم زاده و سرگزی، ۱۳۸۹)

۱. تنوع فرهنگی:
ساکنان آپارتمان ها عمدتاً از مهاجران روستاها و شهرهای کوچک تر هستند که با فرهنگ های متفاوت در این مجموعه ها ساکن شده اند.
۲. تضاد فرهنگی:
به جهت وجود خرده فرهنگ ها و آداب ورسوم متفاوت خانواده ها و از آنجا که در مجموعه های آپارتمانی افراد ارتباط نزدیک تر و بیشتری با هم دارند، تضادهای فرهنگی بیشتر بروز می کند.
۳. تراکم جمعیت:
فضا و زیربنای محدود واحدهای مسکونی سبب بروز تراکم جمعیتی در مجتمع های مسکونی شده است.
۴. تنوع و تضاد فرهنگی:
از یک سو و تراکم جمعیتی، نداشتن روابط منسجم اجتماعی و ضعف در روابط صحیح اجتماعی، از سوی دیگر سبب شده است روابط ضروری اجتماعی شکل سازمان یافته و منظم به خود نگیرد.

همچنین می توان از عدم پرداخت حق شارژ و هزینه های مشترک از قبیل آب، برق، گاز یا نظافت در مجتمع های چندین واحدی و بحث وجدل در رابطه با مالکیت حیاط یا پشت بام در ساختمان های کوچک تر، به عنوان برخی دیگر از مشکلات و مسائل زندگی در آپارتمان نام برد.

پیامدهای بی تفاوتی نسبت به مشکلات آپارتمان

همان گونه که در بالا اشاره شد، در بسیاری از موارد شاهد وقوع مشکلات فراوان در مجتمع های مسکونی هستیم؛ شاید بتوان گفت مهم ترین عامل و ریشه ی اصلی بسیاری از این مشکلات بی تفاوتی افراد نسبت به مشارکت کردن و پذیرش مسئولیت در زندگی جمعی در آپارتمان هاست؛ این بی تفاوتی خود می تواند مانع از ایجاد مکانی مناسب و آرام بخش برای زندگی و استراحت شود و حتی ممکن است پیامدهای ناگواری برای تمام ساکنان داشته باشد. برخی از نتایج و پیامدهای بی تفاوتی نسبت به وضعیت مجتمع محل سکونت به شرح زیر است:
بی خبری از بیماری و حتی مرگ همسایگان
برخی ناراحتی ها و بیماری های حاد مانند سکته نیازمند کمک فوری اطرافیان است که به دلیل بی تفاوتی، بی خبری و عدم کمک رسانی به موقع، متاسفانه در برخی موارد به مرگ فرد بیمار منجر می شود؛ آگاهی یافتن از مرگ افراد در آپارتمان ها پس از گذشت چندین روز و متعفن شدن جسد که هرازگاهی خبری از آن در روزنامه ها چاپ می شود، تاییدی بر این ادعاست.
احتمال برخورد و نزاع میان افراد
انسان به طور طبیعی از محیط خود تاثیر می پذیرد؛ هنگامی که مهمانان وارد یک مجتمع مسکونی می شوند که بسیار تمیز و منظم و دارای قوانین و مقررات مکتوب است، تحت تاثیر قرار می گیرند و تلاش می کنند خود را با آن شرایط سازگار کنند؛ برعکس اگر افراد در بدو ورود به یک مجتمع با محیطی درهم ریخته، نامنظم و کثیف مواجه شوند؛ علاوه بر نگاه تحقیرآمیز به ساکنان، خود را ملزم به رعایت نظم و انضباط و مقررات نمی دانند که این موضوع ممکن است به بروز مشکلات و برخوردهایی میان مهمانان و ساکنان منجر شود که به طور طبیعی بر رابطه ی مناسب همسایگان با یکدیگر نیز تاثیر می گذارد و درنهایت سبب دشمنی و کینه جویی میان آنان می شود.
فراهم شدن شرایط برای سکونت افراد نامنظم و بی قیدوبند
مجتمع هایی که ساکنان آن نسبت به قوانین و مقررات اداره ی مجتمع بی تفاوت هستند؛ به تدریج ظاهری فرسوده و نازیبا پیدا می کنند؛ به گونه ای که این زشتی از نمای ساختمان گرفته تا رنگ درودیوارهای راهروها، آسانسور و... به طور کامل مشهود خواهد بود؛ چنین شرایطی سبب می شود خانواده های محترم و منضبط با اولین نگاه از ساکن شدن در این گونه مجتمع ها خودداری کنند و چنین مکان هایی در بلندمدت مستعد آن دسته از افرادی می شود که به قوانین و مقررات پایبند نیستند و زیر بار هیچ گونه نظم و انضباطی نمی روند و سرانجام مجتمع تبدیل به مکانی بسیار آزاردهنده برای زندگی می شود.
فراهم شدن شرایط بزهکاری برای افراد خلاف کار
به طور طبیعی افراد نابهنجار ازجمله معتادان، دزدان و افراد شرور، خلاف کار و دارای مشکلات اخلاقی به دنبال محیط های درهم ریخته و به اصطلاح «بی در و پیکر» هستند؛ بی تفاوتی ساکنان یک مجتمع مسکونی نسبت به شیوه ی اداره ی محل زندگی خود سبب می شود با گذشت زمان، قوانین و مقررات و نظم و انضباط در مجتمع از بین رفته و شرایط برای زندگی چنین افرادی فراهم شود؛ زیرا می توانند با خیال راحت و بدون هیچ گونه مزاحمتی در چنین مکان هایی فعالیت و شرایط زندگی را برای دیگر خانواده ها، عذاب آور و ناامن کنند؛ برعکس این دسته از افراد از مجتمع های مسکونی که در آن ها قوانین و مقررات، نظم و انضباط و نظارت همگان به طور مناسبی حاکم است، گریزانند و به هیچ وجه در چنین مجتمع هایی ساکن نخواهند شد؛ چون می دانند که در چنین محیطی نمی توانند به فعالیت های خلافکارانه ی خود ادامه دهند و با مشکلات جدی روبه رو خواهند شد.
فراهم شدن زمینه برای افراد فرصت طلب
بی تفاوتی و عدم مشارکت ساکنان یک مجتمع و فرار از مسئولیت ها در درازمدت زمینه ساز ناراحتی و نفرت در میان ساکنان شده و سبب می شود افرادی که صادقانه زحمت می کشند، به تدریج مسئولیت ها را رها کنند و افراد فرصت طلب باانگیزه های شخصی زمام اداره ی مجتمع را به دست گیرند؛ در چنین شرایطی با گذشت زمان خانواده های منضبط و منظم از چنین مجتمع هایی خارج شده و تنها عده ای بی مسئولیت در آنجا باقی خواهند ماند و چنین محیطی به مکانی ناآرام و آزاردهنده تبدیل خواهد شد و افراد در آنجا احساس آرامش و امنیت نخواهد داشت.
تاثیر منفی بر شخصیت کودکان
«یادگیری اجتماعی» یکی از مهم ترین شیوه های یادگیری و از معروف ترین نظریه های روان شناسی است. این نظریه که توسط «آلبرت بندورا» ارائه شد، از تاثیرگذارترین نظریه های یادگیری و رشد است و یکی از انواع روش های یادگیری را بیان می کند؛ این روان شناس اعتقاد دارد آموزش مستقیم، تنها وسیله برای یادگیری نیست. او می گوید مردم می توانند اطلاعات و رفتارهای جدید را از طریق مشاهده ی کارها و رفتار دیگران یاد بگیرند. (Bandura1977)
بعضی از این رفتارها ممکن است خوشایند و بعضی دیگر ناخوشایند باشند. مردم می کوشند به فرزندانشان رفتارهایی را بیاموزند که بیشتر افراد جامعه آن ها را تایید کنند. نکته ی اصلی این است که یادگیری اجتماعی فقط یک رشته رفتارهای جامعه پسند را شامل نمی شود، بلکه به ما می آموزد که چه رفتارهایی در چه شرایطی قابل قبول نیستند. بر این اساس محیط های قانون مند، پاکیزه و تمیز بر رشد شخصیتی کودکان و نوجوانان تاثیر مثبت دارد؛ این در حالی است که در محیط های نازیبا و پرتنش، کودکان و نوجوانان علاوه بر بدبین شدن نسبت به جامعه، یاد می گیرند چگونه از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند و این موضوع سبب می شود شخصیت آن ها به گونه ای شکل بگیرد که قادر به مشارکت فعال در کارهای گروهی نباشند و در زندگی شغلی خود به موفقیت های قابل توجه دست پیدا نکنند.

