فیدیبو نماینده قانونی گروه انتشاراتی ققنوس و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب برتری خفیف

کتاب برتری خفیف
تبدیل اقدامات منظم ساده، به موفقیت و خوشبختی نامحدود

نسخه الکترونیک کتاب برتری خفیف به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب برتری خفیف

نویسنده این کتاب در سراسر آمریکا و در گوشه و کنار جهان تاکنون برای بیش از دهها هزار نفر سخنرانی کرده است. هدف او از این سخنرانی‌ها کمک به مردم جهان برای پیدا کردن سطوح بالاتری از تعالی شخصی و استقلال مالی بوده است. «جف اولسون» متولد ایالات نیومکزیکو است و مدرک کارشناسی‌اش را در رشته بازاریابی از دانشگاه این ایالت گرفت و با بالاترین رتبه فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۵ وقتی چاپ اول این کتاب به بازار عرضه شد هیچگاه تصور نمی‌شد که مخاطبان اینچنین از این کتاب استقبال کنند. کتاب برتری خفیف به صورت شفاهی و دهان به دهان بین مردم ترویج شد و همچون انتشار شعله‌های آتش خیلی زود به همه‌جا سرایت کرد. صدها هزار نفر آن را خوانده بودند و به دیگران نیز معرفی کرده بودند.
نویسنده در ابتدای کتاب می‌نویسد: «می‌خواهم درباره دو نفر از دوستانم با شما صحبت کنم که آن‌ها را از دوران کودکی می‌شناسم، افرادی از محله قدیمی‌مان در نیومکزیکو. این دو نفر باهم بزرگ شدند، با هم به مدرسه رفتند، با هم فارغ‌التحصیل شدند و همچنین در خوابگاه دانشگاه هم اتاقی بودند. هر دوی آنها افراد با شخصیت و جذابی بودند... اغلب اوقات به این دو نفر فکر می‌کنم، زیرا می‌دانم که می‌توانستم جای هر یک از آنها باشم. در واقع بودم. زیرا بخشی از این داستان را جا انداختم. دلیل این‌که آن دو در تمام آن سال‌ها هم اتاقی بودند، و دلیل اینکه امروز هنوز هم با یکدیگر در تماس‌اند، این است که آنها یک نفرند. بله، هر دوی آنها من هستم.»

ادامه...
  • ناشر گروه انتشاراتی ققنوس
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 2.42 مگابایت
  • تعداد صفحات ۳۹۱ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب برتری خفیف

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



درباره نویسنده

جف اولسون در سراسر ایالات متحده و در گوشه و کنار جهان برای بیش از ده ها هزار مخاطب سخنرانی کرده است. در طی سی سال گذشته، او به صدها هزار نفر از مردم جهان کمک کرده است تا به سطوح بالاتری از تعالی شخصی و استقلال مالی دست پیدا کنند.
جف در شهر آلبوکرکی در ایالت نیومکزیکو متولد شد. او مدرک کارشناسی اش را در رشته بازاریابی از دانشگاه نیومکزیکو گرفت و با بالاترین رتبه فارغ التحصیل شد. در حالی که در مقطع تحصیلات تکمیلی مشغول به تحصیل بود، در فرودگاه آلبوکرکی یکی از جوان ترین مدیران فرودگاه شد. سپس به شرکت تگزاس اینسترومنت رفت و در کمتر از پنج سال مدیر بخش سیستم های هوشمند شرکت شد. سپس او تگزاس اینسترومنت را ترک کرد و شرکت سان اِیر آمریکا را تاسیس کرد؛ شرکتی که در زمینه های مختلف انرژی خورشیدی از طراحی گرفته تا تولید، بازاریابی و توزیع فعالیت می کرد. در نتیجه همه این تجربیات، جف به تجربیات میدانی جامع و تعلیم رسمی کسب و کار در همه حوزه های فروش، بازاریابی و توزیع دست یافت، و طی مدت چهار سال شرکت سان اِیر به یکی از بزرگ ترین شرکت های انرژی خورشیدی در ایالات متحده تبدیل شد. در سال ۲۰۱۲، او یک شرکت فروش مستقیم را راه اندازی کرد که ارزش آن در مدت یک سال از صفر به صد میلیون دلار افزایش یافت. در این صنعت، شرکت او نخستین شرکتی بود که این کار را انجام داد و در کمتر از دو سال در مسیری قرار گرفت که سرمایه اش را به چند صد میلیون دلار افزایش دهد.
جف به دلیل حضور در شرکت های تگزاس اینسترومنت و سان اِیر، با شرکت های فروش، بازاریابی و توزیع مختلفی همکاری کرده است. او توانست سه نیروی مختلف فروش و توزیع را از ابتدای فعالیتشان تا تبدیل شدن به سازمان های چند میلیون دلاری رهبری کند و در مقام مدیرعامل یکی از آن ها منصوب شود. در اوایل دهه ۱۹۹۰، او با نصب سی هزار آنتن ماهواره ای در خانه هایی در سراسر آمریکا، یک برنامه آموزش ملی برای ایجاد یک نیروی فروش مستقل ایجاد کرد. بر اساس این تجربه، او یکی از بزرگ ترین شرکت های آموزش پیشرفت شخصی را به نام «شبکه مردم» تاسیس کرد. جف با چهره های افسانه ای پیشرفت شخصی از جمله تونی الساندرا، لِس براون، نیدو کیوبین، جیم ران، برایان تریسی و... همکاری کرد و نزدیک به هزار برنامه تلویزیونی و سمینارهای زنده را تولید و اجرا کرد. تا به امروز، تصویر او بر روی جلد مجلات وال استریت ژورنال، کارآفرین و موفقیت قرار گرفته است.
اولین ویرایش کتاب برتری خفیف در سال ۲۰۰۵ منتشر شد و بلافاصله به کتابی پُرفروش در سطح آمریکا تبدیل شد. سه سال بعد، جف با همکاری بنیاد موفقیت نسخه ای از این کتاب را با عنوان موفقیت برای نوجوان ها: نوجوان های واقعی از برتری خفیف می گویند برای نوجوان ها منتشر کرد که در بین نزدیک به دو میلیون نوجوان توزیع شده است.
جف خودش را یک دانشجوی همیشگی مکتب پیشرفت شخصی می داند و به همان اندازه ای که وقتش را به کسب موفقیت شخصی و مالی اختصاص می دهد، برای سلامتی و شادی نیز وقت می گذارد. او هم اکنون بخشی از زمانش را به کسب و کارش در شهر دالاس از ایالت تگزاس و بخشی را به خانواده اش در شهر فورت لادردیل از ایالت فلوریدا اختصاص داده است.

