فیدیبو نماینده قانونی نشر نی و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب صيد قزل‌‌آلا در آمريكا

کتاب صيد قزل‌‌آلا در آمريكا

نسخه الکترونیک کتاب صيد قزل‌‌آلا در آمريكا به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب صيد قزل‌‌آلا در آمريكا

اگر تا به حال به ماهیگیری نرفته‌اید، اگر تا به حال قزل‌آلا صید نکرده‌اید، صید قزل‌آلا در آمریکا نوشته‌ی ریچارد براتیگن را بخوانید تا همراه با ماهیگیری، نقد رادیکال و هجو بازیگوشانه‌ی جامعه‌ی آمریکا را نیز صید کنید. براتیگن از برجسته‌ترین نویسندگان نسل بیت (و نه سبک بیت) آمریکا است و می‌توان گفت که صید قزل‌آلا در آمریکا حتا در قیاس با دیگر آثار خود نویسنده و آثار دهه‌های بعدی سایر نویسندگان، از شاخص‌ترین و رادیکال‌ترین نمونه‌های تولید ادبی پست‌مدرن است. به گفته‌ی یکی از منتقدان ادبی هم‌عصر انتشار کتاب، براتیگن در صید قزل آلا در آمریکا دست به آفرینش ژانری یک‌سره نو می‌زند، چندان که می‌توان انتظار داشت مردم در آینده‌ای نه‌چندان دور «براتیگن بنویسند» همان‌گونه که امروز «رمان می‌نویسند».

ادامه...
  • ناشر نشر نی
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.38 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۰۷ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب صيد قزل‌‌آلا در آمريكا

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:







به صورت سپاس نامه

بسم مَن فی لطفه قدیم. من می بایست در سال ۷۳ با اسم ریچارد براتیگن و صید قزل آلا آشنا شده باشم. شماره ی بیست و پنجم فصل نامه ی هنر، تابستان ۷۳، در مقاله ای به اسم «مدرنیسم، آنتی مدرنیسم و پست مدرنیسم»، نوشته ی دیوید لاج و ترجمه ی سوسن سلیم زاده. از آن جا که صاحب این قلم هرگز در زمره ی خوانندگان علاقه مند دیوید لاج نبوده، حتا در آن ایام، باید این حسن آشنایی را کاملاً «تصادفی» تلقی کرد. روزی، به نظرم از همان روزها، در کارگاهِ شعر و قصه که عضوش بودم سه چارسال، از رضا براهنی حرف های مختصری درباره ی براتیگن شنیدم. و یک جلسه هم، شاید همان جلسه، همو تعدادی از شعرهای براتیگن را برای تعدادی از اعضای کارگاه قرائت و ــ شفاها ــ ترجمه کرد. کتابی هم به نام نظریه ی رمان، البته در سال ۷۴، از جانب نشر نظر منتشر شده بود، نوشته ی دیوید لاج و دیگران، با ترجمه ی حسین پاینده. متاسفانه این کتاب را که در مقاله ی دیگری از همان لاج به اسم «رمان پست مدرنیستی»، اشارات نسبتا مفصلی داشت به براتیگن و صید قزل آلا، من ندیدم تا سال ۷۷، که به نظرم ترجمه ی صید را دیگر دست گرفته بودم.
از تمام این بزرگواران سپاسگزارم که در آن ایام قریب (عصر به نسیان سپرده ی عسرت رسانه های الکترونیک و غیرالکترونیک) طرح تاریک روشنی از سیمای مختصر ریچارد براتیگن و کتاب شگفتش برای من ترسیم کردند.
چاپ به نسبه تازه ای که امروزه گویا نسخه ی رایج صید است، و به لطف رضا براهنی آن را در اختیار دارم، علاوه بر یک مورد جاافتادگی، در ابتدا و انتهای کتاب هم عبارت هایی علاوه بر نسخه ی چاپ اول دارد و چون که اصلاً این چاپ پس از مرگ نویسنده ی کتاب در ۱۹۸۴ منتشر شده، در ۱۹۸۹، ما در این چاپ فارسی قیدِ آن عبارت ها را به کلی زدیم و بر صراط ۱۹۶۷ خودمان مستقیم ماندیم.
اما نسخه ی نادری که این ترجمه از آن فراهم آمده متاسفانه امروز بر اثر کثرت تورق فرسوده و تقریبا نابود شده است. این نسخه ی چاپ اول را من در اوایل دهه ی هفتاد از یک فروشنده ی کتاب های دسته دوم خریدم. و گمان می کنم از همان روزهای اول به صرافت ترجمه افتاده باشم، و حتا چه بسا تا سال ۷۶ و ۷۷ بخش هایی را عملاً ترجمه کرده باشم. و به هرحال کار بر روی دست نویس اولیه با مداد، عمدتا برمی گردد به همان سال ۷۷. با وقفه هایی از سر ناگزیری. از چند روز تا چند هفته. و البته به کندی، خیلی به کندی. در ساعات اداری، در ایام کاری هفته، در گوشه ای از دفتر کار الهه مهیمن.
در همان سال ۷۷ «شرح جلد صید...» همراه مقاله ای از کرگ تامسن در معرفی نویسنده ی صید به ترجمه ی این قلم در یکی از شماره های روزنامه ی جامعه درآمد، به لطف علی رضا محمودی و لیلی فرهادپور.
بعد فصل های «باله برای صید...» و «یک برکه ی والدن...» در بخارای ۴، بهمن و اسفند ۷۷، ص ۹۰ ــ ۹۶، همراه مقدمه ی آن روزهای مترجم بر کتاب که بنا بود عنقریب چاپ شود! به لطف رضا سیدحسینی و علی دهباشی.
و فصل های «لب قرمز» و «یک روش دیگر برای...» و «مطلعی به نهر گرایدر» در گلستانه ی ۴، نوروز ۷۸، ص ۱۴ ــ ۱۵. به لطف مسعود شهامی پور.
و بعد فصل «اتاق ۲۰۸ برای...» در راوی (روایت چهارم: عشق)، نقش خورشید، چاپ اول، مرداد ۸۰، ص ۶۱ ــ ۶۵. به لطف رضا مختاری و حامد یوسفی.
و کمی بعد فصل های «پیغام» (؟) و «تروریست های صید...» و «صید قزل آلا در آمریکا با اف. بی. آی.» و «ارسال صید قزل آلا در آمریکا کوتوله...» و «شهردار قرن بیستم» در عصر پنج شنبه ی ۳۵ و ۳۶، آبان ۸۰، ص ۶۱ ــ ۶۵، همراه گفت وگوی امیرحسین کریمی با مترجم، به لطف حامد یوسفی و شهریار مندنی پور.
و سرآخر تجدیدنظرشده ی «شرح جلد صید...» در روزنامه ی شرق، ۶ خرداد ۸۴، ص ۵. به لطف مهدی یزدانی خرم و احمد غلامی.
این ها مواردی ست که خاطرم مانده از چاپ فصل هایی از صید، و جزئیات را هم به لطف حسین شمس و کاوه کوثری توانستم بنویسم.
شاید در آینده ای دور یا نزدیک، برخی مقایسه ها میان نسخه ای که متن حاضر است و لابد نسخه ی نهایی، با نسخه های یادشده، دست کم برای همین مترجم توجیه کند، یا نکند، این سال ها به تاخیرانداختن و به نتیجه نرسیدن را. غرض البته اوقاتی است که با ترجمه ی صید به سر شد، ورنه دست کم چار پنج سال این دست کم هفت هشت سال چونان گذشت که البته گذشت، و نه به صید قزل آلا یا چیز دیگر.