زیان های محتمل مالی و جانی

از حوادث و اتفاقاتی که ممکن است در اثر بی تفاوتی و بی توجهی ساکنان رخ بدهد، می توان به نشت آب یا گاز و وقوع انفجار و آتش سوزی اشاره کرد که ضرر و زیان جانی و مالی و گاهی اوقات جبران ناپذیری برای ساکنان در پی دارد؛ در حالی که جلوگیری از این زیآن ها تنها در صورت وظیفه شناسی و اقدام به موقع امکان پذیر خواهد بود.

نظرات کاربران درباره کتاب فرهنگ و قوانین آپارتمان‌نشینی

سلام فیدیبو عزیز کاشکی یک امکان تو برنامه بود تا ببینیم هر کتاب چند بار دانلود شذه برام جالبه بدونم تو این اوضاع و احوال زندگی صنعتی چند نفر میرن کتاب اطلاعات ایران تلنت یا قانون اپارتمان نشینی را دانلود کنند و بخونن ؟ . . . پاسخ:با سلام از پیشنهاد شما بسیار سپاسگزاریم حتما این مورد را در نظر خواهیم داشت. بامهر
در 2 سال پیش توسط fat...983
سلام،خسته نباشید برخی از کتابها تعداد صفحات نوشته نشده ،لطفا بررسی کنید
در 2 سال پیش توسط MORTEZA MAHMOUDI
چطوری میتونم ۱۵ تا کتاب چاپیش مربوط به سال۹۷ گیر بیارم؟
در 7 ماه پیش توسط moh...635
عالی
در 1 سال پیش توسط sam...afi
خیلی مطالب مفییدی دارد این کتاب بیرون بالای ۱۰۰۰۰تومان یا حتی۱۵۰۰۰تومان فروخته میشود خیلی از فیدیبو متشکرم
در 2 سال پیش توسط علی اقبالی
مطالب مفیدی داشت، اما به هیچ عنوان کامل و جامع نبود. محتوای این کتاب را می توان با یک جست و جوی ساده در اینترنت یافت.
در 2 سال پیش توسط meh...012