پیشگفتار

در سال ۲۰۰۵، وقتی که چاپ اول کتاب برتری خفیف به بازار عرضه شد، تصور نمی کردم که این قدر محبوب و مورد توجه واقع شود. نه کمپین تبلیغاتی، نه کتابفروشی خاص و نه انتشارات مطرحی در کار بود. خیلی ساده، فقط کتاب را منتشر کرده بودیم. این کتاب به صورت شفاهی و دهان به دهان بین مردم ترویج شد و همچون انتشار شعله های آتش، خیلی زود به همه جا سرایت کرد. قبل از این که متوجه شویم، صدها هزار نفر آن را خوانده بودند و به دیگران نیز معرفی کرده بودند. مشخصاً، در لابه لای صفحات این کتاب چیزی بود که مردم به شدت با آن موافق و همفکر بودند.
از همان زمان، هزاران نامه و ایمیل از خوانندگان کتاب دریافت کردیم؛ از تمام رده های سنی و از هر شغل و حرفه ای که تصور کنید. آن ها نوشته بودند که این کتاب چگونه زندگی شان را تحت تاثیر قرار داده است. حالا دیگر مسئولیت ما این بود که مطمئن شویم این کتاب تا حد ممکن در دسترس مخاطبان قرار گیرد.
در سال ۲۰۰۸، ما در تالیف کتابی همکاری کردیم که مطالب همین کتاب را به نوعی برای نوجوان ها بازنویسی می کرد؛ کتابی با عنوان موفقیت برای نوجوان ها: نوجوان های واقعی از برتری خفیف می گویند. آن کتاب، هسته مرکزی اصول برتری خفیف را در قالبی نوجوان پسند و به همراه ده ها داستان از به کارگیری این اصول توسط نوجوان های واقعی در زندگی شان ارائه می کرد. با تلاش های بسیار زیاد بنیاد موفقیت، از آن زمان تاکنون، این کتاب به بیش از دو میلیون نوجوان اهدا شده است.
در سال ۲۰۱۱، یک ویرایش جدید، تجدیدنظرشده و مفصل تر از کتاب اصلی را منتشر کردیم. در این کتاب، چند اصل جدید که من ضمن صحبت درباره برتری خفیف و بررسی آن به آن ها رسیده بودم، و همچنین مطالب جدیدی از دخترم و داستان هایی از تجربیات شخصی خوانندگانِ کتاب گنجانده شده بود.
در حالی که تا سال ۲۰۱۵ تنها چند سال باقی مانده است، در این فکر بودیم که به مناسبت دهمین سالگرد چاپ کتاب، ویرایش جدیدی از آن را به چاپ برسانیم که در آن برخی مفاهیم جدید و حیاتی را بر اساس مشاهدات و تجربیات جدیدمان بیان کنیم. اما خیلی زود فهمیدیم که نمی توانیم تا سال ۲۰۱۵ منتظر بمانیم. اتفاقات خیلی زیادی در خلال این سال ها رخ داده بود.
بنابراین تصمیم گرفتیم دست به کار شویم و ویرایش دهمین سالگرد چاپ کتاب را به هشتمین سالگرد تبدیل کنیم، که هم اکنون در دستان شماست.
این ویرایش یک بازنویسی و سازماندهی تمام و کمال از نسخه اصلی کتاب را ارائه می دهد. مثلاً، مطلبی که درباره «چرخه نوسانی» در فصل اول آمده است، به خواننده درکی استنتاجی از این موضوع ارائه می کند که موفقیت و شکست چرا و از کجا ناشی می شوند. این مطلب در ویرایش های قبلی کتاب وجود نداشت، البته فقط به این دلیل ساده که من هنوز در توضیح و شرح آن مهارت پیدا نکرده بودم. مطلب «هفت عادت برتری خفیف» در فصل پانزدهم، بر روی ایده هایی بنا شده است که اولین بار در ویرایش سال ۲۰۱۱ بیان شدند و آن ایده ها را به یک جمع بندی منطقی می رساند. همچنین، چندین داستان جدید از تجربیاتم در کسب و کارهای مختلف و تجربیات سازنده ای از اوایل حرفه ام، که هنوز با شما به اشتراک نگذاشته بودم، در این ویرایش اضافه شده اند.
احتمالاً عمده ترین تغییرات این ویرایش، اضافه کردن دو فصل کاملاً جدید است؛ «راز شادی» و «اثر موجی»، که مفهوم برتری خفیف را به سطوح جدیدی از وسعت و ژرفا می برند. این فصل ها اثری را کاوش می کنند که برتری خفیف بر روی دو عرصه حیاتی و مهم زندگی، یعنی شادی روزمره و تاثیرات بلندمدت اقدامات، دارد و بینش های حاصل از این دو فصل در باقی کتاب بسط می یابند.
امیدوارم از این کتاب لذت ببرید.

