فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب تاریخ و افسانه‌ی سیرک

کتاب تاریخ و افسانه‌ی سیرک

نسخه الکترونیک کتاب تاریخ و افسانه‌ی سیرک به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب تاریخ و افسانه‌ی سیرک

تاکنون سوالاتی در مورد سیرک مطرح نکرده‌ و هرگز از خود نپرسیده‌ایم که چه بوده است، حال آن‌که همیشه وجود داشته است. امروزه سیرک جزیی از زندگی روزمره‌ی ماست. هنوز مدت زیادی از آگهی‌های حاکی از اجرای گراک یا برداران فراتلینی در مدرانو که بخشی از چشم‌انداز پاریس بود و نیز عرض اندام چادرهای بزرگ سیرک که شهرها را به بازار مبدل می‌کردند، نگذاشته است. در حال حاضر انواع تهدیداتی که بر وجود سیرک سایه افکنده‌اند کنجکاوی ما را برمی‌انگیزد. تاریخ سیرک، یادآور غنای (باوری) واقعی است: عجیب‌ترین شخصیت‌ها را مجذوب و مهیج‌ترین نمایش را فراهم می‌کند.

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 3.97 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۵۶ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب تاریخ و افسانه‌ی سیرک

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



مجموعه ی تئاتر امروز جهان

وجود بیش از هجده دانشکده ی هنرهای نمایشی دولتی و خصوصی در سراسر کشور، به اضافه ی ده ها کارگاه آزاد آموزش هنر بازیگری و کارگردانی، که هر ساله دست کم ۱۲۰۰ فارغ التحصیل متخصص و تعلیم دیده وارد بازار تولید هنرهای نمایشی می کنند، در جوار ۲۰۰ گروه داوطلب شرکت در جشنواره ی نمایش های آیینی ـ سنتی، ۳۳۶ گروه تئاتر معلولین در سراسر کشور، ۵۱۰ گروه تئاتر مردمی در ۴۳۷ سرای محله ها ی تهران، وجود ۱۲۰ گروه تئاتر فعال در حوزه ی نمایش های ویژه ی کودک و نوجوان، ۴۵۷ گروه تئاتر عروسکی متقاضی در جشنواره های داخلی تئاتر عروسکی، ۲۶۷ گروه خیابانی دارای پروانه و ۴۷۰ گروه حرفه ای خواهان شرکت در جشنواره ی سالیانه ی تئاتر فجر، که در مجموع یک نیروی فعال ۲۰۰ هزار نفره در سراسر کشور را تشکیل می دهند، ما را در برابر مطالبات نیرویی فعال، جوان و پویا قرار می دهد که برای آموختن و اندوختن، بیش تر از هر زمان دیگر، نیازمند منابع و کتاب های پرارزش و علمی در همه ی زمینه های نظری و عملی هنر نمایش اند. کافی است تنها یادآوری کنیم که در زمینه ی نمایش نامه نویسی، در سال ۱۳۹۲، حدود ۳۰۰۰ نمایش نامه توسط درام نویسان جوان ایرانی به رشته ی تحریر درآمده است. ارقام و آمار زمینه های دیگر نیز بسیار درخور توجه اند:
ـ برپایی ۸۷ جشنواره و همایش و یادواره: ۳۲ جشنواره ی استانی، ۶ جشنواره ی منطقه ای و ۵۲ جشنواره با عناوین مختلف از سوی گروه های نمایش در نقاط مختلف کشور.
ـ تولید ۴۹۳۸ نمایش از سوی گروه های نمایش و ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی سراسر ایران.
ـ تعداد ۶۷۶۹۹ اجرا از نمایش های تولید شده در گونه های مختلف.
ـ وجود ۱۲۲۳۰۶۹۱ مخاطب و تماشاگر.
ـ تعداد تالارهای فعال محل اجرای نمایش در سراسر کشور ۳۹۹ سالن.