و تبعات متاسفانه ناخوشایند بازخوانی ها و تجدیدنظرها طبق معمول سنواتی گریبانگیر شماری از دوستان مهربان بود.
تقریبا به ترتیب زمانی: حسن محمودی، علی بهرامیان، و حامد یوسفی که علاوه بر هزار و یک کمک دیگر یکی دوبار متن را از ابتدا تا انتها خوانده و نظراتی داد، هوشنگ الله وردی، فاطمه بیدمشکی، مازیار اسلامی، و مهدی نوید که تا همین دم دمای آخر خواننده ی نکته سنج و پشت پناهِ امنی ست برای این ترجمه، فرشاد فزونی و لیدا کاووسی و البته قدسی انصاری فر، و کاوه کوثری، که در دو نوبتِ جمعا پنجاه شصت روزه میزبان این ترجمه شد، و شهرام محمدی، و متین غفاریان. و داود مرادی و رضا مهاجر و کیوان طهماسبیان و فرزاد طبایی. و آناهید ماگوییس نژاد و افسانه روش، که حداکثرِ ممکن حمایت را بذل کردند، و افشین جهاندیده، که سخنانش گاه یگانه مایه ی قوت این دستِ خسته بود. و می توانم آیا اسم نبرم از کاوه سیدحسینی که بخش هایی از ترجمه ی فارسیِ صید را با ترجمه ی فرانسه ی آن مقابله کرد، و از هوشنگ گلشیری که از سر لطفی خودانگیخته در نسخه ی دست نویس نظر کرد و نظراتی داد و یا از سیامک مولوی، انوشیروان گنجی پور، سمرا آذرنوش، فرزانه قادری، جیران مقدم، و علی ملائکه و دیگران که در فهم بهتر برخی واژگان تخصصی و بعضی ریشه شناسی های انگلیسی و غیرانگلیسی به کمک این مترجم آمده اند و از احمد اخوت که دریچه هایی از دانش کم نظیر انگلیسی خود را به روی من باز کرد یا فرهاد فزونی که سیمای این ترجمه از صید قزل آلا در آمریکا امضای او را پای خود دارد؟

... و اما ترجمه ی فارسی صید قزل آلا در آمریکا یک سرگذشت دیگر، یک سرگذشت شفاهی هم دارد.
از همان ۷۷ که در حال کار بر روی نسخه ی اولیه ی این متن بودم، سطرهای ریز و درشتی از آن را بارها بر بسیاری از نویسندگان و اهل فرهنگ و هنر این سال ها خوانده ام. فهرست طبعا عریض و طویلِ این بزرگواران، که بسیاری از آن ها در زمره ی عزیزترین دوستان من اند، در حوصله ی همین یادداشت طبعا می گنجد، که صورت سپاس نامه ای دارد.
از آن جا که در همین یادداشت، به اتکای حافظه، چهار پنج مورد از موارد انتشار فصل هایی از صید در مطبوعات ردیف کردیم، پشتِ سرِ آن موارد نمی شود دست کم این یک مورد را ذکر نکنیم، که هوشنگ گلشیری با درپرده ی ابهام رفتن تاریخ دقیق انتشار ترجمه ی کامل صید قزل آلا در آمریکا، از طریق شهریار وقفی پور خبرم کرد و تلفن که زدم ازم خواست ترجمه را در اختیار حلقه ی دوستان کارنامه بگذارم که پیش از چاپ بخوانند. طبیعی بود که امتثال امر کردم و پس از آن که به من اطلاع داد که رونوشتی از آن تهیه کردم و دوستی خوانده و دوستِ دیگری در حال خواندن است، و دوست دیگری هم در انتظار نوبت خواندن، اگرچه ناشر کتاب درست معلوم نبود و ترجمه هم به نظر خودم هنوز خیلی خام بود و نگرانی های دیگر هم بود، نظر به منزلت و اعتبار هوشنگ گلشیری و دوستان که عضو آن حلقه، باز هم امتثال امر کردم و اگرچه چهارسال پس از درگذشت گلشیری، از آن نسخه که یادم هست از اولین مجلدات کتابخانه ی تازه تاسیس کارنامه بود، نه در دفتر کارنامه نشانی مانده، علی قول شهریار وقفی پور، نه در دفتر و خانه ی گلشیری علی قول فرزانه طاهری، و نه در هیچ مکانِ معلوم دیگری، امروز ذره ای از آن امتثال امر که کردم پشیمانی نمی کنم.
و چگونه اسم نبرم از فرزانه طاهری و اسد امرایی که کمک ها کردند و دومی فقط به خاطر رفاقت با این مترجم بود شاید که مترجمِ دیگرِ صید قزل آلا در آمریکا نشد؟
به قول مرشد کتاب فروش فصل «دریا، دریاسوارِ» این کتاب: «بخشیش، بله، یک بخشش همین است» برای خبردارشدن از یکی دو دین ادانشده ی دیگر، خواننده اگر خواست مراجعه می کند به:www.zendehjoob.persianblog.com و «ماجراهای شگفت انگیز و باورنکردنی صید صیاد به دست طعمه» را می خواند. به قول شاعر:

از رود برات ار قزل آلا خواهی
زنهار که صید قزل آلا نشوی

اصفهان تیر ۸۴
هوشیار انصاری فر



۱. Jack Spicer (ر.ک. حواشی کتاب)

۲. Ron Loewinsohn (ر.کر حواشی کتاب)

شرح جلد صید قزل آلا در آمریکا

روی جلد صید قزل آلا در آمریکا عکسی است که آخرای عصر گرفته اند، عکسی از مجسمه ی بنجامین فرانکلین(۱) در میدان واشینگتن(۲) شهر سان فرانسیسکو(۳).
متولد ۱۷۰۶ ــ متوفا ۱۷۹۰، بنجامین فرانکلین ایستاده روی یک تندیس ـ پایه، شبیه خانه ای با اثاث سنگی. چند ورق کاغذ به یک دستش است و کلاه اش به دست دیگر.
بعد مجسمه حرف می زند، به زبان مَرمَر:

اهدایی از
ه. د. کاگزول(۴) به
دختران و پسران مان
که به زودی
بر جای ما خواهند نشست
و منزل به دیگری خواهند پرداخت.

گردِ پایه ی مجسمه چار واژه رو به چارسوی این دنیا نموده اند، رو به شرق خوش آمدید، رو به غرب خوش آمدید، رو به شمال خوش آمدید، رو به جنوب خوش آمدید. درست پشت مجسمه سه سپیدار هست که برگی نمانده به شان مگر به شاخه های بالادست. مجسمه روبه روی درخت وسطی است. چمن حوالی از باران های اوایل فوریه به کلی تر است.
سرو بلندی در پس زمینه هست، تاریک، انگار که اتاقی باشد. پای این درخت ادلی استیونسن(۵) در ۱۹۵۶ برای ۴۰۰۰۰ نفر جمعیت سخنرانی کرد.
روبه روی مجسمه، آن طرف خیابان، کلیسای بلندی هست با چند صلیب و برج و ناقوس و یک در بزرگ شبیه یک سوراخ موش گنده، که احتمالاً از روی کارتن تام و جری ساخته اند، و بالای در نوشته شده «(Per lUniverso(۶».
حدود پنج بعدازظهرِ روی جلد کتاب من، صید قزل آلا در آمریکا، مردم جمع می شوند توی پارک آن طرف خیابان کلیسا و گرسنه اند.
وقت ساندویچ فقیر بیچاره ها است.
ولی تا به شان علامت نداده اند، نمی توانند از خیابان رد شوند. علامت که دادند، همه می دوند آن طرف خیابان به سمت کلیسا و ساندویچ های روزنامه پیچ شان را تحویل می گیرند. برمی گردند توی پارک و روزنامه ها را باز می کنند تا ببینند ساندویچ هاشان از چه قرار است.
یکی از دوستان من یک روز بعدازظهر ساندویچش را باز کرد، نگاه کرد آن تو و دید همین فقط یک برگ اسفناج است.
کافکا(۷) بود انگار که با خواندن خودزینامه ی(۸) بنجامین فرانکلین آمریکا را شناخت...
کافکا که می گفت «آمریکایی ها را دوست دارم؛ چون خوش بین اند و سلامت.»