بخش اول : نحوه عملکرد برتری خفیف

۱ . ولگرد ساحلی و میلیونر

«تنها کسی که سرنوشتْ شما را به آن تبدیل می کند، همانی است که خودتان تصمیم به بودنش می گیرید.»

رالف والدو امرسون(۱)

می خواهم درباره دو نفر از دوستانم با شما صحبت کنم که آن ها را از دوران کودکی می شناسم؛ افرادی از محله قدیمی مان در نیومکزیکو. این دو نفر با هم بزرگ شدند، با هم به مدرسه رفتند، با هم فارغ التحصیل شدند، و همچنین در خوابگاه دانشگاه هم اتاقی بودند. هر دوی آن ها افراد باشخصیت و جذابی بودند و من زمان هایی را با هر دو سپری کرده ام. آن ها دوران کودکی مشابهی داشتند و در دوران دبیرستان به شیطنت و شرارت معروف بودند. با این حال، تلاش می کردند و جاه طلبی بسیار زیادی داشتند تا در برابر همه ضربه ها و آسیب های پیش رویشان ایستادگی کنند. اگر همه مهارت ها و استعدادهایشان را در نظر بگیرید، می بینید که آن ها بسیار شبیه به هم بودند. در حقیقت، آن ها تقریباً از هر جهتی یکسان و همانند بودند.
آن ها از هر جهت شبیه هم بودند، البته بجز یک مورد؛ مسیرهای متفاوتی که انتخاب کردند و جایی که سرانجام به آن رسیدند.
دوست اول دانشگاه را نیمه تمام رها کرد و از نیومکزیکو به ساحل دیتونا در فلوریدا نقل مکان کرد. او در آن جا به یک ولگرد ساحلی تبدیل شد، که مدام مشغول بدنسازی بود، با دخترهای جوان خوش گذرانی می کرد و موهای بلوند فرفری اش را هم بلند کرده بود. مردم به دلیل شباهت ظاهری او به یکی از ورزشکاران کشتی کچ، او را جورج دلربا صدا می کردند. دوست من، مانند ماهی بزرگی که در گودالی کوچک باشد، بسیار محبوب بود. اما یک ولگرد ساحلی بود و برای تامین مخارج ماهیانه اش چمنِ زمین های گلف را کوتاه می کرد، کیف وسایل گلف بازهای ثروتمند را حمل می کرد و در زیر آفتاب سوزان مشقت می کشید. سرانجام، ناامید و ناکام، ساحل دیتونا را ترک کرد و به نیومکزیکو بازگشت؛ جایی که کسب و کار خودش را به راه انداخت. و چه اتفاقی رخ داد؟ کسب و کارش شکست خورد و جورج دلربا همه چیزش را از دست داد.
اما دوست دیگرم که یار و همراه جورج دلربا بود، در بزرگسالی، به زندگی پُرزرق و برق و شادی دست پیدا کرد. بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه با نمره های عالی، به آموزشگاه عالی کسب و کار رفت و با بالاترین رتبه کلاس فارغ التحصیل شد. سپس در یک شرکت بزرگ فعال در زمینه تکنولوژی استخدام شد، سابقه درخشانی به دست آورد و شروع به برخی فعالیت ها و سرمایه گذاری های پُرریسک کارآفرینی کرد، یکی از یکی موفق تر. امروز زندگی اش از هر نظر پُربار و غنی است. او یک دختر زیبا و شگفت انگیز و هزاران دوست در سراسر جهان دارد، مالک یک شرکت بسیار موفق است و بیش از حد تصور، شاد و خوشبخت است. با این حال، هنوز هم با دوست دوران کودکی اش، همان ولگرد ساحلی، در تماس است.
در حقیقت، آن ها ارتباط بسیار نزدیکی با هم دارند.
اغلب اوقات به این دو نفر فکر می کنم، زیرا می دانم که می توانستم جای هریک از آن ها باشم. در واقع بودم، زیرا بخشی از این داستان را جا انداختم. دلیل این که آن دو در تمام آن سال ها هم اتاقی بودند، و دلیل این که امروز هنوز هم با یکدیگر در تماس اند، این است که آن ها یک نفرند.
هر دوی آن ها من هستم.
آن شخصی که از دانشگاه انصراف داد، به یک ولگرد ساحلی تبدیل شد و سرانجام کسب و کار خودش را شروع کرد اما در آن نیز شکست خورد در واقع من بودم.
آن شخص فارغ التحصیل با نمره های عالی که یکی پس از دیگری کسب و کارهایی موفق ایجاد کرد، به یک میلیونر با خانواده ای شگفت انگیز تبدیل شد، دوستانی در سراسر جهان به دست آورد و به یک زندگی غنی و سرشار از شادی رسید، آن هم من هستم.
در زندگی موفقیت بسیار زیادی به من اعطا شده است، اما مطمئناً زندگی ام را در این مسیر شروع نکردم. من کارم را با جورج دلربا شروع کردم که یک دانشجوی انصرافی بود و کارش کوتاه کردن چمن های زمین گلف. در این جا رازی را با شما در میان می گذارم: امروز من همان فردی هستم که آن موقع بودم. البته نه این که تجربه های بسیار زیادم تغییری در من ایجاد نکرده باشند؛ همه ما تغییر می کنیم. منظورم این است که در اعماق وجودم، واقعاً با گذشته فرق چندانی نکرده ام. این طور نبود که یک تغییر و تحول یک شبه و برق آسا داشته باشم. من به قله کوهی نرفتم، تجربه روشنگری و نیز تجربه نزدیک به مرگ نداشتم. اگرچه برخی شکست های بسیار دردناک و وحشتناک را پشت سر گذاشتم که در آن زمان احساسی نزدیک به مرگ را تجربه کردم.
من کسی که بودم را به اندازه آنچه انجام می دادم، تغییر ندادم.
من کسی که بودم را تغییر ندادم، زیرا برخلاف نظر دیگران، من باور ندارم که کسی واقعاً بتواند خودش را تغییر دهد. منظورم این است که ما همانی هستیم که هستیم. کودکی که به یک ولگرد ساحلی تبدیل شد، هرگز چیزی جز یک شخص معمولی و متوسط نبود؛ متوسط در انجام دادن تکالیف مدرسه، متوسط در ورزش و متوسط در مهارت های اجتماعی. شخص فوق العاده خوشبخت و کاملاً شادی که امروز هستم نیز همان کودک متوسط است، نه کمتر و نه بیشتر. من این را بدون ذره ای شکسته نفسی یا فروتنی کاذب می گویم. تنها دلیلی که باعث تغییر و تحول من از آن وضعیت به این موقعیت شده است این بود که در جایی از مسیر این شانس را داشتم که در معرض برتری خفیف قرار گیرم.
این که من چگونه از آن جا به این جا رسیدم و این که شما چگونه می توانید از هر جایی که هم اکنون هستید به آن جایی برسید که می خواهید باشید، موضوع این کتاب است.