طرفه آن که (بر طبق آمار ارائه شده از طرف دفتر طرح و برنامه ی اداره ی کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) این آمار و ارقام تنها مربوط به فعالیت های یک ساله ی ۱۳۹۲ در مراکز هنری و ادارات وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. حال اگر فعالیت های گوناگون: ۷۲ کانون نمایش دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی، کانون های فرهنگی و هنری مساجد، واحد فرهنگی ـ هنری بنیاد شهید، واحد آموزش و تولید حوزه ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی، و سرانجام حجم بالای آموزش و تولید نمایش در ده ها خانه ی فرهنگی و فرهنگ سراهای تهران و شهرستان ها را هم بیفزاییم، خواهیم دید با نیرو، توان، کار و خلاقیت بسیار گسترده تری روبه روییم که به علت جوانی و جست وجوگری، از هر نظر نیازمند تعلیم و آموزش اند. بنابراین بر اهل فن و قلم و مراکز علمی و انتشاراتی است تا در برابر استقبال گسترده و بی سابقه ی هنرمندان، دانشجویان و هنرجویان از این هنر پایه ای کهن و توانمند، تا آن جا که در توان دارند، بکوشند به قدر وسع و دانش خود از خرمن تجارب زنده و منابع علمی امروز دنیا توشه بردارند و به نوبه ی خود، پالوده و پیراسته و علمی، در دسترس این نسل جست وجوگر و زنده و فعال بگذارند، تا حتی الامکان فاصله ی فنی و فکری خود را با آخرین تجربیات و دستاوردهای امروز جهان کم و کم تر کرده باشیم.
از این نظر تالیف و ترجمه ی مجموعه ای از کتاب های ارزنده و علمی که هم، ارزش دانشگاهی داشته باشد و به کار کلاس های درس و تحقیق دانشگاهی بیاید، و هم مفید به حال تجربیات عملی و کارهای اجرایی گروه های فعال نمایشی در مراکز حرفه ای و تجربی، اولین دل مشغولی ما برای تالیف و انتشار این مجموعه است. به خصوص که در غیاب مراکز پژوهشی و علمی، نبود تحقیقات منظم هنرهای نمایشی، فقدان مراکز اسناد و مدارک هنری، و نیز کمبود کتاب و کتابخانه های تخصصی، ما در همه ی زمینه ها با کاستی های جدی و چشمگیری روبه روییم.
وجود پاره ای پژوهش های سطحی ـ ژورنالیستی نیز که تالیف شان بسیار شتاب زده صورت می گیرد و اغلب آن ها به شدت کهنه و تکراری بوده و یا رونویسی ناشیانه از کتاب های دیگران و منابع خارجی اند و تقریباً هیچ کدام به نیازهای واقعی امروز هنر و هنرمندان ایران پاسخ نمی گویند و تا به امروز جز غلط آموزی، سطحی نگری و «پخته خواری» سود دیگری در برنداشته اند.
گفتن ندارد که خلاقیت های نمایشی گوناگون هنرمندان ما زمانی به سامان می رسد و از ارزش های مثبت و ماندگار برخوردار می شود که زیربنای تئوری محکمی داشته باشد. و به درستی این مهم به دست نمی آید مگر به یاری آموزش درست، استادان فرهیخته، وجود منابع موثق و داشتن مآخذ دقیق و علمی که باب نظریات نوین یا بحث های تازه را بگشاید، و یا از اصول پایه و راه کارهای نوین برای غنای زیبایی شناسی نمایش امروز سخن در میان آورد.
از سوی دیگر کثرت فرهنگ ها و وجود سبک ها، شیوه ها و گونه های جدید تئاتر در کنار آثار گوناگون بازمانده از حوزه های تمدن های مختلف از ۲۵۰۰ سال پیش تاکنون، فرهنگ تئاتر را چنان غنی و پیچیده و پرپشتوانه کرده است که بدون شک بدون تجهیز خود به منابع معتبر تاریخی یا تشریح اصول و روش های آن به یاری منابع پایه ای و مآخذ تشریحی نوین، امکان ندارد از دستاوردها و تجربیات گرانبار هزاران ساله ی این هنر در سطح جهان باخبر شویم.
بنابراین تلاش ما این خواهد بود تا این مجموعه، هم در زمینه ی نظری و عملی به نیازها پاسخ گوید و هم در باب مباحث تاریخی، ژانرها، سبک ها و تجربه های نوین، کمبودها را برطرف کند. و هدف در همه حال ارتقای سطح کمی و کیفی هنر نمایش و تامین نیاز هنرمندان، دانش آموختگان و دوستداران این هنر در زمینه های فکری و فنی پرارزش است. باشد تا در جای خود پژوهشگران، منتقدان، گزارشگران هنری و خوانندگان مختلف را نیز به کار آید. و به ویژه هنرمندان گرامی شهرستان های دور و نزدیک را ـ که امکان دسترسی کم تری به مراکز علمی و دانشگاه ها دارند ـ از هر نظر یاری رسان باشد.