ضربه به چوب (قسمت اول)

کی بود در بچگی که اول بار چیزهایی راجع به صید قزل آلا در آمریکا شنیدم؟ از که؟ گمانم از پدرخوانده ای، کسی.
تابستان ۱۹۴۲.
پیرمردِ مست از قزل آلا برایم می گفت. وقتی قادر به حرف زدن بود، جوری قزل آلا را وصف می کرد که انگار از یک فلز گرانبها و هوشمند حرف می زند.
نقره ای صفتی نیست که احساس مرا، وقتی او برایم از صید قزل آلا می گفت، به درستی وصف کند.
حق مطلب را ادا کنم.
شاید فولاد قزل آلا. فولاد ساخته از قزل آلا. رودخانه ی زلال برف اندود، انگاری کوره ی ریخته گری.
انگار کن پیتزبرگ(۹).
فولاد برگرفته از قزل آلا، مصروفِ ساختن ساختمان ها، قطارها، تونل ها.
اندرو کارنگی(۱۰) قزل آلا!
پاسخ صید قزل آلا در آمریکا:

با انبساط خاطر به خصوصی، آدم هایی را به یاد می آورم که کلاه سه گوش(۱۱) به سر، صبحِ سحر ماهی صید می کردند.

ضربه به چوب (قسمت دوم)

بچه که بودم عصر یک روزِ بهاری از توی شهر غریب پرتلند(۱۲)، قدم زنان به یک گوشه ی دیگر خیابان رفتم و یک ردیف خانه ی کهنه دیدم، به هم چسبیده عین خوک های دریایی روی یک تخته سنگ. بعد یک دشت دور و دراز بود که از بالای یک تپه شیب می خورد. دشت پوشیده از بوته و سبزه بود. بالای تپه بیشه ای از درختان بلند و تیره وجود داشت. آن طرف تر آبشاری به چشمم آمد که از بالای تپه سرازیر شده بود. بلند بود و سفید و بفهمی نفهمی رشحه ی خنکش را می توانستم احساس کنم.
فکر کردم آن جا حتما یک نهری هست و قزل آلا هم شاید داشته باشد.
قزل آلا.
عاقبت فرصتی دست داده بود که به صید قزل آلا بروم، که اولین قزل آلای خودم را به چنگ بیاورم، که پیتزبرگ را دریابم.
هوا داشت تاریک می شد. وقت نبود بروم نهر را ببینم. از کنار محاسن شیشه ای خانه ها گذشتم که آبشار پرشتاب شب را منعکس می کردند.
روز بعد برای اولین بار می رفتم به صید قزل آلا. صبح زود پا می شدم، صبحانه ام را می خوردم و می رفتم. شنیده بودم که صبح علی الطلوع وقت بهتری است برای صید قزل آلا. بهتر از لحاظ قزل آلاها. صبح ها یک جور چیز علاوه داشتند. رفتم خانه تا مهیای صید قزل آلا در آمریکا بشوم. چوب ماهی گیری همراه نداشتم و ناچار شدم یک چوبِ همین طوری دست وپا کنم.
مثل یک جوک.
چرا مرغه رفت آن طرف جاده؟
یک سنجاق خم کردم و به یک تکه نخ سفید بستم.
و خوابیدم.
فردا صبح علی الطلوع پا شدم و صبحانه ام را خوردم. یک تکه نان سفید برداشتم برای طعمه کردن. به سرم بود وسط نان را که نرم است گلوله ی خمیری کنم و بزنم سر قلاب خیمه شب بازیم.
از آن جا راه افتادم رفتم به آن گوشه ی دیگر خیابان. چه زیبا به نظر می رسید دشت و نهری که مثل آبشار از بالای تپه جریان داشت.
ولی همان طور که به نهر نزدیک می شدم دیدم یک جای کار می لنگد. نهر درست عمل نمی کرد. چیز غریبی در آن وجود داشت. ایرادی در نحوه ی حرکت آن بود. آخرسر آن قدر نزدیک شدم که فهمیدم مشکل کجاست.
آبشار همین یک ردیف پله ی سفید چوبی بود که به یک خانه آن بالا در لابه لای درخت ها می رسید.
کلی وقت آن جا ایستادم، نگاه کردم بالا و نگاه کردم پایین، رد پله ها را گرفتم. باور کردنش مشکل بود.
بعد دست بردم کوبیدم به نهرم و صدای چوب بلند شد.
عاقبت خودم شدم قزل آلای خودم و تکه نان را خودم خوردم.