روز انزجار

دگردیسی من از ولگرد ساحلی به میلیونر یک شبه اتفاق نیفتاد بلکه یک فرایند آرام، طولانی و گهگاه پُرپیچ و خم و دردناک بود، چراکه صادقانه بگویم نمی دانستم چه می کنم. هنوز شاه کلیدی را که شما از خواندن این کتاب به دست می آورید، در اختیار نداشتم. من چیزی درباره برتری خفیف نمی دانستم.
با سعی و خطا به آن رسیدم، آن هم با خطاهای بسیار زیاد.
من در آلبوکرکی متولد شدم. در دوران کودکی ام پدرم فوت کرد و مادرم به اوضاع زندگی ما سر و سامان داد. او مادری فوق العاده بود که حضوری مداوم و توام با عشق در زندگی ما داشت. با این حال، بدون وجود پدر مسیر سختی در پیش رو داشتم. اصلاً نمی دانستم که با این همه مشکلات چگونه سر کنم و بنابراین، انرژی ام را به سوی شرارت و رفتارهای بد هدایت کردم. چند سال قبل از فوت پدرم و زمانی که در کلاس سوم درس می خواندم، معلم ها به مادرم گفته بودند که من بهره هوشی پایینی دارم. خودم شروع به اثبات آن کرده بودم و خیلی زود به شیطنت و شرارت معروف شدم. در حالی که مادرم تلاش می کرد که روزها را به روش خودش سپری کند، من هم در مدرسه به روش خودم تلاش می کردم.
در هجده سالگی، برای همه کسانی که من را می شناختند آشکار بود که آینده چندان روشنی ندارم.
با هزار زحمت توانستم در دانشگاه نیومکزیکو قبول شوم. در دانشگاه همان رویه قبلی را در پیش گرفتم و موفق شدم که معدلم را از C به D برسانم! هرچند در دانشگاه یک چیز را خوب یاد گرفتم: متوجه شدم زمانی که تعطیلات بهاری فرامی رسد، تمام بچه ها به مدت یک هفته به تعطیلاتی مفصل و عالی در ساحل دیتونا می روند. با خودم گفتم که می توانم این کار را بهتر از آن ها انجام دهم. بنابراین کلاً از دانشگاه انصراف دادم و به آن جا نقل مکان کردم.
من شغل اولم را در ساحل دیتونا و با عنوان یک ولگرد ساحلی با موهای مجعد و بلند شروع کردم. برای این که بتوانم مخارج ماهیانه ام را تامین کنم، در باشگاه گلف اورلاندو مشغول چمن زنی شدم که البته درآمد چندانی هم نداشت.
یک روز، همان طور که در زیر آفتاب سوزان فلوریدا مشغول کوتاه کردن چمن ها بودم، لحظه ای مکث کردم و به اعضای ثروتمند باشگاه نگاه کردم که بر روی چمن های نرمی که من کوتاه کرده بودم، مشغول بازی بودند. تماشای آن ها که با لباس های شیک و کیف های مملو از چوب های گلف گرانقیمت، شاد و سرخوش با ماشین های گلفشان این طرف و آن طرف می رفتند، این سوءال مهم و سوزان را در اعماق وجودم به وجود آورد:

چرا آن ها آن طرف سوار ماشین های گلفشان هستند، ولی من این جا مشغول کارم؟ جوابی برای آن نداشتم!

چطور است که آن ها مشغول بازی هستند، در حالی که من چمن ها را کوتاه می کنم؟ من هم به خوبی آن افراد بودم. چرا آن ها به جایی رسیده بودند که ده یا بیست برابر موقعیت بهتری نسبت به من داشتند؟ آیا آن ها بیست برابر بهتر از من بودند؟ آیا آن ها بیست برابر باهوش تر از من بودند، یا بیست برابر سخت تر از من تلاش کرده بودند؟ فکر نمی کردم این طور باشد. احساس می کردم اتفاقی در جریان است که بایستی از آن سر درمی آوردم؛ موضوعی که باید بسیار روشن و آشکار باشد، اما برای من ابداً آشکار نبود.
همه این ها بسیار ناعادلانه به نظر می رسیدند.
به هر دلیل، همان طور که در زندگی خیلی از افراد رخ می دهد، خودم را در مقابل یک دوراهی دیدم. نقطه ای که حالا از آن به عنوان روز انزجارم یاد می کنم؛ همان لحظه هایی که گاهی اوقات در زندگی مان به آن می رسیم. همان زمانی که با وضعیتمان رو در رو می شویم و بدون داشتن هیچ گونه سرنخی در مورد چون و چرای آن، تصمیم به تغییر می گیریم.
در حالی که در گرمای سوزان و بی رحم فلوریدا ایستاده بودم، به این لحظه تصمیم گیری رسیدم. ناگهان فهمیدم دیگر از آنچه بودم و جایی که بودم خسته شده ام. جرقه ای در ذهنم زده شد. فهمیدم دیگر نمی توانم به عقب برگردم؛ همان جایی که لحظه قبل در آن بودم. فهمیدم برای این که همه چیز متفاوت باشد، مجبورم که کار متفاوتی انجام دهم.
من به یک قطعه از پازل دست پیدا کرده بودم. فقط یک قطعه، که آن هم برای دست یافتن به موفقیت حقیقی و پایدار کافی نبود. اما برای شروع حرکت در مسیرِ دستیابی به موفقیت کافی به نظر می رسید.