قطب الدین صادقی

پیش گفتار

تاریخ و افسانه ی سیرک

در مورد سیرک کتاب های بی شماری موجود است. برخی مانند «سیرک پیاده و سوار بر اسب» اثر دالسم(۱) در حد حکایت ناقص باقی ماند. و برخی دیگر بسیار کامل و عالی است. اما در حال حاضر هیچ کدام عملاً در دسترس نیستند. هدف از نگارش این کتاب ارائه ی تلفیقی قابل فهم برای عموم به دور از هر گونه فضل فروشی است. اگر نشانی از بلندپروازی در کتاب مشاهده می شود به علت وابستگی تاریخ سیرک به شرایط اقتصادی و اجتماعی زمان آن است.
در مورد سیرک هرچه گفته اند بسیار مبهم است و ما همواره بی توجه از آن گذشته ایم. این عقیده موجب شد از تکرار یکنواخت چارچوبی که تاریخچه انواع را بیان می کند حذر کنیم و به اسامی مشهور و وقایع جالب بپردازیم. سرانجام در تدوین این اثر از منابع متعددی استفاده کردیم که مفیدترین آن «تاریخچه ی شگفت انگیز سیرک» اثر هانری تتار(۲) است که به عنوان دایرهالمعارف در نظر گرفته می شود. از ذکر همه ی آثار خودداری شد تا خواندن این کتاب خسته کننده نباشد. از این بابت پوزش می طلبیم.

دلقک ها

دلقک واژه ی سحرانگیزی است. با وجودی که فقط بخش کوچکی از سیرک را تشکیل می دهد به بهترین وجه مرتبط با واژه ی سیرک است و قبل از آن که گروهبان آستلی (Astley) در اندیشه ی خلق نمایش خود باشد وجود داشت.
دلقک هنر پیچیده ای دارد. سازندگان آن شخصیت واقعی خود را به نمایش می گذارند. بنابراین اختلاف بسیاری در مفهوم دلقک به میزان شخصیت های دارنده ی این نام وجود دارد. به علت خویشاوندی برخی از شخصیت های کمدیا دل آرته(۳) با دلقک های صحنه ی نمایش، هنر دلقک را به مدیا دل آرته منسوب می کنند. این قیاس عجولانه صحت چندانی ندارد و باید تحول این هنر را به دقت بررسی کرد.
دلقک که بازمانده ی لوده های قرون وسطی است، ابتدا قبل از آن که نمایش صامت عجیب و غریب اجرا کند در صحنه به عنوان بندبازی چابک ظاهر شد. با این وجود کمدین های ایتالیایی بر دلقک های کمیک انگلیسی و روند خلق پانتومیم در انگلستان تاثیرگذار بودند. خالق پانتومیم در انگلستان گیوسپ گریمالدی(۴)، فرزند هنرپیشه ی اکروبات و رقاصی است که «پای آهنین» لقب داشت. گریمالدی که هم زمان خواننده، رقاص و بندباز بود، نمایش های خنده آور سنتی را نیمه ی قرن ۱۸ با استفاده از همان ابزار و لوازم تغییر یافته به صورت تصنعی متحول کرد و آغازگر کمیک ملحقات شد.
منتقدین گریمالدی را به افراط در کمیک سرزنش می کردند حال آن که هم اکنون این ویژگی وی را متفکر جلوه می دهد!
گیوسپ گریمالدی سال ۱۷۸۸ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. در آن هنگام جوبروکر، پسر گریمالدی که ۱۰ سال بیش نداشت ادامه دهنده ی راه پدر بود. «جو» یا «جویی» نامی بود که در واژه نامه ی سیرک پس از اگوست ها باقی ماند.
جو گریمالدی وارث بر حق پدرش بود و تا زمانی که فلج به تدریج اعضای بدنش را از کار انداخت و وی را مجبور به کناره گیری از صحنه ی نمایش کرد به موفقیت بزرگی دست یافت. به دلیل آن که وضعیت مالی متزلزلی داشت، دوستانش چارلز دیکنز و فانی کلی بازیگر، دو سانس بعدازظهر به نفع وی ترتیب دادند، یک سانس در سادلرز ولز (۱۷ مارس ۱۸۲۸) و دیگری در وری لان (۲۷ ژوئن ۱۸۲۸) و دلقک بزرگ برای آخرین بار در صحنه بر روی یک صندلی راحتی ظاهر شد و نمایش کوتاه مورد علاقه اش، هارلوکن اواکس(۵) را بازی کرد. به این ترتیب جوگریمالدی آخرین روزهای عمرش را با درآمد ناچیزی به پایان رساند. وی سال ۱۸۳۷ در سن ۵۸ سالگی از دنیا رفت. یک سال پس از مرگش چارلز دیکنز خاطراتی که از این دلقک بزرگ جمع آوری کرده بود منتشر کرد.

نظرات کاربران درباره کتاب تاریخ و افسانه‌ی سیرک