پاسخ صید قزل آلا در آمریکا:
کاری از من بر نمی آمد. نمی توانستم یک ردیف پله را به یک نهر تبدیل کنم. پسرک برگشت همان جا که آمده بود. یک بار هم همین سر خودم آمد. یادم می آید در ورمونت(۱۳) یک پیرزن را به جای یک چشمه قزل آلا گرفتم، و ناچار شدم ازش معذرت خواهی کنم.
گفتم «عذر می خواهم. خیال کردم شما یک چشمه قزل آلا هستید.»
گفت «نه خیر، نیستم.»

نظرات کاربران درباره کتاب صيد قزل‌‌آلا در آمريكا

​من فقط یه جمله از کتاب رو، هم به زبان انگلیسی، هم ترجمه ى انصارى فر، هم ترجمه ى یزدانجو رو اینجا میذارم قضاوتش با خودتون... Brautigan: When you lose your money, learn to lose. یزدانجو: مایه تیله ات رو باختى، بفهم که باختن چیه. انصارى فر: رفت از کفت آنچه رفت، دلخوش باش!
در 2 سال پیش توسط باقر
سلام فیدیبو جان.. ممنونم بابت طرح کتاب رایگان و ممنونم بابت همه کتابهای خوبی که توی فروشگاه داری. خیلی خوب میشه اگه کتاب جزء از کل رو هم اضافه کنید به فروشگاه
در 1 سال پیش توسط jah..._se
سلام دوستان اما مهمترین نکته.... (به آخر همین متن مراجعه کنید) دوستمون mbh register یک نقل از کتاب همراه با دو برگردان رو زحمت کشیدند عنوان کردند و اگر کل کتاب فقط همین یک جمله بود، برگردان یزدانجو حق مطلب رو ادا کرده. اما دوست دیگری، ami...ami، با ذکر اینکه هر دو کتاب رو مقایسه کردند و این ترجمه رو بهتر یافتند، به نظر بنده نظرشون معتبرتره. گرچه ذکر مثال کمک به تشخیص بهتر میکنه، اما باید در نظر داشت که این تنها یک جمله از یک بند از یک فصل از یک کتاب با درون‌مایه «هجو» هست. نکته دیگه اگر هم این ترجمه مناسب نباشه، مترجم‌های دیگه با حواس جمع‌تر و با توجه به اینکه خواننده‌ها به لحاظ تشخیص و تمیز آثار و ترجمه‌ها هشیار هستند، اقدام به ترجمه و یا تصحیح آثار قبلی می‌کنند. اما مهمترین نکته، اگر قبل از صرف یک غذا در رستورانی به شما بگویند که غذای رستوران دیگری از غذاهای اینجا بسیار خوشمزه‌تر است (حتی اگر به اشتباه بگویند)، دیگر غذا به شما نخواهد چسبید، چون شما پیشاپیش طعم و کیفیت غذا را در ذهنتان خراب کرده‌اید. در مورد ترجمه هم ذهن ما براحتی گول یک جمله را خورده و ما را در نهایت به نخواندن کتاب وا می‌دارد. پاینده باشید.
در 1 سال پیش توسط hec...ani
لطفا ملت عشق رو دوباره بذارید😢
در 1 سال پیش توسط Samira Nrzd
کتاب ملت عشق رو هم بذارید
در 1 سال پیش توسط الی ایرانی
لطفاً از کتاب های جوجو مویز هم رایگان کنین،مرسی بابت این طرح خوبتون
در 1 سال پیش توسط aez...and
لطفا کتاب ملت عشق
در 1 سال پیش توسط سحر صمدی
کتاب ملت عشق رو هم بزارین لطفا😔🌹🌹
در 1 سال پیش توسط mostafa m
من هر دو ترجمه رو دارم. این ترجمه بهتر از اون یکی هست.
در 3 سال پیش توسط ami...ami
کاش ملت عشق رو دوباره رایگان کنید💝
در 1 سال پیش توسط sophie