موفقیت فوق العاده

در پی ظهور آن روز انزجار، از زمین گلف بیرون آمدم، لباس ها و وسایلم را داخل دوج دارتِ شش سیلندر مدل ۱۹۶۴ خودم گذاشتم (تمام دارایی های من به راحتی روی صندلی عقب اتومبیلم جا شد و حتی برای یک مسافر هم جا بود) و آن جا را به مقصد آلبوکرکی ترک کردم. اتومبیلم چنان بد جوش می آورد که فقط شش روز طول کشید تا به تگزاس برسم. این طولانی ترین سفر زندگی ام بود، البته نه فقط به دلیل اتومبیل قراضه ام، بلکه به دلیل مسافتی که در قلب و روحم سفر کردم. وقتی به نیومکزیکو رسیدم، تصمیم گرفته بودم که برای همیشه، وضعیت معمولی و متوسط را پشت سر بگذارم و سکنی گزیدن در دنیای افراد بسیار موفق را شروع کنم. می خواستم که این کار را خیلی سریع و با تمام قوا انجام دهم. تصمیم داشتم با هشت سیلندر پیش بروم و هر کاری که برای پیشبرد زندگی ام لازم بود انجام دهم.
همان طور که گفتم، در تمام زندگی ام در هر کاری که انجام می دادم، بهتر از متوسط نبودم. می دانستم تنها راه من برای این که بتوانم برای خودم کسی بشوم، سختکوشی و پشتکار بیشتر بود. اگر می خواستم برای بودن در میان نفرات اصلی تیم شانسی داشته باشم، مجبور بودم که در تمرین ها سختکوش تر باشم. اگر می خواستم در جهانِ روابط اجتماعی شخصی را تحت تاثیر قرار دهم، بایستی در آن زمینه سخت تر تلاش می کردم. اگر می خواستم نمرات بهتری بگیرم، بایستی با تلاش بیشتری درس می خواندم. پس همین کار را کردم. در آن ترم برای اولین بار در همه درس ها نمره کامل گرفتم. سپس، به آموزشگاه عالی کسب و کار رفتم و با بهترین رتبه کلاس فارغ التحصیل شدم. احتمالاً با خودتان می گویید باقی ماجرا نیز مانند حماسه بود.
البته، به هیچ وجه این طور نبود. در آن زمان هنوز نمی دانستم که فقط با تلاش و سختکوشی بیشتر نمی توان به موفقیت دست یافت. اگر این طور بود، پس هرکسی که به سختی کار و تلاش می کرد، می توانست به موفقیت برسد. کافی است به اطرافتان نگاهی بیندازید تا ببینید که موضوع اصلاً این گونه نیست. جهان پُر از افرادی است که تا پای جان و آخرین توانشان کار می کنند و با وجود این، هنوز هم شرایط و اوضاع به گونه ای می شود که شکست می خورند.
و من خیلی زود این را فهمیدم.
تازه دانشگاه را تمام کرده بودم که در فرودگاه بین المللی آلبوکرکی مشغول به کار شدم؛ جایی که تمام تلاشم را به کار بستم و بسیار سختکوشانه کار کردم. خیلی زود به یکی از جوان ترین مدیران فرودگاه های بین المللی در آمریکا تبدیل شدم. چنان مدیر مهمی بودم که از طرف غول تکنولوژی دالاس یعنی شرکت تگزاس اینسترومنت دعوت به کار شدم. پنج سال بعدی را در آن جا مشغول بودم و تا سطح مدیریت و در مقام مدیر بخش سیستم های هوشمند شرکت پیشرفت کردم. اما من برای کار در شرکت های بزرگ آمریکایی ساخته نشده بودم. سیاست های اداری بسیار زیادی وجود داشت که من از آن ها متنفر و گریزان بودم و احساس می کردم که هنوز جایگاه مناسب خودم را پیدا نکرده ام. به وضوح روی غلتک موفقیت بودم. صادقانه بگویم، احساس می کردم که می توانم هر چیزی را که به ذهنم خطور می کند انجام دهم؛ مانند این که یک وِرد جادویی یاد گرفته باشم یا به یک فرمول سری دست پیدا کرده باشم.
بنابراین از آن جا بیرون آمدم و در مسیر کارآفرینی پا گذاشتم.
دوباره به آلبوکرکی بازگشتم و یک شرکت انرژی خورشیدی تاسیس کردم. البته چیزی درباره انرژی خورشیدی نمی دانستم؛ حتی درست نمی دانستم خورشید از شرق طلوع می کند یا از غرب، اما به دلیل حضور نزدیک به چهارصد شرکت انرژی خورشیدی در این ایالت، نیومکزیکو پایتخت این صنعت نوپا به شمار می رفت. بنابراین آگاهانه یا ناآگاهانه، راهکاری هوشمندانه به نظر می رسید.
در ابتدا این طور به نظر می رسید که واقعاً تصمیم درست و هوشمندانه ای گرفته ام. در طی دو سال، شرکتم یکی از بهترین شرکت های ایالت شد و طولی نکشید که به یکی از بزرگ ترین شرکت های انرژی خورشیدی در آمریکا تبدیل شدیم.
هیجان زده بودم. یکی از برترین شرکت های جهان بودیم.
چیزی که هنوز نمی دانستم این بود که هیچ چیزی یکسان و ثابت باقی نمی ماند. همه چیز در حرکت است و هر چیزی تغییر می کند. این همان چیزی بود که بعداً برایم اتفاق افتاد. قوانین مالیاتی تغییر کرد، صنعت ما ضربه سختی خورد و پیش از آن که بفهمیم چه اتفاقی افتاده است، شرکتم سقوط کرده بود و من همه چیزم را از دست داده بودم. به نقطه صفر و حتی زیر صفر برگشته بودم و پول بسیار زیادی بدهکار بودم؛ حتی بیشتر از چیزی که می توانستم امیدوار باشم دوباره به دست بیاورم.
نمی توانستم آن وضعیت را باور کنم. موفقیت های فوق العاده ام جلوِ چشمانم دود شدند و رفتند. زندگی مجللم ناپدید شد و من به سرزمین ولگرد ساحلی بازگشتم: مردی بدون هیچ چیز.
آن ها حتی اتومبیلم را هم گرفتند.

شب ناامیدی

شبی که اتومبیلم با یدک کش دور می شد، دلسرد و با ناباوری در پیاده رو نشستم. سال ها قبل، در جایگاه یک دانشجوی شکست خورده روز انزجارم را تجربه کرده بودم. حالا اتفاق مشابهی رخ داده بود و من در مقام یک کارآفرین شکست خورده به شب ناامیدیام رسیده بودم.
نمی توانستم درک کنم چه اتفاقی برایم افتاده است. پس از مدتی زندگی کردن همچون فردی شکست خورده، یک روز به خودم آمدم و به دانشگاه برگشتم، با بدترین نمرات وارد شدم و با بهترین نمرات فارغ التحصیل شدم، به مدت پنج سال برای یک شرکت معتبر کار کردم و در آن جا به بالاترین مراتب رسیدم، در کمتر از پنج سال شرکت خودم را تاسیس کردم و در آن جا نیز به بالاترین درجه ها رسیدم. من خودم را از فردی شکست خورده به فردی موفق تبدیل کرده بودم. و حالا، پس از چهارده سال سفر طولانی رو به سوی ترقی و پیشرفت، به نحوی دوباره به قعر برگشته بودم.
من نسبت به زمانی که جورج دلربا با شلوارهای جین پاره اش در ساحل جولان می داد، ورشکسته تر شده بودم.
چهارده سال تلاش و تحمل سختی ها برای هیچ؟ نمی توانستم درک کنم. نمی توانستم ذره ای از عدالت یا حتی منطق پشت آن را ببینم. بار دیگر احساسی همانند آن نوجوان داشتم؛ گیج، سرگشته و خشمگین از جهانی که با عقل جور درنمی آمد. آیا زندگی ذاتاً غیرمنصفانه و ناعادلانه بود، بدون هیچ دلیل یا منطقی؟ آیا حتی با تلاش کردن هم هیچ امکانی برای موفقیت وجود نداشت؟
در همین زمان بود که من با دقت بیشتری بررسی اتفاقات رخ داده در زندگی ام را شروع کردم. این بار خبری از آن ظهور و تجلی ناگهانی نبود. این بار مانند آن لحظه خاص در زمین گلف اورلاندو نبود. هیچ کلیدی نبود که بتوانم با فشردن آن، اوضاع را بهتر کنم و هیچ گونه تصمیم ناگهانی نگرفتم. قبلاً این کار را انجام داده بودم و می بینید که من را به کجا رسانده بود.
نه، این بار لازم بود یک جا بنشینم و قطعه های به هم ریخته زندگی درهم شکسته ام را با دقت، قاعده مند و اصولی بررسی و مرتب کنم. باید منطقی در این جا نهفته باشد و من بایستی آن را پیدا می کردم.
بیایید دوباره بررسی کنیم...
من یک دانشجوی انصرافی، یک ولگرد ساحلی و یک شکست خورده کامل از لحاظ مالی بودم. همچنین دانشجویی با نمرات عالی، جزء مدیران برتر، کارآفرین بسیار موفقی در یک صنعت پیشرو و نوآور، و فردی کاملاً موفق از لحاظ مالی بودم. همه این ها در واقع یک شخص یکسان بودند. پس تفاوت در چه چیزی بود؟ اصلاً منطقی نبود.
یا شاید منطقی بود؟
هرچه بیشتر این موضوع را بررسی می کردم، مشخص تر می شد که این چرخه نوسانی به دلیل بدشانسی یا حاصلِ پیشامدهای اتفاقی نبود. ممکن نبود این طور باشد. درباره کاری که من انجام می دادم، چیزی وجود داشت که درست کار نمی کرد. اما از طرف دیگر، مشخصاً زمان هایی بود که کارهایی که انجام می دادم، کاملاً نتیجه می داد.
پس تفاوت در چه چیزی بود؟
برای اولین بار متوجه شدم که در تمام دوران کاری ام، یک توالی از تجربه هایی را پشت سر گذاشته بودم که رازهایی از موفقیت و شکست در خودشان داشتند. من پی بردم که بنیان هر دو شخص ولگرد ساحلی و میلیونر در اقدامات ساده ای بود که هر روز انجام می دادم.

فرار از نفرین چرخه نوسانی

در آن زمان می دانستم که آدم متوسطی هستم. اگر به پذیرش این موضوع ادامه می دادم، هیچ تغییری در زندگی ام ایجاد نمی شد. تغییرات زندگی ام دقیقاً از زمانی شروع شد که این طرز فکر را کنار گذاشتم که چون آدم متوسطی هستم، محکوم به کسب نتایج متوسط هستم.
سپس این سوءال در ذهنم شکل گرفت که آیا این موضوع درست است یا نه؟ من به مرورِ اصولی و قاعده مند زندگی ام پرداختم و اعمال و نتایجم را به دقت بررسی کردم.
چیزی که متوجه شدم این بود:
وقتی که مردم در سراشیبی شکست قرار می گیرند، دست به هر کاری می زنند که موجب بالا رفتن آن ها به سمت نقطه بقا می شود. سپس، به محض این که به نقطه ای می رسند که می توانند سرشان را بالای آب نگه دارند، بار دیگر شروع به پسروی می کنند. به محض این که تا حدی به خط شکست نزدیک شدند، با خودشان می گویند: «اوه، دارم به سمت شکست می روم!» و بعد، هر کاری که لازم باشد انجام می دهند تا خط سیرشان را تغییر دهند و شروع می کنند به صعود کردن... و این چرخه همین طور تکرار می شود.



این همان کاری بود که من انجام می دادم و همان کاری است که بسیاری از مردم انجام می دهند. آن ها همه زندگی شان را این گونه سپری می کنند؛ نوسان میان شکست و بقا، تلاش برای رسیدن به موفقیت و گاهی اوقات حتی رسیدن به سطحی از موفقیت، اما پس از آن دوباره به سمت پایین و نقطه شکست می روند. ما این کار را در امور مالی، سلامتی، ارتباطات و در کلِ زندگی مان انجام می دهیم.
چرا؟
ممکن است بگویید به این دلیل که ما در کار خودمان کارشکنی می کنیم. پدرانمان با ما بدرفتاری می کردند، حالا ما نیز با خودمان بدرفتاری می کنیم. ما در کشمکش و تضاد هستیم چراکه جامعه پیام های ضد و نقیضی برای ما می فرستد. ما به یک الگوی خودتخریبی دچار شده ایم زیرا بنا به دلایلی احساس می کنیم که استحقاق و شایستگی موفقیت را نداریم. شاید برخی از این ها درباره شما نیز صدق کنند. حتی ممکن است همه آن ها درست باشند. نظری در این باره ندارم و صادقانه می گویم که هیچ اهمیتی هم نمی دهم، زیرا هیچ کدام از آن ها اصلاً مهم نیست. حقیقت این است که خواه آن عوامل وجود داشته باشند، خواه نه، تنها دلیلی که ما این چرخه نوسانی تقریباً موفقیت و تقریباً شکست و این موج سینوسی و نفرین معمولی بودن و متوسط بودن را ادامه می دهیم این است که از یک نکته ساده غفلت می کنیم.
این نکته ای بود که به آن پی بردم.
هنگامی که شروع به بررسی موفقیت ها و شکست هایم کردم، چیزی که متوجه شدم این بود که همان فعالیت هایی که من را از شکست نجات داده و از خط شکست به خط بقا رسانده بودند، می توانستند من را از متوسط بودن نجات دهند و از خط بقا به خط موفقیت برسانند؛ البته اگر فقط انجام دادن آن ها را ادامه می دادم.



و نکته همین بود: این دقیقاً همان کاری بود که من انجام نمی دادم.
به محض این که به کمی بالاتر از خط بقا می رسیدم و در مسیر موفقیت قرار می گرفتم، بدون توجه به آن و حتی بدون فکر کردن درباره آن، انجام دادن کارهایی را که من را به آن جا رسانده بودند متوقف می کردم. طبیعتاً، پس از آن دوباره شروع به پسرفت می کردم؛ عقب نشینی به سوی بقا و حتی پایین تر از آن، به سمت خط شکست. و مدام این کار را انجام می دادم.
همیشه.
فقط به همین دلیل است که زندگی ما آن چرخه نوسانی را دنبال می کند. به همین سادگی است. به محض این که از شکست دور می شویم و از خط بقا عبور می کنیم، از ادامه دادن کارهایی که ما را به آن جا رسانده اند دست می کشیم.
می دانید این موضوع به چه معنی است؟ به این معنی که شما در حال حاضر از انجام دادن هر کاری که برای رسیدن به یک موفقیت خارق العاده و بسیار بزرگ لازم است، آگاه هستید. این گونه است که تا حالا جان سالم به در برده اید و اگر می توانید در خط بقا باقی بمانید، پس می توانید موفق نیز بشوید. نیازی نیست که کارهای خارق العاده و غیرممکن انجام دهید. نیازی ندارید که مهارت های بسیار دشوار را یاد بگیرید، یا همچون نوابغ ایده های نوآورانه بکر و ناگهانی داشته باشید. همه کاری که باید انجام دهید، ادامه دادن همان کارهایی است که شما را به این جا رسانده اند.
این دقیقاً همان کاری است که ۹ /۹۹ درصد از مردم انجام نمی دهند.
این که آن کارها چه هستند، چرا بسیاری از مردم آن ها را انجام نمی دهند، و شما چگونه می توانید با انجام دادن آن ها بسیار شاد و موفق زندگی کنید، موضوع همین کتاب است.

نظرات کاربران درباره کتاب برتری خفیف

انصافا بعد خواندن این کتاب حس و حال واقع بینانه ای از مدیریت زمان و هدف مندی غیرآرمانی به من دست داده... خیلی خوشحالم که این کتاب رو خوندم
در 1 ساعت پیش توسط
کتاب بی خودی است خیلی ضعیفه . نخرید پشیمون میشید.میخواد بگه با کارهای کوچک میشه رسید ، حرفش درسته ادم با کارهای کوچک میشه ولی هزار ساال طول میکشه.
در 3 ساعت پیش توسط
یکی از بهترین کتاب هایی که تا الان خوندم
در 1 روز پیش توسط
کارتان را شروع کنید,چگونگی انجام دادنش را یاد خواهید گرفت.
در 2 روز پیش توسط
کتابی بی نظیر که باعث شد نگاهم به زندگی تغییر کنه و با تلاشی بیشتر به سمت اهدافم گام بردارم. عالی
در 3 روز پیش توسط